บรรยากาศยามค่ำคืนในย่านลำลูกกาดูเงียบสงัดผิดปกติแสงไฟจากป้ายชื่อโครงการ "The Studio 7" กะพริบถี่ๆประดุจเตือนถึงพายุที่กำลังจะมาถึงภายในออฟฟิศชั่วคราวที่ถูกดัดแปลงมาจากตู้คอนเทนเนอร์ นันท์นภัส ประทานพร หรือกล้า นั่งนิ่งอยู่หน้ากองแบบแปลนอาคารแววตาสีทองของเขาสะท้อนกับแสงหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กำลังแสดงพิกัดความเคลื่อนไหวแปลกๆรอบพื้นที่โครงการ
"พวกมันเริ่มล้ำเส้นแล้วครับอาจารย์"เสียงของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเชิ้ตพับแขนที่ดูเนี๊ยบดังกังวานขึ้น เขาคือ กวิน ทนายหนุ่มฝีปากกล้าที่เป็ทั้งที่ปรึกษากฎหมายและสหายร่วมรบที่กล้าไว้ใจที่สุด
กวินวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ"บริษัทที่เข้ามาป่วนหน้าไซต์งานวันนี้ไม่ใช่ผู้รับเหมาธรรมดาแต่มันคือบริษัทนอมินีของ สมาคมชุดขาว พวกมัน้าที่ดินแปลงนี้เพราะมันเป็ 'จุดตัดของเส้นชีพจรปฐี' ที่พวกมันจะใช้ปักเสาอาคมต้นแรกครับ"
ทันใดนั้นเสียงเบรกของรถยนต์หลายคันดังสนิทที่หน้าโครงการ กล้าลุกขึ้นยืนช้าๆร่างกายของเขาััได้ถึง "จิตสังหาร" ที่เย็นเยือกพุ่งตรงเข้ามาชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเกือบสิบนายก้าวลงจากรถทุกคนสวมเข็มกลัดรูปดอกบัวหลวงที่อกซ้าย ซึ่งดูขัดกับแววตาที่ว่างเปล่าราวกับคนไร้ิญญา
"คุณนันท์นภัสประทานพร ใช่ไหมครับ?" หัวหน้ากลุ่มชุดขาวเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ชวนขนลุก"เรามาเพื่อเจรจาขอซื้อที่ดินผืนนี้ในราคาที่ท่านมิอาจปฏิเสธได้...หรือหากท่านปฏิเสธ ท่านอาจจะต้องจ่ายด้วยสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้แทน"
กล้าเดินออกมานอกออฟฟิศมือขวากำร่มพับสีดำในกระเป๋าเป้ไว้มั่น"ที่ดินผืนนี้ผมสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อเพื่อคนในชุมชนไม่ได้มีไว้ขายให้พวกที่เอาความเชื่อมาบังหน้าธุรกิจมืดอย่างพวกแก"
เมื่อการเจรจาล้มเหลวเหล่าชายชุดขาวก็ชักกระบองเหล็กอาคมที่อาบด้วยแสงสีม่วงออกมาพุ่งเข้าชาร์จกล้าพร้อมกันกวินไม่รอช้า เขาหยิบ 'คฑาตุลาการ' ที่ซ่อนอยู่ในกระบอกแบบแปลนออกมาขวางหน้า"อาจารย์ถอยไปครับ พวกปลายแถวแบบนี้ผมจัดการเอง!"
กวินวาดคฑาด้วยท่วงท่าที่สง่างามแต่ดุดันเขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่เน้นการทำลายจุดประสาทสลับกับการอ้างข้อกฎหมาย (อาคม)ทำให้ศัตรูชะงักไปทีละคน ทว่าหัวหน้ากลุ่มชุดขาวกลับร่ายมนต์เรียก 'โซ่ตรวนอาคม' พุ่งเข้ามารัดตัวกวินไว้
"กวิน!"กล้าคำราม
ในวินาทีนั้นจิติญญาแห่งจอมทัพสิบทิศในตัวกล้าก็ตื่นขึ้น แสงสีทองเจิดจ้าออกจากดวงตาของเขากล้าสะบัดร่มพับออกจนกลายเป็ดาบสั้นกัมปนาทเขาพุ่งตัวประดุจพยัคฆ์ทะยานเข้ากลางวงล้อม
เคร้ง!
เพียงแค่การสะบัดดาบครั้งเดียวโซ่อาคมที่แข็งแกร่งก็ขาดสะบั้น กล้าใช้ท่า "พยัคฆ์สะบัดหาง" ฟาดสันดาบเข้าที่กลางอกของหัวหน้าชุดขาวจนกระเด็นไปปะทะกับกำแพงตู้คอนเทนเนอร์จนบุบ
เมื่อเห็นหัวหน้าพ่ายแพ้พวกที่เหลือจึงรีบพยุงร่างที่สะบักสะบอมหนีขึ้นรถไปทิ้งไว้เพียงความเงียบและรอยร้าวบนพื้นดิน กล้ายืนหอบหายใจจางๆ ใบดาบสีทองค่อยๆเลือนหายกลับกลายเป็ร่มพับตามเดิม
"พวกมันแค่มาเตือนครับกล้า..."กวินเดินเข้ามาเช็ดเืที่มุมปาก "หลังจากนี้พวกมันจะมาหนักกว่านี้แน่"
กล้ามองไปที่ดวงจันทร์ที่ถูกเมฆดำบดบัง"ข้าไม่ได้กลัวพวกมันกวิน... แต่ข้าเป็ห่วงคนในซอยลึกในเมื่อพวกมันประกาศา เราก็ไม่มีทางเลือก"
เขาหันไปสบตากับกวินด้วยความมุ่งมั่น"กวิน... นายพร้อมจะร่วมสู้ไปกับกองพันสิบทิศไหม?ไม่ใช่ในฐานะทนายแต่ในฐานะขุนพลที่จะทวงคืนความยุติธรรมด้วยเืและสัจจะ"
กวินยิ้มอย่างเด็ดเดี่ยวพลางคุกเข่าลงข้างหนึ่ง"ชีวิตของผมเป็ของอาจารย์ั้แ่วันที่อาจารย์ช่วยผมไว้จากกองไฟครั้งนั้นแล้วครับ เื่ใดที่พวกมันอ้าง ข้าจะใช้กฎหมายและความตายเป็คำตอบให้พวกมันเอง!"
414
