ตอน มหาละลวย
น้ำหวานนุ่งกระโจมอกเดินอ้อยอิ่งเข้ามาในห้องทำพิธีด้วยความประหม่าในใจลึกๆ ของหญิงสาวหวาดกลัวไปสาระพัดเนื่องจากเธอเป็หญิง และพ่อหมอเป็ผู้ชายอาจเกิดเื่เสื่อมเสียตามมาทีหลังได้หากเื่นั้แพร่งพรายออกไป
ทว่าความประสงค์ที่อยากได้สามีของเธอกลับคืนมามันยิ่งใหญ่กว่าความกลัวทั้งหมดทั้งมวลที่สมองของเธอจะนึกจินตนาการขึ้นมาได้ทำให้หญิงสาวยอมทำตามที่พรหมเมศบอกแก่เธอทุกอย่าง
หลังจากพิธีอาบน้ำมนต์ชำระล้างร่างกายของเธอให้บริสุทธ์เมื่อ่บ่ายผ่านไปพ่อหมอพรหมเมศก็ให้เธอลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่างน้ำซึ่งในอ่างใบนั้นเต็มไปด้วยสมุนไพรและว่านยาต่างๆ กว่าร้อยชนิด กลิ่นของมันไม่น่าพิสมัยสักเท่าไหร่ พ่อหมอหนุ่มบอกเธอว่าอ่างนี้เรียกว่าอ่างน้ำว่านพอลงไปแช่ตัวแล้วจะทำให้คาถาอาคมและความศักดิ์สิทธ์ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเธอได้ดีแถมยังช่วยขจัดสิ่งอัปมงคลต่างๆ ที่ตัวเธอเองอาจจะโดนทางฝ่ายนั้นแอบเล่นงานมาโดยไม่รู้ตัวให้หมดไป พ่อหมอพรหมเมศให้เธอแช่อยู่เช่นนั้นจนตะวันตกดินเขาจึงเรียกให้เธอขึ้นจากอ่างน้ำมนต์แล้วไปอาบน้ำชำระร่างกายตามปรกติ จากนั้นก็ให้เข้ามาหาเขาในห้องประกอบพิธี
ในห้องพิธีในวันนี้แตกต่างไปจากวันแรกที่น้ำหวานขึ้นมาหาพรหมเมศไปเล็กน้อยคือผนังทั้งสี่ด้านภายในห้องรวมไปถึงบนเพดานถูกชักโยงด้วยด้ายสายสิญจน์เป็ตาข่ายเอาไว้ทั้งสี่ทิศมุมห้องยังมีถ้วยกำยานที่ถูกจุดเอาไว้ส่งกลิ่นหอมอบอวล
“กลัวเหรอเปล่าครับ”
เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามออกมาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า
“ปะ… เปล่าค่ะฉันไม่ได้กลัว”
“ทุกอย่างจะออกมาเรียบร้อย”
“ค่ะ”
น้ำหวานกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากไม่ใช่เื่ปรกติที่เธอจะนุ่งกระโจมอกต่อหน้าชายแปลกหน้าที่ไม่ใช่สามีของเธอนั่นคือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอรู้สึกวิตก
“นั่งลงสิครับบนผ้าขาวที่ผมปูไว้ให้” พรหมเมศพยักหน้าไปที่ผ้าขาวผืนใหญ่ พลางมองตามร่างอรชรที่ค่อยๆหย่อนก้นนั่งลง
“นั่งเหยียดขาไปทางทิศตะวันตก”
“ค่ะ”
“แล้วดื่มน้ำมนต์ในขันนี้ให้หมด”
พ่อหมอหนุ่มเอี้ยวตัวไปตักน้ำมนต์ยื่นให้หญิงสาวเธอยกขึ้นดื่มตามคำสั่งของเขาอย่างว่านอนสอนง่าย ทันทีที่น้ำหวานดื่มน้ำมนต์จากพ่อหมอหนุ่มเข้าไปเธอรู้สึกว่าหัวของเธอเหมือนจะหมุนเคว้งเนื้อตัวร้อนผะผ่าวไล่มาั้แ่ปลายเท้าขึ้นไปที่ศีรษะ กลุ่มก้อนพลังงานบางอย่างที่ส่งผลต่อร่างกายของเธอวิ่งย้อนกลับมาไหลวนอยู่ที่ท้องน้อยบริเวณเนินเนื้อสาวจนรู้สึกได้ชัดว่าเนินสวาทของเธอร้อนผ่าวไปหมด…
ร้อนลุ่มเหมือนเธอยากมีเพศสัมพันธ์
“แก้ผ้าออกให้หมดแล้วนอนหงายลง”
เสียงของพรหมเมศก้องกังวานในหัวของเธอแต่น่าประหลาดก็คือคราวนี้เธอทำตามคำสั่งของเขาโดยไม่ได้คิดโต้แย้งเลยแม้นสักน้อยมือเรียกยกขึ้นแก้ปมผ้าถุงออกเผยทรวงถันสองเต้าขาวอวบเบื้องหน้าของพ่อหมอหนุ่มจากนั้นหญิงสาวก็เอนกายลงนอนชันเข่าขึ้นดึงชายผ้าถุงออกทางปลายเท้า