Oh baby! แม่จ๋าหนูอยากเกิดแล้ว

22.59 น. ณ บริษัทรถหรูสีขาวได้เคลื่อนตัวมาจอดอยู่หน้าบริษัทอย่างช้าๆ เจสสิก้ามาถึงก่อนเวลา เธอเลยนั่งรอในรถให้เพื่อนๆ ของเธอมาก่อนถึงจะเข้าไป ทันใดนั้นเธอเห็นเงาดำๆ อยู่ตรงพุ่มไม้ จนทำให้กิ่งไม้สั่นไหว “ใครน่ะ” เธอลดกระจกลงและตะโกนถามไป ...ไม่มีเสียงตอบกลับ แต่พอเธอหันกลับมาที่ฝั่งข้างคนขับ เธอก็ต้องตกใจเมื่อพบกับ....ไค“เฮ้ย ไอ้บ้าไค ใครอนุญาตให้แกขึ้นมาบนรถฉันฮะ!!? ออกไปเลยนะ” “ไม่ออก อยากให้ออกก็พูดดีๆ ก่อนสิ” พูดจบไคก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่เจสสิก้า ยิ่งเพิ่มความโมโหของเธอเข้าไปใหญ่ “นี่!! ฝันไปเถอะ และอย่ามาทำหน้ากวน..ประสาทนะ ฉันไม่ชอบ” “โอ๋ๆ ไม่ชอบเหรอครับ คุณหนูเจส ทำยังไงดีล่ะ ฉันเป็นพวกยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุด้วยสิ เรื่องนี่แกก็น่าจะรู้ดี” ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งทำอย่างที่ตานั้นพูดจริงๆ และเธอเองก็รู้ดีเสียด้วย เจสสิก้ากับไครู้จักกันตอนที่มาทำงานที่บริษัทใหม่ๆ ไคเองก็เป็นนักร้อง แต่เพราะเขาชอบแกล้งเธออยู่เป็นประจำ เจสสิก้าเลยไม่ค่อยชอบไปอยู่ใกล้ หรือสุงสิงอะไรกับเขาสักเท่าไหร่ นอกจากเรื่องที่จำเป็นจริงๆ อย่างวันนี้ อยู่บริษัทเดียวกันการที่ทางบริษัทมีงานเลี้ยงถ้าไม่เจอกันก็ออกจะแปลกๆ หน่อย “ไอ้ไค! ฉันจะทนไม่ไหวแล้วนะ แกไม่ออกใช่มั้ย ได้งั้นฉันไปเอง” เพื่อนของเธอส่งข้อความมาว่ารออยู่ข้างในแล้ว เธอจึงได้โอกาสออกห่างจากเขา พูดจบสาวเจ้าก็เดินลงจากรถและปิดประตูไป ทิ้งให้เขานั่งหน้าเหวออยู่บนรถคนเดียว หลังจากตั้งสติได้ไคก็รีบออกมาจากรถทันทีและตามเธอเข้าไปในงาน“เจส.. ทำไมแกแต่งตัวแบบนี้ล่ะ” เขาถามหลังจากที่เธอเดินใกล้จะถึงประตูทางเข้า ตรงนั้นมีแสงพอที่จะเห็นเรือนร่างของสาวเจ้าเขาแทบอยากจะถอดเสื้อเชิ้ตสีดำที่เขาใส่ไปคลุมเธอทั้งตัวก็หล่อนเล่นใส่โป๊ทั้งท่อนบนท่อนล่างถึงจะมีสูทอยู่แล้วก็เถอะแบบนี้เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้กลัวจะมีหนุ่มๆ ที่ไหนมาแตะต้องเธอ“ทำไมอ่ะ สวยอ่ะดิ ที่หลังชมก็ได้นะไม่มีใครว่าหรอก” พูดจบเจสสิก้าก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาน่ะชอบเป็นอย่างนี้อยู่เรื่อยเลย เธอจะแต่งตัวแบบไหนเขาก็ไม่เคยจะถาม แต่ถ้าแต่งสั้น โป๊ วาบๆ หวิวๆ เนี่ยถามจัง 23.10 น. ในห้องจัดเลี้ยง“คนเยอะเหมือนกันแฮะ” เจสสิก้าเปิดประตูเข้ามาในพร้อมกันไค ห้องจัดเลี้ยงที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายตั้งแต่หลายแผนกอาหารละลานตา เครื่องดื่มมีทั้งแอลกอฮอล์และไม่มีแอลกอฮอล์ ซึ่งแน่นอนคนอย่างเจสสิก้า ต้องเลือกแบบมีแอลกอฮอล์อยู่แล้ว เธอจึงเดินไปหยิบ และมองหาเพื่อนๆ ของเธอ นั้นไงเธอเจอแล้วอยู่ริมสุดของห้อง ไอวา คาร่า ลีโอ นั่งรอเธอยู่“อ้าวๆ ยังไงคู่นี้ ไหงมาด้วยกันได้ล่ะจ๊ะ” คาร่าทักที่เห็นเจสสิก้ากับไคเดินมาพร้อมกัน “นั้นดิ แกเดินตามฉันมาทำไมเนี่ย ละยังหยิบน้ำมาเหมือนฉันอีก เลียนแบบนะเราอ่ะ” “ฉันแค่ยังหาเพื่อนฉันไม่เจอเว้ย เลยจะเดินหาดู ไม่ได้ตามแกมาสักหน่อย และน้ำเนี่ยมันก็มีไม่กี่อย่าง หยิบซ้ำกันจะเป็นไรไป อย่าเยอะ!” พูดจบไคทำท่าจะเดินหนีออกแต่ไอวาพูดขึ้นก่อน“นั่งด้วยกันก่อนก็ได้นะไค เพื่อนไคคงยังมาไม่ถึง อย่างน้อยก็ยังมีพวกเราเป็นเพื่อนคุย” “ใช่มึง นั่งด้วยกันก่อนก็ได้ พวกกูไม่กัดหรอก” ลีโอเสริม “คนอื่นอ่ะไม่กัดกูหรอก แต่บางคนแถวนี้เนี่ยไม่แน่” “ไอ้ไค” เจสสิก้าสวนกลับไปอย่างทันควัน “เอาหน่าเจส ไคมันนั่งด้วยเถอะ นะๆ ” คาร่าพูดหลังจากเห็นท่าไม่ดี“เออๆ ก็ได้ ฉันเห็นแก่เพื่อนฉันนะ” “ครับๆ คุณหนูเจส” พูดจบไคจึงนั่งลงข้างๆ เจสสิก้า เราเพราะเหลือเก้าอี้เพียงตัวเดียวหลังจากนั่งดื่มไปสักพักเจสสิก้ารู้สึกว่ามีมือมาวางบนตักของเธอ แต่พอเธอหันไปกลับหายไปเสียแล้ว เธอคิดว่าไคเป็นคนทำจึงต่อว่าเขา“นี่ ไอ้ไค แกเอามือมาวางบนตักฉันได้ไง” “แกว่าอะไรนะ” เพราะเสียงเพลงทำให้เขาได้ยินสิ่งที่เธอพูดไม่ชัด จึงต้องตะโกนใส่เธอ“ฉันถามว่าแกเอามือมาวางบนตักฉันทำไม” เจสสิก้าตะโกนตอบ“ฉันเนี่ยนะ เอามือไปวางบนตักแก” “ก็ใช่อ่ะดิ ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะเป็นผีที่ไหนฮะ” ใช่..ผี..เนี่ยแหละ ‘คิคิ’ นิต้าอดขำไม่ได้ เธอเอามือไปวางบนตัวของเจสสิก้าเอง เธออยากให้พ่อกับแม่ได้พูดคุยกันบ่อยๆ ถึงจะเป็นการพูดคุยแบบ..ไม่ค่อยดีก็ตาม เธอชอบที่จะเห็นพ่อแม่หยอกล้อกัน เธอรู้ดีว่าพ่อของเธอชอบแม่ของเธอขนาดไหน แต่แม่ของเธอเนี่ยสิ ยังไม่รู้ใจตัวเองสักที “มีอะไรกันหรือเปล่า” ไอวาถามหลังเห็นท่าไม่ดี“ก็คุณหนูเจสน่ะสิ มาหาว่าเราไปวางมือบนตักเขา” “ฉันไม่ได้หาว่า แต่แกวางไว้บนตักฉันจริงๆ ” “จะบ้ารึไง มือฉันอยู่บนโต๊ะตลอดจะไปจับขาแกได้ไง” “ก็....” เจสสิก้าจะเถียงแต่คาร่าห้ามเอาไว้“เอาเถอะแก อย่าทะเลาะกันเลย เอ่อไค นั่นไงเพื่อนแกอยู่โต๊ะนู้นอ่ะ” “จริงด้วย งั้นเราไปก่อนนะไอวาคาร่า กูไปก่อนนะมึง” เขาหันไปบอกลาลีโอเป็นคนสุดท้าย“จริงๆ เลยแกสองคนเนี่ยทะเลาะกันได้ตลอด เดี๋ยวก็รักกันสักวันหรอก ถึงวันนั้นฉันจะขำให้” “เหอะ ฝันไปเถอะแก ฉันกับตานั่นอ่ะนะจะ... หืย ไม่อยากจะคิด” เจสสิก้าทำท่าทางขนลุกเธอกับไคเนี่ยนะ 02.15 น.“แกฉันง่วงแล้วว่ะ” คาร่าพูดขึ้น ท่าทางดูจะไม่ไหวเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ “เออ ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันว่ะ เจสแกอะ” ลีโอเสริม“ฉันยังไหวแกพวกแกกลับก่อนเลยก็ได้ ฉันว่าจะนั่งอีกสักพักอะ พรุ่งนี้ไม่มีงานด้วย” “แต่ว่า..” “ฉันไหว แค่นี้สบายมาก พวกแกกลับเถอะพาวากลับไปด้วยล่ะ ขับรถดีๆ ” “โอเคๆ แกงั้นถึงบ้านแล้วโทรมาบอกฉันด้วยนะ” “โอเคๆ ” เจสสิก้ารับคำเพื่อนก่อนจะนั่งดื่มต่อเจสสิก้านั่งดื่มด่ำกับเสียงเพลงเธอมองไปรอบๆ ทุกคนต่างสนุกสนาน เธอเหลือบไปเห็นเงาบางอย่างอยู่หลังกำแพงทางที่จะไปห้องน้ำ เจสสิก้ามองแล้วมองอีก เธอคิดว่าต้องเป็นคนที่แอบดูเธอวันที่เธอซ้อมแน่ๆ เธอจึงตามไป เธอลุกขึ้นห้องน้ำห่างจากโต๊ะเธออยู่พอสมควร แต่แล้วเธอก็รู้สึกวิงเวียนคงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ประจบกับการพักผ่อนน้อยของเธอ“คิคิ” เจสสิก้าได้ยินเสียงเด็กผู้หญิง แล้วจู่ๆ ภาพก็ตัดไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 2

นิยายแนะนำ

Oh baby! แม่จ๋าหนูอยากเกิดแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้