จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

การผจญภัยของสามแสบ 1

“ท่านพี่ข้าว่าไปเชียงลาครั้งนี้เราต้องหาเรื่องสนุกๆ ทำกันดีกว่าเจ้าค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้น ตอนนี้นางโตขึ้นมากแล้ว แต่ก็ยังโตไม่พอ เมื่อเทียบกับพี่ชายทั้งสองของนาง

ตอนนี้พวกนางอายุได้สิบสองปีแล้ว และตอนนี้พวกนางกำลังประชุมเรื่องที่จะไปทำที่เชียงลากันอยู่

“มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วน้องรัก” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางลูบคางไปมาเพื่อคิดว่าจะไปทำอะไรที่เชียงลาดี

“แต่ท่านพ่อบอกเราจะต้องมีระดับเทพกันก่อนถึงจะพาไป” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้น เขาอยากจะบ้าจะตายอยู่แล้ว นี่ท่านพ่อโหดกับพวกเขาเกินไปแล้ว เด็กระดับเดียวกันบอกพวกเขานั้นยังพากันอยู่ที่ระดับจิตระดับปฐพีอยู่เรื่อย

“ท่านพ่อบอกถ้าเราไม่แข็งแกร่งขึ้นเราจะปกป้องน้องรักจากอันตรายไม่ได้” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอก เขารู้ดีว่าอันตรายที่ท่านพ่อของเขากล่าวมานั้นคืออะไร

“งั้นเราไปดูดซับลมปราณกันเถอะเจ้าค่ะ ดูดซับลมปราณเสร็จข้าจะออกไปข้างนอกเสียหน่อย”  ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้นพลางนึกไปว่าจะเดินเล่นในตัวเมืองหน่อย

“ทะลวงไม่ได้เลย” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นเมื่อลืมตาขึ้นมาจากห้องดูดซับลมปราณ พลางมองไปที่พี่ชายกับน้องสาวของตัวเองที่ยังไม่ตื่น

“ออกไปหาท่านแม่ดีกว่า”  ซิวเสี่ยวซานที่เห็นว่าทั้งสองยังไม่ตื่นก็แอบออกจากห้องไปหาท่านแม่ทันที

“ท่านแม่ขอรับ”  ซิวเสี่ยวซานออกมาก็เดินไปหาท่านแม่ของตัวเองที่อยู่ในสวนดอกไม้ เดินไปยังไม่ถึงตัวท่านแม่ดีเขาก็ร้องเรียกทันที

“มาทานขนมสิ” ซีเหลียนฮวาที่เห็นว่าซิวเสี่ยวซานก็เอ่ยบอกพลางยิ้มอ่อนนิดๆ ลูกของเธอนับวันยิ่งเหมือนเธอยิ่งนัก

“เมื่อไรท่านพ่อจะกลับมาขอรับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามท่านพ่อของเขาที่บอกว่ามีธุระต้องไปจัดการ นี่มันผ่านมาสองวันแล้วนะ

“กลับมาแล้ว แต่ต้องไปหาท่านย่าของพวกเจ้าก่อน” ซิวเหลียนฮวาเอ่ยตอบเพราะซิวเหวยหลงเพิ่งกลับมาหาเธอเมื่อครู่นี้ก่อนจะไปหาเซี่ยวจื่อเฟย

“ท่านพี่หนีออกมาก่อนได้อย่างไรกันเจ้าคะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีโมโหนางมุ่ยหน้าเมื่อตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอซิวเสี่ยวซานแล้ว เดาว่าต้องมาหาท่านแม่เป็นแน่

“พี่ไม่อยากรบกวนเจ้ากับท่านพี่นี่น่า มาๆ ทานขนมดีกว่าเจ้าจะได้อารมณ์ดีขึ้น” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกพลางกวักมือเรียกน้องสาวตัวเองไปด้วย

“ข้าไม่หายโกรธท่านหรอกนะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยตอบพลางเอื้อมมือไปรับขนมที่ซิวเสี่ยวซานส่งมาให้

“เจ้าก็ยังทะลวงระดับไม่ได้เหมือนกันสินะ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นเมื่อตรวจสอบระดับของน้องชายตัวเองแล้ว

“ทำไมระดับเทพมันทะลวงยากเช่นนี้นะ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นพลางทำหน้าครุ่นคิดว่าต้องทำอย่างไรขึ้นจะทะลวงระดับเทพได้

“มันมีหลายวิธีที่จะทำให้เราทะลวงระดับเทพได้” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกยิ้มๆ เพราะกว่าเธอจะผ่านมันมาได้นั้นก็ยากเหมือนกัน

“อย่างไรขอรับ/เจ้าคะ” สามแสบร้องถามทันทีด้วยความอยากรู้

“อืม อย่างเช่นการหลอมโอสถเพิ่มระดับลมปราณหรือไม่ก็แก่นอสูร อืมแล้วก็ไปที่สำนักเมฆาสวรรค์เพื่อไปดูดซับลมปราณที่น้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้น” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกพลางยิ้มนิดๆ เมื่อเดาได้ว่าทั้งสามจะเลือกทางไหน

“ขอบคุณท่านแม่มากเลยขอรับ/เจ้าค่ะ” ทั้งสองเอ่ยบอกพร้อมกันก่อนจะสบตากันอย่างรู้ใจจากนั้นก็พากันหายตัวไป

“เราจะไปล่าสัตว์อสูรกัน”  ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้น เพราะการล่าสัตว์อสูรนั้นสนุกที่สุดแล้ว

“ป่าที่แถวนี้เราล่าหมดแล้ว งั้นต่อไปป่าที่ติดกับแคว้นโจดีหรือไม่” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นเพราะตั้งแต่พวกเขาอายุได้สิบขวบเขาก็ล่าจนหมดแล้ว

ซึ่งทั้งสามไม่รู้ว่าผู้เป็นพ่อของตัวเองได้สร้างอาณาเขตมายาเพื่อไม่ให้เห็นว่ายังมีสัตว์อสูรที่ยังหลงเหลืออยู่ในป่าอยู่

“งั้นเราไปเตรียมตัวกันเถอะ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยบอกจากนั้นทั้งสามก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัวเพื่อจะไปล่าสัตว์อสูร

“เราต้องกลับมาให้ทันหนึ่งเดือนก่อนที่ท่านพ่อกับท่านแม่จะไปเชียงลา” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกกับทั้งสอง

“แน่นอนขอรับ/เจ้าค่ะ” ทั้งสองตอบพลางใช้เรือเหาะที่ท่านพ่อของพวกเขาทำให้ ขนาดมันเล็กกว่าของท่านพ่อของพวกเขาเล็กน้อย แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาเพราะเพียงเท่านี้ก็ใหญ่เกินพอที่จะอยู่กันสามคนแล้ว

“เอาล่ะ การผจญภัยของพวกเราได้เริ่มขึ้นแล้ว” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนขึ้นไปอยู่บนเรือเหาะหมดแล้วจากนั้นก็ออกเรือทันที

“ลูกไปแล้วเจ้าค่ะ” หลังจากที่ทั้งสามออกเรือไป ซิวเหวยหลงก็กลับมาพอดี ทำให้ซีเหลียนฮวาที่รู้ว่าซิวเหวยหลงจะพูดอะไรก็เลยเอ่ยบอกยิ้มๆ

“ตอนพี่ไม่อยู่สามแสบซนหรือไม่” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามพลางมองท้องฟ้ามองเห็นลูกๆ ของเขามีความสุข

“ไม่เลยเจ้าค่ะ ท่านไม่ได้นอนใช่หรือไม่” ซีเหลียนฮวาตอบก่อนจะเอ่ยถามเมื่อสังเกตขอบตาของซิวเหวยหลงมันคล้ำเป็นอย่างมาก

“นิดหน่อย” ซิวเหวยหลงตอบพลางนั่งลงข้างซีเหลียนฮวา

“นอนพักสักหน่อยสิเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกว่าพลางขยับตัวออกห่างเพื่อให้ซิวเหวยหลงนอนหนุนตักของตัวเอง

ซิวเหวยหลงยอมทำตามแต่โดยดี เขานอนหนุนตักของซีเหลียนฮวาพลางหลับตาลงไปทันทีอย่างเชื่อฟัง