ซานฟรานซิสโก,รัฐแคลิฟอร์เนีย, ประเทศสหรัฐอเมริกา
ถึงแม้ว่าภายนอกอากาศจะหนาวเหน็บอยู่ที่สี่องศาเซลเซียสแต่สองร่างที่กำลังโรมรันกันอยู่ภายในห้องพักนั้น ไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อยเพราะกิจกรรมที่กำลังทำแก้หนาวกันอยู่บนเตียงนุ่มติดสปริงคุณภาพดีนี่เอง
“อื้ม...ดิศคะนุกนิกไม่ไหวแล้วค่ะ ช่วยนุกนิกด้วยนะคะ อ๊าาา...” เสียงหวานกระเส่าเอ่ยขอให้ชายหนุ่ม ที่อยู่บนร่างของเธอด้วยเรือนกายที่เปลือยเปล่าไม่ต่างกันช่วยให้เธอหลุดพ้นความทรมานจากไฟปรารถนาที่กำลังลุกโชนอยู่ภายในกายสาว เพราะทั้งสองคนช่วยกันพัดโหมอารมณ์และชายหนุ่มก็ปลุกเร้าจนโชติ่อยู่ในขณะนี้
เรือนร่างบอบบางที่กำลังสั่นไหวเพราะแรงกระแทกใส่จากร่างหนาที่้า เชิดใบหน้าขึ้น กัดริมฝีปากพยายามระงับความเสียดเสียวที่กำลังเกิดขึ้นในทุกอณูของร่างกายสองมือบางจับกุมอยู่ที่ปทุมคู่งามของตน บีบคลึงเพื่อช่วยบรรเทาความวาบหวามที่เกิดขึ้น
“ได้เลยที่รักผมตามใจคุณอยู่แล้ว โอ้ว...ซี้ด..” เสียงทุ้มกระเส่าไม่ต่างกันตอบกลับพร้อมใบหน้าที่ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเพิ่มแรงกระแทกจากสะโพกสอบให้แรงและเร็วขึ้น
เสียงครวญครางและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วทั้งห้องก่อนจะมีเสียงที่ไม่ปรารถนาจะได้ยินในตอนนี้ดังเข้ามาเพิ่มด้วย....
ตื๊ดดด..ตื๊ดดด..ตื๊ดดด...
เสียงโทรศัพท์มือถือของกษิดิศดังขึ้นนั่นไม่ได้ทำให้เขาละความสนใจจากเรือนร่างบอบบางที่เขากำลังตักตวงความสนุกได้แต่คนโทรก็ไม่ละความพยายาม เพราะหลังจากโทรเข้าโทรศัพท์มือถือแล้วไม่มีคนรับ ก็เปลี่ยนมาโทรเข้าเบอร์ห้องแทน
กริ๊งงงง..กริ๊งงงง..กริ๊งงงง..กริ๊งงงง..กริ๊งงงง...
เสียงโทรศัพท์ห้องที่ดังขึ้นอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทำให้ชายหนุ่มเ้าของห้องถึงกับอารมณ์สะดุดและขัดใจเป็อย่างมาก
“โธ่โว้ย!จะโทรอะไรกันนักหนาวะ”
ชายหนุ่มที่จำต้องถอนตัวออกมาจากเรือนร่างอรชรสบถขึ้นอย่างเสียอารมณ์ในขณะที่ลุกขึ้นมาหยิบผ้าขนหนูที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาพันร่างกายท่อนล่างเอาไว้ แล้วเดินไปรับโทรศัพท์เ้าปัญหา
“ฮัลโหล”น้ำเสียงที่กระแทกกรอกลงไป บ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในขณะนี้อย่างเต็มที่
(คุณดิศครับคุณดิศตั้งสติดี ๆ นะครับ ผมจะโทรมาบอกว่าคุณศศินประสบอุบัติเหตุรถคว่ำเสียชีวิตแล้วครับเมื่อบ่ายนี้เอง ตอนนี้ผมให้เลขาฯ จองตั๋วเครื่องบินให้คุณดิศแล้ว และส่งรายละเอียดไฟลต์ให้แล้วทางอีเมลรายละเอียดอื่น เรากลับมาคุยกันที่ไทยนะครับ)
กษิดิศนั่งถือโทรศัพท์แนบหูอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งเสียงปลายสายที่โทรมาส่งข่าวเื่การเสียชีวิตของพ่อเขาเงียบไปแล้วชายหนุ่มก็ยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิมแววตาแสดงความเ็ปจ้องมองไปยังเบื้องหน้าไม่กะพริบ ก่อนที่น้ำใส ๆจะเอ่อไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นอย่างไม่รู้ตัว
“ดิศเป็อะไรไปคะ?เกิดอะไรขึ้นบอกนุกนิกสิคะ” สาธกา หรือ นุกนิก ลุกขึ้นดึงผ้าห่มมาห่อตัวก่อนจะเดินเข้ามาเอ่ยถามชายหนุ่มเ้าของห้อง เมื่อเห็นอาการนิ่งอึ้งของเขา
“......”ยังคงไม่มีเสียงตอบกลับ หรือการตอบรับใด ๆ จากคนที่เธอถามหญิงสาวจึงตัดสินใจดึงโทรศัพท์ในมือของเขามาฟังเสียง เสียเอง ทว่าไม่มีเสียงใด ๆ ดังออกมาเนื่องจากปลายสายนั้นวางหูไปแล้ว
“ดิศคะบอกนุกนิกสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเมื่อกี้นี้ใครโทรมาคะ?”หญิงสาวยังคงพยายามถามให้รู้เื่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทั้งเอ่ยถามและทั้งเขย่าตัวเขาอีกด้วย
กษิดิศหันมองสาวคนรักทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า
“พ่อผมประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต”เสียงที่เอ่ยขึ้น เบาราวกับละเมอออกมา
“ฮ้า! คุณอาศินน่ะเหรอคะ..เสียชีวิต?” สาธกาอุทานตาโตด้วยความใแต่เมื่อเห็นอาการของชายหนุ่มแล้ว ก็ไม่้าคำตอบใด ๆ อีก เธอจึงขยับเข้าไปโอบกอดเขาเอาไว้ด้วยความสงสารอย่างที่สุด