อุ่นรัก พักใจ

        เมื่อเกรซมาถึงงานวันเกิดที่เพื่อนของเธอเป็๲คนจัดงานและเลือกธีมงาน อาหารทุกอย่างไว้แล้ว เธอเดินออกจากรถหรูป้ายแดงของเธอที่มีเพื่อนซึ่งขับรถให้เธอมาส่งถึงงานวันเกิดในครั้งนี้ เธอก้าวเดินออกจากรถหรูแล้วเดินตามพรมแดงที่นำทางให้เธอไปถึงงานวันเกิดในครั้งนี้

          ส่วนเพื่อนที่ขับรถหรูมาส่งชื่อเจษ เมื่อเห็นว่าเกรซเดินเข้าไปในงานแล้ว เขาก็จับพวงมาลัยแล้ว ลูบคลำรถอยู่สักพักเขาก็หยิบมือถือขึ้นมา โทรหาแฟนสาวของเขา

          “พร้อมยังครับ”เจษถามปลายสาย แล้วเมื่อปลายสายตอบกลับมา เขาก็เลือกขับรถหรูไปรับแฟนสาวของเขาทันที

          เกรซเดินมาถึงในงานจัดด้วยสไตล์หรูหรามีระดับดูเหมาะสมกับเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่เป็๲อย่างมากเธอยิ้มหวานให้เพื่อนๆที่ยืนรอเธอมาในงานนี้เพื่อนของเธอเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสกันทุกคน

          “เซอร์ไพรส์...”เพื่อนทุกคนของเกรซพูดขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับทำผายมือให้เห็นของขวัญสุดแสนพิเศษที่พวกเขาและพวกเธอทำให้

          เกรซเดินไปที่ของขวัญพวกนั้นเป็๲กล่องชิ้นเล็ก ชิ้นใหญ่กองอยู่รวมกัน เธอหันไปมองเพื่อนๆแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย

          “ขอบใจพวกแกมากนะวันนี้เรามาสนุกให้เต็มที่กันเถอะ” เกรซบอกแล้วหลังจากนั้นเสียงดนตรีก็ดังขึ้น ทำให้กลบเสียงโทรศัพท์มือถือที่กำลังมีปลายสายติดต่อหาเธอ

          เกรซเต้นอยู่กับเพื่อนๆอย่างมีความสุขระหว่างนั้นเสียงดนตรีก็ดับลง เธอหยุดเต้นแล้วหันไปมองริน รินยิ้มให้แล้วทันใดนั้นเสียงเพลงวันเกิดก็เริ่มต้นขึ้น โดยเพื่อนๆของเธอที่มาในงานวันเกิดเธอ

        เค้กก้อนใหญ่ถูกเข็นมาโดยรถที่มีพนักงานเสิร์ฟสามถึงสี่คนช่วยกันเข็นและประคับประคองเค้กก้อนใหญ่นั้นให้เธออย่างระมัดระวัง เค้กสีขาวที่มีรูปตุ๊กตาแต่งกายเหมือนเธอนั่งอยู่บนนั้นทำให้เธอรู้สึกว่าเค้กนี้ทำขึ้นมาพิเศษมาก เนื่องจากเธอไม่เคยบอกใครว่าจะสวมชุดไหนแล้วเพิ่งเลือกชุดก่อนเข้ามาในงานเอง

          เพื่อนของเธอร้องเพลงจบแล้วเธอจึงหลับตา กุมมืออธิฐานขอพร โดยขอให้ตัวเธอเองมีความรักที่สวยงามอยู่เสมอเมื่อเธออธิฐานเสร็จ เพื่อนของเธอก็นำเค้กมาปาเล่นกันอย่างมีความสุขจนเธอต้องยิ้มแล้วหัวเราะตามไปด้วย

          ต่างจากไม่กี่นาทีก่อนที่พนักงานเสิร์ฟประคองเค้กก้อนนี้มาอย่างดี แต่เกรซไม่สนใจขอให้เพื่อนๆมีความสุขเธอก็มีความสุขที่สุดแล้ว

          ขณะที่เกรซและเพื่อนๆกำลังเล่นกับเค้กก้อนนั้นอย่างสนุกสนานเสียงดนตรีที่เปิดขึ้นใหม่อีกครั้งหลังจากหยุดไป ก็ดับลงอีกทีนี้เธอจึงแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงหันไปมองรอบๆ เพื่อนๆของเธอก็ดูจะงงๆไปด้วยเช่นกัน

          “คุณเกรซครับ”เสียงลุงกอบ ผู้ดูแลพ่อของเธอเรียก เธอจึงหันไปมองเขา ซึ่งไปเจอกันมาหนึ่งเดือนลุงกอบมักจะตามพ่อกับแม่เธอไปไหนมาไหนด้วยทุกที

          เธอจึงคาดเดาว่าพ่อแม่ของเธอน่าจะกลับมาแล้ว