ในยามค่ำคืนของปราสาทสูงใหญ่ ที่ห้องโถงของตัวปราสาทนั้นมีชายคนหนึ่งผมสีขาวเงินตาสีน้ำเงินเป็ประกายเเสงนั่งอยู่ที่บันลังของเขา เเละมีผู้ติดตามสองคน ยืนอยู่ด้านขวาเเละซ้ายของชายหนุ่ม เป็หญิงสาวผมสีดำปล่อยผมยาว เเละมีหางขนฟูนุ้มอยู่ที่หลังของเธอ เเละอีกด้านเป็ผู้หญิงผมสีทองมัดผมหางม้า หุ่นเรียวโค้งเว้าได้ส่วนกันทั้งคู่ ใบหน้าของเธอทั้งสองคนนั้นมีสีหน้าที่เศร้าออกมาอย่างชัดเจนเหมือนกับว่าจะมีเื่ร้ายกำลังจะเกิดขึ้นในเร็วนี้
“ไม่เอาน่าๆ อมทุกข์เชียว เดี๋ยวตีนกาก็ขึ้นจนเสียสวยหรอกทั้งสองคน”
ชายหนุ่มที่เห็นทั้งสองคนทำหน้าหงอยๆ ก็เลยเเซวพวกเธอทั้งสอง พร้อมกับยื่นมือของเขานั้นเข้าไปลูบทืี่หัวของหญิงสาวทั้งสองคนอย่างเอ็นดู นั้นก็พอจะทำให้ทั้งสองคนนั้นยิ้มขึ้นมาได้เล็กน้อย
“เอาละๆ เเขกมาเเล้วนะ ได้เวลาเริ่มงานสุดท้ายกันเเล้วนะ”
““ค่ะ””
ทั้งสองคนนั้นเอยตอบรับคำพูดของผู้เป็นายของพวกเธอ เเละประตูของทางเขาโถงนั้นก็ได้เปิดออก โดยมีคนทั้งหมด 5 คนเดินเข้ามา โดยทั้ง 5 คนนั้นต่างเป็คนละเผ่าพันธ์ทั้งสิ้น โดยมี เทพ เอลฟ์ คนยัก ครึ่งสัตว์ เเละคนที่นำหน้าพวกเขามาคือ มนุษย์
พวกเขาทั้ง 5 คนนั้นคือ ผู้นำของเเต่ละเผ่าพันธ์ที่ ชายที่นั่งบัลลังนั้นได้เอาชนะ เเละได้ขึ้นเป็ผู้นำสูงสุด เเละเขาคือ พาเทอร์ลูน คราเดียอุส
ผู้นำทั้ง 5 นั้ประกอบด้วย ผู้กล้าเซอร์ลิว เป็สาวผมสีดำยาว ดวงตาสีเเดงราวทับทิม โดยมีดาบคู่ใจของนางเหน็บอยู่ที่เอวของเธอ เเละคนที่อยู่ต่อจากเธอเป็ชายร่างใหญ่มีออร่าเเสงสว่างออกมาตามตัวของเขา เขาคือเทพสูงสุดโอรุส เป็เทพที่คอยคุมสวรรณ์หรือท้องฟ้าของโลกเเห่งนี้ เเละอีก 3 คนที่เดินเลียงหน้ากระดานมาด้านหลัง นั้นคือ เอเลฟีล เลอร์ ดูเคลัสเทลมัส เขาเป็ผู้นำเผ่าเอลฟ์ เอลดี้ เเมคคลีเเลน เธอเป็ผู้นำครึ่งสัตว์ เป็ครึ่งสิงโต เเละตาเเก่เมอร์ริว เขาคือหัวหน้าของเหล่าคนยัก ที่เขาเข้ามาเดินในนี้ได้ก็เพราะเขานั้นย่อขนาดตัวของเขาเอาไว้ให้พอๆ กับคนธรรมดา
“ไง คราเดียอุส เรียกรวมตัวฉุกเฉินเเบบนี้คงมีเื่ด่วยสินะมีอะไรงั้นหรอ”
“อื้ม ใช่เเล้วละ เเต่ก่อนอื่นนะ ขอถามโอรุสก่อนน่าจะดีกว่า ไม่ใช่ว่ามีเื่ที่ควรจะบอกพวกเราไม่ใช่หรือไง”
“อ้ะ ข่าวไวดีจริงๆ เลยนะก็พวกเ้าน่าจะรู้ว่าใน่นี้นั้น มีปรากฎการเเปลกๆ เกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ เเละสาเหตุของมันคือ เเกนพลังเวทย์ที่เป็ของโลกใบนี้มันกำลังเสียความเสถียร”
“ก็ว่าอยู่ ว่าทำไมผืนดินใน่นี้มันมีเสียงเเปลกไป ที่เเท้เกิดเื่นี้ขึ้นเองสินะ เเล้วท่านจะทำยังไงดีละ ท่านคราเดียอุส"
"โดนตาเเก่อย่างเ้าเรียกท่านเนี่ยกี่ครั้งก็ไม่ค่อยชินเลยเเหะ เเต่ก็เอาเถอะ ข้าว่าจะเอาเเกนพลังเวทย์ของข้าเข้าไปเป็ตัวกระตุ้งให่้มันกลับเข้าสู่สภาวะปกตินะ เท่านี้ก็จบเื่ เเละโลกจะกลับมาเป็ปกติ"
ชายหนุ่มบอกถึงสิ่งที่เขานั้นจะทำออกมา นั้นก็ทำให้คนที่ได้ฟังนั้นต่างใ เเละเทพสูงสุดโอรุสนั้นทำท่าครุ้นคิดว่ามันจะเป็ไปได้จริงหรือไม่ ส่วนคนอื่นนั้นต่างก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะนั้นก็เป็ผลที่ดีสำหรับพวกเขาที่โลกนั้นได้ไปต่อ พวกเขาเลยไม่ได้เเสดงความคิดอะไร เเต่ก็คิดตามไปด้วย มีเพียงผู้กล้าที่มองไปที่ผู้ติดตามทั้งสองคนด้านหลังของชายหนุ่ม พวกเธอนั้นทำหน้าที่กำลังเศร้า เเละหลบสายตาให้เห็น นั้นก็ทำให้เธอรู้ว่าสิ่งที่เพื่อนของเธอที่อยู่ตรงหน้านั้น กำลังจะทำการสังเวยตัวเอง
"เ้ากำลังจะสละร่างกายตัวเองเข้าไปรวมกับเเกนโลกสินะ“
”จริงด้วยถ้าทำเเบบนั้น ไม่ใช่เเค่เเกนจะกลับมาเสถียรเเต่มันจะมีพลังงานให้มันใช้เป็ระยะเวลานานเลย“
”โดนรู้ซะเเล้วหรอเนี่ย เห้อ ใช่ข้าจะเอาตัวเข้าไปหลอมรวมเข้าไปกับเเกนโลเเละเป็ที่ให้พลังงานกับมัน เเละนั้นหมายความว่าข้าจะตาย“
”เ้าคงจะไม่ได้ทำเเบบนี้เเค่ เพราะว่าเพื่อให้โลกไปต่อเท่านั้นใช่ไหม“
”ใช่เเล้วละ เพื่อเป็การเเลกเปลี่ยนของการสละตัวตนขอบข้า นั้นคือ ข้าจะให้พวกเ้าทำให้ข้าเกิดใหม่อีกครั้งในอีก 1000 ปีข้างหน้า“
“อื้มได้สิ เอาตามนั้นได้เลยข้าไม่ขัด”
“ท่านผู้กล้าเเบบนั้นมัน”
เทพสูงสุด เเละคนอื่นๆ นั้นใกับข้อเสนอนั้น เเละการตอบตกลงของผู้กล้าที่ตอบสนองในทันที เหมือนว่าคนอื่นๆ นั้นจะไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอเ่าั้ เเต่ผู้กล้านั้นถอนหายใจ เเละกุมหัวของเธอส่ายไปมา
“พวกท่านนี้ระเเวงเกินไปเเล้ว เ้านั้นนะยอมเสียเวลาทั้งชีวิตต่อจากนี้ เเละยอมละทิ้งจากสิ่งที่เขามีในตอนนี้เพื่อช่วยพวกเราขนาดนี้ ยังจะปฏิเสธเขาอีกหรอ เเละอีกอย่างเ้านั้นคงได้ทดลองจนมั่นใจเรียบร้อยเเล้วนั้นเเหละ”
“ถ้าผู้กล้าอย่างเ้าพูดอย่างงั้นละก็ ก็คงไม่มีอะไรที่ต้องเป็ห่วงเเล้วก็คงไม่จำเป็ต้องขัดเเย้งละนะ พวกเ้าเองก็เหมือนกันใช่ไหม”
“อ่า ก็ตามนั้นเเหละ”
“ถ้างั้นถือว่าเป็อันตกลงละนะ เเล้วก็ผู้กล้าข้ามีเื่อยากให้เ้าทำต่อจากนี้"
“ดูเเลคนของที่่นี้เเทนเ้าใช่ไหมละ"
“หึ เ้านี้รู้ดีจริงๆ งั้นก็ตามนั้นละ งั้นก็ขอลาก่อนนะ สหายของข้าทั้งหลาย ถ้ามีโอกาสเราอาจจะได้เจอกัน"
หลังสิ้นเสียงนั้นก็มีวงเเหวนเวทย์ที่ใต้เท้าของคราเดียอุส ก่อนที่่ร่างกายของเขานั้นได้หายไป เเละก็เกิดเเรงสั่นะเืไปทั่วเเผนดินระยะหนึ่ง มันก็หายไป เเละไม่นานเทพสูงสุดนั้นก็มีการเเจ้งเตือนทางจิตโดยเหล่าลูกน้องของเขา นั้นก็ทำให้เขายิ้มอย่างใในเวลาเดียวกัน เพราะปัญหาที่เขานั้นกังวลมาโดยตลอดนั้นได้จบลง ถึงเเม้ว่าจะด้วยฝีมือของคนที่เขานั้นไม่ได้ไว้ใจเลยสักนิดเดียว
“เหมือนว่าเ้านั้นจะทำได้ตามที่พูดงั้นตามสัญญาข้าได้จัดการตามที่เขาขอเรียบร้อยเเล้วละ ในอีก 1000 ปีเขาจะได้กลับมาเกิดที่โลกเเห่งนี้อีกครั้ง”
“งั้นหรอ อื้มงั้นพวกเราคงต้องจัดการงานต่อจากนี้ให้ดี เขาที่ตื่นมาในอีก 1000 ปี จะได้ไม่มาด่าเราย้อนหลัง”
“นั้นสินะ”
1K
