ในค่ำคืนที่ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยหมอกจาง ๆ ราวกับมีความลับที่กำลังซ่อนเร้นอยู่ในอากาศ ลมเย็นพัดผ่านต้นไม้ที่สูงใหญ่ ท่ามกลางความมืดนั้นมีแสงพระจันทร์ส่องลอดลงมาจากเบื้องบน เป็แสงที่ดูนวลนุ่มและเย็นะเืเหมือนใจของคนที่กำลังหลบหนีจากความจริงบางอย่าง...
“กาย…” เสียงกระซิบเบาๆ ดังขึ้นจากมุมมืดของลานบ้านข้างหลังศาลเ้าร้าง เสียงนั้นไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเป็เสียงของใคร เพราะมันเบาหวิวเหมือนจะถูกพัดไปตามสายลม
ชายหนุ่มในชุดดำยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ ดวงตาคมกราดของเขาสะท้อนแสงเย็นจากท้องฟ้า ดูเหมือนว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ ก่อนที่จะก้าวไปข้างหน้า รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา
“เราคงจะได้พบกันแล้วสินะ...” เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะจ้องไปที่เงาคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเขา
เงาที่เป็เพียงเงาร่างในความมืดนั้นเลือนหายไปทันทีที่เขาก้าวเข้ามาใกล้ แต่ร่างนั้นกลับปรากฏขึ้นอีกครั้งภายใต้แสงพระจันทร์... และเสียงนั้นอีกครั้ง...
“กาย... มันจะเป็อย่างไร หากทุกสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับเรา... จะต้องถูกทิ้งไป?”
ชายหนุ่มคนนั้นหยุดนิ่ง ดวงตาของเขากลายเป็สีหม่นหมอง ท่ามกลางความมืดที่กลืนกินทุกสิ่ง ไม่มีเสียงใดๆ นอกจากเสียงลมหายใจของเขาและเสียงกระซิบจากเงาในความมืด
"ทำไมถึงเป็เธอ?" เขาถามเสียงต่ำ ราวกับว่าคำถามนั้นไม่ได้้าคำตอบชายหนุ่มยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ดวงตาแสดงความสับสนที่ยังคงหาตัวเองไม่พบ การปรากฏตัวของเงาที่ลึกลับทำให้ทุกอย่างในหัวของเขาวุ่นวายไปหมด เขาไม่เคยคาดคิดว่าเส้นทางที่เขาเลือกจะมาพบกับจุดนี้ได้
“กาย... ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความบังเอิญ” เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งจากมุมมืด ลึกซึ้งเหมือนจะสะท้อนความจริงที่ไม่มีใครอยากรับรู้
"เธอเป็ใคร?" กายถามเสียงแข็ง เขาเริ่มรู้สึกถึงอันตรายที่แฝงอยู่ในคำพูด
เงาในความมืดหายไปอีกครั้ง และครั้งนี้มันไม่ปรากฏขึ้นทันที ราวกับว่าเงานั้นกำลังตั้งใจที่จะให้กายได้คิดเสียก่
เวลาผ่านไปนานพอสมควรก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่เดินมาทางเ
“อย่าเรียกมันว่าอันตราย” เสียงนั้นพูดขึ้นอย่างเรียบเ
ชายหนุ่มหันไปตามเสียง ร่างของชายอีกคนในชุดสีดำยืนอยู่ข้างหลังเขา ใบหน้าของเขาค่อนข้างคุ้นตาแต่กายกลับไม่สามารถจำชื่อหรือเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นไ
“เธอคือใคร... แล้วทำไมทุกสิ่งรอบตัวถึงดูเหมือนจะเป็กับดัก?” กายถามเสียงต่ำ ข่มความหวาดระแวงที่เริ่มปะทุขึ้นในหั
ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ กายไม่ตอบในทันที เขามองไปที่แสงจันทร์ที่สะท้อนบนพื้นหินเหมือนกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดันขึ้
“ฉันคือคนที่ทำให้เธอต้องเผชิญกับมัน… แต่บางที เธออาจยังไม่เข้าใจ” เขาหยุดไปพักหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับกาย "ที่เธออยู่ที่นี่ไม่ได้เกิดจากความบังเอิญ ทุกการกระทำของเธอมีผลต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้
กายรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาหยุดเต้น การพูดของชายคนนี้เหมือนกับการบอกใบ้ถึงสิ่งที่เขากลัวที่สุด ความรู้สึกที่เขามีต่อสิ่งที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันกับบางสิ่งที่เขาพยายามหลีกเลี่ยงมา
“แต่… ถ้าฉันไม่รู้... ทำไมถึงต้องให้ฉันเป็คนตัดสินใจ?” กายถามเสียงสั่น ขณะที่ความกดดันเริ่มกดทับเข้า
ชายที่ยืนอยู่ข้างเขายิ้มเล็กน้อย แต่ยิ้มนั้นกลับเต็มไปด้วยความเศร้าและความรู้สึกผิดบางอย่
“เพราะในความมืดนั้น... มีเพียงเธอที่สามารถนำแสงมาสู่ทุกสิ่งได้ หรือทำลายมันหมดสิ้นไปก็ได้
ดวงจันทร์ยังคงลอยสูงในท้องฟ้าแสงเย็นของมันส่องลงมา ขณะที่กายรู้สึกว่าเขากำลังยืนอยู่บนทางแยกที่ไม่อาจหันหลัง
ได้”างมาตลอดน”นวด้ฉยขาอนนั้น
กายรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนรอบตัวเขา เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ขณะที่คำพูดของชายคนนั้นยังคงสะท้อนอยู่ในหู "ทำลายมันหมดสิ้นไปหรือจะนำแสงมาสู่ทุกสิ่ง..." ราวกับว่ามีภารกิจบางอย่างที่เขายังไม่เข้าใจ แต่เขารู้ว่าไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
“เธอไม่เคยถามตัวเองเหรอ... ว่าทำไมทุกอย่างถึงเริ่มต้นที่นี่?” ชายในชุดดำเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คมกริบ ราวกับรู้ทุกสิ่งที่กายคิด
“ฉันไม่เข้าใจ... ทุกอย่างมันเกี่ยวข้องกับอะไร?” กายถามเสียงขุ่นมัว แม้จะมีความสงสัยเต็มหัวใจ แต่เขาก็รู้สึกว่าอำนาจบางอย่างกำลังดึงดูดให้เขาต้องรับรู้มัน
ชายคนนั้นเงียบไปพักหนึ่ง แล้วเดินเข้ามาใกล้กายมากขึ้น ระยะห่างระหว่างพวกเขาน้อยลงจนเกือบจะััได้ถึงลมหายใจของกันและกัน
“ทุกอย่างเริ่มต้นที่เธอ... แต่เธอจะต้องเลือกเส้นทางที่ยากที่สุด และมันจะไม่จบลงง่ายๆ” เขาพูดเบาๆ ก่อนจะหยุดนิ่ง
กายมองไปที่เขาในความมืด มีบางอย่างในสายตาของชายคนนั้นที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนจับตามองจากสิ่งที่ไม่สามารถเห็นได้ แต่ในความมืดนั้น มีแสงจันทร์ส่องผ่านจากช่องว่างระหว่างต้นไม้สูงส่ง และมันเหมือนกำลังชี้นำเส้นทางบางอย่างให้กายต้องเดินไป
“และถ้าฉันเลือกผิดล่ะ?” กายถามด้วยเสียงที่เครียดขึ้นมาเล็กน้อย
ชายคนนั้นมองเขาด้วยสายตาแน่วแน่แล้วตอบอย่างหนักแน่น “แล้วแต่เธอจะตัดสินใจ... แต่ต้องจำไว้ว่า เมื่อแสงแห่งจันทร์ตกลงไปที่พื้น... มันจะทำให้บางสิ่งหายไปตลอดกาล”
ความรู้สึกของกายยิ่งกลายเป็ความสับสน เขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังเดินอยู่ในความมืดที่ไม่มีทางออก แต่อีกมุมหนึ่งของหัวใจเขาก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้จากสิ่งที่ชายคนนั้นพูด
“หากฉันไม่เลือก... อะไรจะเกิดขึ้น?” กายถามเสียงต่ำ
ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ ราวกับไม่แปลกใจกับคำถามนั้น “ถ้าเธอไม่เลือก... ทุกสิ่งที่เธอรักจะสูญหายไป เราจะไม่เหลืออะไรเลย แต่ถ้าเธอเลือก... ผลที่ตามมาก็อาจจะเป็เื่ที่เธอไม่อาจย้อนกลับได้”
ความตึงเครียดที่เคยมีในอากาศกลายเป็ความรู้สึกที่ไม่อาจระบายออกมาได้ กายยืนอยู่ที่นั้นไม่สามารถตัดสินใจได้ ภายในใจมีความกลัวและความสงสัยผสมผสานกันจนยากที่จะบอกได้ว่าเขากำลังเผชิญกับอะไร
ในขณะที่เขากำลังจมดิ่งไปกับความคิดนั้น เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากเื้ัทำให้กายสะดุ้ง หลายสิ่งหลายอย่างเริ่มสั่นะเื... เมื่อเงาร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมาจากเงามืดที่ด้านหลังเขา
เงาร่างนั้นดูเหมือนจะเป็ผู้หญิง ใบหน้าของเธอถูกซ่อนอยู่ในเงามืด แต่ดวงตาของเธอกลับส่องแสงเหมือนกับจันทร์เสี้ยวที่เจิดจ้าและเต็มไปด้วยความลับ
“กาย...” เสียงของเธอดังขึ้นในคืนที่เงียบสงัด ราวกับเป็เสียงที่มาจากอีกโลกหนึ่ง
กายหันไปตามเสียงเรียก ชั่วขณะที่เขาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยคำถามที่ยังคงไม่มีคำตอบ แต่สิ่งที่เขารู้แน่ๆ คือ คืนนี้เขาจะต้องเผชิญกับความจริงที่ยิ่งใหญ่และเปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล
1K
