[บ้าน]
หลังจากเอาไอ้ดินไปทำแผลที่โรงพยาบาลเรียบร้อยพวกเราทุกคนก็กลับบ้านส่วนเื่ไอ้พวกลอบยิงพี่ตั้มเขาจัดการต่อเอง พวกเราสามคนกลับมาพักผ่อนดีนะที่พรุ่งนี้เป็วันหยุด
"ยังเจ็บอยู่อีกไหมวะ?" ผมถามไอ้ดิน
"โอ้ยพี่เจ็บมากเลยน้ำคงจะอาบน้ำเองไม่ไหว..น้ำช่วยอาบน้ำให้พี่ด้วยนะ"
"ทำเป็สำอายนะมึงกูเห็นเดินเร็วกว่ากูอีก" ไอ้ไฟพูดแขวะ
"ความรู้สึกมันรีเลย์ไงวะ..ก็กูเพิ่งรู้สึกเจ็บตอนนี้อะ นะน้ำช่วยเช็ดตัวให้พี่ก็ได้นะเพราะหมอห้ามอาบน้ำเดี่ยวจะโดนแผล" ไอ้ดินทำน้ำเสียงน่าสงสาร
"แล้วทำไมไม่ให้ไอ้ไฟเช็ดตัวให้วะ" ผมถามมันทั้งที่ยังมีไอ้ไฟอีกคน
"ก็มันทำรุนแรงเดี๋ยวแผลพี่ก็อักเสบหรอก"
"แล้วมึงไม่คิดว่ากูจะทำรุนแรงเหมือนกันหรอวะ?" ผมถามมัน
"ก็น้ำมือไม่ด้านเหมือนมันไง..นะ นะน้ำเช็ดตัวให้พี่หน่อยนะ" ไอ้ดินยังตื้อไม่เลิก ผมมองแขนข้างที่โดนยิงไหล่หมอได้ใส่ผ้าคล้องแขนให้มันเหมือนกับแขนหักพลางนึกว่ามันจะใส่เสื้อยังไงคงจะลำบากน่าดู
"เออๆ" ผมตอบตกลงมันไปอย่างไม่คิดอะไรเพราะยังไงก็เป็ผู้ชายเหมือนกัน
"น้ำน่ารักจังเลย"
"น่ารักอะไรของมึง..เมื่อไหร่จะเลิกพูดว่ากูน่ารักสักทีวะ" พวกมันชอบพูดว่าผมน่ารักทั้งที่ควรจะชมว่าหล่ออะไรแบบนั้น
"ก็น้ำน่ารักไง"
"เฮ้อ..เดี๋ยวกูไปเตรียมของมึงรออยู่ตรงนี้แหละ" ผมให้มันนั่งรอบนโซฟาหน้าทีวีส่วนตัวผมเองไปหาผ้าขนาดเล็กๆกับกะละมังเพื่อจะมาเช็ดตัวให้มันทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่ได้อาบน้ำเลยด้วยซ้ำ
[สองแฝด]
"ได้ทีเอาใหญ่เลยนะมึง" ไฟพูดแขวะแฝดพี่
"เขาเรียกทำดีได้ดีเว้ยกูยอมเสียสละโดนยิงแทนนายกูก็เลยได้รับผลดีตอบแทนไงวะ" ดินพูดอย่างภูมิใจ
"เออ..กูโครตดีใจที่เห็นน้ำร้องไห้เพราะกลัวพวกเราตาย อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าน้ำเป็ห่วงพวกเรามากถึงขนาดนี้" ไฟพูดพลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
"อย่างน้อยน้ำก็รักพวกเรา..ถึงจะเป็ความรักแบบครอบครัวก็เถอะ เฮ้อ" ดินรู้ดีว่าร่างเล็กรู้สึกกับพวกเราทั้งสองคนเป็เหมือนพี่ชายก็แค่นั้น
"แต่กูอยากให้น้องรักพวกเราเหมือนคนรักว่ะ" ไฟพูด
"กูก็คิดเหมือนมึงนั่นแหละ..กูว่าจะเริ่มรุกน้องแล้วว่ะปล่อยไว้ไม่ได้เดี๋ยวหมาก็คาบไปแดก น้ำยิ่งโตยิ่งสวยขึ้นทุกวันใครเห็นก็ทนไม่ไหวกันทั้งนั้นแหละมึงก็เห็นตอนพาไปกินข้าวข้างนอกแต่มีผู้ชายมองน้องเหมือนจะแดกเข้าไปทั้งตัว” ดินพูด
“เออกูเห็นทุกอย่างที่อยู่รอบตัวน้องนั่นแหละ..มึงว่าถ้าเรารุกพร้อมกันน้องจะกดดันไหมวะ” ไฟถามแฝดพี่
“โดนต่อยแน่..กูว่าถ้าตรงเกินไปน้องคงไม่โอเคหรอกไหนจะเป็ผู้ชายด้วยกัน ไหนจะจีบพร้อมกันทีเดียวสองคน ไหนจะเป็คนใกล้ชิดด้วยน้องคงจะเครียดกูไม่อยากให้น้องคิดมาก กูว่าเราสองคนต้องค่อยๆรุกน้องแบบเนียนๆให้น้องเริ่มรู้สึกหวั่นไหวทีละนิดดีกว่า” ดินพูด
“ตามนั้น”
.
.
ผมเดินถือกะละมังที่ใส่น้ำมาหาไอ้ดินที่นั่งอยู่หน้าทีวีคนเดียว
“ไอ้ไฟล่ะ?” ผมถามไอ้ดิน
“มันเข้าไปอาบน้ำแล้วล่ะ”สน
“ดีนะที่ไปทำแผลที่โรงพยาบาลก่อนไม่อย่างนั้นลำบากแน่” หลังจากทำแผลที่โรงพยาบาลเสร็จหมอให้มันใส่แค่เสื้อเชิ้ตตัวนอกตัวเดียวส่วนเสื้อยืดตัวด้านในเขาต้องตัดมันออกเพราะถอดยากแถมตอนถอดเสื้อด้านในเสื้อดันติดกับแผลที่แห้งแล้วด้วยเห็นแล้วสยองชะมัด
“อืม..ดีแล้วล่ะที่หมอเขาทำแผลให้พี่ก่อนไม่อย่างนั้นเด็กบางคนแถวนี้คงร้องไห้ตอนทำแผลให้พี่แน่เลย” ผมที่กำลังค่อยๆถอดเสื้อให้มันรีบมองหน้ามันทันทีแต่..
“เชี่ยย!” ผมเงยหน้าขึ้นไปมองมันแต่หน้าของมันเสือกมาอยู่ใกล้หน้าของผมจนจมูกโด่งๆของมันชนกับจมูกของผมผมก็เลยใ
“ใอะไรขนาดนั้น?” ไอ้ดินถามด้วยสีหน้าปกติ
“ก็มึงเล่นก้มลงมาใกล้ขนาดนั้นก็ใสิวะ”
“กลัวหวั่นไหวหรือยังไง”
“หวั่นไหวบ้ามึงสิ!ผู้ชายเหมือนกัน”
“พี่เห็นเพื่อนในกลุ่มน้ำยังคบกับเพื่อนพี่ได้เลยทั้งที่พวกมันก็เป็ผู้ชายเหมือนกัน”
“นั่นมันเพื่อนกูไม่ใช่กูสักหน่อย” ผมบิดผ้าเช็ดตัวให้หมาดๆจากนั้นค่อยๆเช็ดตัวในมัน
“แล้วถ้าเกิดมีผู้ชายมาจีบน้ำล่ะ..น้ำจะทำยังไง?” ไอ้ดินถาม
“กูก็จะไม่สนใจพวกมันไง..ถ้าไม่เล่นด้วยเดี๋ยวพวกมันก็ไปหาคนอื่นเองแหละ” ผมพูดไปแบบไม่ใส่ใจ
“พูดแบบนี้แสดงว่ามีผู้ชายมาจีบบ่อยสินะ” ผมเหลือบตามองหน้าไอ้ดิน
“ก็..ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก” ผมพยายามพูดเลี่ยงๆความจริงคือผมมีผู้ชายเข้ามาจีบแทบจะทุกวันแต่ก็เข้าใจว่าสมัยนี้ทุกเพศเท่าเทียมกันทำให้หลายคนเปิดเผยตัวตนกันเร็วขึ้นและเลือกที่จะบอกสารภาพรักกันตรงๆเพื่อนผมก็โดนเหมือนกันแต่ไม่มากเท่าผมส่วนเพื่อนคนที่คบกับเพื่อนไอ้แฝดคนนั้นมันรู้ตัวเองทั้งนานแล้วว่าชอบเพศเดียวกัน
“น้ำกำลังโกหก..พี่ได้ยินน้องยิมบ่นว่าน้ำมีผู้ชายมาตามจีบทุกวันเลย” ยิมคือเพื่อนในกลุ่มของผมที่คบกับเพื่อนไอ้สองแฝด
“เออช่างเื่นี้เถอะว่ะ..ยังไงก็กูไม่ได้สนใจพวกนั้นอยู่แล้ว ไอ้ดินกูว่าหัวมึงเหม็นว่ะสงสัยเพราะควันไฟ”
“ถ้าอย่างนั้นน้ำช่วยไปสระผมให้พี่หน่อยสิ”