สายฟ้าสีทอง ผ่าลงที่ห้องของาาเซิกฝุ่นควันล่องลอย จนมองไม่เห็นเบื้องหน้า เมื่อฝุ่นควันจางหาย ก็ปรากฏดาบเล่มใหญ่ สีทองอร่ามปักกับพื้นตั้งอยู่ตรงหน้าาาเซิก
"ด้วยนามของข้า าาแห่งราชวงศ์ค์วาดิช ขอใช้เ้า ไวท์ซอร์ด" าาเซิกเอื้อมมือไปจับดาบสีทองเล่มนั้น มันส่องสีทองประกายงดงาม สาดแสงส่องมาจากในตัวปราสาท อย่างเห็นได้ชัด
ตอนนั้นเองร่างกายของฟิส กำลังรักษาอาการาเ็จากการโจมตีของทารันยังไม่หายดี แต่พลันฟิสเห็นแสงสีทองจากยอดปราสาท การตอบสนองของเสือดำฟิสก็ะโเข้าไปหาาาเซิกแบบไม่ยั้งคิด เพียงแค่ไม่กี่วินาทีมันก็ลอยอยู่กลางอากาศ ตรงหน้าของาาเซิก
"ข้าฆ่าเ้า ข้าก็จบหน้าที่ข้าจะได้เลื่อนขั้นสักที"ฟิส เสียงดัง
เมื่อาาเซิกเห็นฟิส าาเซิกยกดาบฟันเพียงเบาๆ ฟิสก็กระจายเป็ฝุ่นในทันที ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย
"ในนามของข้าสายเืแห่งกษัตริย์วาดิช ข้าขอบัญชาเ้า ไวท์ซอร์ด จงทำตามบัญชา"
าาเซิกยกดาบแล้วแทงดาบลงพื้น ปรากฏภาพภายนอกเหนือเมืองวาดิช ดาบสีทองเล่มใหญ่หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ หมุ่นไปมาแล้วมีละอองสีทองลอยออกมาจากดาบั์เล่มนั้น ทหารที่าเ็าแค่อยๆหาย แล้วลุกขึ้นได้ บางส่วนที่ตายก็ไม่สามารถพื้นได้ ทหารของาาเพลิงนิลทันทีที่โดนละอองสีทองก็ล้มลงทันที ทหารบางส่วนที่พื้นขึ้นมาก็ฮึดสู้ผลักดันศัตรูออกไปจากแนวกำแพงเมือง ทหาราาเพลิงนิลออกไปเรื่อยๆ
แต่จู่ๆาา ก็โดนแทงด้วยหอกสีดำ เล่มยาวทะลุท้อง ละอองสีทองหายดาบสีทองที่ลอยอยู่บนเมืองก็หายไป ดาบสีทองในมือาาเซิกปักอยู่กับพื้น
"ข้าขอ ปราชญ์แห่งศาตรานะ"เ้าเสียงนั้นคือกาลาน กาลานแอบเข้าปราสาทเพื่อขโมยบางอย่าง
"ตึง..."เสียงเปิดประตูขึ้น
เนลได้ยินเสียงาาเซิกจึงรีบมา เบื้องหน้าคือกาลาน าานอนมองเนลกลางกองเืของตัวเอง
"หะ ..หนีไป.."าาเซิกพูดด้วยเสียงแหบแห้ง
เนลกับเบลกลับไม่ทำตามาาเซิกบอก เนลกับเบลวิ่งชนกาลานเพื่อให้ถอยแต่ก็ทะลุกาลานไป ทั้ง2ใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ก็ยังพอตั้งสติได้ เมื่อเนลวิ่งมาถึงก็ดึงดาบสีทองที่ปักอยู่กับพื้นขึ้นมา
"สิ่งนี้เรียกข้าอยู่เนล"บูลพูดด้วยนํ้าเสียงใ
เนลหยิบบูลออกมา จากหน้าอก ทันทีที่เห็นาาเซิกกับกาลานก็ใมาก
"เ้ามีมันได้ยังไง?"กาลานรีบพุ่งเข้าใส่เนลกับเบลแบบรวดเร็ว เพลิงสีฟ้าคลุมตัวาาเซิกเนลกับเบลไว้ก็แปรเปลี่ยนเป็โล่วงกลมสีฟ้าอันใหญ่ กาลานหยุดชะงัก และตกตะลึงอยู่พักใหญ่
"อาภรณ์ราชัน" กาลานพูดและตกตะลึงกับภาพที่เห็น
เปลวเพลิงสีฟ้าคลุมตัวาาเซิกเพื่อรักษาาแ
"ข้าไม่อยากได้แล้วปราชญ์ศราตราอยากได้เ้าไฟสีฟ้า"กาลานพูดเสร็จ โจมตี ใส่เนลโดยการระดมยิงเข็มนับร้อย แต่มันไม่อาจจะทะลุโล่ไปได้
"งั้นลองแบบนี้ไหม"กาลาน เรียกลูกไฟสี ลูกใหญ่ลอยขึ้นเหนือพื้น เ้าลูกไฟพุ่งใส่เนล
"เปรี้ยง!!!!!" เสียงะเิดังสนั่น แรงกระแทกจากะเิทำให้กำแพงปราสาทแตกออกมา ทำให้องครักษ์ที่อยู่ด้านล่างเห็น ว่าบนนั้นเกิดอะไรขึ้น
เดลเมื่อเห็นาาก็รีบะโขึ้นไป บนปราสาทเพื่อช่วยาาเซิกที่นอนจมกองเือยู่
กาลานใจจดจ่ออยู่กับเปลวเพลิงสีฟ้าโดยไม่สนใจสิ่งใด เดลพุ่งใส่กาลานที่เผลอ ต่อยกาลานเข้าที่ท้องอย่างรุนแรง
"ตู้ม" เสียงะเิของหมัดเดลที่ต่อยกาลานดังลั่น เดลระดมต่อยกาลานไม่หยุดเพื่อให้กาลานตั้งตัว กาลานถอยหลัง แทบจะตกจากปราสาทที่แตกหัก ทันใดนั้นเดลก็ะโกอดกาลานตกไปข้างล่างพร้อมกันกับเดลเสียงกระแทกพื้นดังขึ้น ฝุ่นตลบ และเมื่อฝุ่นหมอกที่จางลง แสดงให้เห็นว่าเดลนอนแน่นิ่งอยู่หมดสภาพต่อสู้ ในขณะกาลานลุกขึ้นมาแทบไม่เป็อะไร การเมื่อเห็นองครักษ์าเ็อยู่ ก็คิดควรฆ่าทิ้งให้หมด กาลานแบมือ ยื่นออกไป ลูกไฟสีดำ นับร้อยลอยขึ้นและใหญ่ขึ้นๆ เรื่อยๆ มันก็แบ่งละอองเล็กๆ กลายเป็ชิ้นเล็กๆ ลอยเข้าไปในตัวทหารราชันเพลิงนิล จากนั้นมันก็กลายร่างเป็เสือดำที่เหมือนกับฟิส บุกเข้ามาในเมืองอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ทหารที่มีนั้นไม่อาจต่อกรได้แม้แต่น้อย ปลิวร่วงเป็ใบไม้ พลังเท่ากับฟิสแต่มีจำนวนมากขนาดนี้สิ้นหวัง
"พวกเ้าควรมองดูความตายตรงหน้าแล้วกั
น"กาลานพูดด้วยใบหน้าเครียด
ในขณะเดียวกันบนยอดปราสาท
"เ้าหนุ่ม รีบหนีไปซะ เ้ายังมีทางรอด"าาเซิกพูดแล้วสำลักเืเอามือจับไวท์ซอร์ดเพื่อยันตัวเองขึ้นแบบเซไปเซมา
"ข้าต้องไปช่วยคนของข้า"าาเซิก
"พอแล้ว....ข้าก็อยากจะช่วยทารัน เขาช่วยข้ามา2ครั้งแล้ว ถึงเวลาที่ข้าจะช่วยเขาบ้างแล้ว"เนลพูดแล้วเดินออกไปตรงรอยแตกที่เดียวกับเดละโลงไปพร้อมกาลาน
"บูล นายรู้ใช่ไหม เราต้องทำอะไร"เนลถามบูลเสียงดัง
"อืม"บูลตอบด้วยเสียงหนักแน่
"เนล ทำอะไร?"เบลถามเนลและคิดว่าเนลจะโดดลงไป
"พี่อยู่นี้ล่ะ ฝากดูแลท่านาาด้วย"เนลพูด จากนั้นเนลก็ะโลงไป
"บูล!!!!เอาเลย"เนลพูดเสียงดัง เปลวเพลิงสีฟ้าลุกคลุมตัวของเนล จากนั้นก็ปรากฏโล่สีฟ้าอันใหญ่ ใหญ่ขึ้น เนลตกลงมาด้วยความเร็วสูงชนกับกาลานเสียงดังสนั่น แรงกระแทกทำให้เกิดะเิเสียงดัง และเกิดฝุ่นลอยฟุ่ง ค่อยจางหายกาลานนอนนิ่ง เนลรับวิ่งไปหาทารัน จากนั้นไฟสีฟ้าก็คลุมตัวรักษาองครักษ์ทั้ง6อย่างรวดเร็ว กาลานลุกขึ้นมา ท่ามกลางแรงสั่นะเืที่ออกมาจากตัวกาลาน
"ตายกันซะหมดนี้ละ "กาลานพูดเสียงดัง จากนั้นยกมือขึ้น ลูกไฟสีดำก็แตกตัวลงมา ตกลงมาราวกับฝน การโจมตีที่รุนแรงกระหนํ่าใส่เนลไม่ยั้ง
"เนล นายทำได้"ทารันพูดกับเนลในขณะลืมตาด้วยนํ้าเสียงโรยแรง
เนลเหมือนจะเข้าใจทารัน เนลหลับตาลง ไฟสีฟ้าค่อยๆเปลี่ยนเป็สีแดงเข้มขึ้น แล้วเกิดะเิออกมาทำให้ไฟสีดำ กระจายออกไปรอบข้าง รูปลักษณ์เปลี่ยนจากโล่สีฟ้า กลายเป็ธนูสีแดงอันใหญ่มีเปลวเพลิงสีแดงลุกโชติรอบตัว เนลง้างธนูเพื่อยิงใส่กาลานปลายธนูสีแดงส่องประกายชัดเจน และเมื่อเนลเล็งจนมั่นใจก็ยิงออกไป ลูกธนูทันทีที่ยิงออกไปเพลิงสีแดงหมุ่นด้วยความเร็วมันพุ่งเข้าใส่กาลานแบบไร้ปรานี กาลานโดนธนูที่้เนลยิงเต็มไม่ทันที่จะหลบมันปักเข้ากลางตัวและทะลุออกอีกทาง กาลานกระเด็น ชนกำแพงเมืองทะลุไปอีกฝั่ง ของเมืองเกิดเสียงะเิดังสนั่น เนลใกับสิ่งที่ตัวเอาทำ
แต่กาลานก็ปรากฏขึ้นทันใดนั้นกาลานก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วที่เนลไม่สามารถตั้งหลักได้ แต่กาลานแขนขวาขาดไป ต่อยเนลกระเด็นไปชนปราสาทที่อยู่ข้างหลัง เดลฟื้นด้วยพลังของบูลก็ลุกขึ้น ต่อยกาลานกระเด็นขึ้นไปบนอากาศ ทารันก็เพิ่งฟื้นด้วยพลังของบูลก็ะโตามกาลานขึ้นไป
"เนล นายดูที่ฉันทำนะ"ทารันง้างธนูเล็งแล้วยิงใส่กาลานที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ "อัสนีวายุ"ทารันพูดเสียงดัง ปรากฏเป็พายุขนาดั์ และสายฟ้าสีขาวส่องประกาย อยู่ใจกลางของพายุสีดำมืด กาลานกระเด็นเข้าไปในพายุดูดเข้าไปแล้วโดนฟ้าผ่าเป็ร้อยครั้ง ไม่นานกาลานก็ร่วงลงมา ฟิร่าใช้นกไฟบินตบกาลานตกลงพื้นจมกับพื้น เดลลอนใช้เวทต์ดินล็อกขาของกาลานไว้ทันใด
"เร็วเข้าเ้าหนุ่ม"เดลลอนพูดเร่งเนล
ภายใต้ฝุ่นหมอก จางลง เป็ภาพของเนล ยืนง้างธนูั์สีแดง มีเพลิงสีแดงคลุมตัวใหญ่ขึ้นๆๆๆเรื่อยๆ
"อัสนีวายุ" เปลิวเพลิงสีแดงถูกยิงออกไป เกิดพายุไฟสีแดง หมุนวนรอบตัวกาลานสายฟ้าสีแดงกระหนำผ่าใส่กาลานไม่ยั้ง นับร้อยครั้ง แสงไฟสีแดงเป็ประกายราวกับสายฟ้ารวมตัวกันผ่าใส่กาลาน แล้วก็หยุดลง เนลทรุดลงกับพื้น กาลานนอนนิ่งอยู่กับที่
"มันยังไม่จบนะหนุ่มน้อย"กาลานพูดแล้วยกมีดสั้นสีดำไร้ลวดลาย ปักหน้าอกตัวเองจนมิด ประกายไฟสีดำลุกท่วมตัวจนแทบมองไม่เห็น กาลานค่อยๆเปลี่ยนไป ตัวค่อยๆยาวขึ้นเรื่อยๆ มีเกร็ดขนาดเล็กเยอะขึ้นๆ จากนั้นกาลานกลายร่างเป็งูสีดำตัวใหญ่ มันพู่งเข้ามาเพื่อโจมตีไม่ยั้งเนลทำได้แต่เปลี่ยนบูลให้เป็โล่เพื่อป้องกัน การโจมตีเร็วขึ้นและแรงขึ้นเรื่อยๆ เปลวเพลิงสีฟ้าแผ่ออกใหญ่ขึ้นๆ จนปกคลุมทั่วเมือง
ทันใดนั้นดาบสีทองพุ่งปักลงตรงหน้ากาลานปรากฏให้เห็น ดาบสีทองเล่มั์
"จงใช้มัน เ้าใช้มันได้"าาเซิกะโออกมาจากยอดปราสาท
เมื่อเนลได้ยินดังนั้นก็รีบพุ่งเข้าใส่ดาบไวท์ซอร์ดเล่มนั้น ทางกาลานก็รู้ทันทีว่าหากเนลได้ดาบเล่มนั้นไปต้องแย่แน่ๆ กาลานไม่รอช้ารีบพุ่งตัวเข้าไปขวางทันที แต่ก็มีเดลหมาป่าขนสีเงินพุ่งใส่เพื่อขัดขวางแต่ก็ไม่อาจทัดเทียมพลังของดาลานได้เลย โดนกาลานเอามือฟาดเพียงทีเดียวก็กระเด็นไปไกล แต่เมื่อกาลานหันมา ก็พบว่าตัวเองช้าไปเสียแล้ว เรล ยกดาบไวท์ซอร์ดขึ้น ดาบส่องแสงสีทองเจิดจ้า ทันใดนั้นพุ่งใส่กาลาน ปลายดาบปักเข้ากลางตัวกาลาน จนกาลานต้องถอยหลังหนีออกมา กาลานตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเอามือกุมแผลที่โดนเนลแทง จากนั้นเนลยกดาบเล่มสีทองที่มีเปลวเพลิงสีฟ้าพวยพุ่งขึ้นโดยรอบ ดาบไหญ่ขึ้นๆ เรื่อย กาลานรับรู้ได้โดยสัญชาติญาณว่าต้องแย่แน่หากโดนเข้า มันรีบพุ่งเข้าใส่เนลโดยไม่รอ
"มันจบได้แล้วกาลาน"เสียงเด็กหนุ่มเนล ฟาดดาบลง ดาบเล่มั์ก็พุ่งใส่กาลานอย่างรวดเร็วผิดกับขนาดของมัน โดนกาลานเข้ากลางตัว
"อ๊ากกกกกกกก พอแล้ว"กาลานร้องออกมา ดาบั์พุ่งผ่านตัวกาลานอย่างง่ายดาย มันพุ่งทะลุออกนอกเมืองไปโดนูเาก็หายวับไปกับตา
เปลวสีฟ้าลุกไหม้ ใหญ่ขึ้นๆ ราวกับจะย้อมท้องฟ้าด้วยเปลวเพลิง เสียงะเิดังสนั่น
เนลล้มลงกับพื้น กาลานตัวขาดเหลือเพียงแค่่บนร่างกายสะบักสะบอมนอนกระอักเือยู่
อุกกาบาตสีดำพุ่งตกพื้นเสียงดังสนั่นเศษฝุ่นล่องลอยกลางอากาศ จนแทบมองไม่เห็น มีภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมากฝุ่นควันนั้น ชุดเกราะสีดำ กับหมวกที่เป็หัวสิงโต และผ้าคลุมสีดำราวกับเปลวไฟ
จากนั้นกาลานก็พูดขึ้น "ขออภัยท่านาา"กาลาน
ชายหนุ่มคนนั้น เดินมาหยุดต่อหน้ากาลาน
"แกทำให้ฉันอารมณ์เสียนะรู้ไหม"ชายหนุ่มในชุดเกราะสีดำจากนั้นไฟสีดำก็ลุกไหม้กาลานอย่างรวดเร็ว เหล่าทหารเสือดำก็ล้มลงทั้งหมดราวกับร่างไร้ิญญา
"เอาละ ทำให้ฉันสนุกหน่อย"ชายหนุ่มแสยะยิ้ม พร้อมไฟสีดำที่ลุกโชติอยู่ข้างหลังอย่างบ้าคลั่ง
605
