"มีนาตื่น"
"ยัยมีนาตื่นเดี่ยวนี้~"
"โอ๊ย เมษาจะะโเสียงดังอะไรนักนา"มีนาหันไปแขวะใส่เพื่อนตัวดีมี่รบ กวนเวลานอนอันแสนมีค่าขิงเธอ
"ฉันเรียกเธอตั้งหลายรอบ ดูสิอีก5นาทีเข้าห้องเรียน"เมษาพูด ยกนาฬิกาบนข้อมือขึ้นมาดู
"อ้อเหลืออีก5นาที"
"5นาที"
"แย่แล้ว ทำไมแกไม่รีบบอกฉัน"มีนาหันไปเหย่าตัวเมษา แล้วรีบติดสปีดวิ่ง4×100 ไปยังอาคารเรียน
"เฮ้ยรอด้วย"เมษาวิ่งตามมีนาไปติดๆ
ห้องเรียน
"เกือบไม่ทันสะแล้ว"เมษาพูดกับมีนาด้วยความโล่งใจเพราะ คาบนี้มาสายไม่ได้อาจารย์โหดจะตายขืนมาสายมีหวังโดนลงโทษนักแน่
"วันนี้ ครูจะมาแจ้งว่าเราจะมีกิจกรรมกีฬาสีกันนะครับ" อาขารย์สุดหล่อออกหน้ามาแจ้งให้นักเรียนทราบแทน
"กำหนดกิจกรรมอีก สามอาทิตย์
เพราะฉะนั้นขอให้นักเรียนทุกคน เตรียมพร้อม ครูมีเื่แจ้งเพียงเท่านี้เอาละจบคราส" ครูสุดหล่อเดินออกไป
ไม่นานก็มีเสียงจอกแจกดังขึ้น
"งานกีฬาสี เอาไงดีก่อนถึงเวลานั้นเราคงต้อง ถูกคัดเรียกจากครูที่ปรึกษา"เสียงนักเรียนที่จับกลุ่มคุยกัน
"ใช่เราไม่อยากลงแข่ง โดดปะ"หลายเสียงต่างคุยกันบางคยตั้งตารอจนแทบนั่งไม่ติดที่ บางคนหาทางหลีกเหลี่ยง
"มีนาเอาไงดี จะลงแข่งปะ"เมษาเอาเก้าอี้เลื่อนมานั่งใกล้มีนา เพราะโต๊ะทั้งสองคน ใกล้กัน
"คงต้องลงและ ส่วนจะลงอะไรนั้นจะกลับไปคิดที่บ้านเอา"มีนาตอบตามความจริง
"อ้องั้น วันหยุดฉันไปหาเธอที่บ้านนะเตรียมขิงกินเยอะๆ" เมษายิ้มอย่างมีความสุข
"คิดแต่เื่กิน" ฉันผลักหัวเพื่อนเบาๆ มันน่ามุ่ยเชียวน่ารักมาก้พื่อนฉัน