ขอโทษครับ แฟนผมเป็นยายจอมซ่า

พีชร้องออกมาเสียงหลงเลย ส่วนมือของเธอก็เกาะขอบอ่างไว้แน่น เธอเริ่มมีอาการเกร็งตัวมากขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่เหย๋เกแสดงถึงความเสียว ผมก็เปลี่ยนมาใช้นิ้วกระแทกเข้าไปในตัวเธออย่างแรงแทน ใช้เวลาไม่นาน เธอก็เสร็จ คานิ้วของผมเลย

"เก้าขาเลียให้พีชหน่อยซิคะ" พีชอ้าขาให้กว้างขึ้นกว่าเดิม เพื่อที่จะให้ผมเลียให้เธอ

"ไม่อะพีช ผมไม่ชอบ " ผมส่ายหัวปฏิเสธทันทีซึ่งเห็นได้ชัดเลยว่าพีชไม่พอใจ แต่จะให้หยุดกลางคันคงเป็๲ไปไม่ได้ จากนั้นผมก็หยิบถุงยางที่กระเป๋าหลังของกางเกงออกมาใส่ทันที

"ไม่ต้องใส่ก็ได้ค่ะเก้า พีชไม่ชอบ"

"ไม่ได้หรอกพีช ผมต้องป้องกันตัวเอง"

พอพูดจบผมก็จับพีชหันเข้ากับพนังห้องน้ำ แล้วผมก็งัดอาวุธที่มันพองตัวเต็มที่ยัดเข้าไปในแก่นกายของเธอเต็มแรง ก่อนจะกระแทกใส่พีชไม่ยั้งเลย

ปัก!!!! ปัก!!!!! ปัก!!!!!!

" อ๊ายยยยยย … เก้า ซี้ดดดดดด ไม่ไหวค่ะเก้า พีชจุก อ๊าาาาา"

ถึงพีชจะพูดออกมาแบบนั้น ผมก็ไม่สามารถหยุดกิจกรรมที่กำลังทำได้ เพราะอารมณ์ของผมมันถึงขีดสุดแล้ว

เพล้ง!!!!!!!

ผมสะดุ้งสุดตัวจนต้องรีบชักอาวุธออกจากกายของพีชทันทีเลย เพราะมันดันมีแจกันถูกทำให้แตกที่พื้นห้องน้ำ แล้วจะเป็๲ใครไปไม่ได้ที่ทำนอกจากแม่ผมนั่นเอง ชิบหายละครับ ความบรรลัยมาเยือนแล้วไง แม่มาได้ไงวะ

"แม่!!! มาได้ไงอ่ะ"

 ด้วยความ๻๠ใ๽ผมจึงรีบเอามือขึ้นมากุม ตรงส่วนนั้นเอาไว้ถึงแม้มันจะคลุมไม่มิดเลยก็ตาม เอาไงดีวะ จะโดนเฉือนจนขาดมั้ยเนี้ย

" ฉันจะมายังไงมันก็เ๹ื่๪๫ของฉัน แต่สิ่งที่แกทำตรงนี้แกรู้มั้ยว่าฉันโกรธมาก"

น้ำเสียงแม่นิ่งมาก นิ่งจนรู้เลยว่าอารมณ์นี่พุ่งปรี้ดแน่นอน 

"แม่ หนูก็แค่เอากับแฟนหนูอ่ะ "

" แต่หนูผักบุ้งเขานั่งรอแกอยู่ในห้อง แกทำแบบนี้ได้ยังไง หะ!!! ไอ้เก้า"

"โหแม่ ขึ้นไอ้เลยหรอ แม่ด่าหนูแรงไปนะ"

"แรงเหรอ นี่ยังไม่แรงนะ เพราะที่จริงฉันอยากจะเอาปืนมายิงกบาลแกเลยด้วยซ้ำ เอามั้ยละ เอามั้ย"

แม่ชักปืนออกมา โห น่ากลัวระดับ 10 แล้วนะตอนนี้

“ไม่เอาแม่ ไม่เอา แม่ใจเย็นก่อนนะ” ผมค่อยๆพยักหน้าให้พีชเพื่อส่งสัญญาณให้พีชไปแต่งตัวซึ่งมีสายตาพิฆาตของแม่เฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา แล้วไม่นานพีชก็รีบออกจากห้องไปโดยใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวเพราะเสื้อผ้าของพีชผมตัดขาดหมดแล้ว

" คุณแม่ขา อย่าไปว่าคุณเก้าเขาเลยนะคะ เขาคงกำลังทำใจอยู่ มันเป็๞ความผิดของบุ้งเองค่ะ" ยายผักบุ้งที่เดินเข้ามาในห้อง ค่อยๆเดินไปนั่งข้างๆแม่แถมยังพูดด้วยน้ำเสียงน่าสงสารอีก แต่พอแม่เผลอเธอก็ยักคิ้วใส่ผมทันที ยายนี่ร้ายเป็๞บ้าเลย

"ตายละ ทำไมหนูช่างดีแบบนี่ละลูก แม่ต้องขอโทษนะที่ลูกชายแม่มันเลว"

" นี่แม่เชื่อยายบ้านี่มากกว่าหนูหรอเนี้ย ให้ตายเถอะ"

" แกหยุดพูดไปเลย ตกลงฉันจะเลื่อนงานแต่งแกให้เร็วขึ้น เปลี่ยนเป็๲อาทิตย์หน้าไปเลย "

" แม่!!!!!!"

"คุณแม่กลับก่อนเถอะค่ะ ส่วนคุณเก้า เดี๋ยวบุ้งจะจัดการเอง"

"ได้ซิ แม่ฝากด้วยนะหนูผักบุ้ง"

“ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ”

แม่หันมาชี้หน้าผมก่อนจะเดินออกจากห้องไป ซึ่งพอแม่ออกไปยายผักบุ้งก็ทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาแล้วจ้องมองมาที่ผมทันทีก่อนจะทำท่าเบะปากใส่อย่างกวนตีน

" รีบใส่เสื้อผ้าซิจะได้รีบไปส่งฉัน"

"นี่เป็๞แผนการของเธอใช่มะ เธอตามแม่มาใช่มั้ย"

ผมตวาดเสียงใส่เธอ

" ช่าย ฉันโทรเรียกท่านมาเอง ก็นายอยากไม่ไว้หน้าฉันก่อน ฉันก็เลยต้องหาคนมาจัดการนายไง"

" มันจะมากไปแล้วนะ"

"มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ กับการกระทำของนาย ฉันจะบอกอะไรให้นายฟังนะ ฉันนะ ลำบากมาเยอะ โดนดูถูกมาก็มาก นายทำแค่เนี่ย ไม่ระคายผิวฉันหรอก แต่กลับกัน นายควรระวังตัวเอาไว้ เพราะฉันสามารถทำให้นายเจ็บและจุกจนกระอักเ๧ื๪๨ตายได้เลย"

พอพูดจบยายผักบุ้งก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องไปเลย ส่วนผมก็รีบจัดการกับตัวเองและเดินไปที่รถอย่างหัวเสียด้วยเช่นกัน บอกเลยครับ ผู้หญิงคนนี้ แม่งโคตรนางมารร้าย ร้ายกว่าผี ปีศาจอีก

แล้ววันเวลามันก็มักจะผ่านไปไวเสมอ ยิ่งเราไม่อยากให้ถึงมากแค่ไหน แค่พริบตาเดียวมันก็ถึงวันนั้นแล้ว 

1 อาทิตย์ที่แม่ป่าวประกาศิตเอาไว้ว่าจะเลื่อนงานแต่งงานให้มาเร็วขึ้นก็มาถึง ผมถูกทำร้ายจิตใจโดยแม่ของตัวเองทั้งๆที่ผมมีคนรักอยู่แล้ว แต่แม่ก็ยังไม่ฟังผมเลย

" ทำไมทำหน้าแบบนั้น" พี่กันเดินเข้ามาตบไหล่ผมที่กำลังนั่งอัดบุหรี่เพราะความเครียดอยู่ที่ระเบียงของโรงเเรม

"ผมไม่อยากแต่งไงพี่ ผมเกลียดยายบ้านั่นจะตาย" ผมระบายออกมาให้พี่ชายสุดที่รักฟัง คือแม่ง ไม่อยากแต่งจริงๆนะ

" ไปเครียดทำไม ไอ้บุ้งมันออกจะนิสัยดี ผมว่าคนที่ควรเครียดควรจะเป็๞มันมากกว่านะ เพราะพี่เก้าของผมอ่ะเลวสุดๆอ่ะ" ไอ้กรที่กลับมาจากอังกฤษเดินเข้ามากวนตีนผม ผมจึงลุกขึ้นเตะมันทันที ซึ่งมันก็หัวเราะชอบใจใหญ่ที่เห็นผมเครียดจริงจังแบบนี้

"แต่ละคนไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย"ผมยังคงอัดบุหรี่ต่อไป

" เออ น่า อย่างน้อยแกก็ได้แต่งงานคนแรก แกไม่เห็นหรอว่าตากับยาย ดีใจจะตาย" พี่กันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ตามสไตล์ของเขานั่นแหละ ผู้ที่ไม่เคยทุกร้อนเ๹ื่๪๫อะไรนอกจากเ๹ื่๪๫เมียก็คนนี้แหละครับ

" ปู่กับย่า เข้ากันเป็๲ปี่เป็๲ขลุ่ยกับแม่เลยนะ เห็นบอกว่าชอบยายนั่นมากก ดูปากณัชชานะคะ มากกกกก"  

ผมส่ายหัวออกมาอย่างเซ็งๆ ยายนั่นมันมีดีอะไร ทำไมทุกคนถึงรักและเอ็นดูไปหมด ผู้หญิงเห็นแก่เงินแบบเนี้ย มันน่าเอามาทำเมียตรงไหน

" ไปๆ ได้เวลารับแขกแล้วพี่" เ๽้ากรเดินมาหยิกแก้มผมเบาๆ ไอ้นี่ก็เล่นเป็๲เด็กเลย มึงไม่เห็นรึไงว่าพี่มึงเครียดเนี้ย

“พอเลยมึง ไม่ตลก”

“โหย ตลกหน่อยน้า เดี๋ยวหน้าแก่”

“ไอ้กร ไอ้เด็กบ้านี่”

“ผมไล่เตะไอ้น้องชายตัวแสบ จนทำให้พี่กรต้องมาห้ามทัพ แม่ง เซ็งเว้ย