ชีวิตผมกลับมาปกติอีกครั้งเพราะมีความรู้สึกว่าไม่มีใครมาคอยตามหลอกตามหลอนอย่างเคยบางทีไอ้คนที่ตามผมมันอาจะเบื่อเลยเลิกตามไปเองแล้ว เพราะที่ไปผมไม่เยอะไม่ที่มหาวิทยาลยก็ร้านเหล้ามีอยู่แค่นี้แหละ แล้วลูกกุญแจผมก็ยึดคืนมาจากไอ้ตุ๊กแกแล้วคงไม่มีใครแอบเข้ามาขโมยบ๊อกเซอร์ผมอีก หวังว่ามันคงไม่ปั๊มไว้หลายดอกหรอกนะ
ั้แ่เกิดมาครั้งนี้เป็ครั้งที่สองที่มีคนทำให้ผมโกรธได้มากขนาดนี้ครั้งแรกสมัย ม.6 ที่ถูกรุ่นพี่กระเทยที่เรียนจบไปแล้วแอบตามติดชีวิตผมแม่งตามผมทุกที่ ไปเรียนก็ตามกลับหอก็ตาม ขนาดผมไปเดินห้างมันก็ยังตามอีกเรียกได้ว่าตามหลอกตามหลอนหลอนทุกที่ พอผมจับได้ก็สารภาพออกมาว่าแอบชอบผมพอผมปฏิเสธมันก็เลยไปตามพวกที่เป็กระเทยกับเกย์อีกหลายคนมาทำร้ายผมผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรกับคนกลุ่มนี้แค่คิดว่าพอถูกปฏิเสธก็ถึงกับต้องพาพวกรุมทำร้ายมันไม่แฟร์สำหรับผมเลยแต่หลังจากนั้นผมก็กระทืบพวกนั้นจนหมอบแล้วพวกมันก็ไม่โผล่มาให้เห็นอีกเลย แต่ก็เกือบจะมีเหตุการณ์ซ้ำๆแบบนั้นอีกหลายรอบทั้งรุ่นน้องที่โรงเรียนแอบดักรอตามซอกตึกเพื่อนต่างโรงเรียนมาดักรอที่หน้าโรเงเรียนบ่อยๆมีทั้งผู้ชายและผู้หญิงที่เข้ามาวุ่นวายทำเอาผมประสาทแดกเป็ปีพอเข้ามหาวิทยาลัยผมก็เลยเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อหลบหนีจากบุคคลเ่าั้ซะเลย
“วันนี้ไอ้โต๋มันไม่มาเรียนอีกแล้วเหรอ?”
“อืม”
“อะไรวะ!อาทิตย์นี้มันมาเรียนวันเดียวเองนะ”
“มันบอกว่าไม่สบายกูว่าวันนี้กูจะไปแวะดูมันซักหน่อย”
“เอ้า!ก็มึงหอเดียวกันทำไมถึงเพิ่งจะคิดได้?”
“กูก็ะโถามมันทุกวันแหละมันก็บอกว่าไม่เป็อะไร บอกกูไม่ต้องสนใจไง”
“นี่มึงเพื่อนมันป่ะเนี่ย?”
“แล้วมึงก็เพื่อนมันปะ?”
ผมเดินหนีออกมาไม่ได้อยากได้ยินชื่อมัน ฟังแล้วสแลงหู ไปดีกว่าเดี๋ยวกินข้าวไม่อร่อย
“ไอ้อ๋องไปเอาเบียร์มาเพิ่มลังนึงดิ”
“ไอ้อาร์ทมึงไปเอามา”
“เชี่ยไร! ไอ้โอมมันใช้มึงอ่ะ”
“งั้นไอ้อาร์ทมึงไปเอามาสองลัง”
“ทำไมใช้กูอีกแล้วอ่ะ?”
“ก็มึงโง่สุด”
“อะไรวะ มึงเป็พี่กูป่ะเนี่ยไม่อ่อนโยนเลย ใช้แต่กูตลอด”
ผมเบื่อไอ้สองตัวนี้ฉิบหาย มันกัดกันมาเป็ชั่วโมงแล้วไม่เหนื่อยมั่งรึไง? คนยิ่งหงุดหงิดๆอยู่ แล้วทำไมไอ้ตุ๊กแกมันไม่มาร้านเลยวะ? เรียนก็ไม่เข้า ผมว่ามันคงโกรธผมเหมือนกันแหละเพราะวันที่ผมโทรเรียกมันมาที่ห้องผมก็พูดใส่มันไปแรงอยู่เหมือนกันมันเลยร้องห่มร้องไห้เหมือนสัตว์เลี้ยงมันโดนรถชนตายขนาดนั้นตอนนั้นผมแอบเห็นมันเช็ดขี้มูกขี้ตาแล้วก็น่าขำฉิบหายแต่ผมโกรธมันมากกว่าไงตอนนั้นเวลามันเดินผ่านผมก็ยังไม่อยากจะมองหน้ามันเลย ที่ผมอยากจะเจอมันตอนนี้นี่อยากด่ามันหรอกนะไม่ใช่อะไร…
“เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ กูมีธุระ”
“ไปไหนวะไอ้หล่อดึกๆดื่นๆ?”
“เสือก!”
“แงง!ทำไมพวกมึงไม่มีใครอ่อนโยนกับกูเลยซักคน น้อยใจอ่ะ”
“…”
“เดี๋ยวกูถีบไปปิดร้าน!”
หลังจากออกมาหลังร้านผมก็รีบสตาร์ทรถออกมาทันทีตั้งใจว่าจะไปด่าไอ้ตุ๊กแกมันที่หอให้หายโมโหซักหน่อยแต่รู้สึกว่าในกระเป๋ามีอะไรตุงๆ อ่อ…กล่องถุงยางแม่ง! ไอ้ตุ๊กแกมันก็เหลือแดกจริงๆก็วันที่มันมาที่ห้องผมแล้วร้องโวยวาย ก่อนมันจะกลับก็ขว้างไอ้กล่องถุงยาง 0.01 มาโดนหัวผมดังปั๊กเลย ผมเลยจำใจเก็บไว้จะทิ้งก็เสียดายของ เพราะมันก็ไม่ใช่จะถูกๆผมยังต้องเก็บตังค์ไว้ซื้อคอนโดอีก เลยเก็บเอาไว้เองก็แค่…เผื่อได้ใช้ไง
‘ก๊อกๆ’
ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องไอ้ตุ๊กแกมัน อย่างที่บอกกะจะมาด่ามันเฉยๆที่เอาเื่ผมไปพูดแล้วก็จะด่าต่อเื่ที่มันไปยอมไปเรียนแค่นั้นเองไม่มีอะไรเลยจริงๆนะ
“ใครครับ?ไอ้ไข่นุ้ยเหรอ? กูไม่เป็ไรมึงไม่ต้องเข้ามาหรอกกูี้เีเปิดประตู”
“…”
“ถ้าขายประกันผมไม่ซื้อนะครับผมมีแล้ว”
“กูเอง!”
“กูไหนครับ ผมไม่มีเพื่อนชื่อกู”
เหมือนเดจาวูแค่เดินมาเปิดประตูนี่มันยากตรงไหน??
‘ปึง!’
ผมเลยเตะประตูแม่งเลยคนยิ่งโมโหๆอยู่
“เชี่ยแม่ง? จะเตะทำไมวะ? ถ้าประตูกูพังจะทำยังไง?”
ไอ้ตุ๊กแกมันเปิดประตูออกมา ในสภาพที่ค่อนข้างเยิน ผมเผ้ายุ่งเหยิงตาแดงกล่ำแถมปูดเป็ลูกมะนาวอีก แต่พอมันเห็นว่าเป็ผมตามันก็เบิกกว้างกว่าเดิม
“ม…มึงมาทำไม?”
“…”
มันทำท่าจะปิดผมเลยเอาตีนยันประตูไว้ดีนะวันนี้ผมใส่รองเท้าผ้าไป ไม่ใช่หูหนีบไม่งั้นตีนแตกไปแล้วผมก้าวเข้าไปในห้องมันแล้วปิดล็อกประตู
“ม…มึงอย่าเข้ามานะ! กูโกรธอยู่”
“…”
ควรจะเป็กูมั้ยครับที่โกรธฦฦผมเดินเข้าไปใกล้มัน มันทำหน้าตื่นๆแล้วถอยหลังจนติดผนังห้อง
“ทำไมมึงไม่ไปเรียน?”
“เื่ของกู! มึงจะถามทำไม?”
“กวนตีนนะมึงอ่ะ”
มันทำท่าจะเบี่ยงตัวหลบ ผมเลยใช้สองแขนยันผนังห้องกั้นไม่ให้มันหนี ไอ้ตุ๊กแกมันหน้าแดงผมว่ามันคงโกรธผมมากแน่ๆ
“แล้วมึงจะทำไม?”
เสียงมันเริ่มแ่เบาลงแต่ผมก็ได้ยินชัดเจนเพราะหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบ
“ทำไมมึงต้องเอาเื่กูไปพูด?”
ผมต้องพยายามพูดออกไปไม่ให้เสียงสั่นเพราะตอนนี้ในใจผมแกว่งฉิบหาย
“กูไม่ได้พูด!”
“น้ำหน้าอย่างมึงมันเชื่อได้เหรอ?”
ไอ้ตุ๊กแกมันเม้มปากแน่นจนริมฝีปากมันเริ่มซีดแล้ว
“ไม่เชื่อก็เื่ของมึง แต่กู ไม่ ได้ พูด”
“…”
มันพูดเน้นที่ละคำ หน้ามันแดงจัด จนลามไปถึงหูแล้วก็ลำคอที่เคยขาวๆของมัน มันคงจะโกรธจัดผมว่าปากมันเริ่มสั่นแล้วด้วย พอเห็นปากแดงๆของมันขยับใจที่เริ่มแกว่งๆของผมมันก็ดันเต้นแรงขึ้นมาซะงั้น ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ผมแกล้งขยับเข้าไปเบียดมันจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างเรา ผมได้กลิ่นสบู่จากตัวมันหอมอ่อนๆมันคงเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ
“ม…มึงจะทำอะไร?”
มือของมันดันอยู่ที่หน้าอกผม ผมก็เลยคว้าเอวมันให้กระชับเข้ามาอีกตามันเบิกกว้างกว่าเดิมคงจะใ ผมว่าไอ้ตุ๊กแกตอนที่มันดูตื่นๆน่ารักกว่าตอนที่มันยั่วยวนผมอีกนะ
“แล้วมึงคิดว่ากูจะทำอะไรหล่ะ?”
ผมกระซิบที่ข้างหูมันผมเริ่มไล้เลียติ่งหูมันเบาๆตัวมันสะดุ้งเล็กน้อย
“อ๊ะ!”
“หึ!”
มันส่งเสียงร้องผมใช้มือทั้งสองข้างตะปบที่สะโพกมัน แล้วบีบขยำหนักๆหลายครั้ง ตูดมันโคตรเด้งเลยเพลินมือดีจริงๆ
“นี่…มึงอย่านะ!”
ไอ้ตุ๊กแกมันร้องท้วง ผมเลยล้วงเข้าไปในกางเกงผ้าของมันคราวนี้ได้ััตรงๆเลยทำให้รู้ว่าตูดของมันนอกจากจะเด้งสู้มือดีแล้วยังเนียนอีกต่างหากผมชักจะติดใจแล้วจริงๆ
“ทำไม? ทำยังกะมึงไม่เคย”
“มึงคิดจะทำอะไร?”
“ก็จะเอามึงไง”
“…ปล่อยกู”
ยิ่งมันดันผมออกห่างเท่าไรผมก็ยิ่งเบียดตัวเองเข้าไปมากขึ้นเท่านั้น ก็ลองดูสิว่าใครจะแน่กว่ากัน
“ทีมึงยังไปให้กูเอาถึงที่ห้องแล้วทำไมกูจะมาเอามึงที่นี่ไม่ได้?”
“ไอ้เชี่ยอ๋อง อ๊ะ!”
ผมบีบเค้นตูดงอนๆของมันอย่างมันเขี้ยว ไอ้ลูกชายผมมันก็รู้งานดีเหลือเกินเพราะมันเริ่มเตรียมพร้อมละผมเลยกระชับสะโพกไอ้ตุ๊กแกเข้ามาแล้วเสียดสีไอ้ลูกชายของเราไปมา
“อ๊ะ! เดี๋ยว”
“อะไรอีกของมึงก็ขึ้นแล้วป่ะ? หรือมึงจะไม่เอา?”
มันหลบสายตาผมที่จ้องมองมันงงกับมันเหมือนกันเพราะบางทีก็ยั่วผมซะจนผมไปไม่ถูก แต่บางทีมันก็มีท่าทีขัดขืนแต่ผมก็รู้สึกได้ว่าตอนนี้ไอ้ลูกชายของมันก็ดูจะให้ความร่วมมือดี
“ป…ไปที่เตียง”
เสียงไอ้ตุ๊กแกมันกะซิบเล่นเอาผมขนลุกสู้ๆเลย แม่ง!แค่เสียงครางกระเส่าของมัน ก็ทำเอาผมนี่เคลิ้มได้ไอ้ตุ๊กแกมันร้ายจริงๆ
มันพาผมเดินไปที่เตียงแล้วผลักผมนอนลงไป แล้วไอ้ตุ๊กแกมันก็ขึ้นมานั้งบนตัวผมตอนนี้มันถอดกางเกงออกไปแล้วมึงนี่ก็ใจกล้าเนอะ! แต่ไอ้ลูกชายมันยังไม่เต็มที่ซักเท่าไร มันก็ถอดเสื้อตัวเองออกแล้วโยนลงไปข้างเตียงท่าถอดเสื้อมึงนี่จะฮอตไปไหน?? ผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อกเลย! แม่งหัวนมตั้งแล้วอ่ะ โคตรอยากกัดเลย ผมจะหันมาชอบสีชมพูก็ไอ้ตอนนี้แหละ!
ผมทำท่าจะคว้าเอวมันเข้าหาตัวแต่ก็ถูกมันใช้มือยันหน้าอกไว้แล้วจับผมถลกหนังออกเสื้อยืดของผมถูกโยนไปกองข้างเตียงเหมือนกันแล้วมือของมันก็เลื่อนขึ้นมาจับที่คางผมและมันก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ
“มึงอยู่เฉยๆกูยังโกธมึงอยู่นะ”
นี่ตกลงกูผิดใช่มั้ย? กูกะจะมาจัดการมึงให้ ‘ยับ’แต่กลายเป็กูกำลังจะถูกมึงจัดการแทนแล้วมั้งเนี่ย
“…”
แล้วผมจะพูดอะไรได้ก็คงเป็เหมือนทุกครั้งแหละ ผมก็คงถูกมันจูงจมูกต่อไป…มอๆ
มันโน้มตัวลงมาแล้วจูบที่ปากผมเบาๆ มันเริ่มกัดที่ริมฝีปากล่างผมหลายครั้งแต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรกลับคิดว่ารู้สึกดีซะอีก ผมได้ยินเสียงอะไรซักอย่างแต่ไม่ได้สนใจ เพราะกำลังถูกไอ้ตุ๊กแกมันล่อลวงอยู่ไม่มีเวลาคิดเื่อื่นหรอกมันค่อยๆสอดลิ้นเข้ามาในปากผมแล้วใช้ปลายลิ้นไล่ต้อนผมอย่างหนักหน่วง
“อืม…”
ผมเคยบอกว่าไอ้ตุ๊กแกมันจูบเก่งแต่ต้องเปลี่ยนคำพูดใหม่เป็โคตรเก่งต่างหาก!
‘คลิ๊ก’
“อื้อ!”
เสียงโละหะกระทบกันดังคลิ๊กผมเงยหน้าขึ้นไปมองที่หัวเตียงก็พบว่ามือของตัวเองถูกกุญแจมือสีชมพูที่มีก้อนฟูๆล็อกไว้กับเล็กหัวเตียงเรียบร้อยแล้วให้ตายเถอะ! ผมเริ่มจะกลับมาเกลียดสีชมพูอีกรอบแล้ว
“มึงรู้อะไรมั้ย?”
ไอ้ตุ๊กแกมันยันตัวขึ้นไปนั่งบนเอวผมแล้วก็ส่งยิ้มยียวนกวนประสาทที่สุดมาให้
“…”
“ที่กูไม่ไปเรียนก็เพราะว่ากูรอมึงมานี่แหละ”
“ห๊ะ!”
ผมลองขยับแขนเผื่อว่ากุญแจมือมันจะหลุด แต่ปรากฏว่ามันแน่นมาก
“กูรู้คนอย่างมึงอ่ะใจอ่อนจะตายเดี๋ยวมึงต้องมาดูกูซักวัน”
“…”
ผมพูดไม่ออกบอกไม่ถูกแต่ที่รู้ๆตอนนี้รู้สึกจุกมากแต่ไม่ใช่้าข้างซ้ายนะครับ มันเป็ด้านล่างต่างหากก็มันเล่นบดสะโพกไปมาขนาดนั้น
“อา…ไอ้โต๋ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!”
“หึ!มึงจะทำอะไรกูได้หืม ? เอากูน่ะเหรอ? เอาดิกูชอบ”
“…”
ยางอายคงไม่มีเหลือบนหน้าหล่อร้ายของมันแล้ว
มันจัดการถอดกางเกงยีนส์ผมออก เหลือแต่บ๊อกเซอร์สีดำที่นูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดมันทำท่าจะโยนกางเกงยีนส์ผมไปข้างเตียงเหมือนอย่างเคย แต่มีเสียงกรอบแกรบๆ มันเลยคลำกระเป๋ากางเกงแล้วก็ทำหน้าแปลกใจไอ้ตุ๊กแกมันล้วงเข้าไปในกระเป๋าดูแล้วหยิบออกมาดู โป๊ะแตก! มันเป็กล่องถุงยาง!
“นี่มึงตั้งใจจะมาเอากูจริงๆใช่มั้ย??”
มันยิ้มแต่มันไม่ได้หวานหยดย้อยอะไรเลย แต่มันเป็ยิ้มที่ดูแล้วเ้าเล่ห์ที่สุดต่างหาก!
“เออ! แล้วไง??”
กล้าทำก็ต้องกล้ารับกูมันแมนๆอยู่แล้ว
“มึงติดใจกูเหรอ?”
“หึ! อย่าฝัน!”
กูแค่ติดใจตูดเด้งๆของมึงเถอะไม่ใช่ติดใจมึงเล๊ย
“กูจะทำให้มึงขาดกูไม่ได้เลยไอ้อ๋องมึงคอยดูก็แล้วกัน!”
ไอ้ตุ๊กแกโต๋มันโน้มตัวลงมาแล้วกัดที่ซอกคอผมสัด!เจ็บจี๊ดเลย
“อ๊ะ!”
มันไซร้ที่ซอกคอผม ดูดจนเกิดเสียงดัง ผมเดาว่าต้องเป็รอยแน่ๆเท่านั้นยังไม่พอ มันค่อยๆพรมจูบมาที่เนินอก แล้วใช้ลิ้นไล้วนที่หัวนมสีน้ำตาลของผมก็ผมไม่ได้ตัวขาวเหมือนมันนี่จะได้มีหัวนมชมพูกะเขาอ่ะ
“อา…”
แม่งจริงดิวะผมต้องนอนให้มันย่ำยีแบบนี้จริงๆเหรอ คิดแล้วก็ขนลุกสู้ๆเลย
“อ๊ะ! ไอ้โต๋กูเจ็บ”
มันกัดหัวนมผมแล้วเลียเบาๆตบหัวแล้วลูบหลังนะมึงอ่ะ
“มึงรู้มั้ยไอ้อ๋อง? แม่งหุ่นมึงนี่โคตรน่ากัดเลย…”
“…”
ก็พอรู้ ไม่งั้นมึงคงไม่ลูบๆคลำๆทำตาเป็ประกายขนาดนี้หรอก แต่ชมอย่างเดียวก็พอ ไม่ต้องกัดหรอกกูกลัวเจ็บ
“อืม…”
ผมก็ต้องปล่อยให้ไอ้ตุ๊กแกมันลูบไล้หน้าท้องผมจนอิ่ม ซึ่งมันทำให้ตัวผมนี่เกร็งจน ’แข็ง’ เลย แล้วมันก็ล้วงต่ำเข้าไปด้านในบ๊อกเซอร์ของผมไอ้ลูกชายตัวดีที่มักชอบทำเื่ขายหน้าให้ผม ก็ต้อนรับขับสู้กับมือมันดีอย่างเคยพอโดนหลายๆครั้งมันคงจะชิน จะทำให้กูขายหน้าไปถึงไหนถามหน่อย?
“อา…อืม”
“หึ! คิดว่าจะแน่มึงไม่ทันกูหรอกไอ้อ๋อง”
เออจริง! กูสู้มึงไม่ได้ซักอย่าง อยากทำอะไรก็เชิญเลยจะขึ้นจะขย่มอะไรก็ตามใจมึงแต่อย่าให้กูมาเสียเที่ยวก็แล้วกัน ไม่หมดกล่องห้ามหยุด!
หน้าท้องผมเกร็งขึ้นมากระทันหันเมื่อปลายลิ้นร้อนแตะลงมาที่ไอ้ลูกชายตัวดี
“อืม…ซี๊ดดดด…อา”
หลังจากนั้นก็คงไม่ต้องบอกนะครับว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้…
เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง เพดานห้องแบบนี้ไม่ใช่ห้องกูนี่หว่าพอมองที่มือตัวเอง ก็เห็นข้อมือที่มีรอยแดง มันไม่ได้เป็รอยใหญ่โตอะไรหรอก ที่มองก็แค่อยากรำลึกถึงที่มาของมันต่างหากที่มาของการถูกไอ้ตุ๊กแกมันย่ำยีอีกครั้ง เล่นเอาผมเสียไปหลายน้ำเลยทีเดียว จะว่าไปผมก็ปวดหน้าขาหน่อยๆแล้วก็รู้สึกว่าขาอ่อนล้ายังไงก็ไม่รู้
หลังจากยกแรกผ่านไป ไอ้ตุ๊กแกมันก็ปล่อยมือผมป็นอิสระพอมือผมหลุดได้เท่านั้นแหละ ผมก็รีบจับมัน ‘กด’ต่อทันที่ ไม่ได้หรอกครับ ไอ้นี่น่ะมันแผนสูงชอบหลอกล่อผมให้ติดกับได้ง่ายๆผมเลยต้องเอาคืนบ้าง พอหันไปมองไอ้ตุ๊กแกที่ตอนนี้มันยังหลับอยู่ ดูท่าทางมีความสุขเหลือเกินลบคราบหน้าตาเยินๆของมันเมื่อวานไปแทบหมดสิ้นเหลือแต่ไอ้หนุ่มรูปหล่อที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ สงสัยได้น้ำดี เพราะจริงๆแล้วมันก็…ของผมเองแหละ!
ผมลุกขึ้นยืนแล้วเซนิดหน่อยแม่งขาสั่นหว่ะ! พอมองไปรอบๆก็เห็นว่าห้องนี้มันเหมือนผ่านาย่อมๆมาเลย เสื้อผ้ากระเด็นกระดอนกันไปคนละทิศคนละทางถุงยางใช้แล้วเกลื่อนห้อง ผมต้องเดินด้วยขาที่สั่นๆเพื่อไปเก็บรวบรวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์แล้วก็บ๊อกเซอร์ที่มันกระเด็นไปคนละทิศคนละละทางมาสวม พอสวมเสื้อผ้าเสร็จหันไปมองมันเห็นตูดมันโผล่พ้นผ้าห่มมาก็ชักมันเขี้ยว เลยเดินไปฟาดตูดมันทีนึง
‘เพี้ยะ’
“อื้อ…ใครวะ…”
เสียงมันยังงัวเงียอยู่ มันนอนบ่นงึมงำๆ แต่ไม่ยังยอมลืมตาบทจะร้อนแรงก็สุดๆใครฉุดไม่อยู่จริงมึงเนี่ย!เล่นเอากูขาสั่นไปหมด ผมเดินออกมาจากห้องมันเพื่อกลับห้องตัวเองยังนะครับผมยังไม่ได้หายโกรธมันเื่ที่มันเอาเื่ผมไปพูดนะ แค่ลดลงนิดนึง นิดเดียวเท่านั้น! เพราะนี่แค่มาเก็บดอกเฉยๆ ถ้าเกิดผมรู้สึกโกรธมันขึ้นมาอีก ผมก็อาจจะมาเก็บดอกอีกนะครับคราวหน้าอาจจะมีทบต้นด้วยก็ได้ แต่ผมว่าไอ้ 0.01 นี่มันใช้ดีจริงๆคงต้องไปซื้อเตรียมไว้ซักโหลแล้วล่ะ
96
