ภรรยายอดรัก

    ตอนที่ 10

            ที่ห้องรับประทานอาหาร  คุณผานิตนั่งรออยู่ก่อนแล้ว  ท่านยิ้มแย้มเมื่อเห็นบุตรชายและสะใภ้คนโปรดเดินเข้ามา

                “ นั่งสิลูก  วันนี้มีข้าวต้มทรงเครื่อง  แม่ครัวของที่นี่ทำได้อร่อยมากเชียวนะหนูมน”

                ชุติมนขอบคุณความเมตตาของท่าน  พลางสายตาก็แอบชำเลืองดูว่าปภาวินจะเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ตัวไหน  เธอจะได้เลือกนั่งตัวที่อยู่ห่างเขาที่สุด

                “ หนูมน  นั่งใกล้ๆพี่เขานั้นแหละลูก”

                คุณผานิตพูดอย่างไม่รู้ใจเธอ

                และเป็๞ปภาวินที่ตอบมาแทน

                “หนูมนของคุณแม่เขาไม่กล้านั่งใกล้ผมหรอกครับ เขากลัวผมจะตายไป”

                ชุติมนหันไปถลึงตาใส่เขา

                “ พูดอะไรของคุณ”

                “ ก็พูดความจริง”

            เขาเถียง

                หญิงสาวค้อนให้แล้วเลี่ยงไปรับโถข้าวต้มจากเด็กรับใช้มาตักใส่ถ้วยให้คุณผานิตแต่ยังไม่ทันจะเรียบร้อยดี  เสียงของใครบางคนที่บ่นด้วยความหงุดหงิดใจก็ดังเข้ามา

                “ แหม  ทานอาหารกันแต่เช้าเลยนะ  แมรี่ละเบื่อจริงๆ  ยังไม่อยากตื่นเลยสักนิด”

                แล้วร่างงามเฉิดฉายสมตำแหน่งนางเอกชื่อดังของวงการก็ก้าวเข้ามา และเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ตัวที่ใกล้กับปภาวินที่สุดแล้วฉอเลาะอย่างไม่สนใจสายตาขวางๆของผู้หญิงอีกสองคนที่มองมา

                “ วินขา  แมรี่เพลียจังเลยค่ะ  เมื่อคืนถ่ายละครอยู่จนดึกดื่น  กลับถึงบ้านเอาตีสาม  นี่เจ็ดโมงต้องออกไปอีกแล้ว  ไม่รู้เขาจะเร่งถ่ายทำอะไรกันนักหนา”

                “เอากาแฟสักหน่อยไหมครับ  เผื่อจะดีขึ้น”

                ปภาวินกล่าวอย่างห่วงใยในฐานะคนรู้จักหรือเพื่อนคนหนึ่ง  แต่พวกผู้หญิงดูเหมือนจะไม่คิดอย่างนั้น  พวกหล่อนคิดว่าเขาพูดออกไปเพราะมีเยื่อใยห่วงใย ชอบพอ  ดั่งนั้นแมรี่จึงยิ้มหวาน  เอนตัวไปจนเบียดแขนเขา  ส่วนคุณผานิตและโดยเฉพาะชุติมนนั้นอยากจะทำอะไรก็ได้ที่ทำให้สองคนนั้นแตกกระเจิงกันไปคนละทิศละทาง

                แมรี่ทำตาหวานหยดใส่ชายหนุ่ม

                “ ดีเหมือนกันค่ะ  ขอกาแฟให้ฉันหน่อย” 

            นางเอกสาวหันหาคนใช้เพื่อจะสั่งกาแฟแล้วสายตาก็ไปสะดุดกับชุติมนที่กำลังจัดอาหารให้คุณผานิตอยู่  และแม้จะถือว่าตัวเองสวยกว่าใครๆแต่ความสง่างามของผู้หญิงคนนั้นก็เรียกความริษยาให้แล่นขึ้นมาเป็๞ริ้วๆในใจจนแทบจะเก็บงำเอาไว้ไม่อยู่ 

            “ อุ้ย รับคนใช้ใหม่หรือค่ะ ๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่กัน  แล้วเช็คประวัติดีแล้วหรือยัง  คนเราสมัยนี้เชื่อแค่หน้าตา  บุคลิกดีๆไม่ได้หรอกค่ะ”

            และเป็๞ผู้สูงวัยกว่าใครในที่นี้ที่ทนไม่ได้

                “ ฉันเชื่อจ๊ะ  ว่าคนสมัยนี้ดูกันแค่หน้าตาไม่ได้  เพราะบางคนก็หน้าตาดีมากแต่นิสัยเสีย  มารยาทก็ทรามชอบทำตัวเหมือนไม่เคยได้รับการอบรมมาก่อน”

                แมรี่รู้ว่าคุณผานิตเจตนาว่ากระทบตนจึงสะบัดหน้าไปทางอื่นด้วยความโกรธเคือง  ...ยัยแก่นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็๞แม่ของคุณวิน  ต้องถูกหล่อนตบเ๧ื๪๨กลบปากแล้วเป็๞แน่...และแม้หันหน้าไปทางอื่นแต่หูก็ยังได้ยินคำที่คุณผานิตพูดต่อมา

                “ นี่ไม่ใช่คนใช้  แต่คือหนูชุติมนภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของตาปภาวิน”

                ประโยคชัดเจนนั้นเสียดแทงความรู้สึกของแมรี่  มาริกาพอสมควร แต่เ๹ื่๪๫อะไรเธอจะยอมรับ สมัยนี้มันต้องด้านได้ อายอดกันทั้งนั้น และถ้าเธอเป็๞คนที่หวั่นไหวกับคำคนรอบข้าง เธอคงขึ้นมายืนอยู่ตรงจุดนี้ไม่ได้ จุดที่ไม่ว่าทำอะไรก็มีแต่คนพูดถึง ทั้งในแง่ดีและแง่ร้าย

                “ อ๋อ  ยังอยู่หรือค่ะ  นึกว่าเลิกกันไปแล้ว”

                ทั้งวาจาและท่าทางยักไหล่นั้นบ่งบอกว่าไม่แคร์อะไรทั้งนั้นนอกจากความ๻้๪๫๷า๹ของตน

                “รีบทานกันเถอะครับ  สายมากแล้ว”

                ปภาวินซึ่งจัดได้ว่าเป็๞คนกลางรีบหาทางยุติสถานการณ์อันเลวร้ายเมื่อแอบเห็นแสงวับๆในดวงตาของชุติมนและเขารู้ว่าหล่อนก็ไม่ใช่คนที่ยอมใครง่ายๆเหมือนกัน

                “ทานเสร็จแล้วคุณวินไปส่งแมรี่ด้วยนะคะ เมื่อคืนแมรี่ให้เพื่อนมาส่ง ทิ้งรถไว้ที่สตูดิโอ”

                ในขณะที่ปภาวินอึกอักหาทางออกไม่ได้อยู่นั้น  มารดาของเขาก็ช่วยเพิ่มความหนักใจให้มากขึ้นมาอีกเป็๞ทวีคูณ

                “ เออ  ตาน้อง หนูมนก็ไม่มีรถเหมือนกันนะ เพราะตอนมาลูกเป็๲คนไปรับมาเพราะฉะนั้นลูกก็ต้องไปรับไปส่งน้องจากที่ทำงานทุกวันด้วย”

            “ หนูไปแท็กซี่เองก็ได้ค่ะ”

                ชุติมนรีบบอก  เธอไม่อยากร่วมวงวิวาทแย่งผู้ชายกับใคร  ซึ่งทำให้แมรี่ได้ที

                “ ถูกต้องแล้วค่ะ เพราะคุณเป็๞แค่ชาวบ้านธรรมดาจะไปยังไงมายังไงก็ไม่เห็นแปลก  แต่แมรี่เป็๞คนมีชื่อเสียง  ไม่เหมาะที่จะไปนั่งรถรับจ้างพวกนั้น”

                หล่อนพูดอย่างถือตัว ทำให้คุณผานิตไม่พอใจเป็๲อันมากจึงกล่าวกับบุตรชาย

                “ ตาน้อง  แม่คิดว่าลูกคงรู้นะว่าอะไรควรจะจัดการยังไง”

            แล้วท่านก็ลุกไปจากโต๊ะอาหารด้วยความไม่พอใจ  ซึ่งปภาวินรู้ดีถึงอารมณ์ของมารดา  แต่เขาจะทำอย่างไร  โดยวิสัยของสุภาพบุรุษแล้วเขาไม่อาจตัดรอนผู้หญิงด้วยความรุนแรงได้  แม้สุดท้ายคนลำบากจะเป็๲เขาเองก็ตาม

                “ ตกลงว่าเราไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ  เดี๋ยวผมเลยไปส่งแมรี่ก่อน  แล้วค่อยไปส่งคุณมนที่ทำงาน”

                “แต่ฉันขอยืนยันว่าจะไปแท็กซี่ค่ะ”

                ชุติมนว่าแล้วลุกออกจากห้องไปอีกคน  ร้อนถึงปภาวินต้องรีบตามมาคว้าแขนเอาไว้

                “ มีเหตุผลหน่อยสิคุณ”

                “เผอิญฉันไม่ใช่คนมีเหตุผล  อย่างคุณ..”

                หล่อนเน้นคำใส่เขา

                “ ชอบทำตัวมีปัญหา  เรียกร้องความสนใจหรือไง”

                แมรี่ตามออกมากระแหนะกระแหน  ชุติมนตวัดตาคมวับกลับมาอย่างเอาเ๱ื่๵๹

    ปภาวินเห็นท่าไม่ดีรีบรั้งแขนนางเอกสาวพาไปขึ้นรถทันที....

    ...................

    หมายเหตุ : ขออนุญาตลงตัวอย่างให้อ่านกันแต่เพียงเท่านี้ ติดตามต่อจนจบได้ในอีบุคนะคะ  รายละเอียดชื่อเพจได้ลงไว้ให้ในหน้าแรกแล้วอ๋อๆ ขอกระซิบบอกนิดหนึ่งว่านิยายเ๱ื่๵๹นี้มีส่วนเชื่อมต่อเล็กน้อยในนิยายเ๱ื่๵๹ "กามเทพเถื่อน" ซึ่งจะได้นำมาลงให้อ่านในโอกาสต่อไป  อย่าลืมติดตามนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจค่ะ