ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่166 บ่าวไม่ไหวแล้วเจ้าคะเสียวจัง NC18+6P

สาวน้อยทั้งสองเหมือนรู้งานหญิงสาวถลกกระโปรงบานของนางขึ้นไปไว้ที่เอว แล้วนอนคว่ำข้างๆ เสี้ยวนาบี

กริชเพชรถอดแก่นกายออกส่งดุ้นยักษ์เข้าร่องหลืบของจูเรียสาวใช้ด้านซ้ายมือ เขาดันมันเข้าไปสุดลำ กดร่างของนางลงขอบโต๊ะแล้วโยกกระหน่ำเอวจู่โจมหญิงสาวทางด้านหลังอย่างหนักหน่วง

อาหลินสาวใช้อีกคนยืดตัวขึ้นเหยียบบนเก้าอี้ส่งปทุมงามใส่ริมฝีปากของกริชเพชรที่กำลังซอย จูเรียอย่างเน้นๆ ชายหนุ่มประกบปากจูบดูดเต้าสวยที่แข็งเป็นไตของสาวน้อยอย่างมีความสุข เขาปรนเปรอหญิงสาวอย่างถึงพริกถึงขิง

"ช่วยด้วยนายท่านเจ้าขา...กระแทกแรงๆ ข้าไม่ไหวแล้ว..."

เสียงของจูเรียร้องครางกระเส่า กริชเพชรขย่มสุดแรง มันดังจนหมาล่าและสือหงษ์ที่นอนพับหมดแรงบนโต๊ะ ลืมตาขึ้นดูเห็นร่างกายที่แข็งแกร่งของกริชเพชร กำลังขย่มสาวใช้ของนางจนก้นของสาวสวย ที่ขาวเหมือนหยกตอนนี้แดงก่ำไป เพราะแรงกระแทกของชายหนุ่ม

"ช่วยด้วยข้าไม่ไหวแล้วคุณชายเจ้าขา..ข้ามีความสุขโคตรๆ เลยเจ้าค่ะ.."

เสียงร้องครางกระเส่าอย่างสุขสมสะใจสุดโค่ยสาวน้อยจูเรียเอามือของนาง จับขอบโต๊ะกำแน่นกระตุกหยึกๆ ก่อนที่จะทรุดลงบนโต๊ะอย่างหมดแรง

ควับ! พรวด!

"อี๊รรรรรรรส์..อ้ารรรรรรรรซ์~"

อาหลินสาวใช้คนที่รูปร่างอวบ ดึงตัวขึ้นให้เต้านมกริชเพชรดูดอย่างสะใจ หญิงสาวกระโดดขึ้นกอดคอเขา

ชายหนุ่มถอดแก่นกายออกดึงตัวจากโต๊ะ อาหลินตวัดขารัดรอบเอวเขา ชายหนุ่มเอื้อมมือจับส่งแก่นกายที่ยังแข็งเป็นลำร้อนผ่าวเข้าในร่องรักของนาง

สาวสวยทั้งสี่คนเสร็จสมอารมณ์หมายไปแล้ว คนสุดท้าย กริชเพชรให้นางขย่มแก่นกายเขา เหมือนนางชะนีน้อย ที่กำลังขย่มตอโดยใช้ร่างของชายหนุ่มเป็นต้นไม้ เขาอุ้มหญิงสาวเสยในท่าลิงอุ้มแตง สาวสวยขยับขึ้นขยับลงอย่างสะใจ ก่อนที่จะเชิดหน้าสูดปากอย่างแรง

"ซู๊ดดดดดดดดดดดดดส์!! ..คุณชายขา..บ่าวไม่ไหวแล้วเจ้าคะ เสียวจังเลยมันลึกโคตรๆ เจ้าค่ะ..คุณชายขา..อุ๊ยยส์~."

หญิงสาวร้องครางกระเส่าระงับอารมณ์ตัวเองไม่อยู่อีกต่อไป

กักๆ ๆ!!

"อ้าๆ ๆ ๆ ..อี๊รรรรส์..เสียววว~! "

เฮือกๆ!!

"อ๊าาาาาาา~"

นางระเบิดน้ำรักออกรดท่อนลำชายหนุ่มไปอีกคน ก่อนจะกระตุกเร่าๆ ทิ้งตัวกอดคอเขาแน่น

สาวน้อยโยกเอวอย่างหนัก ก่อนที่กริชเพชรจะปล่อยตัวนางลง นอนหงายบนเก้าอี้

ห้าสาวต่างได้รับการปลดปล่อยจากอาการโดนยากำหนัดเข้าไป จนอ่อนระโหยโรยแรง แต่กริชเพชรยังแข็งแกร่งเกินชายอยู่ เขากระหายอยากระเบิดน้ำเสียวใส่ร่องรักใครสักคน

หมาล่านั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นเขาจึงประกบตัวเข้าด้านหลังนาง ดันจนสาวใจแกร่งโยกไปด้านหน้า นางแอ่นสะโพกขึ้นรอรับแก่นกายของชายหนุ่ม

ตับๆ ๆ ๆ ๆ!!

"โอวๆ ๆ ๆ ..อ๊าาาาาส์! "

กริชเพชรเสยนางในท่าดอกกี้อีกครั้ง

เสียงดังสนั่นลั่นห้อง หมาล่าร้องครางกระเส่าหน้าของนางฟุบถูไถอยู่บนพื้น ดันสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกของชายหนุ่ม ที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าพายุทอร์นาโด

"ข้ามีความสุขเหลือเกินเจ้าช่างวิเศษจริงๆ ...กรอดดด..ซู๊ดดดดส์~"

กริชเพชรพูดได้แค่นั้น ก็ระเบิดน้ำเสียวอัดแน่นเข้าไปในร่องรักของหมาล่าจนหมดสิ้น ก่อนที่จะบดคลึงซึมซับความสุขอย่างดูดดื่ม เขาสะดุ้งเฮือกๆ สามถึงสี่ ครั้งก่อนที่จะปลดปล่อยความสุขทั้งหมดเข้าไปในกายของนางหมดสิ้น

ป้าบบบบ!! คลึงๆ ๆ!!

"โอ้วมันส์โคตรๆ ..นับว่าเด็ด..ซิ๊ดดดดส์~"

เฮือก!! จี๊ดๆ ๆ ๆ!!

กว่าหนุ่มสาวทั้งหกจะออกมาจากห้องนั้นก็กินเวลาไปเกือบหนึ่งชั่วยาม พวกเข้าลุกขึ้นออกมาด้วยท่าทีระโหยโรยแรงกันทุกคน แต่ใบหน้าของสาวๆ เปรอะเปื้อนไปด้วยความสุข ที่เขาได้ปรนเปรอปรนนิบัติให้พวกนางอย่างถึงใจ

สือหงษ์นัดหมายชายหนุ่มไว้ให้พบกันตอนเช้า นางให้ป้ายพิเศษกับกริชเพชรให้เข้าไปนั่งชั้นวีไอพีของสำนักตระกูลสือ ที่จัดงานประมูล โดยนางจะเป็นผู้ดำเนินการประมูลเอง กริชเพชรพยักหน้ารับรู้

"ขอบคุณแม่นางสือมากๆ ที่ให้เกียรติข้า..."

กริชเพชรรับป้ายนั้นไว้แล้วพาสองสาวกลับไปที่พัก เขาแยกย้ายจากนางทั้งสองขณะอยู่หน้าประตูห้อง เมื่อเข้าไปด้านในก็วาร์ปไปในห้องสีชมพู หลับพักผ่อนบนเตียงสีแดงกับนางภูตสาวทั้งสอง อย่างมีความสุขตลอดทั้งคืน

กริชเพชรอิ่มเอม ที่ได้ทรัพยากรมาเติมเต็มในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นโอสถปลุกกำหนัด ยาเนื้อหงส์ไฟ และทองคำอีกห้าร้อยล้านดอร์มันโคตรสุดคุ้ม

ที่สะใจสุดๆ คือได้ระเบิดหัวเสี้ยวหู๋จ๋านมือปรุงโอสถขั้นทองที่ลอบทำร้ายตน แต่ที่หนักใจนิดหน่อยคือเขาได้ก่อศัตรูที่ร้ายกาจขึ้นมาอีกผู้หนึ่ง นั่นคือคุณชายมินจูดูมันจะเครียดแค้นเขามาก

ดังนั้นกริชเพชรจึงคิดว่าเขาควรระมัดระวังคนผู้นี้ให้มากแต่สำหรับสือเล้งแล้ว ชายหนุ่มไม่ได้คิดร้ายกับ คนผู้นี้มากนัก เพราะเขาเป็นพี่ชายของสือหงษ์

รุ่งเช้ากริชเพชรได้เดินออกจากห้องพบหน้าสามสาวรอเขาอยู่บนโต๊ะอาหาร สือหงษ์รีบเข้ามาคลอเคลียจูงมือชายหนุ่มไปที่นั่ง สั่งอาหารที่ดีเลิศปรุงจากเนื้ออสูรชั้นเยี่ยมหลายชนิดวางเต็มโต๊ะ

นางเลี้ยงสองสาวผู้ติดตามกริชเพชรอีกด้วยรู้สึกว่าทั้งสามจะสนิทสนมกันมากขึ้น หลังจากที่ร่วมกันสวิงกิ้ง หาความสุขบนเรือนร่างของกริชเพชรในห้องVIPของโรงเตี๊ยม

หลังจากนั้นทั้งหมดก็พากันเดินทางไปที่หอประมูลของสำนักสือ มันเป็นตึกสูงขนาดใหญ่มีบริเวณกว้างขวาง พื้นที่รูปสี่เหลี่ยมสวยงามบนภูเขาติดริมทะเลสาบ กว้างและยาวด้านละพันวาเท่าๆ กัน

ด้านในเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ด้านบนเป็นเวทีลานกว้าง ซ้ายและขวาจัดเตรียมไว้ด้วยเก้าอี้ของผู้เข้าร่วมประมูล ทุกคนต้องซื้อป้ายของสำนักสือก่อนที่จะเข้าประมูล เพราะเป็นงานที่ยิ่งใหญ่มีของล้ำค่ามากมาย พวกเขาเข้าสู่การค้าขายประมูลกันอย่างล้นหลาม

กริชเพชรนั่งอยู่ขวาสุดบนโต๊ะตัวที่เจ็ดแกะสลักด้วยไม้เนื้อแข็งอย่างดีอันสง่างามเป็นรูปมังกรทะยานฟ้าเจ็ดตัว มันเป็นที่นั่ง VIP ระดับสูง คนที่นั่งโต๊ะตัวที่หนึ่งเป็นชายสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลา คนผู้นี้เป็นตัวแทนขององค์กษัตริย์อสูรพฤกษา

"คุณชายโจวก๋วย..คนผู้นี้เขาก็คือองค์ชายใหญ่หยางลู่..."

หมาล่ารีบแนะนำให้กริชเพชรรู้จักเพราะเขาเป็นบุคคลสำคัญ

โต๊ะที่สองมาจากตระกูลใหญ่แห่งนครอสูรพฤกษา ตระกูลเขาเป็นอันดับสองรองจากตระกูลสือ คือตระกูลโอหยัง ผู้ที่มาเป็นเจ้าสำนัก ชื่อโอหยังจือฝ่ามือทลายภูผา อสูรพญาอินทรีปีกเดียว

คนผู้นี้ใส่เสื้อสีแดงคุมตัวไว้ตลอดเวลา ใช้แขนขวาเพียงข้างเดียวเวลาใช้งาน หลายคนจึงสงสัยว่าเขาพิการ หรือว่าเขามีแขนซ้ายที่เป็นอาวุธลับ เอาไว้คอยเข็นฆ่าศัตรู หมาล่าแนะนำคนที่กริชเพชรไม่รู้จัก

แต่คนที่ถัดออกมาโต๊ะที่สาม คือคุณชายมินจูที่พบกันเมื่อวาน เขาหลี่ตามองชายหนุ่มอย่างประสงค์ร้าย แต่กริชเพชรหาได้สนใจมันไม่

หลังจากคนผู้นี้แล้วก็เป็นตระกูลเล็กผู้ยิ่งใหญ่อันดับสาม หญิงสาวหน้าตาเย็นชาปราศจากรอยยิ้ม นางมีส่วนคล้ายกับหลงไป๋ถึงเจ็ดส่วนแต่ความสวยงามของนางกับเด่นล้ำกว่า หญิงสาวผู้นี้ใส่ชุดขาวเป็นผ้าบางเบา ปลิวไสวยามต้องลมดูนางสง่างามยิ่งนัก

"นางมีนามว่าเล็กตันบุตรสาวคนเล็กของตระกูลเล็ก.."

หมาล่าแนะนำให้กริชเพชรรู้จักนาง หญิงสาวสังเกตว่าชายหนุ่มชำเลืองมองเล็กตันอย่างพิจารณา

และโต๊ะถัดมาเป็นคุณชายสือเล้งแห่งตระกูลสือ ดูเขาจะจงใจจัดที่นั่งตรงนั้นหลายครั้งที่กริชเพชรสังเกตเห็นคุณชายสือเล้งพยายามคุยกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ใกล้ๆ แต่เล็กตันสงวนท่าทีไม่ค่อยพูดจากับสือเล้งสักเท่าใด

คนที่นั่งถัดกับกริชเพชรมาเป็นอันดับหก มีรูปร่างสูงใหญ่เปลือยกายท่อนบนเห็นรอยสักรูปพยัคฆ์สีเขียวตาสีแดงก่ำ เหมือนมันมีชีวิตเด่นชัดบนหน้าอก

กริชเพชรชำเรืองตามองสังเกตคนผู้นี้นิดหน่อยบังเอิญมันหันกลับมาประสานตากับชายหนุ่ม มันกลับแยกเขี้ยวถลึงตาใส่เขาจนกริชเพชร งงงวยว่าเขาไปทำความขัดเคืองใจให้กับคนผู้นี้ตั้งแต่เมื่อใด

"คุณชายโจวก๋วย..มันผู้นี้มาจากแดนเหนือฉายาเสือหิว ฝีมือร้ายกาจได้ยินว่ามันเคยต่อสู้กับอสูรราชันย์ ขั้นที่แปดถึงสองคนพวกเขาประมือกันหนึ่งก้านธูปไหม้ อสูรราชันย์ทั้งสองยังไม่สามารถเอาชนะคนผู้นี้ได้ หลายคนคำนวณว่าคนผู้นี้อาจจะก้าวถึงกายอสูรราชันระดับเก้าแล้วก็ได้ เขาเป็นพี่ชายของเจ้าสำนักภาคเหนือ วันนี้คงจะเป็นตัวแทนสำนักเข้าแข่งขันประมูล.."

หมาล่าอธิบายให้กริชเพชรรู้จักแขก VIP ของตระกูลสือ ที่เข้าร่วมการประมูลครั้งนี้ ทั้งเจ็ดคนอยู่ทางขวามือตรงข้ามกับด้านซ้าย ที่ต่ำลงไปเป็นโต๊ะจัดไว้เรียงรายกันเกือบสองร้อยตัว มีผู้คนทยอยกันเข้ามานั่งเขม่นตามองกริชเพชรอย่างแปลกใจ

หลายคนซุบซิบกันสงสัยว่าชายรูปหล่อหน้าขาวผู้นี้เป็นใครกัน จึงมีสิทธิ์ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะตัวที่เจ็ดได้ ซึ่งโต๊ะตัวนี้เป็นของสำนักคุ้มกันภัยที่ใหญ่ที่สุดของนครอสูรพฤกษา พวกเขาคือคนตระกูลยู กรงเล็บเหยี่ยวยูหนาน ซึ่งตอนนี้ลงไปนั่งรวมอยู่กับพวกเขาด้านซ้าย ของเวทีประมูล

เมื่อถึงเวลาสือหงส์ก็เดินนำขบวนขึ้นบนเวที ตามด้วยองครักษ์และสาวใช้ประจำตระกูลสือ

พากันขนข้าวของสำหรับการประมูลขึ้นไปวางไว้บนชั้นด้านหลังของธรรมาสน์ สำหรับวางเพื่อตั้งให้ผู้เข้าประมูลเสนอราคา

"นี่ก็เป็นเวลาอันสมควรแล้ว..พวกท่านที่มีเกียรติจากสำนักต่างๆ ทั้งในนครอสูรพฤกษา และจากนครที่อยู่ใกล้อาณาจักรของเรา เดินทางมาเพื่อเสนอการขายสินค้าด้วยการประมูล และจัดสรรหาทรัพยากรที่มีค่า ไปส่งเสริมตัวเองให้มีศักยภาพสูงขึ้น ข้าในฐานะตัวแทนของตระกูลสือดูแลกิจการของโรงเตี๊ยม ขอเปิดการประมูล ณ.บัดนี้"

หญิงสาวกล่าวเปิดงานพร้อมกับเอื้อมมือไปรับกล่องสีแดงสดเล็กๆ ขึ้นมาพร้อมเปิดการประมูล

"ของชิ้นแรกเป็นออเดิร์ฟก่อน ข้าไม่อยากให้การประมูลครั้งนี้ ทำให้ผู้คนที่เข้ามาเสียกำลังใจ จึงนำสิ่งล้ำค่าจากทะเลใต้ ขึ้นประมูลเป็นอันดับแรก มันคือกุญแจสำหรับไขกล่องจอมราชันย์เทพอุดร ซึ่งเล่าลือกันว่ามันบรรจุดาบกรีดธุรีดินที่เคยผ่าดวงจันทร์มาแล้ว ราคาเริ่มต้นที่ร้อยล้านดอร์...."

ทุกคนต่างฮือฮา เมื่อได้ยินหญิงสาวกล่าวถึงกุญแจของหมาล่า ที่เสนอให้ตระกูลสือประมูลขายให้กับนาง

.............................................................................................................................................................................................