“ที่นี่ มันที่ไหนกันความรู้สึกนี่มันอะไรกัน ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแบบนี้ ....ไม่เคยเจอมาก่อนเลยมีความสุขจังเลย เื่ราวต่างๆ นานาที่ฉันเก็บมาคิดตลอด.....เื่ที่ทำให้ฉันทุกข์ใจตลอดมาตอนนี้กลับกลายเป็เื่ธรรมดาไปเลย ...การแก้คำสาปเหรอ...ตอนนี้ฉันไม่้าอีกแล้วเพราะถ้าฉันแก้คำสาปแล้วฉันจะต้องทำอย่างไรต่อไปล่ะ
ฉันจะได้เจอความสุขแบบนี้อีกหรือเปล่าถ้าไม่ได้เจอ ฉันก็จะไม่ทำ ฉันไม่อยากไปไหนอีกแล้ว อยากอยู่แบบนี้ตลอดไปเพราะอยู่แบบนี้แล้วมันโล่ง มันเบา รู้สึกดี ขอร้องล่ะขอให้ฉันได้อยู่แบบนี้นานๆ ” มินนี่ตอนนี้อยู่ในห้วงของสมาธิที่อยู่ในระดับปิติสุข
เพราะเธอมาจับแขนผมจึงได้รับผลของพลังไปด้วย มาซาร์ก็คล้ายๆ กัน ตอนนี้พลังอสูรในร่างของผมกำลังจัดการกับพิษในร่างและของสองสาวไปด้วยจนเวลาผ่านไปถึงตอนเช้าของวันที่สี่
ผมค่อยๆลืมตาขึ้น บรรยากาศตอนนี้ให้ความสดชื่นเป็ธรรมชาติความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ยามเช้า ฝูงมอนสเตอร์ออกหากิน สายลมพัดโชยๆ อ่อนๆ อ่าสดชื่นดีแท้ แถมความรู้สึกอุ่นๆ ที่แขนนี่ก็ไม่เบาทีเดียวอย่างกับได้ห่มผ้าอุ่นๆแต่เอ๊ะที่แขนทำไมรู้สึกนุ่ม ๆ ผมค่อยๆ หันไปดู
“เฮ้ย! ” ตกใครครับมีผู้หญิงสองคนกำลังกอดแขนผมอยู่ตาหลับพริ้มบริเวณหน้ามีคราบน้ำตาอยู่ทั้งสองคนเลย แถมยั้งยิ้มอีกด้วย น่ารักดีแฮะแต่ว่าเธอมาอยู่ข้างๆ ผมได้ยังไงหว่า ผมจำได้คุณเธอทั้งสองเป็พนักงานร้านอาหารที่วางยาผมนี่ครับหรือว่าคนที่เข้าเกมจะต้องเจอแบบนี้ทุกคน เพราะหาก NPC ้าฆ่าผมพวกเธอคงทำไปนานแล้วไม่มานั่งกอดแขนผมแบบนี้แน่แต่ทว่าก่อนที่ผมกำลังจะปลุกเธอก็มีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้น
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการสลายพิษและคำสาปของจักรพรรดิัดาร์กนิล ได้รับทักษะสลายพิษขั้น 16 ระดับ 60ได้รับทักษะสลายคำสาป ขั้น 14 ระดับ 40
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการสลายคำสาประดับสูงได้ทักษะสลายคำสาปขั้น14 ระดับ 40 เลื่อนเป็ ขั้น 20 ระดับ 1
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจลับในการช่วยสลายคำสาปให้กับทายาทจักรพรรดิัมินเนสคลาส 7 เลเวล 100 สำเร็จภารกิจระดับ xสามารถไปรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจลับในการช่วยสลายคำสาปให้กับทายาทจักรพรรดิฟินิกเพลิงมาซาเรส คลาส 6 เลเวล 100 สำเร็จภารกิจระดับ sss สามารถไปรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการเลื่อนคลาสด้วยวิธีพิเศษทำให้ คลาส 0 เลเวล 100 เลื่อนเป็คลาส 10 เลเวล Max ค่ะ ค่าประสบการณ์ทั้งหมดถูกลบเนื่องจากการขึ้นระดับต่อไปต้องใช้วิธีเฉพาะเท่านั้นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจของระบบผู้ได้คลาส 6 คนแรก สามารถรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจของระบบผู้ได้คลาส 7 คนแรก สามารถรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจของระบบผู้ได้คลาส 8 คนแรก สามารถรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจของระบบผู้ได้คลาส 9 คนแรก สามารถรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาสำเร็จภารกิจของระบบผู้ได้คลาส 10 คนแรก สามารถรับรางวัลได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการเลื่อนคลาสให้กับทายาทจักรพรรดิัมินเนส คลาส 7 เลเวล 100ด้วยวิธีพิเศษ เลื่อนเป็ คลาส 8 เลเวล 100
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการเลื่อนคลาสให้กับทายาทจักรพรรดิฟินิกเพลิง มาซาเรส คลาส 6 เลเวล100ด้วยวิธีพิเศษ เลื่อนเป็คลาส 7 เลเวล 100
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับกล่องสุ่มไอเทมระดับ x1 กล่อง
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับกล่องสุ่มไอเทมระดับ sss1 กล่อง
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับแผนที่บุพวิเคหะทวีป ระดับ X1 แผ่น
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับเงิน 100,000,000 มหากัป จากภารกิจของทายาทจักรพรรดิัมินเนส
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับเงิน 100,000,000 มหากัป จากภารกิจของทายาทจักรพรรดิฟินิกเพลิง มาซาเรส
ทักษะโคจรปราณเลื่อนเป็ขั้นที่30 เลเวล 1
ทักษะควบคุมจิตเลื่อนเป็ขั้นที่30 เลเวล 1
ทักษะทรหดเลื่อนเป็ขั้นที่20 เลเวล 1
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับทักษะห้วงแห่งจิตขั้น 30 เลเวล 1
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับทักษะทิพยจักษุขั้น 30 เลเวล 1
“เฮ้ย รายงานยาวเหยียดนี่มันอะไรกันวะครับแล้วคลาสอะไรเนี่ย ทำไมถึงขึ้นมากขนาดจนไม่รู้สึกว่าเกมมันยากอย่างที่เพื่อนบอกเลยไหนลองเปิดดูข้อมูลหน่อย” ผมพูดกับตัวเองด้วยความไม่อยากเชื่อ
ชื่อผู้เล่น:อตวสัตถา คลาส 10 เลเวล MAX
เผ่า: มนุษย์อาชีพ: -
ตำแหน่งพิเศษ:ราชันย์อสูรผู้ปกครองแห่งภพอสูร
ฉายา:ราชันย์อสูรผู้ปกครองของภพอสูร
เื:956,720,000/956,720,000 พลังปราณ: 690,726,000
พลังจิต: 875,760,000/875,760,000พลังเวท: 20,000,000/20,000,000
พลังโจมตี : 173,000,000 ป้องกัน: 400,000,000
ความเร็ว : 56,073,000 มานา: 50,000,000
โชค: 9,990 ความหิว: 500,000/500,000
ทักษะสื่อสารระดับ 1
**ทักษะสื่อทำให้สื่อสารกับมอนสเตอร์ได้ในระดับหนึ่ง
ทักษะวาจาสิทธิ์ระดับ 10
*ทักษะวาจาสิทธิ์ทำให้มอนสเตอร์เชื่องและ NPCเชื่อฟังเชื่อฟังมากขึ้น
ทักษะสลายพิษขั้น16 ระดับ 60
*พิษต่ำกว่าขั้น16 ระดับ 60 ไม่สามารถทำอันตรายได้ สามารถสลายพิษขั้น 16 ระดับ 60ลงไปได้ด้วยการใช้เืของท่าน อย่างน้อยหนึ่งหยด
ทักษะสลายคำสาปขั้น20 ระดับ 1
*คำสาปขั้นยี่สิบลงไปไม่สามารถทำอันตรายได้สามารถสลายคำสาป ขั้น 20 ลงไปได้ด้วยการใช้เืของท่านอย่างน้อยหนึ่งหยด
ทักษะโคจรปราณขั้นที่30 เลเวล 1
*โคจรลมปราณหนึ่งวินาทีได้300,000 หน่วย
ทักษะควบคุมจิตขั้นที่30 เลเวล 1
*สามารถควบคุมพลังจิตได้ตามขั้นและระดับที่มี
ทักษะทรหดขั้นที่20 เลเวล 1
*เพิ่มขีดจำกัดของร่างกายให้มีมากขึ้น
ทักษะห้วงแห่งจิตขั้น 30 เลเวล 1
*สามารถสร้างมิติพิเศษชั่วคราวและมิตินี้มีแต่ผู้ใช้เท่านั้นที่จะควบคุมได้
ทักษะทิพยจักษุขั้น 30 เลเวล 1
*สามารถมองทะลุสิ่งกีดขวางมองเห็นในระยะไกลมากๆ ได้ตามความชำนาญของผู้ใช้ ภาพลวงตาต่ำกว่าขั้น 30ไม่สามารถแสดงผลได้ และทักษะนี้เป็ทักษะที่เหนือกว่าเนตรัมาก
“เฮ้ย! มะไม่จริงน่าแบบนี้ก็มีด้วยเหรอครับ เืบ้าบออะไรมีเป็ล้าน (ร้อยล้าน แหกตาดูดีๆ) ความหิวล่ะนี่มันอารายกานห้าร้อย เอ้ย ห้าแสน แบบนี้ก็ไม่ต้องกินต้องดื่มแล้วมั้งแต่ถ้าความหิวหมดนี่เราต้องกินอาหารเป็พันจานหรือแสนจานวะครับ แต่ว่าคิดไปคิดมานี่มันก็เกมนี่เนาะว่าอะไรมากไม่ได้แต่ทำไมรู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะเจอเื่ซวยในอีกไม่นานคงไม่หรอกมั้ง” ผมพูดเพราะรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆกับการได้รับคลาสแบบนี้
“เอ้อ จริงสิ เราต้องปลุกนักวางยาพิษที่เกาะหนึบเราแล้ว...นี่คุณ คุณครับ ตื่นได้แล้ว”ผมเขย่าเธอเบาๆเขย่าโดยใช้ไหล่อะนะ รู้สึกนิ่มๆ ยังไงไม่รู้แต่คุณเธอก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นนี่สิ เฮ้อ สงสัยต้องใช้วิธีนี้สะแล้ว นับหนึ่งสอง สาม
“อ๊ะ ว้าย/ว้าย” เธอทั้งสองหัวชนกันครับ ก็แหงล่ะล้มเเล่นลุกพรวดขึ้นมานี่อ่ะฮ้า อย่างน้อยขอแก้เผ็ดที่มาวางยาผมหน่อยเถอะ
“นี่นายทำอะไรยะ อยากตายหรือไงแล้วนายมาอยู่ในห้องของพวกฉันได้ยังไง ห๊า”คุณเธอที่ชื่ออาชา(มาซาร์เว้ย) ชี้หน้าด่าผมครับ ว่าผมมาอยู่ในห้องของเธอ เหลียวซ้ายแลขวา โอ๊วห้องคุณเธออยู่ใต้ต้นไม้ครับ แล้วผนังกั้นก็ไม่มี มันควรเรียกว่าห้องหรือเปล่าเนี่ย
“เฮ้ นี่ห้องเหรอครับ นี่มันใต้ต้นไม้นะคุณผมต่างหากที่ควรถามว่าคุณมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง หืม แถมยังเกาะหนึบอยู่ข้างกายผมอีก” ผมล้วงกระเป๋ากางเกงเริ่มต้นแล้วพูดเท่ๆ ออกไป เธอนิ่งครับท่าทางเหมือนกับคนที่กำลังปะติดปะต่อเื่ราว ั้แ่ต้นจนถึงตอนนี้
“อ๊ะ!จริงด้วย ฉันนึกออกแล้ว แต่เอ ทำไมฉันรู้สึกดีแปลกๆ ” เธอหลับตาลงสักครู่ สภาพของเธอตอนนี้กลับมาดีกว่าเดิมแถมยังได้เลื่อนคลาสแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย คำสาปที่เธอโดนก็ถูกทำลายไปหมดแล้วแถมพลังยังมีมากกว่าเดิมอีก แบบนี้จะไม่รู้สึกดีได้ไงละครับ
“บะ บ้าน่ามินนี่เธอลองตรวจดูสภาพของเธอดูสิ”อาชาเธอใครับ(มาซาร์ไอ้ออฟ)
“อื้อฉันตรวจดูแล้วทุกอย่างกลับมาดีกว่าเดิม คำสาปหายหมดแล้ว แถมเขายัง..” มินนี่พูดไม่ทันจบคุณเธอก็เอามือมาปิดปากตนเองแล้วก็ร้องไห้ หรือว่าผมทำอะไรผิดเฮ้ย ผมไม่น่าจะทำอะไรเลยนี่ แล้วเธอร้องไห้ทำไม
“นาย...” อาชา(มาซาร์ๆ เรียกให้ถูก) เธอสบตากับผมแล้วน้ำตาเธอก็ไหลอีก
“นาย...เป็ใครกันแน่ ทำไมนายถึงสามารถสลายคำสาปขั้นสูงที่แม้แต่จักรพรรดิดาร์กนิลก็ทำไม่ได้แถมความสุขนั่น ความสุขที่อยู่ในนั้น นายทำได้ยังไง ช่วยตอบ..ได้ไหม อึก..ฮือๆ ” เธอทรุดลงกับพื้นไปกอดกับอีกคนแล้วปล่อยโฮออกมาผมก็ไม่รู้จะทำยังไงจึงรอให้เธอร้องไห้ให้เสร็จก่อน เมื่อเธอร้องไห้กันเสร็จแล้วก็หันหน้ามามองผมทั้งคู่
แต่เอผมทำอะไรเธอมิทราบ ตูนั่งเฉยๆ ของตูนะเฮ้ย อันที่จริงคงเป็ผลของพลังอสูรแหละมั้งแต่ไม่เห็นระบบเกมบอกอะไรเลย หรือว่าต้องรออัพเดตแพทใหม่
“ท่าน ทำได้ยังไงท่านสลายคำสาปนั่นได้ยังไงคะ”มินนี่ครับสาวสวยสุดเซ็กซี่เป็คนถามผม ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกันเพราะผมไม่ได้ทำอะไรเลยนี่ ที่ทำคงเป็พลังอสูรของผม ก็ผมได้ฉายาราชันย์มานี่นา ผมจึงเลือกไม่อธิบายดีกว่า
“ความลับครับ” ผมตอบในท่าเอามือจุ๊ปากแบบว่าเอาให้มันดูดีในแบบผมอ่ะนะ
“ท่าน เป็ใครกันแน่ท่านไม่ใช่นักผจญภัยธรรมดาใช่ไหม”มินนี่ถามอีกละ
“ผมมาอยู่ที่นี่ตอนนี้ก็คือนักผจญภัยธรรมดาแหละครับและก็เป็เหมือนกับคนอื่นๆ นั่นแหละพวกคุณก็อย่าถามมากสิ แล้วคุณวางยาพิษผมทำไม” เพราะผมพึ่งเข้ามาใหม่จึงยังต้องเป็นักผจญภัยธรรมดาสามัญทั่วไปที่สำคัญผมอยากรู้ว่าทำไมถึงวางยาผมต่างหาก
“ไม่ค่ะนักผจญภัยไม่สามารถที่จะเลื่อนระดับคลาสให้เราได้หรอกเพราะการที่จะเลื่อนคลาสสำหรับพวกเรานั้นต้องใช้ระยะเวลาและพิธีกรรมพิเศษแถมยังต้องใช้ของศักดิ์สิทธิ์หลายอย่างอีก ฉันไม่อยากเชื่อที่ท่านพูดหรอกค่ะ” เอ้าคุณมินนี่ครับ จะให้ผมบอกว่าผมเป็เทพเ้าหรือไงครับก็นักผจญภัยธรรมดาเนี่ย แถมยังมาที่นี่ไม่กี่วันเอง แล้วคุณยังไม่ได้ตอบคำถามเื่วางยาพิษเลยนะ
“อย่าคิดมากเลยครับยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เห็นความจริงสักวันคุณก็จะรู้เองแหละครับว่าใครเป็คนทำ อีกอย่างพวกคุณวางยาพิษผมทำไม” ผมเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงตอบ แถมยังตอบด้วยการมองไปทางท้องฟ้าอีกแนะแบบว่าไม่กล้าสบตาคุณเธออะนะเพราะกลัวว่าเท้าจะอยู่ไม่สุขหวดเปรี้ยงลงก้านคอส่งไปเฝ้ารากมะม่วง
“ท่าน เราขอติดตามท่านไปด้วยได้หรือไม่” เธอจับมือผม แล้วส่งสายตาสงสารให้ดูน่ารัก แล้วทำไมไม่ตอบคำถามผมก่อนละแม่คุณ ผมถามไปหลายรอบแล้วเนี่ย
"เอ๋อะไรนะ เอ้ย!! ไม่ต้องมาแตะต้องตัวผม ถอยไปเลยแล้วคุณต้องตอบคำถามผมก่อน ว่าทำไมถึงวางยาพิษผม " ผมสะดุ้งจนเผลอกะโถอยหลังเลยครับ
"เราขอติดตามท่านได้หรือไม่"เธอพูดย้ำ นี่สรุปคือผมจะไม่ได้คำตอบเื่วางยาใช่ไหมไม่ถามต่อก็ได้เว้ย
“ทำไมถึงอยากติดตามผมล่ะ” ผมพูดเสียงเรียบเธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของผม
“เพราะเราเชื่อว่า ท่านสามารถช่วยเราได้” เธอพูดด้วยแววตามุ่งมั่น แล้วช่วยอะไรครับผมจะช่วยอะไรได้ ขนาดตัวเองยังช่วยไม่ได้แล้วจะช่วยคนอื่นเพื่ออะไรหาเื่ใส่ตัวชัด ๆ
“ช่วยอะไรล่ะครับ” แต่ผมก็เลือกที่จะถามอ่ะนะ
“ถึงเวลานั้นท่านก็จะรู้เองค่ะ” เธอทิ้งแง่ให้ งง แล้วผมก็ต้องปลงใช่มั้ย นี่เล่นย้อนผมนี่หว่า
“แน่ใจ” ผมพูดด้วยเสียงเรียบแบบว่าไม่รู้จะพูดอะไร
“อื้อ แน่ใจค่ะ” เธอก็ยังตอบแบบมุ่งมั่น ลังเลบ้างก็ได้ครับ ผมรับได้
“เฮ้อ แล้วแต่เถอะครับ แต่จงจำไว้ว่าผมไม่ค่อยได้เื่และทำอะไรแบบคนปกติไม่ค่อยเป็นะ” ดูจากสายตาแล้วแม้ผมไม่ตอบตกลงเธอคงจะตามไปอยู่ดีแหละแต่ต้องกำชับไว้ว่าผมทำอะไรแบบปกติไม่ค่อยเป็ เดี๋ยวจะทำใจลำบาก
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะ ฉันกับมาซาร์จะช่วยเอง” เธอยิ้มครั้งที่สอง ครั้งแรกเห็นตอนหลับ แต่ให้ตายสิเพื่อนเธออีกคนชื่อมาซาร์เหรอเนี่ย (เออครับ มาซาร์ไม่ใช่อาชาจำใส่สมองไว้)
“ใช่ถ้าหากมินนี่ตัดสินใจแล้วเราก็จะไปด้วย” มาซาร์พูดขึ้น
ทายาทจักรพรรดิัมินเนส คลาส 8 เลเวล100 ส่งคำขอเป็สัตว์เลี้ยงของคุณ
ยอมรับ/ไม่ยอมรับ
ทายาทจักรพรรดิฟินิกเพลิง มาซาเรส คลาส 7 เลเวล 100ส่งคำขอเป็สัตว์เลี้ยงของคุณ
ยอมรับ/ไม่ยอมรับ
“เอ๋ ติดตามแบบนี้เลยเหรอแล้วอยู่ในสถานะสัตว์เลี้ยงเนี่ยนะ”ผมนึกว่าจะเดินทางไปด้วยกันเฉยๆซะอีก
“ค่ะ” มินนี่ตอบแบบอายๆ
“นี่ เ้ามนุษย์นับว่านายโชคดีแค่ไหนที่ได้พวกฉันเป็สัตว์เลี้ยง แล้วอีกอย่างนะระดับคลาสนายต่ำกว่าพวกฉันไม่สามารถปฏิเสธได้หรอก หึหึ” คุณมาซาร์ครับ คุณเธอยังไม่รู้ครับว่าผมคลาสสิบกดปฏิเสธเลยดีมั้ยข้อหาพูดจาเสียมารยาท แต่อะไรที่ได้มาง่ายๆเชื่อเห๊อะว่าความซวยมาเยือนแน่
“เฮ้อ? มาซาร์ ผมว่าคุณต้องเป็สัตว์เลี้ยงสายซึนเดระแน่พูดอย่างใจอย่างนะแม่คุณ”ผมกดยอมรับไปเลยใจจริงอยากจะกดไม่ยอมรับนะเนี่ย แต่พอผมกดยอมรับเท่านั้นแหละคุณเธอก็หน้าซีดเป็ไก่ต้มเลยครับ ฮ่าๆ คงรู้ว่าเ้านายอยู่คลาสสิบละสิผมเลยทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้น
“ระ... ราชันย์อสูร” อ้าวไม่ได้ใคลาสหรอกเหรอแล้วราชันอสูร
“เห ราชันย์อสูรเหรอ” ผมรีบยกมือซ้ายขื้นมาดู อ๋า สัญลักษณ์นี่มัน
“เห้ย!! บ้าน่า มาอยู่ในมือนี้ได้ยังไงกันวะ” บ่นครับบ่น (ความจริงแล้วมันน่าจะรู้ตัวั้แ่เปิดดูข้อมูลแล้วสมงสมอง)
“ท่านราชันย์ได้โปรดให้อภัยหม่อมฉันด้วยเพคะ”เอ่าคุณมาซาร์เมื่อกี้ยังด่าผมหยกๆเลยนะ
“อืม ผมไม่ถือหรอก แต่อย่าเอาไปบอกใคร” ผมยิ้มเหยยๆ เราต้องทำตัวให้เหมาะสมกับเป็ผู้นำหน่อยน่าจะนะ
“ค่ะ ดิฉันจะระวังค่ะ” นี่แสดงว่าถ้าไม่ระวังนี่คงไม่เหลือแล้วล่ะมั้ง
“นายท่านคะ” มินนี่เรียกผมครับ
“เอ่อ เรียกผมว่าออฟเถอะครับ ไหนๆก็เดินทางไปด้วยกันแล้ว”แบบว่าเรียกนายท่านมันไม่รู้สึกเหม่งๆ ชอบกลเลยไม่อยากให้เรียก
“ค่ะ ท่านออฟกรุณาตั้งชื่อให้พวกเราด้วยค่ะ”มินนี่
“ชื่อเหรอครับ เอาชื่อเดิมก็แล้วกันครับมินนี่ กับมาซาร์” ผมตอบไปแบบแสดงความมั่นใจสูง
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการตั้งชื่อทายาทจักรพรรดิัมินเนสคลาส 8 เลเวล 100 ชื่อ มินนี่ เรียบร้อยแล้วค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาได้ทำการตั้งชื่อทายาทจักรพรรดิฟินิกเพลิงมาซาเรส คลาส 7 เลเวล 100 ชื่อ มาซาร์เรียบร้อยแล้วค่ะ
“คุณมินนี่ครับช่วยพาผมเข้าเมืองได้ไหมครับ ผมไม่รู้ทิศ”นั่นเป็เพราะผมไม่รู้ว่าเมืองอยู่ตรงไหนน่ะสิครับ
“ได้ค่ะนายท่าน/รับทราบเพคะ” มินนี่/มาซาร์ เหมือนมาซาร์จะเปลี่ยนท่าทีไปมากโข
“นี่ๆ ผมว่าทำตัวให้เป็ธรรมชาติดีกว่าครับผมรู้สึกลำบากใจ” ใช่มะ มีเพคงเพคะ หนาวสันหลังครับ
“ค่ะ*2” สิ้นประโยคคุณมินนี่กับคุณมาซาร์ก็โผเข้ากอดแขนผมคนละข้างทันทีแล้วไอ้อาการเมื่อกี้มันหายไปไหนห๊ะ ผมกำลังจะสะบัดออกแต่ดูเหมือนคุณเธอจะไม่ได้โอบแขนเฉยๆนะครับ เธอใช้ความเร็วสูงพาผมมาครับ ไม่ถึงวิผมก็อยู่หน้าประตูเมืองแล้วครับ
“ถึงแล้วค่ะนายท่าน” มาซาร์เป็คนตอบครับแต่ผมกำลังมึนหัวอยู่เลยขอจูนแป๊บ
“อ่า รู้สึกเหมือนวาร์ปเลยแฮะ นี่ไม่ต้องกอดแขนผมแน่นขนาดนั้นก็ได้จะให้ดีปล่อยแขนผม” ผมกล่าว
“ไม่เอาอ่ะกอดแขนของนายท่านแล้วรู้สึกดีจะตาย”มินนี่
“ใช่ๆ จ้างให้ก็ไม่ปล่อยหรอกค่ะ” มาซาร์ ผมไม่รู้ว่าคุณเธอจะรู้สึกยังไงหรอกนะแต่ช่วยใส่ใจความรู้สึกผมหน่อยได้ไหมแต่ว่าแค่เจอกันไม่น่าจะขนาดนี้นะ รู้สึกเหมือนความซวยจะมาเยือน
“ปล่อย” ผมกล่าวสั้น ๆ
“ค่า*2” เธอทั้งสองตอบรับด้วยความร่าเริงและปล่อยแขนผมราวกับว่าเป็เื่น่ายินดี ผู้หญิงนี่เข้าใจยากจริงๆ
ทางด้านผู้ดูแลระบบ
"ท่านครับทำไมเราไม่ค่อยๆ เสริมภารกิจให้เขาล่ะครับแบบนี้มันเหมือนกับว่าเราทำให้เขากลายเป็ตัวโกงเลยนะครับ"พนักงานผู้มีฝีมือคนหนึ่งพูดโดยไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอของเขา
"แบบนี้แหละดีแล้วทำต่อไป"
................................................................
1K
![END เกมหัวใจร้ายรัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569126632_37539043.webp)
