“โอ้ย”
เด็กน้อยล้มลงกองบนพื้นโชคดีที่มีหญ้ารองรับร่างไว้ จอมขวัญนั่งลงช่วยปัดเศษหญ้าตามตัวหลานออก
“ทำไมไม่ดูทางบ้าง” หล่อนต่อว่าเป็ภาษาอิตาลี แต่คนที่เข้าใจภาษาเงยมองหน้า ใบหน้าแต่งแต้มจัดจ้านด้วยเครื่องสำอางนั้นมองด้วยสายตาไม่พอใจ
“ข้าวต้มมัดไม่เป็อะไรใช่ไหม คุณต่างหากที่ไม่ดูทางเด็กตัวขนาดนี้มองไม่เห็นได้ยังไง”
เธอถามหลานภาษาไทยแล้วลุกขึ้นยืนเติมความสูง ตอบกลับอีกฝ่ายภาษาอังกฤษชัดถ้อยชัดคำ
“แกว่าฉันเหรอ”
“ฉันก็ยืนหันหน้าคุยกับคุณอยู่นะคะ” เธอบอกไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวอีกฝ่ายเลย เพราะหล่อนเคยเรียนศิลปะการป้องกันตัวจากผู้เป็พ่อ รีเบคกาตั้งใจเดินเข้าไปหาเื่แต่เสียงเข้มห้วนดังพร้อมสายตาดุ หล่อนจึงเลี่ยงกลับไปที่รถแทน
“มาหาใคร ถ้าจะมาหาผัวไปหาเอง ที่นี่ไม่ใช่บริษัทจัดหาคู่” เสียงเข้มดังพร้อมคำทักทายแสนไร้มารยาทผิดกับใบหน้าหล่อเหลา ท่วงทาสมาร์ทคนเป็แฝดพี่ยังมีมารยาทมากกว่าเขาเสียอีก
เธอเคยเจอมาร์ซิโอ้และรู้ฝาแฝดหน้าตาต้องเหมือนกัน แต่ทำไมนะทันทีที่เห็น ใจเธอถึงเต้นแรงเช่นนี้ แต่นั่นเพียงชั่วครู่เพราะวาจาดุราวกับมีสุนัขในปากปั่นทอดความรู้สึกนั้น
“ฉันไม่ได้มาหาผัวค่ะ แต่มาหาคุณ มาร์ติโน่ เพราะคุณเป็พ่อของหลานสาวฉัน”
จอมขวัญข่มความโกรธกับคำพูดขวานผ่าซากมองชายตรงหน้า ตอบกลับน้ำเสียงหนักแน่น
“ป้า!” แวนญาหลานโอลิเวียเขย่าแขนไม่เชื่อสิ่งที่อีกฝ่ายพูด
คนถูกอ้างว่าเป็พ่อหัวเราะในลำคอ สายตาดูแคลนมองร่างบางอย่างเอาเื่ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถูกยัดเหยียด ชายหนุ่มกอดอกมองนิ่งกับลูกไม้ตื้น ๆ
“หึ เธอเอาอะไรมาพูด ฉันไปเป็พ่อของเด็กคนนั้นั้แ่เมื่อไหร่”
“ถ้าคุณชื่อมาร์ติโน่ คงรู้จักผู้หญิงชื่อจอมใจ เมื่อสี่ปีก่อนที่เมืองไทย พวกคุณพบรักกัน คุณสัญญาว่าจะกลับมาหาพี่สาวฉัน แต่สุดท้ายก็ไม่มา และเด็กคนนี้คือเืเนื้อเชื้อไขของพวกคุณ”
จอมขวัญเล่าต่อ เธอเคยเจอพี่ชายเขาหน้าตาละม้ายคล้ายกันมาก แต่ชายตรงหน้าเ็า ดุดัน คมคายด้วยหนวดเคราเป็ปื้นดำ ๆ และยังพกเรือนร่างสมบูรณ์แบบ ข้อมูลที่ว่าเขาเป็ชายในฝันของสาว ๆ นั้นไม่ได้กล่าวผิด
“คุณผู้หญิง ฉันว่าเธอคงจำคนผิดแล้ว ฉันเคยไปเมืองไทยแต่ไม่ใช่สี่ปีก่อนแน่ เลิกใช้มุกนี้เถอะ ฉันเห็นจนเอียน” มาร์ติโน่หมุนกายกลับเข้าบ้านแต่แรงจับที่แขนส่งผ่านกระแสไฟทั่วร่างจนร่างกายถูกกระตุ้นอย่างน่าประหลาด สายตาคมมองดุดันตรงมือที่จับแขน
“ฉันไม่รู้ว่าคุณเคยเจออะไรมา แต่ที่ฉันมาที่นี่เพราะอยากให้คุณมอบสิทธิ์การเป็ผู้ปกครองให้ฉันดูแลข้าวต้มมัดผู้เดียว ส่วนคุณไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้นช่วยเข้าใจใหม่ด้วยนะคะ”
จอมขวัญจับแขนอีกฝ่ายให้หันมาอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะชักมือกลับเมื่อเห็นสายตาดุคู่นั้น พร้อมบอกเจตนาของตนให้เขาเข้าใจเสียใหม่
“น้าขวัญขา” หนูน้อยโผล่หน้ามองจากด้านหลังจอมขวัญ
เขาไม่ใช่คนใจร้ายไส้ระกำกับเด็ก เดินเข้าไปอุ้มร่างอวบขึ้นทั้งตัว ทั้งผิวพรรณและแก้มขาวนั่นดูน่าฟัดในความรู้สึก แต่เขามั่นใจว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของตัวเองแน่ ก่อนส่งให้แม่บ้านประจำที่นี่
“โอลิเวียดูแลเด็กให้ที ถ้าร้องก็หาอะไรยัดปากไว้ ส่วนเธอมานี่” เสียงทิ้งท้ายผ่านไรฟัดคว้าข้อมือเล็กให้ตามไปทางคอกม้า
แรงบีบทำเธอเจ็บไม่น้อย พยายามบิดข้อมือขัดขืนแต่สู้แรงไม่ได้ พนักงานในฟาร์มม้าต่างพากันมองแต่ไม่มีใครกล้ายุ่งแล้วแยกย้ายกันไปคนละทาง
“ฉันเจ็บปล่อยนะคะ” จอมขวัญพยายามบิดให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ไม่เป็ผล
“้าอะไรว่ามา อยากได้เท่าไหร่”
ร่างหญิงสาวถูกเหวี่ยงไปอีกทางไม่เบาหนัก สองมือล้วงกระเป๋าสายตามองสำรวจเ้าหล่อนอีกครั้ง รูปร่างสมสัดส่วนเอวเป็เอว อกเป็อกแต่ดูบอบบาง สายตามองข้อมือที่แดงนั้น และไม่อยากคิดเวลาผิวขาว ๆ แดงจ้ำทั่วตัวจะเป็ยังไง
“หมายความว่ายังไงคะ”
“เธอไม่ใช่คนแรกที่เข้ามาบอกเื่พวกนี้”
“ฉันไม่ใช่สิบแปดมงกุฎ และที่ฉันมาที่นี่เพราะ้ารับสิทธิ์เลี้ยงดูหลานเท่านั้นค่ะ เงินคุณฉันไม่้า” จอมขวัญขึ้นเสียงกลับ
“ทำไมฉันคิดว่าเธอไม่ได้้าแค่นั้น” มาร์ติโน่ขยับเท้าเข้าใกล้ ท่าทางขู่ฟ่อเป็ลูกแมวกระตุ้นอารมณ์อยากแกล้งเธอ อยากเล่นกับเหยื่อ
“จะทำอะไรคะ”
“ผู้หญิงเอเชียฉันยังไม่เคยลอง แต่ถ้าได้เธอเป็คนแรกก็ยินดี”
วาจาดูิ่อย่างไม่น่าให้อภัยพร้อมการตอบรับจากร่างกายส่งผ่านให้มือสวย ๆ ฟาดลงแก้มสาก
เพี๊ยะ
ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดตามแรง รอยแดงบนแก้มบอกถึงสิ่งที่เธอกระทำลงไป ปลายนิ้วโป้งยกขึ้นเช็ดมุมปาก ั์ตาสีเข้มมองดุดันทางคนกล้า อารมณ์โกรธในอกพลุกพล่านจนอยากขยำเธอให้แหลกคามือ จัดการดึงร่างมาชิดร่างมองราวจะกินเืกินเนื้อ
“กักขฬะ ฉันคุยกับคุณดี ๆ ไม่เห็นต้องพูดจาเหยียดหยามกันแบบนี้” ความโกรธทำให้เธอรักษาสิทธิ์ของผู้ถูกกระทำ แต่เรือนร่างแข็งแกร่งที่ััได้นั้นทำให้เธอประหม่า พอได้สติอยากตีมือแรง ๆ ที่เผลอกระตุ้นความโกรธอีกฝ่าย ใจนึกหวาดหวั่นกลัวถูกเขาฆ่าหมกเหมือง
“แรงดีนี่ ถ้าได้เธอสะดีดสะดิ้งบนเตียงคงมันส์” เสียงคำรามเข้ม กรามทั้งสองบดเข้าหากันปูดจนเห็นเส้นเื ยิ่งกลิ่นกายหอม ๆ จากกลุ่มผม หรือเป็เนื้อตัวเธอ แต่จะที่ไหนก็แล้วกลิ่นนั้นมันทำให้เขานึกอยากพิสูจน์หาต้นตอ
จอมขวัญกายสั่นกลัว รับรู้ได้ว่าเธอไม่ควรแหย่เสือร้าย!