ฮัดเช้ย! ‘ใครนินทานะ’
สายฟ้ากลับมาพักที่ไร่ เมื่อเห็นว่าคุณนินนาทยังไม่มีท่าทีจะคุยกับเขาเื่การจ้างงาน จังหวะนั้น เกล แม่สาวผมทองเพื่อนสมัยเรียนปริญญาตรีส่งคำสั่งลูกค้าจากต่างประเทศมาให้ เขาจึงต้องวางแผนและหาข้อมูลงานอยู่สองวันหลังจากไฟไหม้ พฤกษ์เป็ไข้นอนซม แม้จะไม่ได้แผลเป็เื่เป็ราวแต่การลุยเข้าไปในดงเพลิงก็มีแผลผุพอง รอยขีดข่วนอยู่ไม่น้อย
สายฟ้าจึงถือโอกาสมาอยู่ไร่เฝ้าไข้เพื่อนไปในตัว
“เอ็งดูนี่” คนป่วยที่ยังไม่ยอมนอนคอยหาโอกาสป่วน “คลิปคู่รักของเอ็ง โด่งดังสุดๆ ในโซเชียลแล้วตอนนี้ ฮ่าๆ”
เขารีบฉวยโทรศัพท์มือถือที่มีเสียงพูดของน้าทีดังออกมา“ไหนดูซิ” สีหน้าของสายฟ้าขณะดูคลิปคล้ายจะยิ้ม
“มันยังไง?”
“ก็ตามนั้นล่ะ” สายฟ้าแสร้งตีหน้าขรึม
แต่พฤกษ์หรือจะยอมแพ้คนชอบป่วนยิ้มกวนออกมา “ไม่รู้หมอวีเห็นคลิปนี้หรือยัง?”พฤกษ์ลอยหน้าลอยตาเหมือนคนอยากมีเื่
“หมอวี ใคร?” สายฟ้าขมวดคิ้ว เขาแน่ใจว่าไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“ หมอปวีร์อยู่โรงบาลเดียวกับธาราเป็รุ่นพี่มหาลัยเดียวกัน ผู้ปกครองยายดาว ขานี้เขาเฝ้าดูแลกันมาั้แ่ มอปลายแล้วนะทั้งดูแล ทั้งควบคุมความประพฤติ ดาวนี่กลัวหงอเชียวล่ะ”
“แฟน?”
“ก็ไม่เชิง แต่หมอวีนี่แฟนคลับเพียบหน้าหวานจิ้มลิ้ม ไม่รู้ว่าเป็ไหม?” คำพูดทิ้งท้ายทำให้คนฟังทำหน้าฉงน
“หือม์ ยังไง?”
“ก็หน้าตาหล่อจนสวย สาวๆกรี๊ดกันจะตาย ธารานี่ตัวดี แต่ละวันเล่าแต่เื่พี่วีๆ ข้านี่เบื่อจนขำข้าเคยสงสัยนะ แต่รู้จักกันมานาน ก็ไม่เห็นข่าวซุบซิบเื่ชอบป่าเดียวกันสักที” พฤกษ์แอบแหล่เพื่อนเล็กน้อยก่อนจะเล่าต่อ “พวกสาวๆ ถึงกับตั้งกลุ่มคุยลับๆ ด้วยนะใครถ่ายรูปหมอวีได้ก็จะเอาไปลงอวดกัน ยังกับแฟนคลับนักร้องเกาหลี”
“ขนาดนั้น”
“หมอวีดังมาั้แ่สมัยมัธยมแล้วทั้งเรียนเก่ง ทั้งหน้าตาสวย ผู้ชายก็ชอบ ผู้หญิงนี่อย่างคลั่งเห็นว่าเคยมีคนมาติดต่อให้ไปเป็ดารา แต่แกไม่สนใจ”
“คนไหนนะ?” สายฟ้าทำหน้าเหมือนกินข้าวบูด
“คนใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าวันนั้นไง?”
สายฟ้าคิดทบทวนไปมา ถ้าจะคาดก็มีหมอผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่งพอๆ กับเขาแต่เห็นหน้าไม่ชัดเพราะฝ่ายนั้นหันหลังให้ตอนเข้าไปประคองพันดาวขึ้นจากเปล
“เย็นนี้ธารากลับมาข้าจะถามเื่นี้แหละ เห็นว่า เมื่อวานไปกินข้าวกับหมอวี ดาวก็ไปด้วย”
สายฟ้าหรี่ตามองพฤกษ์ ‘ผู้ปกครองคนนี้ น่าสนใจทีเดียว’แม้ตัวเขาจะยังไม่ถึงขั้นหลงเสน่ห์แม่สาวน้อยแต่ก็รู้สึกพิเศษกับเธอขึ้นมาเล็กๆ
ข้อตกลงและความลับของเขากับพันดาวเป็เหมือนโลกของคนสองคนที่ไม่อาจจะมี ‘ผู้ปกครอง’ หรือ ‘ไอ้หนุ่มหน้ามนคนไหน’ เข้ามาข้องเกี่ยวได้ในตอนนี้รอให้เขาตกลงปลงใจซะก่อน แล้วเขาจะให้สิทธิ์คนอื่นว่าจะเกี่ยวพันกับเธอได้ในสถานะใด
โลกของคนชอบจดบัญชีบุญคุณกับความแค้นเริ่มสั่นไหวสายฟ้าผู้ถือคติ “บุญคุณต้องแทน แค้นต้องชำระ”กำลังเริ่มบันทึกชื่อนายแพทย์ปวีร์ไว้ในใจ ‘ต้องเริ่มจดบัญชีหมอวีไว้ซะแล้ว’
“ถามเดี๋ยวนี้เลย”
“หา!”
“ถามธาราเดี๋ยวนี้ล่ะ” คนหน้าขาวย้ำเสียงหนัก
พฤกษ์ตะลึงมองเพื่อนเขาไม่เคยสายฟ้ากระตือรือร้นอยากจะรู้เื่ผู้หญิงคนไหนมาก่อนแม้จะไม่รู้ว่า่ที่เพื่อนไปเรียนต่างประเทศจะมีคดีรักบ้างหรือไม่แต่การที่เพื่อนไม่เคยเล่า หรือเปิดตัวหญิงสาวคนไหน ก็ย่อมจะแน่ใจได้ส่วนหนึ่งว่าสายฟ้ายังไม่ผูกใจกับใคร เขาเองก็ติดต่อกับเพื่อนอยู่ไม่เคยขาดหากสุดหล่อมีแฟนหรือกุ๊กกิ๊กกับใครสักคน เขาต้องระแคะระคายบ้าง
“เื่อะไร?”
“หือม์............”เสียงที่ลากยาวกับท่าหรี่ตานั้น ทำพฤกษ์ไม่กล้ายิ้ม
“อ๋อ ได้ๆ”
----------------------------------------------------------------------------
พฤกษ์ : ธารา หมอวีเห็นคลิปหรือยัง?
ธารา : (สติกเกอร์สาวน้อยผมหน้ายาวทำหน้าสงสัย)
พฤกษ์ : คู่รักบ้านต้นไม้
ธารา : เห็นแล้วเมื่อวานก็กินหัวดาวไปทีล่ะ
พฤกษ์ : ดาวว่าไง
ธารา : คนลือกันทั่วล่ะ ว่าสองคนนี้คบกัน
พฤกษ์ : ดาวโกรธไหม
ธารา : ไม่โกรธ แต่พี่วีโกรธ
พฤกษ์ : หมอวีว่าไง
ธารา : พี่ว่าถามว่า ใครจะรับผิดชอบ
พฤกษ์ : เื่?
ธารา : ข่าวลือน่ะสิ เสียชื่อ
พฤกษ์ : อ้อ
ธารา : เสี่ยมิ่งรีบมาเสนอตัวใหญ่เลย
พฤกษ์ : เพื่อ?
ธารา : หมั้น
พฤกษ์ : (สติกเกอร์หมีน้อยงง)
ธารา : จะได้ลบข่าว
พฤกษ์ : ไร้สาระ ยุคไหนแล้ว
ธารา : นั่นสิ เดี๋ยวคนก็ลืมไปเองโซเชียลไปเร็วจะตาย คลิปใหม่มาก็ลืมคลิปเก่าแล้วล่ะ
พฤกษ์ : (สติกเกอร์หมีน้อยขอบใจ)
----------------------------------------------------------------------------
“เอาไปอ่านเอง”พฤกษ์ยื่นสมาร์ตโฟนให้เพื่อน
หนุ่มแวมไพร์รับมาแล้วกวาดตาอย่างรวดเร็ว พักแรกยิ้ม แต่ชื่อที่เพิ่มเข้ามา ทำให้คิ้วกระตุก ‘เสี่ยมิ่ง คนที่มาวันนั้น’
“เสี่ยมิ่ง”
“อ๋อ คนนี้เขาเฝ้ามานานล่ะลูกเสี่ยมงคลเ้าของไร่ติดกันกับเรานี่ ตามจีบยายดาวมาั้แ่มัธยมแล้วก่อนแม่ดาวป่วย เห็นว่าคุณมงคลนี่ล่ะ รับจดจำนองรีสอร์ตปันสุขไว้”
“ตอนนี้ล่ะ”
“ก็ยังเป็เ้าหนี้ก็ยายดาวอยู่ถึงต้องทำงานงกๆ เก็บเงินส่งดอกอยู่นั่นไง”
“ทำไมไม่เอาเข้าธนาคารหมดยุคกู้นอกระบบแล้วนี่ ที่ดิน กิจการก็มี”
“มันคุ้มหนี้ซะที่ไหนถ้าไอ้มิ่งไม่รักปักใจขนาดนั้นมีหรือเสี่ยมงคลจะยอมให้กู้ยืมแบบไม่คุ้มหนี้แบบนี้”
“แล้วโรงแรมล่ะ”
“พ่อยายดาวแยกตัวไปดูแลเองคนเดียว พอแต่งงานใหม่ยายดาวก็ต้องรับภาระหนี้สิน แต่พอกับลอยตัวไปสร้างหนี้ทำโรงแรมใหม่”
พฤกษ์ไม่รู้รายละเอียดเชิงลึกเขาฟังมาจากธาราที่มักรำพันความยากลำบากของเพื่อนรักให้ฟังอยู่หลายครั้งจึงประติดประต่อเื่ราวได้
“เื่อื่นข้าไม่รู้นะโว้ยฟังมาแค่นี้” เมื่อเห็นสายฟ้าตกอยู่ในภวังค์ พฤกษ์จึงสำทับว่า “นี่ล่ะสาเหตุที่ดาวมันงกจนขึ้นชื่อ และเป๊ะเื่เงินมาก”
‘อ่า นี่ล่ะ!ช่องโหว่’ สายฟ้าประมวลเหตุการณ์และข้อมูลอย่างรวดเร็ว
“แม่กับพ่อข้าสงสารเลยให้น้องมันเช่าร้านในราคาถูก ตอนนั้นดาวยังเรียนปีหนึ่งอยู่เลย ก็ต้องออกมาหาเงินอาศัยเรียนทางไปรษณีย์จนจบปริญญาตรี” พฤกษ์ถอนหายใจ “เฮ้อ! จะว่าน่าสงสารก็น่าสงสาร แต่จะว่าเก่งน้องมันก็เก่งจริงๆ ทั้งส่งหนี้ ทั้งส่งตัวเองเรียนจนจบ ข้าเคยถามยายดาวว่าเสียดายไหมที่ไม่ได้เรียนในมหาวิทยาลัย มันว่าไงรู้ไหม”
สายฟ้ายังนิ่ง แต่แววตานั้นเร่งเร้าให้พูดต่อ
“มันว่า เรียนแบบนี้ประหยัดกว่าปริญญาก็ได้เหมือนกัน ไม่ต้องไปเช่าหอพัก ได้อยู่ที่รีสอร์ตแถมยังมีเวลาเหลือได้หาเงินด้วย” พฤกษ์ยิ้มพราย “ขนาดบ้านหลังเดิมยังเอาให้คนเช่าเลย ส่วนตัวน้องมันก็ไปนอนที่รีสอร์ตนั่นล่ะ มันว่า ประหยัดดี แถมได้เงินเพิ่ม”
สายฟ้านึกถึงใบหน้าค่อนข้างกลมแววตาที่ไม่ได้แสดงความทุกข์โศกของพันดาว เธอไม่ได้แสดงออกสักนิดว่าตัวเองต้องแบกรับปัญหามากมายเพียงนี้
ทั้งเสี่ยมิ่งและหมอปวีร์ล้วนแต่พัวพันอยู่ในชีวิตของเธอมานานกว่าเขา ต้องค่อยๆวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของแต่ละฝ่ายให้ชัดเจน จึงจะลงมือได้!
**********************

