ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ถังฮวนผงะถอยหลัง เพียงกระพริบตา ก็เห็นว่าอุ้งเท้าหน้าของหมาป่าตะปบลงมาแล้ว กลิ่นเหม็นไหม้โชยมาจากอุ้งเท้านั้น เขาอดหัวร่อมิได้
"สัตว์ก็ยังเป็นสัตว์อยู่วันยังค่ำ พวกพ้องตกตายลงไปมากมากมาย กระบี่เพลิงเมฆาเล่มนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือได้ เจ้าไม่เห็นรึ? " "แง่งงงง!"ดูเหมือนว่ามันจะโกรธแค้นอย่างหนักแล้ว ร่างกายของหัวหน้าฝูงทะยานขึ้นไปบนอากาศ มันอ้าปากกว้างและพุ่งเข้าหาถังฮวน รวดเร็วดั่งลมพายุโหมกระหน่ำ ถังฮวนเห็นดังนั้น จึงตะโกนลั่น โจมตีด้วยกระบี่เพลิงเมฆาผสมผสานกับเปลวเพลิงสีแดงฟันตรงไปที่หัวหมาป่านั้น เจ้าจ่าฝูงหมาป่าตัวนี้ไม่ได้เป็นเพียงหมาป่าดำธรรมดา ทักษะการต่อสู้ระดับต่ำ ใช้ไม่ได้ผลกับมัน ดังนั้นต้องรับมือด้วยวิธีการธรรมดาและเรียบง่ายที่สุด เมื่อเผชิญหน้ากับจ่าฝูงหมาป่าจัง ๆ มันเอียงหัวนิด ๆ คล้ายกำลังยิ้มเยาะคู่ต่อสู้ พร้อมทั้งตะปบกรงเล็บหน้าออกมา แล้วเพ่งมองถังฮวนด้วยสายตาเหยียดหยามเล็กน้อย "ตูมมม!" จากการปะทะที่ดุเดือด ถังฮวนรู้สึกได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งของมัน ทุกครั้งที่มันโจมตี ราวกับว่ามีค้อนขนาดใหญ่หนักสิบปอนด์กระทบกับตัวกระบี่อย่างรุนแรง ทั้งแขนของถังฮวนปวดแปลบ จนแทบจะประคองกระบี่ไม่ไหว จนมันโจมตีครั้งสุดท้าย กระบี่เพลิงเมฆาถึงกับหลุดร่วงออกจากมือ ช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง อุ้งเล็บของคู่ต่อสู้ก็ตะบบลงที่หน้าอกถังฮวน วินาทีนั้น อกของถังฮวนกระเพื่อมถี่ เลือดในกายพลุ่งพล่าน ร่างลอยล่องไปในอากาศ กระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตรตอนที่ตกกระแทกพื้นถังฮวนกระอักเลือดออกมา เขารู้สึกวิงเวียนจึงหลับตาลง แล้วดูเหมือนจะหมดสติไป "อิ๋ง อิ๋งง ..." อสูรน้อยตัวสีฟ้าขนปุกปุยพยายามตะกายออกจากใต้คอของถังฮวนแล้ววิ่งตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไปราวสิบเมตรเมื่อวิ่งไปถึงใต้ต้นไม้ใหญ่ ก็ชะงักฝีเท้าและหันมามองถังฮวน พร้อมส่งเสียงเตือนใส่หูเขา กระนั้นถังฮวนก็ยังไม่ได้สติ พวกหมาป่าค่อย ๆ ก้าวเข้ามา พวกมันอ้าปากเล็กน้อย เห็นฟันผุ ๆ และเขี้ยวอันแหลมคม น้ำลายไหลย้อย อสูรสีฟ้าตัวน้อยตัวสั่นเทาทั้งน้ำตา จ่าฝูงหมาป่ามองดูมันด้วยสายตาเย็นชา เหลียวมองไปยังถังฮวนราวกับกำลังคิดว่าจะกินใครก่อนดีทันใดนั้น มันเอียงหัวนิดหนึ่ง แล้วกัดที่คอถังฮวนอย่างรวดเร็ว! ขณะที่คมเขี้ยวกำลังจะฝังลงไปในกล้ามเนื้อ พลันถังฮวนก็ลืมตาขึ้นใช้มือคว้ารัดคอหมาป่าอย่างแรง ร่างของเขาพุ่งตัวขึ้นมาทันที แล้วยืนบนหลังของตัวจ่าฝูง เกี่ยวขารัดที่ท้องมันภายในชั่วพริบตาฝ่ามือของถังฮวนก็กระชับไปที่คอหมาป่าพร้อมจุดประกายเพลิงในทันใดนั้นเปลวเพลิงร้อนแรงก็ลุกท่วมศีรษะของจ่าฝูงหมาป่าทั้งหมด "บรู๊วววว!!" ขนอันหนาของมันติดไฟแล้ว ส่งกลิ่นไหม้เกรียมกระจายไปทั่วบริเวณ "เอ๋งงงงง!"หมาป่าตัวจ่าฝูงร้องทุรนทุรายเจ็บปวด ส่ายหัวไปมา เมื่อเห็นว่าถังฮวนไม่ตกลงมา มันก็ทะยานร่างขึ้นไปแล้วหมุนวนในอากาศ จากนั้นตกกระแทกลงกับพื้นเสียงดังสนั่น "ตุ๊บบ!" ในขณะที่ตกลงสู่พื้น ถังฮวนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ทว่าขาทั้งสองข้างยังรัดแน่นไม่ยอมปล่อย เหตุการณ์วนเวียนอยู่แบบนี้หลายครั้ง และถังฮวนไม่อาจกำราบมันลงได้ในครั้งเดียวภายใต้เปลวอัคคีพิสุทธิ์เจ้าหมาป่ายิ่งทุรนทุรายดุร้ายมากยิ่งขึ้น มันพุ่งจากตะวันตกไปตะวันตก ส่งเสียงคำรามลั่นในปากเพียงไม่นานมันก็เริ่มบาดเจ็บไปทั่วตัว เกลือกกลิ้งไปเรื่อย ๆ ยิ่งเวลาผ่านไป การเคลื่อนไหวก็ค่อย ๆ ลดลง จากนั้นไม่นาน เจ้าหมาป่าขนาดมหึมาก็มอดไหม้มลายหายไป

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 สั่งหารจ่าฝูง (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 30 สั่งหารจ่าฝูง (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้