บทที่ 3 รวยแล้ว!
เสียงเรียกเข้าเพลงพื้นเมืองดังขึ้น ทำให้ถังคุนรู้สึกประหลาดใจมาก ต้องรู้ว่าชาติที่แล้ว ก่อนเข้ากองทัพ เขาฟังแต่เพลงป๊อป พอเข้ากองทัพก็ได้ยินแต่เสียงแตร เสียงเรียกเข้าแบบนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า มันเป็โทรศัพท์ฝาพับสีเงิน ถังคุนรู้สึกทึ่งมาก ยุค 80 มีโทรศัพท์ฝาพับแล้วเนี่ยนะ?มันน่าเหลือเชื่อสุดๆ ถึงแม้ว่าเขาจะถูกฝึกให้มีสติอยู่เสมอ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นกับเทคโนโลยีในยุคนี้ มันเกิดขึ้นได้ยังไง? หรือว่าจะมีคนอื่นที่ข้ามเวลามาก่อนเขาแล้ว?
เขาเปิดโทรศัพท์ดู บนหน้าจอขึ้นชื่อผู้ติดต่อที่ดูเป็ผู้หญิง ถังคุนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขามาที่นี่หลายวันแล้ว คุยโทรศัพท์กับพ่อแม่ตระกูลถังแค่ครั้งสองครั้ง
หลังจากคิดทบทวน ถังคุนก็กดรับสาย แต่ทันทีที่รับสาย เขาก็รู้สึกเสียใจ
"ที่รัก ทำไมหายไปนานจัง ไม่โทรหาเค้าเลย คิดถึงเค้าจะแย่แล้ว คิดถึงเค้าบ้างมั้ย?"
เสียงแอ๊บแบ๊วดังมาตามสาย ทำให้เขารู้สึกแสบแก้วหู โดยเฉพาะในฐานะทหารผู้รักความถูกต้อง ถังคุนอยากจะอ้วกออกมา ร่างนี้มันไปเจอผู้หญิงแบบนี้มาจากไหนวะ? ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!
แต่ตอนนี้เขาได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว แถมยังแต่งงานแล้วด้วย เื่พวกนี้ปล่อยๆ ไปดีกว่า
"ขอโทษครับ ผมไม่รู้จักคุณ และผมก็ไม่อยากรู้จักด้วย"
"พี่คะ พูดแบบนี้ได้ไง พี่จะไม่อยากรู้จักหนูได้ยังไง หนูคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว" น้ำเสียงแอ๊บแบ๊วที่เรียกเขาว่า "พี่" ทำให้ถังคุนขนลุกซู่ไปทั้งตัว เ้าของร่างเดิมมันไปทำอีท่าไหนวะ ถึงได้ไปจีบผู้หญิงแบบนี้มาได้ ทหารผ่านศึกแท้ๆ น่าสมเพชจริงๆ
แต่ตอนนี้เขาคือเ้าของร่างนี้แล้ว แถมยังแต่งงานแล้วด้วย เื่ปวดหัวพวกนี้ไม่ยุ่งน่าจะดีกว่า
"คุณผู้หญิงครับ คุณโทรผิดแล้ว" ถังคุนพูดด้วยน้ำเสียงเ็า เขาต้องกลับไปทบทวนให้ดีว่าเ้าของร่างเดิมมันไปพัวพันกับคนประหลาดๆ แบบนี้ไว้เยอะแค่ไหน
"ใครผู้หญิงกันคะ? คุณนั่นแหละผู้หญิง! เอาล่ะ ไม่ล้อเล่นแล้วนะ ที่ห้องวีไอพี 'อิงซาน' รออยู่นะคะ อย่าเบี้ยวล่ะ..."
ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ ถังคุนก็กดวางสายอย่างใจเย็น แล้วก็บล็อกเบอร์นั้นไปเลย
"แม็กกี้ ไอ้หมูทึ่มนั่นจะมาวันนี้มั้ย?" ผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดถาม เธอเป็เพื่อนสนิทของแม็กกี้ เคยได้กินฟรีมาหลายครั้ง ทำให้พวกเธอรู้สึกฟินสุดๆ แต่วันนี้ทำไมมันรู้สึกแปลกๆ ก็ไม่รู้
แม็กกี้ไม่ได้ตอบคำถามเพื่อน เธอแค่มองโทรศัพท์ที่ถูกวางสายด้วยความโมโห ต้องรู้ว่าเธอไม่ได้มีใจให้เขาหรอก แค่่ครึ่งปีที่ผ่านมา ผู้ชายคนนั้นมันโง่เหมือนหมู ทำตามใจเธอทุกอย่าง เลี้ยงข้าวเธอตลอด วันนี้เธอแค่อยากให้เขามาจ่ายเงินให้เท่านั้นเอง ใครจะไปคิดว่าเขาจะกล้าตัดสายเธอ คอยดูเถอะ เธอจะไม่มีวันยกโทษให้เขา!
"ช่างมันเถอะ ทำอะไรก็ทำไป เดี๋ยวค่อยเซ็นต์ชื่อเขาตอนจ่ายเงินก็ได้" แม็กกี้จำได้ว่าหลายครั้งที่ไปกินข้าวกับผู้ชายคนนั้น เขาจะให้เซ็นต์ชื่อเขา เธอคิดว่าเดี๋ยวก็แค่บอกชื่อเขาไปก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
แม็กกี้คิดเข้าข้างตัวเอง แต่เธอไม่รู้ว่าที่เซ็นต์ชื่อได้น่ะ มันเป็ร้านของตระกูลถังทั้งนั้น
แล้วที่กินวันนี้ มันไม่ใช่ร้านของตระกูลถังซะหน่อย เพราะงั้นแผนของแม็กกี้ก็ล่มไม่เป็ท่า เดี๋ยวพอต้องจ่ายเงินก้อนโต คงหน้าซีดเป็ไก่ต้มแน่ๆ
หลังจากวางสายจากผู้หญิงนิรนาม ถังคุนก็รู้สึกว่าโลกมันกว้างใหญ่ แต่กลับไม่มีที่ให้เขายืน เขาควรจะไปที่ไหนดี?
เขาลูบกุญแจรถบนพวงมาลัย กุญแจ... ใช่แล้ว บ้านใหม่ กลับบ้าน!
ถังคุนไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของบ้านใหม่ แต่พอตั้งสติคิดดู เขาก็นึกภาพคร่าวๆ ออก เขาขับรถไปตามเส้นทางในความทรงจำ ในที่สุดก็มาถึง 'อวี้ไฉหยวน'
อวี้ไฉหยวนเป็ทั้งโครงการบ้านจัดสรรและวิลล่า ดูเหมือนว่าเป้าหมายของเขาจะอยู่ในโซนวิลล่า
ยิ่งเข้าใกล้วิลล่า ความทรงจำของถังคุนก็ยิ่งชัดเจนขึ้น โครงการนี้เหมือนจะถูกพัฒนาโดยบริษัทของพ่อถังคุน ด้วยทำเลที่ดี สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แถมยังมี รปภ. ดูแล 24 ชั่วโมง ใกล้ใจกลางเมือง พ่อของถังคุนจึงเก็บวิลล่าหลังหนึ่งไว้ให้ลูกชาย รอจนลูกชายจะแต่งงาน ถึงได้เอากุญแจมาให้
หลังจากจอดรถในโรงรถ ถังคุนก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองรวยนี่หว่า ในโรงรถยังมีรถอีกสองสามคัน แค่เห็นโลโก้ก็ทำเอาผู้ชายคนหนึ่งตื่นเต้นได้ ต้องรู้ว่าบางทีรถก็เหมือนภรรยาของผู้ชาย แถมบางทีก็ยังสำคัญกว่าภรรยาอีก ถังคุนมองรถเ่าั้ด้วยสายตาเป็ประกาย เขาคิดในใจว่า คราวนี้รวยแล้วเว้ย!
……………………….
6K
