บทที่ 29 เสี่ยวเฉียง
หลังจากเก็บหนังสือสกิลและน้ำยาพัฒนาเข้าไปในถุงมิติ เว่ยเสี่ยวซูก็จ้องมองสาวหูแมวที่อยู่ไม่ไกลออกไปอีกครั้ง คราวนี้ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง
“สวยจริงๆ!” เว่ยเสี่ยวซูถอนหายใจยาว djvo0tตัดสินใจอีกครั้งว่าต่อไปจะต้องหาสาวหูแมวมาให้ได้
อาจารย์เคยบอกไว้ว่า ชีวิตคนเราต้องมีเป้าหมาย มีสิ่งที่ไขว่คว้า ชีวิตแบบนั้นถึงจะมีความหมายและมีแรงผลักดัน
ดังนั้น ตอนนี้สาวหูแมวน่ารักจึงกลายเป็เป้าหมายในชีวิตของเว่ยเสี่ยวซูไปแล้ว
เมื่อออกจากตลาด เว่ยเสี่ยวซูก็เรียกแท็กซี่อย่างหรูหรา ไม่นานก็มาถึงชุมชนกั๋วเคอ
หลังจากกลับมาถึงห้อง เขาก็หยิบหนังสือสกิลและน้ำยาพัฒนาออกมาทันที
“เรียนรู้ - อัญเชิญโครงกระดูกองครักษ์!”
หนังสือสกิลกลายเป็แสงดาวพร่างพราว ซึมเข้าไปในจิตสำนึกของเขา เว่ยเสี่ยวซูก็เข้าใจวิธีการอัญเชิญโครงกระดูกองครักษ์ในทันที
หนังสือสกิลระดับต่ำแบบนี้ไม่มีขั้นตอนการเรียนรู้ที่ซับซ้อน ไม่มีข้อกำหนดพิเศษใดๆ การเรียนรู้จึงง่ายมาก
“อัญเชิญ...โครงกระดูกองครักษ์!”
หมอกสีดำพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือ ลอยไปตกที่กลางห้องนั่งเล่น ในชั่วพริบตา หมอกก็สลายไป ปรากฏโครงกระดูกตะวใหม่ขึ้นมา
โครงกระดูกตัวนี้สูงกว่า 2 เมตร ในมือถือโล่กระดูกขนาดใหญ่เกือบเท่าตัวมัน
โล่หนาประมาณ 10 เิเ ดูแข็งแกร่งมาก พลังป้องกันก็น่าจะไม่ธรรมดา
[โครงกระดูกองครักษ์ (ระดับ 1) (ระดับสูง)]
[เลเวล: 13]
[พลัง: 580]
[ความว่องไว: 300]
[ความแข็งแกร่ง: 1050]
[พลังจิต: 188]
[ทักษะ: ทะยานป้องกัน (ระดับ G)]
[ทะยานป้องกัน (ระดับ G): โครงกระดูกองครักษ์สามารถพุ่งเข้าหาเป้าหมายในระยะเวลาอันสั้น พร้อมกับยกโล่ขึ้นป้องกัน ระยะะโสูงสุดคือ 100 เท่าของเลเวล]
“อย่างที่คิด โครงกระดูกสายป้องกัน ดีจริงๆ” เว่ยเสี่ยวซูพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นหยิบกระดูกนิ้วมือปริศนาออกมาจากถุงมิติ แตะเบาๆ ที่หว่างคิ้วของโครงกระดูกองครักษ์
ทันใดนั้น แสงสีดำก็สว่างวาบ ระดับของโครงกระดูกองครักษ์ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากระดับสูงเป็หัวหน้า จากหัวหน้าเป็บอส และในที่สุดก็เลื่อนขั้นจากบอสเป็ขุนพลสัตว์ร้าย
โครงกระดูกองครักษ์ที่เดิมทีสูงกว่า 2 เมตร ตอนนี้สูงถึง 3 เมตร กระดูกทั่วร่างก็ใหญ่ขึ้น โดยเฉพาะโล่กระดูกสีขาว บนโล่มีลวดลายสีดำทองปรากฏขึ้นกว่าสิบเส้น ทำให้ดูแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
โครงกระดูกองครักษ์ยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่น หัวเกือบชนเพดาน ร่างกายที่ใหญ่โตมอบความรู้สึกปลอดภัยอย่างมากให้กับเว่ยเสี่ยวซู
“แบบนี้ค่อยน่าเชื่อถือกว่าโครงกระดูกจอมเวทหน่อย มีมันคอยคุ้มกัน ฉันก็ปลอดภัยมากขึ้น”
เว่ยเสี่ยวซูดีใจมาก ถึงแม้ว่าเขาจะมีความสามารถในการโอนย้ายความเสียหาย แต่ถ้าไม่จำเป็ก็ไม่อยากใช้ เพราะมันเจ็บจริงๆ
อีกอย่าง พลังป้องกันของเว่ยเสี่ยวซูนั้นต่ำมาก ถ้าใช้อธิบายตามระบบเกม เช่น ถ้าพลังป้องกันของเขาคือ 1 และการโจมตีของศัตรูคือ 1000 เขาก็จะได้รับความเสียหาย 999 แต้ม ถึงแม้ว่าความเสียหายนี้จะไม่สามารถฆ่าเขาได้ แต่มันจะถูกถ่ายโอนไปยังโครงกระดูกที่อัญเชิญมา
ยกตัวอย่างเช่น โครงกระดูกองครักษ์มีพลังป้องกัน 2000 ศัตรูไม่สามารถทำลายการป้องกันได้ แต่เมื่อความเสียหาย 999 แต้มถูกถ่ายโอนไป ก็อาจทำให้โครงกระดูกองครักษ์ตายได้ทันที
[โครงกระดูกองครักษ์ (ระดับ 1) (ขุนพลสัตว์ร้าย)]
[เลเวล: 13]
[พลัง: 1880]
[ความว่องไว: 1050]
[ความแข็งแกร่ง: 3888]
[พลังจิต: 888]
[ทักษะ: ทะยานป้องกัน (ระดับ E)]
[ทะยานป้องกัน (ระดับ E): โครงกระดูกองครักษ์สามารถพุ่งเข้าหาเป้าหมายในระยะเวลาอันสั้น พร้อมกับยกโล่ขึ้นป้องกัน ระยะะโสูงสุดคือ 100 เท่าของเลเวล]
“โอ้โห ความแข็งแกร่ง 3888 นี่มันแทงค์ชัดๆ” เว่ยเสี่ยวซูตาเป็ประกาย ใกับค่าความแข็งแกร่งที่น่ากลัวนี้
ในบรรดาโครงกระดูกขุนพลสัตว์ร้ายระดับ 1 แต่โครงกระดูกหมูป่ามีความแข็งแกร่งเพียง 2100 ในขณะที่โครงกระดูกองครักษ์มีเกือบ 4000 นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
และค่าความแข็งแกร่งเกือบ 4000 นี้เป็เพียงค่าของตัวโครงกระดูกองครักษ์เอง ยังไม่รวมโล่ในมือ ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้ลอง แต่ประสิทธิภาพการป้องกันที่แท้จริงของโล่ต้องสูงกว่านี้แน่นอน
“ต่อไปนี้นายชื่อ เสี่ยวเฉียงแล้วกันเสี่ยวเฉียงสุดอึด” เว่ยเสี่ยวซูหัวเราะพลางตั้งชื่อให้มัน
หลังจากเก็บเสี่ยวเฉียงเข้าไปในมิติอัญเชิญแล้ว เขาก็ปล่อยเสี่ยวิ ออกมา เว่ยเสี่ยวซูคิดไว้แล้วว่าจะใช้น้ำยาพัฒนากับใคร
ตอนนี้เพ็กกี้กับเสี่ยวเฉียงของเขาก็เป็ขุนพลสัตว์ร้ายแล้ว เหลือแต่เสี่ยวิที่เป็แค่บอส ดังนั้นน้ำยาพัฒนาต้องเก็บไว้ให้เสี่ยวิ
อีกอย่าง เว่ยเสี่ยวซูค่อนข้างพอใจกับความเสียหาย ในสนามรบของเสี่ยวิ มันปาประทัดทีเดียวก็กวาดศัตรูไปไม่น้อยแล้ว สุดยอดจริงๆ
จากนั้นเขาก็นำน้ำยาพัฒนาทั้งขวดทาลงบนกระดูกของเสี่ยวิ รอประมาณสามนาที น้ำยาถูกดูดซึม เสี่ยวิก็เลื่อนขั้นสำเร็จ
[โครงกระดูกจอมเวท (ระดับ 1) (ขุนพลสัตว์ร้าย)]
[เลเวล: 13]
[พลัง: 855]
[ความว่องไว: 1350]
[ความแข็งแกร่ง: 1220]
[พลังจิต: 3100]
[ทักษะ: ประทัดั์ (ระดับ E)]
[ประทัดั์ (ระดับ E): ปาประทัดั์ที่จะะเิใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหายจำนวนมาก]
“โห พลังจิต 3100 ถ้าครั้งหน้าไปตีบอสแบบรวมกลุ่มเราต้องได้ MVP แน่ๆ”
เว่ยเสี่ยวซูค่อนข้างพอใจในประสิทธิภาพการกำจัดศัตรูของเสี่ยวิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องรับมือกับศัตรูจำนวนมาก ความสามารถในการเก็บกวาดของเสี่ยวินั้นเหนือกว่าคนอื่นๆ ทั้งหมดรวมกัน
แน่นอนว่า ถ้ามันไม่ฆ่าศัตรูหลักร้อย ตัวเองเสียหายหลักพัน เขาก็คงจะดีใจกว่านี้
หลังจากเก็บเสี่ยวิเข้าไปในมิติอัญเชิญแล้ว เว่ยเสี่ยวซูก็อาบน้ำแต่งตัวอย่างง่ายๆ แล้วกลับไปที่ห้องนอน ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา
...
อีกด้านหนึ่ง ภายในสวนอันเงียบสงบของชุมชนกั๋วเคอ ชายชราผมขาวคนหนึ่งนั่งจิบชาอุ่นๆ อยู่ในศาลา มองดูชายลึกลับที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าเมตรด้วยความสนใจ
ชายลึกลับสวมหมวกแก๊ปสีดำและหน้ากากอนามัย มองมายังสวนด้วยสายตาเ็า แต่ก็มีความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ไม่กล้าเคลื่อนไหวใดๆ
ชายชราผมขาวคือสวีซาน ผู้พักอาศัยอยู่ห้อง 303 ตึก 3 เขาดื่มชาอุ่นๆ เข้าไปอึกหนึ่งแล้วผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า
“ตระกูลเฉียนถึงกับส่งแกมาเลยเหรอ? ทำเกินไปแล้วมั้ง?”
“คุณชายาเ็สาหัส อาจจะพลาดการสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีนี้” ชายลึกลับตอบสั้นๆ
สวีซานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเยาะ “สู้เขาไม่ได้ก็หาคนมาช่วย? คุณชายบ้านแกนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ ไม่เหมือนคุณหนูบ้านฉัน...”
พูดถึงตรงนี้ สวีซานก็รู้สึกว่าคำพูดของตัวเองแปลกๆ จึงรีบหุบปาก แล้วด่าในใจ (เว่ยเสี่ยวซูนี่มันสารเลว ได้ยินเ้าบ้านว่า แกยังทำคุณหนูบ้านฉันร้องไห้อีก)
แต่ถ้าพูดถึงความสง่างามและจิตใจ เฉียนจื่อห่าวนั่น เทียบกับคุณหนูบ้านเขาไม่ได้แม้แต่ปลายก้อย
ดังนั้นสวีซานจึงไม่อยากพูดอะไรมาก ตะคอกเสียงเย็นว่า “ให้เวลาแก 3 วินาที ไสหัวไปจากที่นี่ซะ ไม่งั้นตระกูลเฉียนก็เตรียมรับศพแกกลับไปได้เลย”