“อ้าว! สหายหญิงคุณฟื้นแล้วเหรอ?”
หวังเฉิงที่คิดว่าจะไปทำธุระไม่นานอย่างที่เขาคิดเอาไว้ในตอนแรก แต่พอเอาเข้าจริงๆ กว่าเขาจะทำธุระเสร็จ เขาก็ใช้เวลานานมากกว่าที่คิดเสียอีก
และพอเขามาถึงที่ห้องพักผู้ป่วยของสหายหญิงที่มีด้ายแดงผูกมัดเชื่อมโยงด้วยกันกับตัวเขาแล้ว เขาก็เห็นว่าตอนนี้เธอก็ได้ฟื้นขึ้นมาแล้วอีกด้วย
ลู่ไจ้ไจ้ที่กำลังนึกถึงเื่เกี่ยวกับการที่ว่าเธอจะเผชิญหน้ายังไง ถ้าเกิดว่าตัวเธอได้มีโอกาสเจอหน้าเขาคนที่เป็เนื้อคู่ของเธออีกครั้งอยู่นั้น เธอก็ไม่คิดเลยว่า ตัวเขาจะกลับมาหาเธออีกครั้ง ทั้งยังมาถามอาการป่วยของเธออย่างเป็ห่วงเป็ใยในตัวเธอขนาดนี้ได้น่ะ
ทำให้ตอนนี้ ลู่ไจ้ไจ้ก็ชักจะทำตัวไม่ถูกเช่นกัน ว่าเธอควรจะพูดตอบกลับเขาอย่างไรดี เพราะเมื่อเห็นว่าพอร่างสูงที่เดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางที่มั่นคง จริงจัง และไหนจะใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาอีก มันก็ทำเอาคนที่ชอบคนหล่อเป็ทุนเดิมอยู่แล้วอย่างเธอ ก็ยิ่งเขินอาย จนไม่กล้าสู้หน้าของเขามากไปกว่าเดิมอีกด้วยนะสิ
และยิ่งพอรู้ว่า ตัวเขานั้นเป็เนื้อคู่ของเธอด้วยอย่างนี้แล้ว เธอก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกขึ้นมาเลยทีเดียว แต่ลู่ไจ้ไจ้ก็ไม่รู้ว่า ตัวเขานั้นจะสามารถมองเห็นด้ายแดงที่ผูกมัดตัวเขาและเธอที่นิ้วก้อยของกันและกันให้เชื่อมโยงกันด้วยไหมนะ?
แต่พอเห็นว่าเธอชักจะจ้องมองที่ใบหน้าของเขามากเกินไปแล้ว อีกทั้งเธอก็ยังมัวแต่เขินอายไม่รีบตอบกลับคำถามของเขาอย่างเสียมารยาทอีก จากนั้นลู่ไจ้ไจ้ก็รีบเอ่ยขอบคุณตัวเขา ที่ได้พาเธอมาส่งโรงพยาบาลในทันที
แล้วลู่ไจ้ไจ้ก็ไม่รู้เช่นกันว่าทำไมเธอถึงได้มานอนพักที่ห้องพิเศษอย่างนี้ได้ ทำให้เธอที่ได้ทั้งขอบคุณและได้เล่าอาการป่วยของเธอให้เขาฟังจบลงแล้ว บรรยากาศภายในห้องที่มีกันแค่สองคนนั้น มันก็เงียบกริบขึ้นมาในทันที
หวังเฉิงที่ได้ฟังคนป่วยที่เอ่ยขอบคุณตัวเขาที่ได้พาเธอมาส่งที่โรงพยาบาลจบ เขาก็ไม่รู้ว่า ตัวเขานั้น ควรจะพูดเื่ด้ายแดงกับเธอดีไหม?
อีกอย่างเขาก็กลัวว่า ถ้าเกิดไม่รีบพูดกับเธอในตอนนี้ เขาก็กลัวว่าเขาจะเสียเธอไปนะสิ เพราะในความรู้สึกที่เขามีต่อหญิงสาวที่นอนป่วยอยู่บนเตียงนั้น มันช่างรุนแรงมากเสียเหลือเกิน แล้วเขาก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขาเช่นกัน
เพราะพอเขาเห็นเธอนอนป่วยหนักมากอย่างนี้แล้ว เขาก็ทั้งรู้สึกเป็ห่วง อีกทั้งยังรู้สึกเ็ปที่หัวใจของเขามากอีกด้วย
และที่เขาเงียบนั้น มันก็ไม่ใช่อะไรหรอกนะ…
แต่เพราะเขาก็กำลังคิดว่า ทำไมคนที่พูดกับเขาอยู่ในตอนนี้นั้น ถึงช่างได้แตกต่างกับเื่ราวของเธอที่เขาได้ไปสืบมามากเลยล่ะ
และก็ใช่อีกนั่นแหละ ที่เขาได้หายไปเมื่อกี้นั้น ตัวเขาก็ไปสืบเื่ราวเกี่ยวกับตัวลู่ไจ้ไจ้ชนิดที่ว่าั้แ่เด็กยันโตของคนตรงหน้าของเขานั่นเอง
แต่พอเห็นว่าลู่ไจ้ไจ้ที่เขาไปสืบมานั้น กับลู่ไจ้ไจ้ที่กำลังพูดคุยกับเขาอยู่ในตอนนี้ ช่างแตกต่างราวกับคนละคนเลยทีเดียวนั้น
หวังเฉิงก็ชักจะสงสัยแล้วสิว่า มันมีเื่อะไรที่มากระทบกระทั่งที่จิตใจของเธอไหมนะ? ถึงได้ทำให้เธอเริ่มคิดจะเปลี่ยนแปลงนิสัยของเธอเองแบบนี้ได้น่ะ
แต่เขาก็คิดว่า มันก็เป็เื่ที่ดีเช่นกันนะ ที่ตอนนี้ร่างบางที่นอนป่วยอยู่นั้น ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนนิสัยของเธอแล้ว
เพราะเขาก็กลัวเช่นกันว่า ถ้าเกิดเขาคบกันกับเธอแล้ว แต่ลู่ไจ้ไจ้ยังมีนิสัยอ่อนแอไม่สู้คนเฉกเช่นเดียวกันกับที่เขาได้ไปสืบข่าวมานั้น เขาก็คงจะคิดหนักมากเช่นกัน ว่าเขานั้น จะสามารถดูแลหรือคบกับเธอไปรอดตลอดทั้งชีวิตของเขาได้ไหมด้วยนะสิ
“คุณไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ ที่ผมช่วยคุณนั้น ก็เป็เพราะว่าผมเต็มใจ และผมก็คิดว่า คุณคงเห็นเหมือนผมด้วยเช่นกันใช่ไหม ที่จู่ๆ พวกเราทั้งคู่ก็มีด้ายแดงผูกเชื่อมโยงกันอย่างในตำนานของผู้เฒ่าเทพจันทรานั้นน่ะ”
หวังเฉิงก็ได้ถามลองเชิงกับตัวลู่ไจ้ไจ้ออกไปก่อน เพราะว่าเขาก็สังเกตได้ว่าั้แ่ที่เขาเดินเข้ามาในห้องของเธอนั้น
ตัวสหายลู่ไจ้ไจ้ก็ได้จ้องมองมาที่นิ้วก้อยที่มือของเขาที่ถูกผูกด้วยด้ายแดงหลายรอบแล้วด้วยเช่นกัน
อีกอย่างด้วยหน้าที่การงานของเขาแล้ว ทำให้การที่เขาจะสังเกตพฤติกรรมของใครสักคนนั้น มันก็ไม่ใช่เื่ยากสำหรับเขาเลยล่ะ
“เอ๊ะ! นี่คุณก็เห็นมันด้วยหรือคะ?”
ลู่ไจ้ไจ้ที่นอนนิ่งเงียบไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาต่อดี แต่พอจู่ๆ เขาพูดเื่ด้ายแดงขึ้นมา แล้วมันจะไม่ทำให้เธอใได้ยังไงล่ะ?
เพราะเธอก็คิดว่า มันจะมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้น่ะ
“ใช่ครับ! ผมเห็น แต่ผมก็พึ่งมาเห็นได้ไม่นาน และพอผมเดินตามด้ายแดงเส้นนี้มา ผมก็มาเจอกับคุณ อีกทั้งก่อนที่ผมจะถามตัวคุณเื่ด้ายแดงเส้นนี้ให้รู้ที่มาที่ไปนั้น ตัวคุณก็ได้มาเป็ลมไปเสียก่อนแล้วเนี่ยสิครับ”
หวังเฉิงก็สังเกตได้ทันที ว่าร่างบางที่นอนป่วยอยู่บนเตียงต้องรู้เื่ด้ายแดงเส้นนี้มากกว่าเขาอย่างแน่นอน
และอีกอย่าง ถึงแม้ว่าเขาจะรู้จักเธอไม่กี่ชั่วโมงเอง แต่เขาก็รู้สึกผูกพันกับเธอมาก และยิ่งพอได้รู้เื่ราวชีวิตของเธอที่ได้เติบโตมาตลอดจนอายุ 20ปีแล้ว
เขาก็อยากจะจับคนที่ทำร้ายหรือรังแกเธอมาตลอด 20ปีนั้น ไปแก้แค้นให้หายแค้นใจของเขาด้วยเช่นกัน
แต่ตอนนี้ที่เขายังไม่ลงมือทำอะไรกับคนในครอบครัวลู่นั้น ก็เป็เพราะว่า เขาต้องมาทำความรู้จักกับลู่ไจ้ไจ้ให้มากกว่านี้ก่อนนะสิ