น้ำฟ้าอาบน้ำเสร็จก็สวมชุดคลุมออกมานั่งที่ริมเตียงแปรงผมอยู่เงียบๆ อาของเธอมีธุระด่วนต้องออกไปข้างนอกกับอาเขย หญิงสาวกำลังจะล้มตัวลงนอนประตูห้องของเธอก็มีกริ๊กคล้ายถูกไขมาจากข้างนอก
“ใคร?” ปากร้องถามแต่มือของหญิงสาวคว้ากระเป๋าถือขึ้นมา เธอคลำหาที่ช็อตไฟฟ้า เื่ราวเลวร้ายรอบตัวรุมเร้า เธอรู้สึกประสาทค่อยๆ ขมวดเกลียว
ผลัวะ!
“ผมเอง”
ร่างสูงและใบหน้าคุ้นตาทำให้เธอแทบจะผวาเขาไปหา แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเขาเป็ฝ่ายไม่ยอมติดต่อเธอมาเอง หญิงสาวก็นั่งตัวแข็ง
“คุณเอากุญแจสำรองไขเข้ามาแบบนี้ได้ไง?”
“ทำไมจะไม่ได้ ผมมานอนห้องนี้บ่อยๆ”
“ไม่จริง คุณนอนห้องข้างๆ ต่างหาก”
“อ๊ะ! คุณสนใจผมมากถึงขนาดรู้ด้วยว่าผมมักจะนอนห้องนั้น”
น้ำฟ้ายังคงนั่งนิ่ง เธอนึกน้อยใจที่เขาทำเหมือนไม่สนใจไยดี
“ั้แ่มีคนนั่งร้านกาแฟด้วยนี่ คุณดูคอแข็งขึ้นนะ เห็นผมก็เหมือนไม่อยากจะคุย”
หญิงสาวนึกดีใจขึ้นมาวูบ เขาพูดแบบนี้แสดงว่าแอบจับตามองเธออยู่ บางทีอาจจะมีคนของเขาที่คอยดูเธออยู่ที่บริษัท
“มีคนคบก็ดีกว่าไม่มี ไม่ใช่เหรอ? คุณนุเขาก็ทั้งเก่งทั้งนิสัยดี คุณก็เคยบอกว่าฉันควรคบคนดีๆ กับเขาบ้าง ฉันคิดว่าคุณนุนี่ล่ะคนดีที่ฉันควรคบ”
แววตาของณัฐวุฒิไหววูบด้วยความโกรธ “สนิทกับนายอนุรักษ์เร็วจังนะ ไม่ทันไรก็เรียกคุณนุคะ คุณนุขาแล้ว”
น้ำฟ้าเบือนหน้าหนี เธอแอบยิ้มที่เขาหึงหวง คืนนี้เขาเข้ามาหาเธอถึงในห้องจะปล่อยให้เขาออกไปง่ายๆ ไม่ได้
“คนเราคุยกันถูกคอ แถมเขามีน้ำใจเลี้ยงขนมฉันบ่อยๆ ก็ควรจะสนิทกันสิ คุณไม่พอใจอะไรอีก? ตอนฉันคบแก๊งเจ็ดดาวก็ว่าฉันเป็พวกบ้าคลั่งอยากจับผู้ชายรวย ตอนนี้ฉันคบพนักงานธรรมดา ไม่ดีหรือไง?”
ณัฐวุฒิหน้าตึง เขาคิดจะมาทำให้เธอโมโหแต่ตอนนี้เป็ตัวเองที่แทบจะทนไม่ไหว เขาเดินเข้าหาเธอจนแทบจะชิดตัว น้ำฟ้าแสร้งสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมองเขา
“คุณยืนคุยอยู่ตรงโน้นก็ได้ ทำไมต้องมาใกล้นัก?”
“ผมกับคุณยังต้องห่วงเื่ระยะห่างอีกเหรอ?” เขาทำหน้ายียวน
เธอลุกขึ้นยืน เชิดหน้าขึ้นจ้องเขา “ตอนนี้ฉันไม่สร้างปัญหาให้พี่นาแล้ว คุณไม่ต้องมาควบคุมฉันอีกก็ได้ ต่อไปฉันจะคบกับผู้ชายดีๆ ที่ขยันทำงาน ฐานะพอใช้ได้ มีชีวิตอย่างที่คุณเคยชี้นำ”
ณัฐวุฒิสะอึก คำพูดของเขาที่เคยใช้กดข่มเธอถูกนำออกมาทิ่มแทงเขาจนเถียงไม่ออก สายตาของชายหนุ่มหม่นแสง นางร้ายอย่างเธอคงจะไม่ได้สนใจความสัมพันธ์ทางกายที่มีกับเขา ตอนนี้มีผู้ชายคนใหม่ที่น่าสนใจโผล่ขึ้นมา เธอก็พร้อมจะสลัดเขาทิ้ง
“ผม...” เขาคิดจะบอกว่าที่เขาเข้ามาหาเธอก็เพื่อบอกลา ภารกิจในสองวันข้างหน้าเสี่ยงอันตรายนัก หากว่าเกิดพลาดท่าเสียทีตายไป คงน่าเสียดายที่ไม่ได้แม้แต่บอกลา
ความรันทดในสายตาของเขาทำให้น้ำฟ้าใ แต่จู่ๆ เธอจะเปลี่ยนท่าทีเป็เห็นใจเขาก็ไม่ควร หญิงสาวจึงทำทีขยับตัวแล้วชนขอบเตียง
“โอ๊ะ!”
สัญชาตญาณทำให้ณัฐวุฒิยื่นสองมือออกไปประคองหญิงสาวเอาไว้ เสื้อคลุมของเธอมัดเอาไว้หลวมๆ พอทั้งสองล้มตะแคงไปบนเตียงด้วยกัน สาบเสื้อคลุมอาบน้ำของเธอก็เบะออก
อกขาวสล้างถูกเปิดข้างหนึ่ง ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเบาๆ
“คุณปล่อยฉันสิ คุณไม่มีสิทธิ์มาจับฉันไว้แล้วนะ” เธอส่งเสียงแหว
คำว่าไม่มีสิทธิ์ทำให้ณัฐวุฒิถึงกับโมโหขึ้นหน้า “ทำไมผมจะไม่มีสิทธิ์? ไอ้นุนั่นต่างหากที่ไม่มีสิทธิ์” เขารวบเอวน้อยของเธอเขามาชิด จูบที่ริมฝีปากแล้วดูดไปทีละนิด
น้ำฟ้านึกโล่งใจที่เธอเดาถูกว่าคนบ้าอำนาจอย่างเขาต้องลงมือกับเธอแน่ เพื่อไม่ให้เขาเปลี่ยนใจ เธอจึงทำท่าดิ้นเล็กน้อย เขาออกแรงรัดเธอแน่น หญิงสาวจึงค่อยๆ ทำตัวโอนอ่อนผ่อนตาม ยกสองแขนโอบรอบคอ เผลอปากให้เขาสอดลิ้นเข้าไป
เพราะห่างเหินไปหลายวันทำให้ไฟสวาทในตัวชายหนุ่มถูกจุดขึ้นและโหมกระหน่ำอย่างรวดเร็ว สองหนุ่มสาวกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันจนผ้าห่มหลุดร่วงไปที่พื้น เสื้อผ้าถูกทึ้งและดึงออกจากร่างกาย น้ำฟ้าที่สวมเสื้อคลุมออกมาจากห้องอาบน้ำเพียงตัวเดียว ถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็ว ต่างฝ่ายต่างก็คิดถึงรสรักซึ่งกันและกัน แม้จะไม่มีคำพูดแสดงความหวานซึ้ง แต่ร่างกายกลับสนองตอบซึ่งกันและกันเป็อย่างดี
ณัฐวุฒิดึงเอาผ้าห่มที่พื้นขึ้นมาคลุมกาย เขากอดเธอไว้หลวมๆ ยิ้มน้อยๆ เมื่อทบทวนแล้วรู้สึกว่าตัวเองถูกผู้หญิงตรงหน้ายั่วจนขาดสติ
“คุณจงใจใช่ไหม? คุณทำให้ผมทนไม่ไหว”
เธอหัวเราะเบาๆ จูบซอกคอของเขา ดูดแรงๆ จนขึ้นรอย
“คุณมันนางร้ายชัดๆ ทำรอยไว้ตรงนี้ อยากให้คนอื่นรู้ว่าผมมีเ้าของงั้นเหรอ?”
“คนอย่างคุณ รอยเดียวคงไม่พอ ฉันรู้นะว่าผู้หญิงที่สกายกิฟต์หลายคนเล็งคุณอยู่ ฉันไม่ยอมหรอก”
“ทีคุณล่ะ ไปดื่มกาแฟกับไอ้หมอนั่น คิดว่าผมพอใจหรือไง?”
“ฉันไม่ได้ชอบคุณนุนะ เขาเก่งคอมพิวเตอร์จนน่าทึ่ง ฉันเพิ่งรู้ว่าเขากำลังสืบเื่ในบริษัทของเรา”
“สืบอะไร?”
“คดีทุจริตของคุณกรินทร์ เขาดักฟังโทรศัพท์ได้ด้วย ก็เลยรู้ว่าคุณกรินทร์ติดต่อกับลุงของฉัน”
ณัฐวุฒิมองหน้าน้ำฟ้า “ที่คุณกับเขาไปดูโรงงานซอสด้วยกันก็เกี่ยวกับเื่นี้ใช่ไหม?”
“คนของคุณแอบตามฉันไปเหรอคะ?”
เขาใช้มือบีบคางน้อยของเธอ “ผมนี่ล่ะ ตอนที่คุณกับเขายืนดูแท็บเล็ตด้วยกัน ผมเกือบทนไม่ไหวตรงเข้าไปต่อยเขาแล้ว”
น้ำฟ้ายิ้มหวาน ยกมือขึ้นลูบหน้าอกเขาเบาๆ “ถ้าคุณเข้าไปต่อยเขาจริงๆ ฉันอายเขาแน่เลยค่ะ คนทั้งบริษัทรู้ว่าฉันเป็ผู้หญิงที่ถูกพี่นาทิ้งนะ เลขาของพี่นาจะโผล่มาต่อยผู้ชายที่ฉันสนิทด้วยไม่ได้”
“ถ้างั้น ผมจะไปประกาศว่าคุณเป็ผู้หญิงของผม” น้ำเสียงเขาเข้ม
“คุณกล้าเหรอคะ?”
“ทำไมจะไม่กล้า? ผมไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาแตะต้องเนื้อตัวคุณเด็ดขาด” มือของเขาเคล้นหน้าอกเธอเบาๆ “มีผมคนเดียวเท่านั้นที่จะทำให้คุณครางเรียกพี่ณัฐได้”
น้ำฟ้าหน้าแดง เวลาที่ทั้งสองร่วมรักกันเขาชอบให้เธอเรียกเขาว่าพี่ณัฐด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า “คนลามก คุณไม่คิดจะโรแมนติกบ้างหรือไง?”
“อย่างคุณเหมาะจะโรแมนติกที่ไหน? เมื่อกี้ผมกำลังจะออกไปแล้ว แต่คุณก็ยั่วผมจนสำเร็จ ผมว่าคุณชอบให้ผมทำเื่บนเตียงมากกว่า” เขายื่นหน้ามาเม้มใบหูเธอ “บอกผมมาเดี๋ยวนี้ว่าคุณกับนายอนุรักษ์สืบได้ความอะไรมาบ้าง?”
“ถ้าฉันไม่บอกล่ะค่ะ?”
“เดี๋ยวผมทำให้คุณร้องขอชีวิตอีกที คุณก็สารภาพเอง” เขายิ้มมีเลศนัยก่อนจะเริ่มลูบไล้เนื้อตัวของเธอเพื่อปลุกไฟราคะอีกครั้ง
กว่าจะได้พูดคุยกันอย่างจริงจังก็จวนเที่ยงคืน สองหนุ่มสาวที่เข้าไปอาบน้ำจนร่างกายสดชื่น สวมเสื้อคลุมมานอนหยอกเย้ากันอย่างหวานชื่น
“อีกสองวัน บอสนัดให้ผู้จัดการโรงงานซอสมาพาเยี่ยมโรงงาน ผมคิดว่าวันนั้นอาจจะเป็การนองเืครั้งใหญ่ มีคนเข้าออกโรงงานนั้นนับสิบคน ดูแล้วน่าจะเป็พวกมือปืนที่ลุงของคุณเลี้ยงไว้”
“พวกที่เราเห็นในงานศพเหรอคะ?”
“ใช่ งานนี้ค่อนข้างเสี่ยง คุณเนศรับหน้าที่ดูแลคุณภัสรา คุณผักกาดและน้องพืชพร้อมด้วยบอดี้การ์ดจำนวนหนึ่ง ส่วนบอสกับผมและบอดี้การ์ดอีกสองคนจะเป็ตัวล่อเข้าไปข้างในโรงงานซอส”
**************
5K
