ยามเฉิน(7:00-8:59)
"ฮวนกุ้ยเฟยเพคะ พระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยมาขอเข้าพบเพคะ"ยินอี้นางกำนัลคนสนิทของฮวนฮุยกล่าว
"ให้เข้ามา"ฮวนฮุยกล่าวพร้อมกับยกน้ำชาดื่ม
"เพคะ"ยินอี้รับคำพร้อมกับเดินออกไป
"ถวายพระพรฮวนกุ้ยเฟยเพคะ"เสวี่ยเต๋อเฟยทำความเคารพทันทีเมื่อเข้ามาในตำหนักไท่จี่เตี้ยน
"ไม่ต้องมากพิธี เชิญพระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยนั่งเถอะ"ฮวนฮุยกล่าวพร้อมกับเชิญให้พระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยนั่งลงบนเก้าอี้รับรอง
"ยินอี้ไปเอาน้ำชาและขนมมาใหม่"เมื่อพระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยนั่งฮวนฮุยก็หันไปสั่งยินอี้
"เพคะกุ้ยเฟย"ยินอี้รับคำพร้อมกับออกไปทันทีพร้อมกับนำชุดน้ำชาอันเก่าออกไปด้วย
ไม่นานยินอี้ก็กลับมาพร้อมกับขนมและชุดน้ำชาชุดใหม่
"พระสนมเสวี่ยเฟยมาหาเราวันนี้มีธุระอะไรหรือ"ฮวนฮุยถามพร้อมกับรินน้ำชาลงในถ้วยน้ำชาให้ทั้งสองฝ่าย
"หม่อมฉันทราบข่าวว่าพระองค์ฟื้นแล้วหม่อมฉันจึงมาเยี่ยมและนำของกำนัลมาให้เล็กน้อยเพคะ"เสวี่ยเต๋อเฟยพูดจบก็หันไปพยักหน้าให้กับนางกำนัลเพื่อให้นำของเข้ามา
"นี่คือผ้าไหมชั้นดีนำเข้าจากแคว้นจ้าว มาถวายพระสนมฮวนกุ้ยเฟยเพคะ"เสวี่ยเต๋อเฟยพูดพร้อมกับยื่นผ้าไหมให้นางกำนัลคนสนิทของฮวนฮุย
"เนื้อผ้าถือว่ามีความละเอียด และยังเป็สีที่ข้าชอบเสียด้วยงดงามไม่น้อยเลยทีเดียว ขอบใจเ้ามากที่นำมาให้"ฮวนฮุยรับผ้าจากยินอี้มาดูพร้อมกล่าวชม
"หามิได้เพคะ นี่ก็เลยเวลามากแล้วเช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวนะเพคะ"เสวี่ยเต๋อเฟยกล่าว
"เ้าไม่อยู่ดื่มชากับเราต่ออีกสักหน่อยหรือ"ฮวนฮุยกล่าวเชิญชวน
"ขอบพระทัยฮวนกุ้ยเฟยเพคะ แต่หม่อมฉันมิบังอาจรบกวนพระสนมต่อเพคะ"เสวี่ยเต๋อเฟยปฏิเสธ
"ตามใจเ้า"ฮวนฮุยตอบพลางยกถ้วยชาขึ้นดื่ม
"ยินอี้ส่งพระสนมเสวี่ยเต๋อเฟย"ฮวนฮุยหันไปสั่งกับยินอี้
.
.
"เ้าคิดว่าอย่างไรยินอี้"เมื่อเห็นยินอี้เข้ามาฮวนฮุยก็เอ่ยขึ้น
"หม่อมฉันคิดว่าหากคนไม่มีความผิดคงไม่นำของกำนัลชั้นดีขนาดนี้มาถวาย และคงไม่มาเช้าถึงเพียงนี้เพคะ"ยินอี้พูดออกไปตามที่ตนคิด
"ก็ไม่ผิด พระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยนั้นถือว่าไม่รอบคอบต่างจากอีกคนนึงที่ยังมีความรอบคอบอยู่บ้าง"ฮวนฮุยกล่าว
"ถ้าเช่นนั้นพระสนมจะทำอย่างไรต่อเพคะ"ยินอี้พูดด้วยท่าทางเป็ห่วง
"ไม่ต้องรีบไปหรอกยินอี้ ตอนนี้เรายังไม่มีหลักฐาน ปล่อยไปสักพักเดี๋ยวหางก็จะโผล่ออกมาเอง"ฮวนฮุยเอ่ยพลางยกชาขึ้นจิบ
"ยินอี้ข้าจะไปนั่งที่ศาลาเหลียนฮวา เ้านำกู่เจิงและชุดน้ำชาตามข้าไป"ฮวนฮุยกล่าวขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน
"เพคะกุ้ยเฟย"ยินอี้รับคำและออกไปทันที
.
.
สามวันก่อน
"ยินอี้ ข้าอยากไปอุทยานหลวง"จู่ๆฮวนฮุยก็กล่าวขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
"ตอนนี้หรือเพคะ"เมื่อได้ยินอย่างนั้นยินอี้จึงหันมาถามทันที
"ใช่ตอนนี้"ฮวนฮุยตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
"แต่ตอนนี้ยามเซิน(15:00-16:59)แล้วนะเพคะ"ยินอี้ยังคงถามย้ำและยังบ่งบอกเวลาให้รู้อีกด้วย
"ยินอี้~ ข้าก็บอกอยู่ว่าข้าอยากไปอุทยานหลวงตอนนี้เลย เ้าจะถามข้าซ้ำทำไมหนัก"ฮวนฮุยอ้อนแกมรำคาญยินอี้ที่ยังคงถามย้ำอยู่
"หม่อมฉันเข้าใจแล้วเพคะค่ะ เดี๋ยวหม่อมฉันจะไปเตรียมเกี้ยวให้นะเพคะ”ยินอี้กล่าวพร้อมกับออกไปเตรียมเกี้ยว
"ไม่ต้องหรอกยินอี้ ข้าอยากเดินไป จะได้เป็การยืดกล้ามเนื้อไปในตัวด้วย"ฮวนฮุยเอ่ยห้ามก่อนจะเดินออกจากตำหนัก
.
.
"ยินอี้ เ้าได้ยินเสียงอะไรหรือไม่"ฮวนฮุยหันไปถามยินอี้เมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง
"เพคะกุ้ยเฟย เสียงเหมือนใครกำลังทะเลาะกันอยู่"ยินอี้ตอบพร้อมกับเดินไปทางต้นเสียง
"เป็พระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยกับพระสนมหลานซูเฟยเพคะ กุ้ยเฟย"ยินอี้ตอบเมื่อเห็นต้นตอของเสียงโวยวาย
"พระสนมทั้งสองนี่อย่างไรกัน ส่งเสียงโวยวายในอุทยานหลวง จำข้อธรรมเนียมไม่ได้แล้วอย่างไร"ฮวนฮุยพูดพร้อมกับเดินไปทางสนมทั้งสอง
"เ้า! เ้ากล้ากล่าวหาข้าเช่นนั้นหรือ"หลานซูเฟยะโเสียงดังลั่น
"นี่พวกเ้าทั้งสอง..."ยังไม่ทันที่ฮวนฮุยจะพูดจบก็เหมือนมีบางอย่างลอยมาตรงหน้า
"กรี๊ดดดดดดดด/กรี๊ดดดดดดดด"เสียงของเสวี่ยเต๋อเฟยเ้าของร่างที่โดนหลานซูเฟยผลักกับเสียงของยินอี้ที่เห็นว่าพระสนมของตนนั้นโดนลูกหลงศีรษะไปกระแทกกับต้นไม้อย่างแรง
"เฮ้อ สายตาเ้าดูสะใจเหลือเกินนะหลานซูเฟย"ฮวนฮุยคิดในใจเมื่อในระหว่างที่กำลังล้มลงไปนั้นหันไปเห็นสายตาของหลานซูเฟยที่มองมาที่นางไม่ใช่เสวี่ยเต๋อเฟย
"พวกเ้าคงนัดแนะกันมาสินะ"เมื่อคิดได้อย่างนั้นภาพตรงหน้าก็มืดดับพร้อมกับความเ็ปที่ถาโถมเข้ามา
.
.
"กุ้ยเฟยเพคะ กู่เจิงและชุดน้ำชามาแล้วเพคะ"ยินอี้กล่าวพร้อมกับนำกู่เจิงมาให้นาง
"ขอบใจเ้ามากยินอี้ ระหว่างนี้เ้าก็ไปทำหน้าที่อย่างอื่นเถอะ ข้าอยากอยู่คนเดียว"ฮวนฮุยเอ่ยขึ้นพร้อมกับสบัดมือเล็กน้อย
"เพคะกุ้ยเฟย"ยินอี้รับคำอย่างว่าง่ายและเดินออกไป
เมื่อยินอี้เดินออกไปนางก็เล่นกู่เจิงทันที กู่เจิงตัวนี้เป็กู่เจิงที่ได้จากฮ่องเต้องค์ปัจจุบันหรือพระสวามีของนางเป็ผู้พระราชทานให้นางในวันเกิดครบรอบยี่สิบสามปีของนาง เพราะนางเป็คนที่ชอบเล่นกู่เจิงมากและฝีมือในการเล่นของนางนั้นเป็หนึ่งไม่มีสองรองใคร ดังนั้นกู่เจิงตัวนี้จึงถูกสั่งทำขึ้นและวาดลวดลายโดยเฉพาะซึ่งจะไม่มีซ้ำกับของใครอย่างแน่นอน
กู่เจิงตัวนี้จะมีลักษณะของส่วนหัวเป็หยกขาวแกะสลักเป็ดอกเหมยขนาดต่างๆติดกับตัวไม้ตรงกลางดอกจะมีทับทิมเม็ดเล็กๆอยู่ข้างใน ส่วนฐานด้านล่างของสายจะเป็ลวดลายของต้นเหมยข้างสระบัวกับหงส์ฟ้าที่กำลังสยายปีกและยังมีตราประทับของฮ่องเต้ที่ข้างตัวกู่เจิงอีกด้วย ซึ่งเป็เื่ยากหากใครจะเลียนแบบอีกด้วย
"ฝีมือกู่เจิงของเ้าเป็หนึ่งไม่มีสองและเมื่อเ้าเล่นกับกูเจิงตัวนี้ด้วยแล้วนั้นราวกับข้ากำลังเห็นเทพเซียนอยู่ก็มิปาน"ฮุ้ยหลินฮองเฮาเอ่ยขึ้นเมื่อนางเล่นจนจบเพลง
"ถวายพระพรฮองเฮา ขอทรงพระเจริญพันปี พันพันปี"เมื่อได้ยินคำเยินยอก็รู้ว่าจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากฮุ้ยหลินฮองเฮา
"ฮุยเอ๋อร์เ้าจะมากพิธีไปไย เราคนกันเอง"เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวทำความเคารพจึงกล่าวออกมาแกมตัดพ้อ
"เ้าก็กล่าวชมข้าเกินไป ถึงขนาดนำข้าไปเปรียบเทียบกับเทพเซียนเชียวหรือ"ฮวนฮุยกล่าวพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆที่เพื่อนสาวกล่าวชมเกินจริง
"ยินอี้เ้าไปนำชุดน้ำชามาเพิ่มอีกหนึ่งชุด"ฮวนฮุยหันไปสั่งยินอี้ที่เดินตามหลังมาพร้อมกับฮองเฮา
"เพคะกุ้ยเฟย"ยินอี้รับคำพร้อมเดินไป
"ฮุยเอ๋อร์อาการเ้าเป็อย่างไรบ้าง"ฮุ้ยหลินถามเมื่อเห็นว่าบนศีรษะของฮวนฮุยไม่มีผ้าพันแผลแล้ว
"ดีขึ้นมาก ข้าไม่เจ็บหรือปวดแล้ว แต่ก็ยังกินยาตามเทียบยาอยู่"ฮวนฮุยกล่าวพร้อมกับจับบริเวณที่โดนกระแทก
"ขออภัยฮองเฮาและกุ้ยเฟย ชุดน้ำชามาแล้วเพคะ"ยินอี้กล่าวพร้อมกับนำชุดน้ำชามาวางไว้บนโต๊ะ
"ขอบใจเ้ามากยินอี้"ยินอี้ผงกหัวรับก่อนเดินออกไปด้วยรู้งาน
"ฮุยเอ๋อร์ พระสนมทั้งสองนั้นเ้าจะทำอย่างไร"ฮุ้ยหลินถามด้วยสีหน้าเป็ห่วง
"สำหรับข้าข้าไม่ทำอย่างไรหรอก ดูเหมือนว่าพวกนางจะกำจัดเ้าที่เป็ฮองเฮาไม่ได้ จึงหันมาทางข้าที่เป็กุ้ยเฟยแทน แต่อย่างไรซะเดี๋ยวกรรมก็ตามทันพวกนางเอง"ฮวนฮุยเอ่ยพลางยกชาขึ้นจิบ
"กรรมจะตามทันได้อย่างไรในเมื่อเ้าไม่ทำอะไร"ฮุ้ยหลินกล่าวเสียงแข็งนางไม่พอใจที่นางสนมทั้งสองนั้นทำตัวเช่นนี้
"ข้าก็มีเ้าอยู่นี่ไงข้าถึงได้บอกว่าเดี๋ยวกรรมก็ตามทันพวกนางเอง"นางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนักเพราะตอนนี้นางอยากอยู่อย่างสงบเท่านั้น
"ข้าเข้าใจความหมายของเ้าแล้ว เช่นนั้นข้าขอรับพวกนางไปดูแลแล้วกัน หึหึ"ในอีกความหมายนึงก็คือฮุยเอ๋อร์ยกให้นางจัดการแล้ว นางจะเอ็นดูสนมทั้งสองเป็อย่างดี ใครกล้าร้ายมานางก็จะร้ายกลับเป็เท่าตัวพวกนางกล้าดีอย่างไรมาทำร้ายเพื่อนคนเดียวของนาง
เมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงยามอู่(11:00-12:59)ฮองเฮาก็กลับไปนางจึงเล่นกู่เจิงต่อ และก็บอกให้ยินอี้เอากู่เจิงไปเก็บและนำกระดานหมากล้อมมาให้นาง จากนั้นจึงนั่งปักผ้าที่พระสนมเสวี่ยเต๋อเฟยถวายให้มาทำเป็ชุด เวลาก็ล่วงเลยไปถึงยามอิ่ว(17:00-18:59)นางจึงกลับเข้าตำหนัก
"ฮ่องเต้เสด็จจ"เสียงของขันทีประกาศอยู่หน้าตำหนักนางจึงเดินออกไปต้อนรับ
"ถวายบังคมฮ่องเต้ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี"นางย่อกายทำความเคารพ
"ไม่ต้องมากพิธี เข้าตำหนักเถอะ"เขากล่าวพร้อมกับเดินนำเข้าตำหนักไป
"เพคะ"นางรับคำ
"ได้ข่าวว่าเ้าฟื้นแล้วเราจึงมาเยี่ยม อาการเ้าเป็อย่างไรบ้าง ยังปวดอยู่หรือไม่"เขาพูดพร้อมกับนำมือไปจับบริเวณศีรษะของนางเบาๆ
"ไม่แล้วเพคะ หม่อมฉันไม่รู้สึกอะไรแล้วเพคะ"นางพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปให้เขา
"เป็เช่นนั้นก็ดี"เขาพูดพร้อมกับยิ้มตอบนาง
"คืนนี้พระองค์จะทรงประทับที่นี่หรือไม่เพคะ"นางถามเขา
"คืนนี้เราจะค้างที่นี่"เขาตอบนางพร้อมกับหันไปบอกเหล่าขันทีและนางกำนัล
3K
