--- ห้วงฝุ่นทรายพัดกระหน่ำและะุสังหาร ---
ลมร้อนแห่งทะเลทรายเท็กซัสพัดหอบเอาฝุ่นสีเหลืองแห้งกรังเข้ามากระทบบานหน้าต่างไม้ผุพังของโรงเตี๊ยมสองชั้นหลังเก่าในเมืองร้าง เสียงเอี๊ยดอ๊าดของไม้ค้ำยันโอนเอนตามแรงลม ผสานกับเสียงปืนที่ดังเปรี้ยงปร้างขึ้นเป็ระยะจากกลุ่มคาวบอยนอกกฎหมายแก๊ง 'บลัดดี้แจ็ค' ที่กำลังปิดล้อมลานดินด้านล่างไว้ทุกด้าน
ภายในห้องพักแคบๆ บนชั้นสองที่เต็มไปด้วยหยากไย่และเตียงไม้เก่าชำรุด **'ชาริฟ'** นายอำเภอหนุ่มวัยยี่สิบแปดปี ย่อตัวต่ำอยู่หลังขอบหน้าต่าง ใบหน้าคมคร้ามแดดมีเหงื่อเม็ดโตไหลซึมตามไรผมสีเข้ม ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองผ่านช่องลมออกไปด้านนอก ปืนลูกโม่คู่ใจในมือของเขาเหลือะุเพียงไม่กี่นัด เสื้อเชิ้ตสีดินปืนที่ปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกหนากำยำที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อและรอยแผลเป็จากการปราบอริร้าย หน้าท้องแกร่งขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักหน่วงสะกดอารมณ์
ที่มุมห้องมืดสลัวบนโซฟาหนังเก่าผุ มีร่างของ **'แอนนา'** บุตรสาวของคหบดีในเมืองที่ถูกจับมาเป็ตัวประกัน นางถูกมัดข้อมือข้อเท้าตึงไว้ด้วยเชือกป่านหนาแ่า ปากถูกอุดด้วยผ้าสะอาดเพื่อป้องกันการส่งเสียง ดวงตากลมโตของนางเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวขณะจ้องมองชาริฟ ผู้เป็ความหวังเดียวในการเอาชีวิตรอด
"บ้าเอ๊ย... พวกมันมีกันเกือบสิบคน" ชาริฟสบถในลำคอพลางเช็ดเหงื่อที่ข้างแก้ม หากเขาบุ่มบ่ามออกไปตอนนี้ ทั้งเขาและแอนนาคงต้องกลายเป็ศพเฝ้าทะเลทรายแห่งนี้ ลึกๆ ในใจนายอำเภอหนุ่มปรารถนาที่จะได้รับพลังอันมหาศาล สัญชาตญาณการยิงปืนที่ไร้พ่าย และความกล้าหาญในการทลายแก๊งชั่วเพื่อปกป้องเมืองนี้และพาร่างของตัวประกันสาวกลับไปอย่างปลอดภัย
ทันใดนั้น ประตูไม้ของห้องพักพลันถูกผลักออกช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างหนึ่งที่ทำให้ชาริฟต้องหันปากกระบอกปืนเข้าใส่โดยสัญชาตญาณ!
ทว่าภาพที่ปรากฏกลับไม่ใช่กลุ่มโจรร้าย แต่เป็หญิงสาวต่างถิ่นผู้หนึ่งที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหลบภัย ใบหน้าสวยหวานปานน้ำผึ้งเปรอะเปื้อนฝุ่นทรายจางๆ ดวงตาคู่กลมโตฉายแววตื่นตระหนกสุดขีด ทรวงอกอวบอัดใหญ่โตล้นทะลักขอบเสื้อรัดรูปสีขาวบางเบาขยับไหวขึ้นลงอย่างรุนแรงตามแรงเหนื่อยหอบ เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายดินะเิที่สวมกระโปรงยีนส์สั้นรัดตึงเน้นสัดส่วนอวบอิ่มชวนสะท้านใจ ผิวกายของนางชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อบางๆ ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจคล้ายดอกไม้ป่าหลังฝนตกฟุ้งกระจายไปทั่วห้องแคบๆ
"ช่วยข้าด้วย... นายอำเภอ... พวกมันไล่ยิงข้าเข้ามา..." น้ำเสียงของนางหวานสั่นพร่า หญิงสาวคนนั้นคือ **'มารตี'** ที่เพิ่งข้ามมิติเวลามาและแปลงกายในร่างสาวหลงทางสะโพกดินะเิเพื่อแทรกซึมเข้าหาเป้าหมาย
ชาริฟชะงักงัน หัวใจเต้นโครมครามด้วยความสับสนและตื่นตะลึงในเรือนร่างอันเย้ายวนเหนือธรรมชาติของหญิงตรงหน้า เขาเอื้อมมือหนาไปกระชากตัวนางเข้ามากอดแนบอกแล้วปิดประตูลอนลงทันที ััแรกที่หน้าอกนุ่มหยุ่นขนาดใหญ่เบียดเสียดปะทะกับแผงอกแกร่งของเขาทำให้ระบบไหลเวียนโลหิตพุ่งพล่าน ร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา
"ชู่ว... เงียบไว้คุณหนู ที่นี่อันตรายเกินไป" ชาริฟกระซิบข้างหูของมารตี เสียงแหบพร่าอย่างควบคุมไม่ได้ กลิ่นกายของนางส่งผลกระทบต่อจิติญญาของเขาโดยตรง พลัง *เสน่ห์สะกดจิต LV.2* ของมารตีแผ่ซ่านออกมากระตุ้นความ้าลึกๆ ของนายอำเภอหนุ่มที่พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ความดิบกระหายมาตลอดหลายปี
--- ลมหายใจที่ร้อนรุ่มและข้อตกลงลับ ---
เสียงปืนด้านล่างดังขึ้นอีกสองนัด ตามมาด้วยเสียงะโข่มขู่ของพวกโจรที่เริ่มเดินขึ้นบันไดไม้เสียงดัง *เอี๊ยด... เอี๊ยด...* ทีละก้าว
ความตายที่คืบคลานเข้ามาใกล้ทำให้อะดรีนาลีนในร่างกายของชาริฟพุ่งขึ้นสูงถึงขีดสุด เช่นเดียวกับความ้าทางเพศที่ถูกจุดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง มารตีช้อนสายตามองเขา ดวงตาฉ่ำปรือด้วยตัณหารัญจวน นางแสร้งทำเป็ตัวสั่นเทา มือเรียวสวยลูบไล้ไปตามแผ่นหลังหนาและลาดไหล่กว้างของนายอำเภอหนุ่ม ก่อนจะจงใจเบียดหน้าขาอวบอัดเข้าหาจุดกึ่งกลางลำตัวของเขาที่บัดนี้เริ่มดุนดันแข็งขืนขยายใหญ่ขึ้นใต้กางเกงหนัง
"พวกมันกำลังจะเข้ามา... นายอำเภอ... หากเราต้องตายในคืนนี้ ข้าปรารถนาจะมอบความอบอุ่นสุดท้ายให้แก่ท่าน และข้าสัญญา... ว่าท่านจะได้รับพลังในการสยบพวกมันทั้งหมดเมื่อเสร็จสิ้นพิธีกรรมรักกับข้า" มารตีกระซิบเสียงเบาหวิวพลางขบเม้มติ่งหูของเขาเบาๆ
ชาริฟสูดหายใจลึก กลิ่นกายและคำเชื้อเชิญที่เปี่ยมด้วยราคะหนาหนักบวกกับสถานการณ์หลังชนฝาทำให้สติสัมปชัญญะของเขาขาดผึงลงทันที เขาจ้องมองใบหน้าสวยยั่วยวนแล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำปนดิบกระหาย "ถ้าอย่างนั้น... ก็มาร่วมรักกันท่ามกลางดงะุนี้เถอะแม่สาวน้อย!"
ชาริฟกระชากร่างของมารตีไปที่เตียงไม้เก่า ปัดฝุ่นทรายออกลวกๆ แล้วกดร่างอวบอัดอูมตึงของนางลงบนฟูก มารตีครางแ่ในลำคอพลางอ้าขาออกกว้างเผยให้เห็นต้นขาขาวอวบแน่นตึง ชาริฟไม่รอช้า เขาถอดเสื้อเชิ้ตปลดเข็มขัดปืนโยนลงข้างเตียง เผยให้เห็นท่อนกายแข็งแกร่งขนาดใหญ่ั์ที่เหยียดตึงสีเข้มเต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปนร้อนระอุจนแทบะเิ
แอนนาที่นอนถูกมัดอยู่บนโซฟามุมห้องเบิกตากว้าง จ้องมองเหตุการณ์ร่วมรักสดๆ ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ใบหน้าสวยหวานของนางแดงซ่าน ร่างกายสั่นระริก ลมหายใจสะดุดขัดเมื่อกลิ่นอายราคะฟีโรโมนของมารตีแผ่ซ่านเข้ามาในระบบประสาทของนางด้วยเช่นกัน ทำให้นางเริ่มบิดส่ายสะโพกไปมาบนโซฟา ส่งเสียงอู้อี้ในลำคอราวกับครางระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านในกาย
--- ศึกสวาทดุดันรัญจวนทรายร้อน ---
ชาริฟขยับขึ้นทาบทับร่างของมารตี มือหนาข้างหนึ่งบีบขยำทรวงอกอวบอัดคู่โตล้นมืออย่างแรงจนเนื้อนุ่มปลิ้นตามร่องนิ้ว ยอดอกสีหวานชูชันแข็งเป็ไตสู้มือ ชายหนุ่มก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหง สูดกลิ่นหอมฉุนกึกพลางขบเม้มสร้างรอยรักสีกุหลาบสะท้านใจ มารตีแอ่นหน้าอกขึ้นรับัั มือเรียวจิกเล็บลงบนไหล่กว้างระบายความกระสันเสียว
"ซี้ด... นายอำเภอ... หน้าอกข้าจะแตกแล้ว... บีบอีก... อ๊ะ... รุนแรงกับข้าเลย..." มารตีคราง Dirty Talk กระตุ้นอารมณ์ดิบในกายชายหนุ่ม เสียงครางหวานใสของนางสะท้อนก้องห้องพัก ผสานกับเสียงพายุฝุ่นและเสียงฝีเท้าโจรด้านนอก
ชาริฟยกขาเรียวอวบอัดข้างหนึ่งของมารตีขึ้นพาดบ่ากว้าง เผยให้เห็นกลีบเนื้อดอกไม้งามสีหวานฉ่ำน้ำรักเยิ้มสีใสหล่อลื่นจนเงารุ้งสะท้อนแสงสลัว ชายหนุ่มจับแก่นกายแข็งเขื่องยาวใหญ่จ่อเข้ากับรอยแยกสีแดงระเรื่อ ค่อยๆ กดสะโพกสอบเบียดแทรกท่อนเอ็นร้อนระอุหัวหยักบานกดลึกเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นตึงเปรี๊ยะ
"อ๊า...! แน่นเหลือเกิน... ซี้ด... รูของเ้าตอดรัดท่อนเอ็นข้าแน่นจนแทบแตก" ชาริฟครางต่ำ สองมือบีบสะโพกผายแน่นตึงโยกเข้าหาตัว
"อื้อ...! อ๊ะ... ใหญ่จัง... เสียว... สอดเข้ามาให้หมดนายอำเภอ... อ๊า!" มารตีสะดุ้งสุดตัวเมื่อท่อนกายใหญ่ยาวบดขยี้ผ่านผนังเนื้อนุ่มที่ตอดขมิบถี่ระรัว ร่างอวบสั่นคลอนไปตามแรงกดแทรกอันหนักหน่วง ชาริฟกระแทกสะโพกสอบกดก้มสวนพรวดเดียวจนมิดด้ามชนเข้ากับปากมดลูกลึกจนมารตีร้องครางเสียงหลง
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องเป็จังหวะหนักหน่วงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ ชาริฟกระแทกกระทั้นกามกายเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง สัญชาตญาณสัตว์ป่าตะวันตกถูกปลุกเร้าเต็มที่ ท่อนกายใหญ่ยาวครูดไถและบดบี้จุดกระสันภายในซ้ำๆ จนมารตีเสียวซ่านสะท้านทรวงส่ายหน้าไปมาบนหมอน ผมเผ้าสยายยุ่งเหยิง หยาดน้ำรักผสมน้ำใคร่ฉีดไหลเยิ้มหยดเปื้อนเตียงไม้
"อ๊าๆๆๆ... ชาริฟ... กระแทกเข้ามาแรงๆ... อ๊ะ... ลึกๆ แบบนั้น... เสียวหัวใจจะขาดแล้ว... ซี้ด... อูย..." มารตีร้องครางพลางขยับสะโพกผายยกขึ้นสวนรับจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง หน้าอกอวบอัดโยนคลอนกระเพื่อมไหวรุนแรงจนน่าหวาดเสียว ชาริฟก้มลงงับขยำยอดอกป้อนจูบอย่างดูดดื่ม เสียงแลกลิ้นเปียกชื้นดังประสานคลอ
ที่มุมห้อง แอนนามองภาพชาริฟที่กำลังโยกคลึงกระแทกกระทั้นใส่หญิงสาวแปลกหน้าอย่างดุดัน เสียงเนื้อกระทบกัน *ตั่บๆๆๆ* และคำพูดดิบโลนรัญจวนทำให้นางสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ช่องคลอดของแอนนาตื่นตัวบีบรัดตัวจนปล่อยหยาดน้ำหวานเปียกแฉะกางเกงผ้าเนื้อบาง นางครางอู้อี้ผ่านผ้าอุดปาก *อื้อ... อ๊าย...* แอ่นสะโพกงอนงามเบียดเสียดกับโซฟาหนังระบายความหื่นกระหายลึกๆ ในจิตใจ
"ซี้ด... ทนอีกนิดนะแม่สาวน้อย... ข้าจะแตกแล้ว... ตอดดีเหลือเกิน... อูย..." ชาริฟกัดฟันกรอด มัดกล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งตึง แขนแกร่งช้อนใต้เข่าทั้งสองข้างของมารตีขึ้นมากดชิดอกขยับสะโพกกระทุ้งแทงลึกรัวยิบไม่ยั้งจังหวะสุดท้าย
"อ๊าๆๆๆ... ไม่ไหวแล้ว... จะออก... จะเสร็จแล้ว... อ๊ายยย!" มารตีครางยาว ร่างกายเกร็งระริก ช่องทางรักตอดขมิบระรัวโอบรัดลำเอ็นร้อนระอุราวกับจะดูดกลืนเข้าไปทั้งหมด ชาริฟคำรามลั่นในลำคอกดกระแทกเน้นย้ำลึกสุดแรงเกิดสองสามครั้งก่อนจะหลั่งน้ำอุ่นร้อนฉีดพุ่งเข้าไปในกายสาวระลอกแล้วระลอกเล่าจนล้นทะลัก
ในวินาทีที่ทั้งสองก้าวข้ามขอบฟ้ากามารมณ์พร้อมกัน พลัง *กลืนกินราคะ LV.2* ของมารตีทำงานทันที นางสูดกลืนแรงปรารถนาและความหื่นกระหายทั้งหมดของชาริฟเข้าสู่จิติญญา สะสมแต้มเพิ่ม `+100 แต้ม` รวมเป็ 1800 แต้มอย่างรวดเร็ว ผิวกายของมารตีเปล่งประกายสีชมพูจางๆ ก่อนจะจางหายไป
--- พร์ปืนคู่และความศักดิ์สิทธิ์ ---
"พรประทานของเ้า... เป็จริงแล้ว... นายอำเภอผู้กล้าหาญ..." มารตีกระซิบข้างหูของชาริฟด้วยรอยยิ้มเย้ายวนเปี่ยมเสน่ห์ ขณะที่ร่างกายของเขารู้สึกถึงกระแสพลังงานอุ่นวาบที่ไหลเวียนเข้าสู่กล้ามเนื้อและประสาทตา ดึงดูดสายตาของเขาให้คมกริบและนิ่งสงบราวกับเวลาหยุดหมุน พลังชีวิตกลับมาเต็มเปี่ยม ความกังวลและความกลัวสลายหายไปสิ้นเหลือเพียงสมาธิระดับพระกาฬ
ชาริฟก้มมองมารตีด้วยความอัศจรรย์ใจ ทว่าร่างของหญิงสาวกลับเริ่มเลือนรางกลายเป็ละอองฝุ่นทรายสีทองระยิบระยับและสลายหายไปกลางอากาศต่อหน้าต่อตา ทิ้งไว้เพียงหยาดน้ำรักอุ่นๆ บนฟูกและความสุขสมที่ยังหลงเหลืออยู่ในกาย
ชาริฟหยิบปืนลูกโม่คู่ใจขึ้นมา บัดนี้เขารู้สึกว่าปืนในมือเปรียบเสมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย เขารู้ทิศทางลม วิถีะุ และตำแหน่งของศัตรูด้านล่างทั้งหมดอย่างแม่นยำด้วยสัญชาตญาณเทพปืน ชายหนุ่มก้าวไปแก้เชือกมัดให้แอนนาที่นอนหอบหายใจรวยรินใบหน้ายังคงแดงซ่านสะท้านอารมณ์
"รอข้าอยู่ที่นี่นะ แอนนา... ข้าจะไปจัดการพวกมันให้หมด" ชาริฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความมั่นใจและทรงพลัง
เขาก้าวออกจากห้องพักชั้นสอง เสียงปืนลูกโม่คำรามลั่นเปรี้ยงปร้างสลับกับเสียงร้องโอดครวญของแก๊งนอกกฎหมายด้านล่างที่ถูกยิงแสกหน้าทีละคนอย่างแม่นยำไร้การพลาดเป้า ท่ามกลางละอองฝุ่นทรายที่พัดโหม มารตีเฝ้ามองภาพนั้นจากห้วงมิติเวลาด้วยรอยยิ้มสะใจ ก่อนจะก้าวเดินสู่มิติเวลาถัดไปเพื่อสะสมแต้มพลังรักของนางต่อไปชั่วนิรันดร์...