บทที่ 28 โกหกงั้นเหรอ?
"เร็วเข้า ๆ ๆ"
ผู้แทนพิเศษที่เกือบจะหลับอยู่ด้านนอกได้ยินเข้า จึงรีบเร่งให้เจิ้งมู่เซินและเซี่ยเยี่ยนไหลเข้าไปข้างใน
แม้เซี่ยเยี่ยนไหลจะเป็คนนำการสอบสวน แต่เขายังไม่ค่อยแน่ใจว่าควรจะถามคำถามอะไรบ้าง ส่วนเจิ้งมู่เซินที่เป็หัวหน้าแผนกข่าวกรองได้จัดเตรียมคำถามสำหรับการสอบสวนไว้เรียบร้อยแล้ว
เจิ้งมู่เซินไม่ได้เข้ามาข้างในมาหนึ่งวันเต็มแล้ว เมื่อได้เห็นสายลับญี่ปุ่นคนนี้อีกครั้ง เขาก็ถึงกับใ เพราะการไม่ได้นอนมาหลายวันทำให้คนคนนี้ดูเหมือนสัตว์ป่า ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำจนดูน่ากลัว
เมื่อวานตอนบ่าย ผู้แทนพิเศษได้ออกคำสั่งว่าวิธีการสอบสวนแบบนี้ถูกจัดเป็ความลับระดับสอง หากมีใครแพร่งพรายออกไป ทางพรรคและรัฐต้องเอาผิดอย่างถึงที่สุด
"ชื่อ"
เจิ้งมู่เซินถามด้วยความกระตือรือร้น เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เจอสายลับระดับาุโของญี่ปุ่น เสียงของเขาถึงกับสั่นเล็กน้อย
ในทางกลับกัน เซี่ยเยี่ยนไหลไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนัก เพราะเขารู้ตัวตนของคนตรงหน้าอยู่แล้ว
"โอโทโมะ เรียวจิ..."
"อาชีพ..."
ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ เซี่ยเยี่ยนไหลก็ปิดสมุดบันทึกตรงหน้าเจิ้งมู่เซินทันที เจิ้งมู่เซินมองเซี่ยเยี่ยนไหลด้วยความประหลาดใจ กำลังจะยอมสารภาพอยู่แล้ว นายทำบ้าอะไรเนี่ย?
คนที่อยู่ด้านนอกบางคนก็มองเซี่ยเยี่ยนไหลด้วยความใ พวกเราไม่ได้เฝ้ารอเวลานี้กันหรอกหรือ?
"ดูเหมือนว่าคุณยังทนได้ และไม่อยากจะร่วมมือกับเราจริง ๆ ในเมื่อเป็แบบนี้ ผมจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของพวกเรา ครั้งนี้คุณหลอกพวกเรา ดังนั้นใน่เวลาต่อจากนี้ ไม่ว่าคุณจะอ้อนวอนอย่างไร พวกเราจะไม่สอบสวนคุณอีก ส่วนครั้งต่อไปจะเริ่มเมื่อไหร่ ก็คอยติดตามดูแล้วกัน"
เจิ้งมู่เซินยืนอึ้งขณะที่เซี่ยเยี่ยนไหลพูดประโยคเหล่านี้ออกมา อีกฝ่ายเพิ่งจะบอกชื่อไปคำเดียว นายรู้ได้ยังไงว่าเขาโกหก? นายมั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่า?
แต่ในขณะที่หัวหน้าแผนกเจิ้งกำลังจะห้ามเซี่ยเยี่ยนไหล เขาก็พบว่าสิ่งที่เซี่ยเยี่ยนไหลพูดนั้นเป็ความจริง
คนอื่น ๆ ด้านนอกก็สังเกตเห็นเช่นกัน
อุจิยามะ โมโตโมโตะ มีสีหน้าหวาดกลัวอย่างยิ่ง สีหน้านี้หมายถึงอะไร? คนทั่วไปอาจจะดูไม่ออก แต่คนที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็รุ่นพี่ในวงการข่าวกรอง สิ่งนี้หมายความว่าคำโกหกของอุจิยามะ โมโตโมโตะถูกเปิดโปงแล้ว
หากไม่ได้ผ่านการสอบสวนแบบอดนอนมาหลายสิบชั่วโมง อุจิยามะ โมโตโมโตะ จะไม่มีทางแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาเด็ดขาด แต่หลังจากผ่านไปหลายสิบชั่วโมง กำแพงทางจิตใจของอุจิยามะ โมโตโมโตะ ก็พังทลายลง จนไม่สามารถควบคุมสีหน้าของตัวเองได้อีกต่อไป
เจิ้งมู่เซินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถือสมุดบันทึกเดินออกไปข้างนอก
"คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาโกหก?"
ผู้แทนพิเศษถามคำถามที่ทุกคนสงสัย นายหนุ่มคนนี้มีความสามารถหยั่งรู้อนาคตหรือไง?
"เมื่อวานท่านไม่ได้บอกหรอกหรือครับว่า เพื่อป้องกันไม่ให้หมอนี่โกหก ต้องลองหยั่งเชิงดู ดังนั้นผมก็เลย..."
เซี่ยเยี่ยนไหลเตรียมคำตอบไว้แล้ว เมื่อวานตอนที่พวกผู้ใหญ่คุยกัน ผู้แทนพิเศษได้ตั้งข้อสงสัยนี้ขึ้นมาพอดี เซี่ยเยี่ยนไหลจึงนำมาใช้ปกปิดการกระทำของตัวเองในวันนี้ เพราะเขาคงบอกไม่ได้ว่าเขารู้ชื่อจริงจากระบบ
"ฮ่า ๆ ๆ คุณนี่หัวดีจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ พวกเราอาจจะถูกหลอกไปแล้วก็ได้"
เมื่อได้ยินเซี่ยเยี่ยนไหลพูดเช่นนั้น ผู้แทนพิเศษก็หัวเราะอย่างพอใจ เด็กคนนี้รู้จักวิธีวางตัวจริง ๆ เื่นี้ต้องบันทึกไว้ในรายงานการทำคดีด้วย และเป็บันทึกที่สำคัญมากเสียด้วย
แน่นอนว่าถ้าคุณไม่มีเส้นสาย้า ความดีความชอบนี้ก็จะไม่เกี่ยวข้องกับคุณ แต่ถ้าคนเบื้องบนชื่นชมคุณ นี่จะเป็ผลงานชิ้นใหญ่ เพราะคุณได้เปลี่ยนกระบวนการสอบสวนทั้งหมด หากไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเขาโกหก ต่อให้ได้ข้อมูลมามากกว่านี้จะมีประโยชน์อะไร?
ใน่สองชั่วโมงต่อมา ไม่ว่าอุจิยามะ โมโตโมโตะ จะกรีดร้องอย่างไร คนของสมาคมฟู่ซิงก็ไม่มีใครสนใจเขา เซี่ยเยี่ยนไหลอธิบายให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ฟังว่า หากไม่ปล่อยให้เขาทรมานสักสองชั่วโมง ครั้งหน้าเขาก็อาจจะโกหกอีก
แม้คนที่อยู่ที่นี่จะร้อนใจ แต่ก็รู้ว่าสิ่งที่เซี่ยเยี่ยนไหลพูดเป็ความจริง หากพวกเราถูกเขาจูงจมูก นั่นจะเป็ข้อผิดพลาดร้ายแรงในการสอบสวน
ในที่สุดสองชั่วโมงก็ผ่านไป อุจิยามะ โมโตโมโตะ ถูกทรมานจนหมดสภาพ ส่วนพวกผู้ใหญ่ของสมาคมฟู่ซิงด้านนอกก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนัก ระหว่างนั้นมีการรับโทรศัพท์หลายสาย ทั้งจากระดับสูงในเป่ยผิงและจากจินหลิง สรุปสั้น ๆ คือ พวกคุณต้องรีบดำเนินการด่วน ทุกแผนกใกล้จะรับมือไม่ไหวแล้ว
"ขอร้องล่ะ รีบมาถามผมเถอะ ผมจะบอกชื่อผม ผมชื่ออุจิยามะ โมโตโมโตะ เป็สายลับาุโจากสำนักงานใหญ่หน่วยพิเศษของญี่ปุ่น ผมรู้ความลับมากมาย ขอแค่ให้ผมได้นอนสักพัก..."
เมื่อเซี่ยเยี่ยนไหลเข้าไปข้างในอีกครั้ง ก็ไม่จำเป็ต้องถามอะไรแล้ว หมอนี่เริ่มสารภาพออกมาเอง เมื่อคำนวณเวลาแล้วตอนนี้เพิ่งผ่านไปประมาณห้าสิบชั่วโมง ดูเหมือนว่าคนที่ไม่ได้ผ่านการฝึกฝนด้านนี้ ห้าสิบชั่วโมงคือขีดจำกัดแล้ว ในศตวรรษที่ 21 คนที่ทนได้ถึงหนึ่งร้อยชั่วโมงต้องผ่านการฝึกมาอย่างหนักแน่นอน
การสอบสวนด้านในยังคงดำเนินต่อไป พวกผู้ใหญ่ด้านนอกบางครั้งก็ขมวดคิ้ว บางครั้งก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง สาเหตุหลักเป็เพราะข้อมูลที่ได้นั้นสำคัญมากเสียจนพวกเขาพูดไม่ออก
หมอนี่คือปลาตัวใหญ่ระดับบิ๊กแน่นอน หากพูดถึงความเสียหายที่สร้างให้กับประเทศ หมอนี่ร้ายแรงกว่าจั่วโยวหรานมาก แค่การที่เขาสารภาพชื่อเ้าหน้าที่ระดับสูงในจินหลิงออกมาไม่กี่คน ก็เพียงพอที่จะมีความสำคัญเหนือกว่าจั่วโยวหรานแล้ว
ผู้แทนพิเศษอู๋ปลดกระดุมเสื้อของเขา ตอนนี้เขารู้สึกคอแห้งผาก มีนายทหารประจำการระดับพลตรีขึ้นไปถึงสองคน เื่นี้มันใหญ่เกินกว่าจะปกปิดได้แล้ว
"หลักฐาน ต้องหาหลักฐานมาให้ได้"
ผู้แทนพิเศษอู๋พูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา หากเป็ปลาสร้อยปลาซิว แค่มีความสงสัยที่สมเหตุสมผลก็จับกุมได้ อย่างมากก็แค่ใช้การทรมานเพื่อให้สารภาพ
แต่คนเหล่านี้เป็เ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลและกองทัพ หากไม่มีหลักฐานที่แ่า แล้วคุณกล้าไปจับคนสุ่มสี่สุ่มห้า มันอาจจะกลายเป็เื่ราวใหญ่โตจนคุมไม่อยู่ สมาคมฟู่ซิงอาจจะเป็หน่วยงานที่มีอำนาจ แต่เมื่อเทียบกับคนเหล่านี้แล้ว ยังถือว่าอ่อนหัดนัก
เซี่ยเยี่ยนไหลจดบันทึกอยู่ข้าง ๆ ในใจของเขาก็ไม่สามารถสงบลงได้เป็เวลานาน สายลับของหน่วยพิเศษมีสายอยู่ในประเทศจีนมากเกินไป นี่เป็คนที่หกที่ถูกบันทึกไว้แล้ว
"ให้ผมพักเถอะ ขอร้องล่ะ ให้ผมพักเถอะ ผมสารภาพไปตั้งเยอะแล้ว..."
ในขณะนี้ อุจิยามะ โมโตโมโตะ มีสภาพเหมือนซากศพเดินได้ เขาคิดเพียงแค่ว่าอยากจะนอนให้เร็วที่สุด
เจิ้งมู่เซินรู้สึกว่าควรปล่อยให้เขานอนได้แล้ว แต่เซี่ยเยี่ยนไหลที่อยู่ข้าง ๆ ส่ายหน้าเบา ๆ
"ข้อมูลพวกนี้ยังสำคัญไม่พอ ถ้าอยากพัก คุณต้องบอกข้อมูลสำคัญเพิ่มอีกหนึ่งเื่..."
เซี่ยเยี่ยนไหลรู้ว่าคนประเภทนี้เหมือนคนที่ถูกแขวนอยู่ริมหน้าผา เชือกอยู่ในมือคุณ คุณจะเรียกร้องอะไรเขาก็ต้องยอมตกลงทั้งนั้น
476
