ตอนที่ 5: “เส้นทางที่ไม่อาจหวนกลับ”
เมื่อแสงจ้าหายไป สายดีด หลุดโลก และแจมพบว่าพวกเขายืนอยู่ในป่าทึบที่ไม่มีที่สิ้นสุด ท้องฟ้าสีม่วงครามประดับด้วยดวงดาวที่ดูเหมือนจะลอยต่ำจนเกือบเอื้อมถึง พื้นป่าเต็มไปด้วยคริสตัลหลากสีที่แผ่แสงเรืองรองราวกับลมหายใจของมันเอง
แจมทรุดลงบนพื้น ร่างของเขาอ่อนล้าหลังจากต่อสู้กับพลังคริสตัลที่ครอบงำจิตใจ “พวกนายไม่น่ามาที่นี่เลย ที่นี่ไม่มีใครออกไปได้” แจมพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบา
“เราจะหาทางออกไปด้วยกัน” สายดีดพูดพลางยื่นมือให้แจม “ฉันสัญญา นายจะไม่ต้องเผชิญหน้ากับเื่นี้คนเดียวอีกแล้ว”
แจมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะจับมือสายดีด ความอบอุ่นจากมิตรภาพที่เขาคิดว่าสูญเสียไปนานแล้ว ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว
หลุดโลกมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง “ที่นี่เหมือนกับดินแดนที่ถูกสร้างจากอารมณ์มนุษย์ ทุกอย่างดูเหมือนมีชีวิต แต่ก็อันตราย”
“เราต้องระวังตัวไว้” สายดีดพูดขณะพยุงแจมให้ลุกขึ้น “นายรู้ไหมว่าทำไมเราถึงมาอยู่ที่นี่?”
แจมพยักหน้าเบาๆ “นี่คือ ‘ป่าคริสตัลแห่งอารมณ์’ มันเป็แก่นกลางของพลังที่องค์กรพยายามควบคุม พวกเขาใช้ฉันเป็ตัวทดลอง แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่ามันจะนำมาสู่สิ่งนี้”
ทันใดนั้น เสียงคำรามดังขึ้นจากลึกในป่า ควันสีดำลอยออกมาจากพื้นดิน และรูปร่างขนาดใหญ่คล้ายสัตว์ประหลาดปรากฏขึ้น มันมีรูปลักษณ์เหมือนหมาป่าที่ทำจากเงามืด และดวงตาของมันเปล่งแสงสีแดงที่น่ากลัว
“นั่นมันอะไร!” หลุดโลกอุทานพร้อมกำกีตาร์แน่น
“มันคือ ‘เดธโฮลว์’ อารมณ์ด้านลบที่ถูกปล่อยออกมา ถ้าเราไม่รีบหนี มันจะกลืนกินเรา!” แจมะโ
ทั้งสามเริ่มวิ่งหนีเข้าไปในป่าลึก แต่เดธโฮลว์เคลื่อนที่ได้รวดเร็วและเริ่มไล่ตามพวกเขา เสียงคำรามของมันทำให้คริสตัลรอบตัวแตกเป็เสี่ยงๆ
“เราต้องสู้!” สายดีดะโ เขาหยุดวิ่งและยืนประจันหน้ากับเดธโฮลว์
“นายบ้าไปแล้วเหรอ! เราสู้มันไม่ได้!” แจมร้องเตือน
“ไม่มีทางเลือก!” หลุดโลกพูดก่อนจะเริ่มดีดกีตาร์โปร่งของเขา เสียงกีตาร์เปล่งพลังออกมาเป็คลื่นที่พุ่งตรงไปยังเดธโฮลว์ แต่คลื่นพลังนั้นกลับกระเด้งกลับมาราวกับเดธโฮลว์ดูดซับมัน
“มันดูดซับพลังงานจากอารมณ์เรา!” แจมพูด
สายดีดคิดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเริ่มแร็ปสด “เฮ้ เดธโฮลว์! นายคิดว่านายจะแข็งแกร่งกว่าพวกเราเหรอ? ลองเจอจังหวะนี้ดู!” คำแร็ปของเขาเต็มไปด้วยจังหวะและความมั่นใจ เสียงของเขาสร้างแรงสั่นะเืในอากาศ
เดธโฮลว์หยุดชะงักชั่วขณะ มันคำรามด้วยความโกรธและพุ่งเข้าใส่สายดีด
แจมยืนมองด้วยความลังเล ก่อนที่เขาจะตัดสินใจหยิบไมค์คริสตัลของตัวเองขึ้นมา “ถ้าเราจะรอด เราต้องรวมพลังกัน” เขาพูดและเริ่มแร็ป เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเ็ปจากอดีต
หลุดโลกเพิ่มพลังให้เสียงดนตรีของเขา เสียงกีตาร์โปร่งเปลี่ยนเป็จังหวะที่หนักแน่นและผสานกับเสียงแร็ปของสายดีดและแจม พลังทั้งสามผสานกันจนเกิดเป็คลื่นแสงที่พุ่งตรงไปยังเดธโฮลว์
สัตว์ประหลาดคำรามเสียงดัง ก่อนที่มันจะสลายไปในแสงสว่าง ทิ้งเพียงความเงียบสงบไว้รอบตัว
ทั้งสามหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า แจมทรุดตัวลงกับพื้น “ฉันไม่อยากเชื่อว่าเราจะทำได้”
“นี่แค่เริ่มต้น” สายดีดพูดพลางมองไปยังเส้นทางที่ทอดยาวออกไปในป่า “ถ้าเราจะออกไปจากที่นี่ เราต้องเผชิญหน้ากับอารมณ์ของเราต่อไป”
หลุดโลกพยักหน้า “ใช่ และเราต้องระวังให้มากกว่านี้”
แจมเงยหน้ามองเพื่อนทั้งสอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวัง “พวกนายไม่เคยทิ้งฉันจริงๆ ใช่ไหม?”
สายดีดยิ้มและยื่นมือไปหาแจม “ไม่มีวัน”
ด้วยพลังใจที่แข็งแกร่งขึ้น พวกเขาเริ่มเดินทางต่อไปในป่าคริสตัลแห่งอารมณ์ พร้อมที่จ
ะเผชิญหน้ากับอุปสรรคที่ยากลำบากยิ่งกว่าที่เคยเจอ...
1K
