อาจารย์ตีจนสะใจแต่ขณะที่เด็กคนนั้นไม่ได้รู้สึกขอร้องหรือเ็ปใดๆ เลยอาการนี้คงเรียกว่าไม่สำนึก อาจารย์สุดหล่อ น่าจะสอนพลศึกษาและเป็อาจารย์ฝ่ายปกครองด้วย เลยสั่งนักเรียนชายคนนั้นนอนคว่ำ แล้วเอามือประสานไว้ที่ด้านหลัง
ผมพยายามจะเข้าไปใกล้ให้มากขึ้นเพื่อจะได้เห็นภาพชัดๆแล้วผมก็ทำได้จริงๆ ยังมีรั้วต้นไม้ที่บังสายตาคนส่องอย่างผมอยู่ผมเห็นเขากำลังเอาหน้าอกเปลือยเปล่าค่อยๆ แถกตัวกับพื้นหินทรายคลุกแล้วเขยื้อนตัวกระดึ๊บเรื่อยๆ มาทางผม
จริงๆ แล้วเป้าหมายเขาก็คือห้องน้ำจู๋ที่กำลังแข็งของเขาบัดนี้มันก็นาบลงไปกับถนนด้วยถ้าโคนมันตั้งเด่ทะลุกางเกงขึ้นมา เขาจะเจ็บขนาดไหน??? ผมหน้าแดงระหว่างจินตนาการถึงมัน
ระหว่างนั้นเพื่อนทุกคนเข้าเรียนกันหมดแล้วจึงเหมือนการปิดถนนลงโทษ เหลือแต่อาจารย์ เพื่อนคนนั้น และผมซึ่งหลบซ่อนอยู่ผมล่าถอยจนเข้าไปใกล้หน้าห้องน้ำ พร้อมหาที่เหมาะๆดูการทรมานของอาจารย์กับเด็กนักเรียนชายดื้อที่หน้าหล่อคนนั้นต่อไป
ระหว่างอาจารย์หักไม้สนก้านใหญ่ริดใบที่รายล้อมลำกิ่งออกจนหมด จนกลายเป็ไม้เรียวขนาดลำเขื่อง
เมื่ออาจารย์จับอาวุธ และมีเบื้องล่างเป็เหยืุ่์ซึ่งพร้อมจะทำทุกอย่างตามคำสั่งแม้จะเป็การทรมานร่างกายด้วยความหยาบช้ารุนแรง มันดูโหดในสายตาคนอื่นอาจทนดูไม่ได้ แต่เชื่อไหมครับว่ากลับเป็ภาพที่ทำให้ผมมีความรู้สึกกับมันสูงสูงมากจนถึงขั้นดึงดูดไม่ให้เด็กเรียนอย่างผมไปเรียน ต้องอยู่กับมันผมรู้สึกว่ามีพลังงานบางอย่างในเป้ากางเกงของตัวเองด้วย
ผมเพิกเฉยกับน้องชายตัวเองไม่ได้ต้องตะปบคลุมมันไว้ มันเรียกร้องต่อสิ่งเร้าให้ผมทำมากกว่านั้นขณะมองที่เด็กชายคนนั้นถูกทรมาน! นึกออกมั๊ยครับว่าผมอยากทำอะไรผมอยากชักว่าวไปด้วยระหว่างดู
น้องชายของผมแข็งตัวขึ้น แข็งขึ้น และแข็งขึ้นจนเกือบทะลุขีดจำกัดของความแข็งได้
ผมแปลกใจไม่น้อยเหมือนกันว่าทำไมผมถึงมีอารมณ์แบบนี้อารมณ์ที่อยากจะช่วยตัวเองขึ้นมาอย่างกะทันหันซะตรงนั้นเลย
ผู้ถูกลงทัณฑ์ แถกตัวเข้ามาใกล้จังหวะที่น้องชายผมแข็งตัว ผมจึงรีบวิ่งเข้าห้องน้ำเพื่อไปจัดการฉี่ก่อนน้องชายผมดีดผึงขึ้นมา มันแข็งปั๋งมีอารมณ์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แข็งจนเจ็บแปลกๆผมเลยพยายามรูด แต่ไม่ได้รูดเพราะช่วยตัวเอง อยากแค่เอาน้ำปัสสาวะออกมาครั้นพอหลับตาก็นึกถึงแต่ภาพสีหน้าและหุ่นของเพื่อนคนนั้น ร่างกายของเขาเวลามันเกร็งเจ็บขณะที่ถูกไม้เรียวฟาด
ผมสลัดจากหัวไม่ได้เลย จึงปล่อยมือไว้ก่อน
แล้วหันมาคิดถึงโจทย์คณิตที่อาจารย์สอนเมื่อวานและผมทำการบ้านเมื่อคืน หายใจเข้าออกประมาณสองสามนาทีท่อนเอ็นของผมจึงสงบลง ความเงี่ยนสลายไปและหลีกทางให้น้ำปัสสาวะเดินเคลื่อนออกมา
“ของเหลว” ในท่อปัสสาวะสลับสาย น้ำว่าวจึงได้จอดแวะพักกลางลำเสียก่อน!
แล้วผมได้ยินเสียงของอาจารย์เข้ามาใกล้ๆผมไม่มีทางออกอื่นแล้วนอกจากข้างหน้า จนจึงตัดสินใจเดินออกมาและก็เห็นภาพของนักเรียนชายคนนั้นนอนหงายอยู่หน้าประตูห้องน้ำ
มือของเขายังประสานอยู่ด้านหลังด้วยท่านอนหงายสบายๆ แต่หลังของเขาไม่ได้ัักับพื้นกระเบื้องหรือพื้นพรมมันเป็พื้นถนนแบบหินคลุกทราย แถมแดดตอนสายๆ ที่เริ่มแรงขึ้นๆ อีก หลังเขาจะปวดแสบปวดร้อนแค่ไหน เขาคงเ็ปน่าดูเพราะผมสังเกตหน้าท้องของเขาพยักพเยิดขึ้นลงจากการหายใจแรง เหงื่อเขาชุ่มกายเขาใช้ฝ่ามือเป็หมอนหนุนหนุนศรีษะตัวเอง
เป็อวัยวะที่เขาระมัดระวังนอกนั้นแผ่หราให้อาจารย์ลงทัณฑ์เต็มที่
ผมสังเกตเห็นทราย และฝุ่นเปรอะตามกางเกงหน้าท้องและบริเวณหน้าอกของเขา
ขณะนั้นผมรู้สึกว่าเขาดูเซ็กซี่มากเหลือเกินการนอนราบแบบนั้นทำให้หน้าอก หน้าท้อง แล้วก็เป้าด้านล่างของเขานูนเด่น
มันขวางทางข้างหน้าจนผมรู้สึกอยากไปเหยียยบนพื้นมนุษย์ใช้รองเท้าเหยียบขึ้นไปบนตัวเขา ให้หน้าท้องเป็เหมือนบันไดคอยรับน้ำหนัก แล้วกดบี้ลงไปก่อนจะตามด้วยขาอีกข้าง เขาคงงอตัวเ็ป ทีนี้เราก็จะได้เห็นหน้าท้องที่เกร็งไปทั่วทั้งทั้งแผ่นหลังจากเขาจุกจนสุดลิ่ม ผมค่อยะโลงมา
มันวิปริตใช่มั๊ยครับ!แต่ไม่น่าเชื่อว่าในภาพฝันของผม เหมือนกับที่อาจารย์หนุ่มกำลังทำกับเขาเปี๊ยบ!อาจารย์เหยียบอยู่ที่หน้าท้องอันแข็งแรงของเขา แถมเอาไม้เรียว กดไปที่เป้าของเขาแล้วก็ะโถาม “วันหลังมึงจะมาสายอีกมั๊ย?ไอ้เด็กดื้อ”
อาจารย์ถามเสียงดังเด็กหนุ่มได้แต่ซีดปากร้องคราง กัดฟันไม่ยอมตอบง่ายๆ
“จะโดดเรียนอีกหรือเปล่า?”
เขาก็ยังไม่ตอบอีก“จำไว้ว่าถ้ามุดรั้วโรงเรียนหนีไปข้างนอกอีกล่ะก็ มึงจะต้องเจอหนักกว่านี้" อาจารย์ลงทั้งนั้ำหนักตัวที่เท้าและไม้เรียวบนเป้านูนของเขา
เสียงอู้อี้เขาเพราะอดทน อดกลั้น ต่อการทรมานผมเห็นแล้วรู้สึกประทับใจในตัวเพื่อนเสียจริงผมยอมที่จะสละคาบเรียนแรกเพื่อแอบดูและจดจำภาพนี้ไปนานๆ
ผมคิดถึงเป้าหมายและความฝันของตัวเองใหม่ ....วันหนึ่งผมอยากจะเป็ “อาจารย์” ให้ได้ แต่ไม่ใช่อาจารย์สอนศิษย์ทั่วไปเป็อาจารย์สอนบทโหดแบบนี้!
ผมชักทนไม่ไหวต่อการกระทำน้องชายของผมมันเรียกร้องเหลือเกินว่าผมต้องลุกไปทำอะไรบ้างจากภาพะเืขวัญครั้งนี้
อาจารย์โดดลงจากตัวเขาแล้วคนนั้นเจ็บจนถึงขั้นงอตัว พลิกไปซ้ายที ขวาที ซีดหน้า ร้องครางเ็ปทรมานแต่ก็ไม่มีท่าทีที่จะไม่ยอมหยุดรับโทษทัณฑ์ตรงกันข้ามกับเชื้อเชิญให้คนทำทรมานเขาต่อ เขาก็ยินดีรับสภาพ
การเจ็บของเขาเป็การเร้าอารมณ์ฝั่งตรงข้ามอย่างอาจารย์กับผมเหลือเกินเพื่อนผู้ชายคู่ควรกับการถูกทรมาน เขาคงเกิดมาเพื่อเป็ “ทาส” หรือ “เหยื่ออารมณ์”
ผมต้องจัดการแล้ว ไม่งั้นคงไม่ไหวน้ำผมกำลังจะเดิน ขืนไม่ทำผมก็คงเยี่ยวเหนียวอยู่ตรงนี้ผมเลยตัดสินใจวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อช่วยตัวเองครับ จากภาพติดตานั่น!
วันทั้งวัน ผมเรียนไม่รู้เื่รอสัญญาณออร์ดดังตอนโรงเรียนเลิก ผมตั้งใจว่าจะไปดักข้างล่างอาคาร หน้าประตูทางออกหรือไม่ก็สนามบอล จะถามให้ได้ว่านายชื่ออะไร ผมอยากเป็เพื่อนด้วย อย่างน้อยๆให้ช่วยทำแผลก็ยังดี
แล้วฝันก็เป็จริง ผมเห็นเขาเดินมาความประทับใจครั้งที่สองเกิดเข้าเต็มเปาเมื่อเห็นเนื้อตัวของเขาเต็มไปด้วยาแซิบๆรอยจ้ำบางจุด เขาช่างน่าทะนุถนอม ขณะเดียวกันหน้าตาเขาหล่อแบบเหนื่อยๆ น่าเห็นใจแต่หุ่นน่าทรมานดีเหลือเกิน
ผมรอจังหวะเขาเดินเข้ามาใกล้ในหัวคิดว่าจะทำอะไรดีเพื่อจะได้เป็ความประทับใจ จนเขาเดินเข้ามาแล้วกำลังจะผ่านไป แต่สายตาเขานิ่ง เพิกเฉย ไม่ได้สนใจผมที่อยู่ตรงหน้าเขามองทะลุผมไปเหมือนเป็อากาศ ทั้งที่ผมพยายามจ้องตาเขา จ้องแบบไม่กะพริบ แต่เขาก็ยังไม่สนใจ
วันนี้ยังไงผมก็ปล่อยเขาไปไม่ได้ จึงโยนกระเป๋าตัวเองนั่นแหละเข้าไปที่แผงอกของเขาอย่างจัง
เขาถึงหยุดแล้วมองผม!
ผมสั่นเทิ้มไปทั้งตัว มองเขาก่อนพยักหน้าหาเื่
“เรียกร้องความสนใจงั้นเหรอ?”เสียงเขาแหบพร่า เดินมาถามผมแบบใกล้ๆ สีหน้าเขาดูกวนนิดๆพร้อมจะบวกคนตลอดเวลา
“แล้วนายสนใจหรือเปล่า?” ผมกัดฟันตอบเสียงเรียบ แล้วมองหน้าเขาอย่างอายๆ แต่ก็ท้าทายนิดๆ
“ก็ขึ้นอยู่กับวิธีการว่านายจะทำตัวให้น่าสนใจยังไง?”เขาจ้องผมกลับก่อนยื่นกระเป๋าคืนให้ผมแรงๆจนผมเซไปหลังสองสามก้าว
แต่จัวหวะดีนักเพราะผมได้เห็นชื่อเขาที่ปักบนหน้าอก ปักว่า “ธงทิว”
“ชายฝั่ง” เขาเรียกชื่อผมเพราะเห็นชื่อที่ปักบนหน้าอกเหมือนกัน โรงเรียนที่เราอยู่ใช้ปักดาวบนปกคอเสื้อมีหนึ่งดาวแปลว่ามอสี่
“แบบไหนนายถึงจะสนใจล่ะ” ผมถามก่อนจะย่นคิ้วบอกไปอีก “ได้ข่าวว่านายชอบแบบซาดิสถ์”
เขาใ ถลึงตาตี่ๆ ใส่ผมหันรีหันขวางไปทางซ้ายขวาแล้วลากผมไปคุยเงียบๆ ใต้ต้นสน
ผมทำกระเป๋าเรียนหล่น จะเก็บกระเป๋าขึ้นมาก่อนปรากฎเขาก็เตะกระเป๋าผมเหมือนลูกฟุตบอลไปยังจุดหมายข้างหน้าทันที
เขาช่างถ่อยเสียจริง เอาไว้ผมเป็ “บอส” ก่อนผมจะทรมานให้เข็ด ผมคิดในใจ
“นายเห็นอะไรเมื่อเช้า” ธงทิวถามเข้าประเด็น หลังจากที่เราสองคนไปคุยกันแบบตัวต่อตัวใต้ต้นสนหลังผมชิดกับลำต้นสนหนา ขณะที่ด้านหน้าของผมถูกล็อกเอาไว้ลำแขนของเขา หน้าหล่อๆของเขาจ้องผมไม่วางวาย คิดว่าต้องเอาคำตอบให้ได้ ยังไงผมก็หนีไปไหนไม่พ้น
แต่ใครกันที่อยากหนี....เป็จังหวะดีที่ทำให้ผมได้สำรวจ มองบาดผลบนเนื้อตัวเขา
“นายชอบความซาดิสถ์งั้นเหรอ ถึงได้ยอมให้อาจารย์ทำแบบนั้นอยู่ได้”