1 เดือน ก่อน วันลาพักร้อน ลี่อิง
ง่วงแต่เช้าเลย เดินเข้าไปชงกาแฟเสร็จกำลังเปิดประตูออก ระหว่างนั้น ประธานเฉียวซานก็มืออีกข้างคุยโทรศัพท์ อีกข้างเปิดประตู
หลี่อิงได้ทำกาแฟหกใส่เฉียวซาน ซึ่งลี่อิงมองหน้าเฉียวซานอย่างนิ่งสักพักแล้วพูดคำว่าขอโทษค่ะ คือ ฉัน ไม่ได้ตั้งใจนะ ไม่รู้ว่าคุณจะเปิดประตู เฉียวซานรีบวางโทรศัพท์ แล้วมองดูลี่อิง แล้วก้มมองตัวเอง นี่คุณ อีกแล้วหรอ เฉียวซานถาม คือ ฉันขอโทษค่ะท่านประธาน ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
ไม่เป็รัย แต่ว่าเธอตามฉันมานี่
พอทั้งคู่ออกไป พนักงานก็มอง เอาละทีนี้ บรรยากาศ ที่ทำงานเย็นเฉียบ ยิ่งพนักงานต่างก็ เห็นความเ็าของท่านประทานมาตลอด ไม่เคย ใจอ่อนให้ใคร พอเห็น ทั้งคู่ ก็ หันหลันต่างคนต่างไปทำงาน ลี่อิงถาม ท่านประธานคะ จะไปไหนหรอคะ เฉียวซาน พูดตามมาเดี๋ยวก็รู้เอง ลี่อิงตามเฉียวซานไปเรื่อยๆ จนถึงห้อง ห้องหนึ่ง ซึ่งเป็ห้อง เอกสารเฉพาะ ผู้ได้รับอนุญาติเท่านั้นถึงจะเข้ามาได้
เฉียวซานก็ได้ถอดเสื้อ ทำเอาลี่อิงต้อง พูดขึ้นมา ท่านประธานจะทำอะไรคะ เฉียวซานโยนเสื้อ ให้ลี่อิง
เอาไปซักด้วย ซักด้วยมือของเธอเองนะ ออกไปได้ละ
แค่นี้หรอคะ ลี่อิงถาม คุณทำกาแฟหกใส่ผม ผมนี่สิต้องเป็คนถามคุณ แต่ช่างเหอะ เอาเสื้อไปซัก พรุ่งนี้เอามาทีทบริษัท ตอนบ่าย ห้ามยับ รีดมาให้ด้วย ค่ะ
จากนั้นลี่อิงก็เดิน ออก
คนข้างนอก ก็ทยอย ทำงาน ไป๋หลิน รีบเข้ามาถามไม่มีอะไร แค่ให้ฉันเอาเสื้อไปซัก รีดให้ด้วยนะ เอามาให้ตอนบ่าย สงสัยมาบริษัทตอนบ่ายพรุ่งนี้มั้ง
พอกลับมาทุกคนต่างก็ถามทำไมเป็อะไร ลี่อิงก็พูด พอพูดเสร็จ ลี่อิงก็มองที่เสื้อ ถอนหายใจเบาๆ
ไป๋หลิน ตบไหล่ลี่อิงเบาๆ เอาน่า แค่นี้เอง คือฉัน ลี่อิงรีบหยุด คือฉันอะไร ฉันชอบเขาอย่สงนั้นหรอ เปล่า ไม่ใช่ ช่างเถอะ ทำงานทพงาน ลี่อิงรีบหยุดพูด แล้ว นั่งทำงานต่อ พอเลิกงาน ถือ วางเสื้อไว้ในตระกร้าจักรยาน แล้วปั่น คิดถึงพรุ่งนี้ ฉันคงต้องเดิน แล้ว นำมาด้วยความสวยงาม มาหรือยังไงเนี่ย ลี่อิงนะลี่อิง หาเื่อีกแล้ว
พอถึงที่พักก็รีบ อาบน้ำ ซักผ้า
ตานั่น ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่นไหมนะ
ช่างเหอะ ใส่ให้แล้วกัน เดี๋ยวหาว่า ไม่สะอาด อีก บ่นไปซักไปเสียงโทรศัพท์จาก หมี่ถิงก็ดังขึ้น ลี่อิง ทำอะไรอยู่ เข้านอนหรือยังฉันหิว แฟนกลับบ้าน ออกไปหาอะไรกินกันหน่อยไหม ลี่อิง ก็ตอบตกลง
ได่เดินออกคลายเครียดพอดี กืนอิ่ม นอนหลับ ไม่คิดมาก บอกตัวเอง
ลี่อิงรีบซักผ้าเสร็จ อาบน้ำแต่งตัว ก็ ออกไปทานข้าว รอบ สอง กับหมี่ถิง จึงเล่าให้หมี่ถิงฟัง
เอาอีกแล้วหรอลี่อิง เหมือยเธอกับท่านประธานคนนั้นช่างมีวาสนาต่อกันนะ หมี่ถิงอำเล่นอีกแล้วนะ
พอๆ ทานอาหารเถอะ ทั้งคู่ทานอาหารก็คุยไปด้วย พอทานอิ่มก็เดินเล่น เดินเล่นจนย่อย ก็ต่างแยดย้ายกลับที่พักวันต่อมา หลี่อิงเอาเสื้อพับอย่างดี ใส่กระเป๋า พร้อมเตารีด แล้วปั่นจักยาน พอถึงบริษัท ก็เห็น เฉียวซาน ยืนคุย กับ เลขาอยู่ ลี่อิงก็เดินทำงานอย่างปกติ เฉียวซาน คุณ มานี่ ลี่อิง หันมา พูดว่า ฉันหรอคะ มีอะไรหรอคะท่านประธาน
คุณเอาเสื้อ ไปไว้ที่ห้อง แล้ว ช่วยเอาเอกสารบนโต๊ะมาหน่อย ค่ะ
พอเอาเสื้อไปเก็บก็รีดแขวนไว้ให้เรียบร้อย หยิบ เอกสารออกมา
เหลือบไปเห็น รูป รูปหนึ่ง บนโต๊ะ ใครนะ น่ารักจัง เป็รูปตอนเด็กของเฉียวซาน
ตานั่น มีรูปไว้ที่ทำงานด้วยหรอเนี่ย สงสัยเวลาเครียดๆคงนั่งมองรูปตัวเองมั้ง
พอดูรูปเสร็จ ก็ลง เอาเอกสารยื่ยให้ เฉียวซาน เดี๋ยวตอนบ่ายมาหาที่ห้อง อีกทีนะ ค่ะ ลี่อิง คิดในใจ ฉันยังทำอะไรผิดอีกหรอเนี่ย
จากนั้น ลี่อิงก็ไปทำงาน พอถึงเวลาบ่าย ลี่อิงก็ไปตามนัด พอเข้าห้อง เฉียวซาน เฉียวซาน ขอ ทางติดต่อคุณหน่อย ซึ่งลี่อิง ใ นิ่ง ดึงสติกลับมา ก็ ตอบค่ะ แล้วให้เสร็จ ก็ออกจากห้อง แล้วกลับมาทำงานทำงานเสร็จถึงเวลาเลิกงาน ข้อความหนึ่งก็ ขึ้น ไปทานข้าวด้วยกันไหมครับเย็นนี้
ลี่อิงรีบปฎิเสธ มีนัดกับเพื่อนแล้วค่ะไว้วันหลังนะคะ ทำเอา คนส่งอย่างเฉียวซาน เหมือนจะผิดหวังเล็กน้อย
19K
