ณ สถานีตำรวจ หมวดนัดเข้ามารายงานตัวว่าย้ายกลับมาทำงานที่นี่ตามเดิม
เพื่อนตำรวจทุกคนเลยจัดเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของหมวดนัดที่ผับของน้องชายนิชา
นายชานเห็นหมวดนัดก็ดีใจที่เธอกลับมาจากประจวบฯ แล้ว คอยเฝ้ามองตลอด และสังเกตว่าหมวดนัดเอาแต่ดื่มเหล้า จนเมา คงเพราะเสียใจที่เสียเพื่อนอย่างนิชาไป
ทุกคนพากันแยกย้าย ผู้กองเห็นหมวดนัดเมามากเลยจะขับไปส่งที่บ้านของเธอ นายชานเห็นแล้วก็เริ่มหึง เลยตามไป อ้างว่าจะไปช่วย หมวดนัดทรงตัวไม่อยู่เลยล้มตัวไปซบที่อกนายชาน นายชานแอบยิ้มพอใจ แต่แล้วหมวดนัดก็อาเจียนใส่นายชานจนเปื้อนไปหมด
ผู้กองเลยเสนอว่า
“บ้านผมอยู่ใกล้นี่เอง ไปเปลี่ยนเสื้อที่บ้านผมก่อนเถอะครับ”
นายชานเลยนั่งข้างคนขับ ส่วนหมวดนัดนอนอยู่เบาะหลัง พอไปถึงบ้านผู้กอง ก็เห็นผู้หญิงท้องแก่เดินมา
“นี่ภรรยาผมครับ นายชาน”
นายชานเห็นผู้กองมีลูกและเมียแล้วก็ดีใจที่ขาดคู่แข่ง
“เดี๋ยวผมจะพานายชานไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะ คุณไปนอนพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวให้ป้าแม่บ้านมาดูหมวดนัดให้”
“มันดึกมากแล้วนะคะ ให้ทั้งสองนอนที่นี่เถอะ”
นายชานคิดว่ายังไง ทั้งสองคน คงไม่ปล่อยให้ตนไปส่งหมวดนัดอยู่แล้ว เลยตอบตกลง
หมวดนัดนอนกับป้าแม่บ้าน ส่วนนายชานนอนที่โซฟา โดยขอยืมเสื้อผู้กองมาใส่
*************************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น****พอหมวดนัดเดินลงมาก็แปลกใจว่านายชานมาทำอะไรที่นี่ เพราะเป็เื่ปกติของตัวเองที่ว่าจะค้างบ้านผู้กองเมื่อตัวเองเมาหนักกลับบ้านไม่ไหวบ่อยๆ
“มาทำอะไรที่นี่คะ นายชาน”
“เป็เพราะคุณเองนั่นแหละ ผมต้องมาที่นี่ด้วย”
“ฉันไปทำอะไรให้คุณไม่ทราบ”
“คุณเห็นเสื้อผมที่ตากอยู่มั้ย คุณอ๊วกใส่ผมไง”
หมวดนัดเมาหนักมากจำอะไรไม่ได้
“งั้นฉันขอโทษคุณก็แล้วกันนะคะ”
พอทั้งสองกินข้าวเช้าร่วมกับครอบครัวผู้กองเสร็จ ผู้กองก็ไปส่งที่ผับเพื่อให้ทั้งสองไปเอารถ
*************************************************
ระหว่างที่ทั้งสองเดินไปเอารถที่ผับ****อยู่ดีๆ นายชานก็จับแขนหมวดนัด “ปล่อยนะคะ คุณจะทำอะไร”
“คุณเป็อย่างไรบ้าง ผมติดต่อคุณไม่ได้เลย”
“ฉันก็ต้องทำงานสิคะ ตอนนี้ก็ได้เจอหน้ากันแล้วนี่ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวนะคะ” หมวดนัดไม่มีเวลาจะอธิบาย เพราะตนมีเื่สำคัญต้องทำ
*************************************************
พอมาถึงที่สถานีตำรวจ ผู้กองสงสัยว่าหลังจากวันที่นิชาเสียชีวิตทำไมหมวดนัดถึงขาดการติดต่อ
หมวดนัดเลยเล่าว่า ในคืนวันนั้นหลังจากที่อัดเสียงคนร้ายและนิชาเสร็จ ก็เก็บไฟล์ไว้ในอีเมลล์ตัวเอง มีรถบรรทุกซึ่งคนขับเมายาขับรถพุ่งชนรถตำรวจที่หมวดนัดนั่งอยู่ ทำให้เพื่อนตำรวจทั้งสองคนเสียชีวิตคาที่ ส่วนตัวเองได้รับาเ็สาหัสนอนโรงพยาบาลเป็สัปดาห์ พอฟื้นแล้วเลยขอย้ายกลับมาทำงานที่เดิม
หมวดนัดขอคุยกับผู้กองเป็การส่วนตัว โดยหมวดนัดเปิดไฟล์เสียงให้ผู้กองฟังจนจบ
“เป็ไปได้หรอหมวดนัด”
“เป็ความจริงค่ะผู้กอง”
ในไฟล์ความว่า
“ฉันปล่อยเธอไม่ได้จริงๆ เธอเริ่มจะพูดมากเกินไปแล้วนิชา”
**
**
ผ่านไปนานจนกระทั่งได้ยินเสียงจอด
**(หมวดนัดกดข้าม)**
**
**
“อ้าว ผู้บงการตัวจริงมาแล้ว ฉันเสียใจด้วยนะนิชา เขาคนนั้นก็คือสามีเธอเอง เขาร่วมมือกับอาไห่เพื่อรักษาอำนาจของตัวเอง โดยให้อาไห่ออกหน้าทำให้ทุกอย่าง แต่แล้วเขาก็โเี้ ฆ่าอาไห่ปิดปาก เขาไม่ได้ตั้งใจช่วยเธอออกจากการเป็ตัวประกันหรอกนะ เขาแค่จะยิงอาไห่ทิ้งก็เท่านั้น ต่อมาเขานี่แหละที่สั่งให้ฉันไปฆ่าหมอแป้งและหมอพันปิดปากน่ะ”
นิชาพอได้รับยาก็พูดและขยับตัวไม่ได้ เมื่อฟังแล้วน้ำตาไหลริน
“คุณฟงคะ ฉันดำเนินการตามแผนให้แล้ว พอผลักรถตกเหวไปก็จบสิ้น” สักพักก็มีเสียงปืนดังสามนัด หมอยินเสียชีวิตคาที่
“ผมรักคุณนะนิชา จริงๆ ผมก็ไม่อยากเสียคุณและลูกไป แต่ผมจะเสียตำแหน่งและให้คุณมาขัดอำนาจไม่ได้เด็ดขาด อภัยให้ผมด้วยนิชา” เสียงประตูรถปิด รถก็ถูกผลักโดยอาฟง
“ผมจะไปขอหมายจับ”
“งั้นฉันขอล่วงหน้าไปจับเขาก่อนค่ะ เห็นว่าจะเดินทางไปจีนทางเรือ ต้องไปถ่วงเวลาไว้ก่อน ฉันจะรอที่ท่าเรือนะคะ”
“มันอันตรายนะหมวดนัด ไปคนเดียวได้ยังไง”
“อย่าห่วงเลยค่ะ ฉันแค่จะถ่วงเวลาไว้ คุณก็รีบตามมาเลยแล้วกัน”
หมวดนัดแค้นใจมาก ยิ่งมาฟังเสียงอัดนั้นซ้ำ ก็ยิ่งอยากไปแก้แค้นให้นิชา
ผู้กองเป็ห่วงหมวดนัดมาก คิดว่าไม่น่าจะสู้เ้าพ่อได้ เลยติดต่อนายชานเล่าทุกอย่างให้นายชานฟัง
*************************************************
“คุณปล่อยให้หมวดนัดไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นได้อย่างไรครับ”
“ผมห้ามเธอไม่ได้ครับนายชาน สายตาเธอมุ่งมั่นเหมือนอยากไปแก้แค้นให้นิชาเพื่อนรัก”
“ผมจะรีบตามเธอไปครับ” พอวางโทรศัพท์ ก็รีบติดต่อนายหยงซึ่งไปทำการค้าแถวท่าเรือพอดี นายชานเล่าเื่ราวต่างๆ ให้นายหยงฟังทุกอย่าง
*************************************************
“นายช่วยไปจับกุมตัวนายฟงได้มั้ย ตอนนี้หมวดนัดล่วงหน้าไปหานายฟงแล้ว เธออาจเกิดอันตรายได้”
“ตอนนี้ฉันขับรถออกมาจากท่าเรือ จะหันรถกลับไปช่วยก็แล้วกัน ไม่รู้จะทันมั้ยนะ”
“เออ เร็วๆ นะ”
“นายก็รีบตามมาด้วยก็แล้วกัน ฉันเคยแพ้ให้อาฟงในวันประลอง ฉันคนเดียวคงต้านไม่อยู่”
“เออ แล้วเจอกัน”
“เดี๋ยว ให้ไปช่วยแฟนนายทั้งที ไม่มีค่าตอบแทนให้เพื่อนสักนิดเลยหรอ”
“โบนัสปีนี้ ฉันยกให้นายหมดเลย จะได้เป็ค่านมลูก”
“อย่างนี้ค่อยลื่นหูหน่อย Bye”
2K
