"สวัสดีค่ะ คุณซัน ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ถ้าอย่างนั้นก็ฝากลูกชายด้วยนะคะ ถึงเขาจะไม่ค่อยพูดและไม่ค่อยได้ยิ้ม แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรไม่ดีหรอกนะคะ"
แม่เขาอธิบายอย่างมีความสุข
"อย่างนั้นเหรอครับ? เข้าใจแล้วครับ
คุณโซนีไม่ต้องห่วงนะครับ"
เขาก็ยิ้มตอบ
จากนั้นแม่ของเขาก็ออกไป เพื่อจะให้ทั้งสองได้ทำความคุ้นเคยกัน (วายล่ะสิฮ่าๆ)
"สวัสดีครับ คุณอู ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"
ซันพูดอย่างเป็นมิตร
"สวัสดีครับ คุณซัน ผมคงต้องรบกวน
คุณแล้วล่ะครับ"
เขาตอบเสียงเรียบ
"ว่าแต่ คุณอู อายุ เท่าไหร่เหรอครับ?"
ซันถาม
"21 ครับ"
เขาตอบ
"ปีนี้ผมอายุ 25 ครับ งั้นผมขอเรียก อู
เฉยๆได้ไหมครับ จะได้คุ้นเคยกัน"
เขาถามอย่างกลัวๆนิดหน่อย
"ได้สิครับ งั้นผมเรียกคุณว่าพี่ซันละกัน"
เขาตอบไปยิ้มไป
เขายังพูดต่ออีก
"พวกเราก็ไม่ต้องพูดสุภาพก็ได้นะครับ
พูดเหมือนพี่น้องหรือเพื่อนก็ได้ครับ
จะได้ทำงานกันง่าย"
เขายังคงยิ้ม
"ก็ได้นะครับ~"
ซันก็ยิ้ม
"งั้นพวกเรามาเล่าเรื่องของพวกเรากันไหม พี่ซัน จะได้เข้าใจกันมากขึ้น"
เขาถาม
"โอ้ ได้สิ งั้นเริ่มจากพี่เลยนะ"
พี่ซันตอบ
จากนั้นทั้งคู่ก็เล่าเรื่องต่างๆกันไป
แต่ที่ไม่อยากจะเชื่อนั้นก็คือ พอเล่ากันจบ
พวกเขาทั้งสองก็เป็นเหมือนเพื่อนสนิท
กันเลยก็ว่าได้ เพราะมีอะไรเหมือนๆกัน
สนิทกันแล้ว
"ไม่น่าเชื่อว่าข่าวที่บอกว่านายกลับมาเพราะต้องหมั้นเป็นเรื่องจริง ฮ่าๆ"
พี่ซันพูดไปหัวเราะไป
"นั้นแหละ ใครจะไปคิด ฮ่าๆ"
เขาก็หัวเราะ
"แล้วใครล่ะๆ?"
พี่ซันถาม
"เดี๋ยวก็ได้เจอกันแหละ แต่พี่ห้ามไปทำอะไรกับเธอเด็ดขาด!!!"
เขาพูดเสียงจริงจัง
"นี่คิดว่าฉันจะแย่งของๆนายงั้นเหรอ?
ไม่มีทาง ฉันขอสาบานตรงนี้ อะไรที่เป็นของนาย ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยว!"
พี่ซันพูดอย่างจริงจัง
"เข้าใจแล้วๆ"
เขาโล่งอก ที่พี่เขาเป็นคนดี
"พี่ซัน พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานที่บริษัท
ของพ่อ ถ้าพี่จะรับงานอะไรก็ช่วยบอก
ผมก่อนด้วยนะ"
เขาอธิบายให้พี่ซันฟัง
"แน่นอนอยู่แล้วสิอู เชื่อมือพี่ได้"
พี่ซันตอบ
"END"