วันที่ 29 เดือน 9 ปีมนตราศักราชที่ 450
ฉัน ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต ฉันกลับมาแล้ว ฉันได้ย้อนกลับมาจากจากปีมนตราศักราชที่ 500 นับว่าเป็ปาฏิหารย์ที่ฉันได้กลับมาที่นี่ เวลานี้อีกครั้ง ตอนนี้ฉันมีอายุเพียง 20 ปี สหราชอาณาจักรมนตราของเรายังไม่ถูกทำลายโดยจอมมาร าครั้งนั้นยังไม่เกิดขึ้น ทุกคนยังไม่ตาย หลุยส์ ,ลิลลี่ ,เอลเลน ,โรเซ็ตต้า ,อลิซ ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าฉันอยากจะหยุดาที่จะเกิดขึ้นให้ได้ในครั้งนี้ แต่ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ฉันไม่เห็นความหวังที่จะทำมันได้สำเร็จเลย เลิกดีกว่า อะไรจะเกิดก็คงต้องให้มันเป็ไป 50 ปีที่เหลือนี้ ขอให้ฉันได้พักผ่อนสักหน่อยเถอะ
ลงชื่อ ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต
“แค่นี้ก็พอใช่ไหม”เด็กหนุ่มผมสีทองั์ตาสีฟ้าตามแบบฉบับชาวสหราชอาณาจักรเอ่ยขึ้น ในมือของเขาถือไดอารี่ปกสีแดงที่เขาเพิ่งบรรจงเขียนข้อความเอาไว้ สิ่งที่เขากำลังสื่อสารด้วยคือ ‘ระบบแต่งไดอารี่’ ที่โผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่ทราบ แต่ลูกคัสไม่แปลกใจกับสิ่งนี้เท่าไรนัก เพราะแท้จริงแล้วเขาไม่ใช่คนของโลกใบนี้
เมื่อ 5 ปีก่อน เขาได้มาอยู่ในร่างของ ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต หลังจากที่เขาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ วันนั้นเขาเดินอยู่บนทางเท้า อยู่ๆก็มีรถกระบะแต่งซิ่งสีขาวหักเลี้ยวมาชนเขาจนเสียชีวิต เขาพอจะจำได้ว่ารถกระบะคันนั้นได้ชนคนที่นอนอยู่ตรงกลางสี่แยก จากนั้นจึงเสียหลักมาชนเขาอีกทีหนึ่ง
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ที่แย่จริงๆคือ ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต เขาเป็ตัวร้ายในนิยาย แถมเป็ตัวร้ายขี้โรคที่บกพร่องในการควบคุมมานาอีกต่างหาก ตระกูลไลออนฮาร์ตเป็ตระกูลขุนนางระดับดยุคในสหราชอาณาจักรมนตรา ตระกูลคยุคของประเทศนี้มีทั้งสิ้น 5 ตระกูล ประกอบด้วย ดยุคไลออนฮาร์ต ดยุคริชแมน ดยุคการ์ดเนอร์ ดยุคแอฟเฟอรีน และดยุคซีคส์
ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต เป็ตัวร้ายที่แทบจะเป็ตัวประกอบ บทของเขาในนิยายคือฉุดคร่าหญิงชาวบ้าน พอพระเอกมาเห็นก็ฆ่าเขาทิ้ง บทบาทมีน้อยกว่าหนึ่งย่อหน้าด้วยซ้ำ อ้อ ลืมบอกไปสินะ นิยายเื่นี้มีชื่อว่า ระบบจอมเวทอัพเกรดอัตโนมัติ เหลือจะเชื่อใช่ไหมล่ะ จะให้ลูคัสคนนี้เอาอะไรไปสู้ละถามจริง แต่ไม่เป็ไร ตอนนี้เขาเองก็มีระบบเหมือนกัน ถึงระบบที่ว่ามันจะยุ่งยากกว่ากันเยอะเลยก็เถอะ
“โฮสต์ได้รับความสำเร็จ บันทึกแรก รางวัลถูกแจกจ่ายลงในคลังแล้ว”เสียงโมโนโทนแจ้งชายหนุ่มถึงความสำเร็จที่เขาได้รับ ระบบแต่งไดอารี่ เป็ระบบที่จะให้เขาแต่งไดอารี่ปลอมๆเพื่อหลอกลวงผู้ที่ไดอารี่ของเขา ระบบไม่จำกัดว่าเขาจะหลอกลวงแบบไหน อย่างไร แต่ทุกครั้งที่เขียนไดอารี่ระบบจะแจกรางวัลมาให้ และถ้าระดับความเชื่อมั่นของผู้ไดอารี่เต็ม 100 % เขาสามารถเลือกสิ่งที่เขาโม้ลงไปในไดอารี่ให้กลายเป็จริงได้อีกด้วย
“โอเค ไหนดูสิ รางวัลคืออะไร”ลูคัสเปิดคลังมิติของระบบ ภายในมีสมาร์ตโฟนเครื่องหนึ่งวางอยู่ สมาร์ตโฟนนั่นแหละ สมาร์ตโฟนจริงๆ ถึงที่นี่จะมีทั้งดยุค ทั้งขุนนาง แต่ที่นี่ไม่ใช่ยุโรปยุคกลางหรอกนะ มือถือเขามีใช้กันอยู่แล้ว จะให้รางวัลเป็สมาร์ตโฟนไปเพื่ออะไร
“โฮสต์โปรดเปิดดูภายในโทรศัพท์ก่อน”ระบบบอก ลูคัสจึงหยิบมือถือมาเปิดดู ภายในมีแอพอ่านนิยายออนไลน์ เด็กดอย.คอม เมื่อเขาเปิดดูที่ชั้นวางหนังสือ มีนิยาย 1 เื่ปรากฏอยู่ นิยายเื่นั้นแน่นอนว่ามันคือ ระบบจอมเวทอัพเกรดอัตโนมัติ! แบบนี้ก็เหมือนเขาพกเครื่องทำนายอนาคตไว้ในมือ ควบคู่ไปกับระบบแต่งไดอารี่ คนที่ถือไดอารี่ต้องโดนหลอกจนหมดตัว…ไม่ใช่ๆ ต้องโดนหลอกจนหลงเชื่อแน่นอน
“ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะทีสิ”ลูคัสสั่งการกับระบบ “รับทราบโฮสต์”
" ชื่อ ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต อายุ 20 ปี ผู้วิเศษระดับ 1
ความแข็งแกร่ง 5 (10) ความอดทน 5 (10) ความว่องไว 8 (10)
ความฉลาด 3 (10) โชค 0 (10) *ภายในวงเล็บคือค่าสถานะของผู้ใหญ่โดยทั่วไป
ผู้ถือครองไดอารี่ : หลุยส์ ริชแมน
ไอเทม : สมาร์ตโฟน "
เราไม่ต้องมาพูดถึงค่าสถานะกันดีกว่า ต่ำเตี้ยเรี่ยดินสมกับเป็วายร้ายตัวประกอบนั่นแหละ ที่น่าสนใจกว่าคือส่วนนี้ ผู้ถือครองไดอารี่!
“ผู้ถือครองไดอารี่ หลุยส์ ริชแมน งั้นเหรอ นั่นหนึ่งในนางเอกของเื่ไม่ใช่เหรอ”เพื่อความแน่ใจลูคัสจึงเปิดดูเนื้อเื่ในสมาร์ตโฟน ตรงเผง หลุยส์ ริชแมน ลูกสาวคนโตของดยุคริชแมน นางเอกคนแรกของเื่ จะแต่งเื่อะไรหลอกเธอดีนะ เด็กหนุ่มเลื่อนอ่านเนื้อเื่ในมือถือสักพัก
“วะฮ่าฮ่าฮ่า! ด้วยสิ่งนี้เธอจะต้องหมดตัว…ไม่ใช่ๆ เธอจะต้องหลงเชื่อแน่นอน ดันเผลอเอาอาเชีพเก่ามาใช้ซะได้”ลูคัสมีใจฮึดสู้แล้ว เขาเอาไดอารี่สีแดงออกมาบรรจงเขียนเนื้อหาต่อไปของไดอารี่!
ณ คฤหาสน์ดยุคริชแมน
ลูกสาวคนโตของคยุคริชแมน หลุยส์ ริชแมน เธอมีเรือนผมสีน้ำตาล ดวงตางดงามสีเขียว รูปร่างของเธอสมส่วน อกเป็อก เอวเป็เอว ขณะนี้เธอกำลังพบกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติบางอย่าง ไดอารี่ปกสีน้ำตาลลอยค้างอยู่กลางอากาศ สิ่งนี้ไม่มีพลังมานาเจือปนอยู่เลย มันลอยอยู่กลางอากาศได้อย่างไรหากไม่ใช้มานา
“ป้าแอนนา นี่มันอะไร” หลุยส์ถามป้าแม่บ้าน แอนนามองไปทางที่คุณหนูของเธอบอก สิ่งที่เธอเห็นมีเพียงความว่างเปล่า
“ตรงนั้นไม่มีอะไรเลยนะคะคุณหนู” หลุยส์ขมวดคิ้วแน่น ก็เห็นๆอยู่ว่ามี ทำไมป้าแอนนาบอกว่าไม่เห็น เธอเดินเข้าไปหยิบไดอารี่เล่มนั้นมาโชว์ให้ป้าแม่บ้านดู
“นี่ไง ไดอารี่เล่มนี้เมื่อกี้มันลอยอยู่” เธอแกว่งไดอารี่ต่อหน้าหญิงรับใช้ แอนนายื่นมือปัดความว่างเปล่าตรงหน้าพิสูจน์ให้คุณหนูของเธอเห็นว่ามันไม่มีอะไรตรงนั้น
“เห็นไหมคะคุณหนู ตรงนี้มันไม่มีอะไร" มือของป้าแอนนาทะลุไดอารี่เล่มนั้นไปอย่างไม่มีอะไรกั้น หลุยส์มองป้าแอนนาอึ้งๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ป้าแม่บ้านกลับไปทำหน้าที่ของเธอต่อ ปล่อยให้หลุยส์ยืนงงอยู่เพียงคนเดียว หญิงสาวตัดสินใจลองเปิดไดอารี่เล่มนั้นดู เธออยากจะรู้ว่าไดอารี่ผีสิงนี่เขียนอะไรเอาไว้
"วันที่ 29 เดือน 9 ปีมนตราศักราชที่ 450
ฉัน ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต ฉันกลับมาแล้ว ฉันได้ย้อนกลับมาจากจากปีมนตราศักราชที่ 500"
เพียงแค่สองบรรทัดแรกก็ทำให้เธออึ้ง ลูคัส อาเธอร์ ไลออนฮาร์ต ลูกชายของดยุคไลออนฮาร์ต? ย้อนกลับมาจากจากปีมนตราศักราชที่ 500? นี่มันเื่ไร้สาระอะไรเนี่ย เธออ่านบันทึกเล่มนั้นต่อไป อีก 50 ปี สหราชอาณาจักรจะถูกทำลายเหรอ? แล้วลูคัสที่รู้อนาคตยังคิดว่าการหยุดาครั้งนี้ยากไหม? นอกจากที่หนังสือเล่มนี้ลอยได้แล้ว หลุยส์ยังไม่เห็นสาระอะไรจากไดอารี่เล่มนี้
“หืม ไดอารี่อัพเดต ดูสิจะมีสาระอะไรไหม”หลุยส์เปิดอ่านหน้าถัดไป
“ จะว่าไปแล้ว วันนี้สินะที่ หลุยส์ ริชแมน ภรรยาของฉันพบจุดเปลี่ยนในชีวิตของเธอ ฉันจำได้ดี เธอบอกว่าวันนั้นเป็วันที่เธอพบกับ ‘จอมมาร’ เป็ครั้งแรก เขาเป็ชาวบ้านที่มาสมัครเป็อัศวินของคฤหาสน์ดยุค จอมมารแสดงฝีมือที่ไม่ธรรมดา ทำให้เขาได้รับความชื่นชมจากดยุคริชแมนอย่างมาก หลุยส์ จึงเริ่มสนใจจอมมารเล็กน้อยั้แ่ตอนนั้น” หลุยส์ขมวดคิ้ว ใครเป็ภรรยาของเขากัน แล้วเธอจะได้พบกับจอมมาร คนที่ทำลายประเทศในวันนี้เหรอ แถมเธอยังสนใจเขาอีก จะเป็ไปได้ยังไง หลุยส์ยังคงไม่เชื่อในไดอารี่ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะอ่านต่อ
“คิดแล้วฉันก็อิจฉาจอมมารเหมือนกันนะที่ได้เป็รักแรกของเธอ แต่ฉันยิ่งเกลียดเขามากกว่าที่เขาทรยศเธอ และทำให้เธอต้องเ็ป ถ้าเป็ไปได้ฉันก็อยากจะไปเขตดยุคริชแมนเสียแต่ตอนนี้ หยุดไม่ให้พวกเขาได้เจอกัน แต่ต่อให้ฉันไป ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ ชีวิตนี้เรายังไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ และหากเธอไม่โดนจอมมารทรยศในวันนั้น เราก็คงไม่มีชะตาต้องกันั้แ่แรก” จอมมารเป็รักแรกของเธอ? นี่มันบ้าอะไรเนี่ย เธอจะไปชอบคนที่จะทำลายประเทศบ้านเกิดของเธอได้อย่างไร หลุยส์อ่านบรรทัดต่อไปอย่างรวดเร็ว
“ฉันอยากจะเจอเธอเหลือเกิน ฉันยังจำได้ว่าเธอชอบใส่ชุดนอนสีชมพูลายสวัสดีแมวน้อย ฉันยังจำได้ว่าเธอชอบดื่มชาดำจากต้าฉีในทุกๆเช้า จำได้ว่าเธอไม่ชอบหน้าร้อนเพราะมันอบอ้าว ฉันจำได้ทุกเื่ราวเมื่อเราเคยมีกัน ฉันจำได้ดีว่าเธอชอบขนมหวานที่นำเข้าจากราชอาณาจักรไสยเวท เธอชอบฟังเพลงแจ๊ส เธอชอบให้ฉันลูบหัวเธอก่อนนอน เพราะแม่ของเธอคอยลูบหัวเธอเสมอจนเธอติดเป็นิสัย ” นี่ๆๆ หลุยส์หน้าแดงด้วยความอับอาย เขาไปรู้เื่พวกนี้ได้อย่างไร ที่ไม่น่าเชื่อคือเธอเป็แบบที่เขาเขียนไว้ในไดอารี่จริงๆ เขาเป็สามีในอนาคตของฉันจริงๆเหรอ หลุยส์ไม่อยากจะเชื่อ แต่ส่วนหนึ่งในใจก็แอบเชื่อไปบ้างแล้ว ถ้าไม่ใช่คนที่สนิทสนมกับเธอจริงๆ ไม่มีทางเลยที่จะรู้เื่ของเธอได้ขนาดนี้
“วันนี้จบไดอารี่ไว้เท่านี้ดีกว่า ถ้าฉันเขียนมากกว่านี้ฉันคงเป็โรคคิดถึงตายแน่ๆ” ไดอารี่จบลง หลุยส์ยืนหน้าแดง สมองของเธอทำงานจนจะเกิดพิกัด ฉันกับลูคัส…..จริงเหรอ?
กลับมาทางด้านลูคัส
“เป็ไงผลงานของฉัน นอกจากจะเพิ่มความหน้าเชื่อถือฉันยังแอบวางยาพระเอกของเื่ด้วยนะ เจ๋งไปเลยใช่ไหมละ”ลูคัสพูดกับระบบอย่างภูมิใจ หากระบบมีชีวิตมันคงมองบนลูคัสอย่างหมั่นไส้ แต่ระบบเป็เพียงโปรแกรมเท่านั้น มันตอบลูคัสได้เพียงการรายงานความสำเร็จ
“โฮสต์ได้รับความสำเร็จ ค่าความเชื่อใจถึง 20% เป็ครั้งแรก สามมารถตรวจสอบรางวัลได้ในคลังระบบ” ลูคัสเลียริมฝีปาก เรามาดูกันดีกว่าว่ารางวัลที่สองคืออะไร