หลังจากวันนั้นต้าร์ก็ไม่กล้าเข้าไปคุยกับพายอาร์เลย เพราะเวลาจะเข้าไปคุยทีไรน้องก็จะหลบหน้าเขาตลอด นั่นมันทำให้ชายหนุ่มเริ่มเครียดขึ้นมาจริงๆ แล้ว
(ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปความสัมพันธ์ของเรากับพายอาร์จะต้องแย่ขึ้นเรื่อยๆ แน่ แต่จะเอายังไงดีล่ะ น้องไม่ยอมพูดกับเราเลย…)
ต้าร์นอนดิ้นไปมาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับทั้งคืนและไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย วันนี้น้องสาวเปิดเทอมวันแรกด้วย ถ้าเป็ไปได้ก็อยากจะไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง ซึ่งในขณะที่ต้าร์กำลังนอนคิดอย่างหนักอยู่นั้น!
"กรี้ดดดดด!!!"
ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของน้องสาวจากห้องน้ำชั้นบน
"พายอาร์!" ชายหนุ่มรีบยันตัวลุกขึ้นจากเตียง แล้ววิ่งเข้าไปหาน้องทันที
วิ่งมาด้วยความเร็วแสงไม่กี่วินาทีก็มาถึง บิดประตูห้องน้ำเพื่อจะเข้าไปช่วยน้อง แต่มันดันล็อก! เขาจึงต้องเคาะประตูให้น้องมาเปิดให้
ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!
"พายอาร์! มาเปิดประตูให้พี่เร็วเข้า พี่อยู่ตรงนี้แล้ว พี่มาช่วยน้องแล้วนะ!" ต้าร์ใช้มือทุบประตูให้น้องได้ยินเพราะตอนนี้เธอเอาแต่กรีดร้องเสียงดังลั่นและร้องไห้ไม่หยุด
"พี่ต้าร์! ฮืออ~ พี่ต้าร์ช่วย—กรี้ดดดด!! มันเข้ามาแล้วๆ พี่ต้าร์ ฮึก~ ช่วยน้องทีค่ะ ฮือ~ มันจะเข้ามาหาน้อง! อึก กรี้ดดด! ฮือออ น้องกลัว ฮือ–พี่ต้าร์—" พายอาร์เหมือนจะขาดสติไปแล้วเธอร้องไห้ เอาแต่พูดเสียงสั่นขอความช่วยเหลือไม่หยุด
แต่ต้าร์เองก็ไม่สามารถที่จะเข้าไปช่วยน้องสาวได้เหมือนกัน ในขณะที่กำลังร้อนใจอยู่นั้น ก็คิดอะไรออก
"จริงสิกุญแจ!"
พอคิดได้ว่าที่ห้องเก็บของข้างๆ ห้องน้ำนั้นมีกุญแจสำรองของทุกห้องอยู่ ต้าร์ก็รีบวิ่งเข้าไปเอากุญแจในห้องนั้นมาทันที พอได้กุญแจมาแล้วก็รีบวิ่งมาไขประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
"พายอาร์พี่มาแล้ว!" แต่ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาภาพตรงหน้าก็ทำให้ชายหนุ่มตัวแข็งค้างไปทันที
(เอ่อ ซะ-เซ็กซี่เป็บ้าเลย!)
ตอนนี้พายอาร์นั่งอยู่ที่พื้นในท่าตัว W บนตัวของเธอมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กห่อหุ้มอยู่ แต่ตอนนี้มันเปียกและผืนเล็กมากจนทำให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของน้องสาวอย่างชัดเจน โชคยังดีที่ตอนนี้สาวน้อยยังใส่กางเกงชั้นในอยู่ ไม่อย่างนั้นต้าร์คงได้เห็นพายอาร์น้อยแล้ว
(อ่าาา สัดส่วนดีชะมัด~)
ภาพน้องสาวตอนนี้แสนจะเย้ายวน ทำให้ต้าร์ลืมไปเลยว่าเข้ามาที่นี่ทำไม
"ฮึก ฮือออ~ พี่ต้าร์ขาาา ช่วยน้องด้วย ฮือออ~" เมื่อเห็นว่าพี่ชายเข้ามาช่วยแล้วพายอาร์ก็เรียกหาเขาทันที ตอนนี้แก้มเธอแดงและมันก็เต็มไปด้วยคราบน้ำตา
พอได้ยินเสียงของน้องสาวก็ทำให้ต้าร์ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง
"กะ-เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรอ!" ถามด้วยความกระวนกระวายใจ พยายามคุมสายตาให้มองแค่หน้าของน้องสาว
"มะ-มันเข้ามา ฮึก~ เข้ามาข้างในแล้วค่ะพี่ต้าร์ ฮือออ~" น้ำตาของสาวน้อยหลั่งไหลออกมาไม่หยุดเพราะความกลัว ใบหน้ารูปไข่ของเธอแดงปลั่ง สองแก้มอาบไปด้วยคราบน้ำตา แต่ถึงอย่างนั้นภาพของสาวน้อยตรงหน้ากลับดูเซ็กซี่เย้ายวนใจมากสำหรับต้าร์
"จะ-ใจเย็นๆ นะพายอาร์—อะ-อะไรอยู่ข้างในหรอ? " ต้าร์เดินเข้ามาใกล้ๆ น้องสาวแล้วนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ พยายามมองหาสิ่งผิดปกติ
แต่ยิ่งเข้ามาใกล้ เนินหน้าอกขาวฟูฟ่องก็ยิ่งเตะตา ตอนนี้มันกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจแรงของน้องสาว
(อ่าาา มันดีชะมัด!) ต้าร์ไม่สามารถควบคุมความคิดฝ่ายต่ำได้เลย ถึงตอนนี้จะเป็ห่วงน้องสาวมาก แต่สายตาของเขาก็เอาแต่สำรวจเรือนร่างของเธอ
(อีกแค่นิดเดียว! อีกแค่นิดเดียวก็จะหลุดแล้ว!) เขามองผ้าขนหนูที่มันเคลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ตามจังหวะการหายใจของน้องน้อย และในจังหวะนั้นเอง
หมับ!
มือของพายอาร์ก็จับแขนของต้าร์เอาไว้ ส่วนอีกข้างก๋กระชับผ้าเช็ดตัวที่หน้าอกไว้ ทำให้ชายหนุ่มได้สติกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง
"จะ-จิ้งจกค่ะ ฮึก~ จิ้งจกมันวิ่งเข้ามาในผ้าเช็ดตัวของน้องแล้ว ฮือ~ เมื่อกี้มันยังอยู่บนเพดานอยู่เลย ฮืออ~ อยู่ๆ มันก็ะโลงมาไต่บนตัวของน้อง ฮือ~ น่ากลัวมากเลยค่ะพี่ต้าร์" น้องสาวจับแขนของพี่ชายเอาไว้แน่น ด้วยความกลัว
"อ๋อ จิ้งจกหรอกหรอ" ต้าร์ผ่อนคลายลมหายใจลง เมื่อรู้ว่าสิ่งที่พายอาร์กลัวเป็แค่จิ้งจกเท่านั้น แต่ในจังหวะนั้นเอง
"กรี้ดดดดด!!!--- พะ-พี่ต้าร์คะ มะ-มันกำลังไต่อยู่ในตัวน้อง ช่วยเอามันออกไปทีคะ ช่วยเอามันออกไปที! ฮือออ~" ะโออกมาน้ำเสียงสั่นเครือและร่างกายที่สั่นเทา เพราะความใ เมื่อจิ้งจกน้อยมันเริ่มไต่ไปตามตัวเธออีกครั้ง
ตอนนี้น้องสาวโถมกายเข้ามาเกาะแขนพี่ชายเอาไว้แน่น หน้าอกหน้าใจของเธอตอนนี้กำลังเสียดสีอยู่กับแขนของต้าร์นัวเลย
"ใจเย็นๆ นะพายอาร์ เดี๋ยวพี่จะช่วยเอามันออกไปให้น้องเอง" ต้าร์รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องสาวมีอาการกลัวอย่างสุดขีด แต่ตอนนี้หัวใจกำลังเต้นระรัวกับหน้าอกนุ่มฝูที่ถูแขนเขาอยู่
"พี่ต้าร์ขา~ ช่วยเอามันออกไปให้น้องด้วยนะคะ น้องกลัว ฮือ~" น้องสาวยังคงโวยวายและมีอาการสั่นกลัวอยู่ตลอดเวลา
"ได้จ๊ะๆ แต่ตอนนี้จิ้งจกมันอยู่ที่ไหนหรอ…" ต้าร์พูดเสียงสั่น สายตาก็เริ่มสำรวจร่างกายของน้องสาวอีกครั้ง จะเอาจิ้งจกออกไปได้ก็ต้องรู้ตำแหน่งของจิ้งจกก่อน
(ไอ้จิ้งจกมันอยู่ที่ไหนกันละเนี่ย!) ทำท่าเหมือนกำลังมองหาจิ้งจก แต่ความจริงคือกำลังสำรวจความงามของเรือนร่างน้องสาวอยู่ เพราะร่างกายของน้องน้อยมันสวยงามมากจริงๆ จนต้าร์ไม่อาจหักห้ามใจตัวเองที่จะมอง
"ยะ-อยู่ตรงนี้ค่ะ…" พายอาร์ชี้ตำแหน่งของจิ้งจกตัวน้อยที่บริเวณต่ำกว่าร่องอกฟูของเธอนิดหน่อย สายตาของสาวน้อยตอนนี้เต็มไปด้วยความเว้าวอนอย่างขอความช่วยเหลือ ต้าร์ผู้เป็พี่ชายที่แสนดีมีหรือจะปฏิเสธให้ความช่วยเหลือน้องสาวคนนี้ได้
"มะ-ไม่ต้องเป็ห่วงนะพายอาร์ ดะ-เดี๋ยวพี่จะเอาไอ้จิ้งจกนิสัยไม่ดีอะ-ออกให้เดี๋ยวนี้ล่ะ!" พอรู้ตำแหน่งที่อยู่ของจิ้งจกแล้วก็ทำเอาต้าร์หน้าแดง พูดไม่เป็ศัพท์
เขาหายใจเข้าให้เต็มปอด เพื่อเรียกสติ แล้วยกมือขึ้นทำท่าเก้ๆ กังๆ ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มล้วงจากทางด้านไหนดี
(เอ่อ เริ่มจาก้าหรือด้านล่างดีละวะเนี่ย)
"ฮึก~ พี่ต้าร์ขา เร็วเข้าสิคะ น้องจะไม่ไหวแล้วนะ" สาวน้อยพูดด้วยเสียงสั่นเครือ เธอกลัวจนร่างเล็กสั่นระริก
"อะแฮ่ม! อะฮึ่ม! อะ-เอาละนะ พี่จะเริ่มล้วงเอาจิ้งจกออกมาแล้วนะ" เห็นว่าน้องสาวเริ่มจะไม่ไหวพี่ชายจึงต้องรีบตัดสินใจ
(จากข้างล่างก็แล้วกัน! ถ้า้าเดี๋ยวผ้าเช็ดตัวน้องจะหลุดเอาได้) เมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนแล้วก็เริ่มยื่นมือที่สั่นเทาสอดเข้าไปในผ้าเช็ดตัวผืนเล็กจากด้านล่างทันที
"ฮูวววว~" ต้าร์ผ่อนลมหายใจยาวเพื่อระบายอารมณ์ฟุ้งซ่านในหัวออกไป
(อ๊าาา ตัวน้องนิ่มชะมัด หน้าท้องก็แบนราบ โคตรดีย์เลย!)
ทันทีที่ล้วงมือเข้าไปก็ััเข้ากับหน้าท้องแบนราบของสาวน้อย แล้วดูผู้เป็พี่จะเพลิดเพลินกับการลูบไล้ััที่หน้าท้องนั้นจนลืมเื่จิ้งจกเ้าปัญหาไปเสียแล้ว
"อ๊ะ อื้อ~ พะ-พี่ต้าร์คะ พี่ต้าร์ต้องเลื่อนขึ้นมาอีกนะคะ" สาวน้อยก้มหน้าที่กำลังแดงปลั่งลงพูดกับพี่ชาย ต้าร์เอาแต่ลูบๆ วนๆ อยู่ตรงนั้นจนพายอาร์รู้สึกเสียวแปลกๆ ที่ท้องน้อย
"อ้า อ๋อ—จริงสินะ เ้าจิ้งจกมันอยู่ตรงนั้นสินะ" พอน้องสาวเตือนก็ได้สติกลับมาอีกครั้ง เลื่อนมือใหญ่ขึ้นไปอีก และทันใดนั้นเอง "เฮ้ มันอยู่ตรงนี้จริงๆ ด้วย!" เมื่อััได้ถึงสิ่งแปลกปลอมต้าร์ก็พูดขึ้นมาด้วยความดีใจ
"อ๊าห์~ พะ-พี่ต้าร์มันไต่ไปที่อื่นแล้ว!" สาวน้อยเคลื่อนตัวเข้าหาพี่ชายด้วยความใเกาะแขนอีกข้างของเขาแน่น
เธอเม้มปากมองตาพี่ชายด้วยความกลัว เหมือนกำลังร้องขอความช่วยเหลือ แต่ในมุมของต้าร์ที่มองน้องสาวตอนนี้คือเธอช่างเซ็กซี่และเย้ายวน ดวงตาใสๆ ที่มองเขาตอนนี้ทำเอาต้าร์หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที
(อ๊า! น่าจูบเป็บ้า! ยิ่งเอาหน้าเข้ามาใกล้แบบนี้ก็ยิ่งดูเซ็กซี่!)
ต้าร์ตัวแข็งอีกรอบเมื่อได้สบตากับน้องสาว ดูเหมือนร่างกายจะไร้การควบคุมไปทันทีเมื่อได้จ้องมองลงไปในดวงตาใสนั้น ค่อยๆ ก้มหน้าลงไปทันที สายตาลดต่ำลงไปที่ริมฝีปากสีชมพูคู่สวย
(น่ากินเป็บ้า) อดใจไม่ไหวอีกต่อไปเขากดริมฝีปากหนาของตนลงประกบกับริมฝีปากนิ่มของน้องสาวทันที
(อื้ม~ นิ่มอย่างกับเยลลี่—อ๋าห์ มันยืดหยุ่นดีชะมัด) ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับรสจูบอยู่นั้นพายอาร์ก็ถอนใบหน้าเล็กออกไปด้วยความใ
"พะ-พี่ต้าร์…" สาวน้อยกำมือปิดปากตัวเองเหมือนกำลังอึ้งกับสิ่งที่ต้าร์ทำ
"เอ่อ—คือ…พายอาร์อย่าพึ่งเข้าใจพี่ผิดนะ…คือพี่แค่อยากปลอบใจน้องน่ะ!" ต้าร์พูดแก้ตัวตะกุกตะกัก เื่เดิมยังไม่ทันเคลียร์จะสร้างเื่ใหม่อีกแล้ว "เอิ่ม—เห็นไหมล่ะน้องรู้สึกดีขึ้นเลยใช่ไหม"
พอได้ยินพี่ชายพูดแบบนั้นพายอาร์ก็ทำหน้าครุ่นคิดตอนนี้สองแก้มของสาวน้อยมันแดงปลั่งเหมือนลูกมะเขือเทศสุก "อืม…จริงด้วยค่ะ พอพี่ต้าร์จูบน้องแล้ว รู้สึกว่าความกลัวมันลดน้อยลง" น้องสาวก้มหน้าพูดด้วยความเขินอาย
"เห็นไหมล่ะ วิธีของพี่ได้ผลดีเลยใช่ไหม!---เอ่อ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่จะลองหาจิ้งจกต่อนะ" ทำให้น้องเชื่อได้แล้ว ก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ
แต่ตอนนี้ต้าร์ไม่มีสมาธิจะทำอย่างอื่นเลย ในหัวของเขาคิดอยู่เื่เดียว มือที่ััร่างกายของน้องอยู่ตอนนี้ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ได้ดี
เขาเริ่มควานหาจิ้งจกไปเรื่อยๆ ผ่านผ้าเช็ดตัวผืนเล็กและความนุ่มนิ่มของร่างกายน้อง สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับลูกจิ้งจกมันกำลังวิ่งออกไปจากตัวน้องแล้ว
(เฮ๊ย! จิ้งจกมันวิ่งออกไปแล้วหนิ…เอ่อ แต่ว่า—ตอนนี้…) เขามองหน้าน้องสาวที่ดูจะสงบเสงี่ยมลงไปมากตอนนี้เธอกำลังเม้มปากแน่น มือก็กำชับผ้าเช็ดตัวที่หน้าอกเอาไว้ แก้มสองข้างของน้องน้อยยังคงแดงอยู่
"เอิ่ม…จิ้งจกมันหายไปไหนน๊า" เขาแสร้งทำเป็คลำหาจิ้งจกต่อไป
มือใหญ่เลื่อนขึ้นเรื่อยๆ จนถึงฐานเต้านุ่มนิ่ม "อืม อยู่แถวๆ นี้รึเปล่าน๊า"
ต้าร์ใช้นิ้วมือจับๆ คลำๆ ไปตามฐานเต้า ตรงนี้น้องสาวของเขาดูจะสะดุ้งตัวนิดหน่อย เวลาต้าร์เลื่อนมือไปเธอก็มีอาการกระตุกเป็ระยะๆ
จากแค่จับธรรมดาๆ ก็เริ่มลงน้ำหนักมือบีบคลึงฐานเต้าเบาๆ ไปด้วย
(อ๊าส์! เต็มไม้เต็มมือดีชะมัด เห็นตัวเล็กๆ อย่างนี้แต่หน้าอกน้องไม่ได้เล็กด้วยเลย!)
จากแค่คลึงเบาๆ ก็เริ่มเพิ่มน้ำหนักมือกอบกุมฐานเต้าเอาไว้บีบคลึงไปเรื่อยๆ ด้วยความเพลิดเพลิน
"อืมมม~" สาวน้อยผู้ไร้เดียงสาไม่รู้เลยว่าที่พี่ชายกำลังทำอยู่นี้มันผิดปกติ รู้แค่ว่าตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าลมหายใจจะถี่ขึ้นแปลกๆ
(ดีจัง~ ชอบเวลาที่พี่ต้าร์ััร่างกายของเราแบบนี้ที่สุดเลย อื้อ~ พี่ต้าร์ขาาา~)
พายอาร์มองหน้าพี่ชายด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม ทำเอาเืในกายของต้าร์สูบฉีดอย่างแรง ปลายนิ้วชี้เลื่อนขึ้นไปสะกิดเม็ดสีชมพู
"อ๊ะ~ อื่อ~ พะ-พี่ต้าร์ขา~ บะ-แบบนี้มัน—" พอมือใหญ่เลื่อนผ่านที่ปลายจุกก็ให้ความรู้สึกเสียวแว็บขึ้นมาจนร่างเล็กสะดุ้งตัว
"โทษทีนะ พี่ไม่รู้ว่าจิ้งจกมันอยู่ตรงไหน" ต้าร์มองหน้าสาวน้อยอย่างใสซื่อ "เอ่อ แต่ว่าตรงนี้ไม่ใช่จิ้งจกใช่มั้ย"
"อื้อ~ อ๊าห์~ มะ-ไม่ใช่ค่ะพี่ต้าร์ อื้ม~นะ-นั่นมัน…" สาวน้อยครางเสียงหวานออกมาทันที เมื่ออยู่ๆ พี่ชายก็ใช้นิ้วขยี้ที่ปลายจุกของเธอด้วยความสงสัย แต่สาวน้อยรู้สึกอายไม่กล้าบอกเขาว่านั่นมันคืออะไร
"เอ๊ะ พายอาร์ดูเหมือนจะกลัวขึ้นมาอีกแล้วสินะ งั้นเดี๋ยวพี่จะช่วยทำให้หนูหายกลัวเองนะ" พูดจบต้าร์ก็ประกบริมฝีปากนิ่มกับน้องสาวทันที
คราวนี้ชายหนุ่มไม่ได้แค่กดจูบที่ภายนอกเท่านั้น เขาอาศัยจังหวะที่พายอาร์อ้าปากกำลังจะพูดสอดลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากของคนตัวเล็กอีกด้วย จากนั้นก็เริ่มตวัดลิ้นภายในโพรงปากหวานอย่างหื่นกระหาย
"อื้ม~" ต้าร์คำรามออกมาด้วยความพึงพอใจ
(ข้างในของนอกมันช่างหอมหวานและนุ่มนิ่ม อยากจะกลืนกินน้องเข้าไปทั้งตัวเลย~)
ในระหว่างเรียวลิ้นกำลังทำหน้าที่อยู่นั้นมือใหญ่ก็บีบคลึงหน้าอกนิ่มไปด้วย บางครั้งก็สะกิดไปที่ปลายยอดระรัว ทำเอาร่างบางสั่นสะท้าน
"อื้อ~ อึก~ อื้มมม~" จากการจู่โจมทั้งสองทางทำเอาสาวน้อยรับมือไม่ทัน ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อไป แต่ตอนนี้รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่างอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
ด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงตอนนี้ต้าร์ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปมือใหญ่อีกข้างเลื่อนไปด้านล่างลูบคลำเรียวขาขาวเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงกางเกงในตัวจิ๋ว ต้าร์ไม่รอช้าหงายมือขึ้นล้วงเสยไปที่ร่องสวาททันที
แต่แตะจุดนั้นไปแค่เสี้ยววินาทีน้องสาวก็กระเด้งตัวออกทันที นั่นทำให้ต้าร์รู้สึกใไม่น้อย
(นี่เราทำให้น้องโกรธอีกรึเปล่าเนี่ย!)
"เอ่อ พายอาร์คือพี่…" จากที่กำลังลิงโลดเห็นหน้าน้องสาวที่ดูเหมือนจะใสุดขีด ก็ทำให้อารมณ์ของต้าร์ดับวูบทันที
ตอนนี้สาวน้อยไม่ยอมพูดอะไรเธอพยุงตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปทันที
แต่คราวนี้ต้าร์ไม่ยอมให้น้องหนีไปเหมือนตอนนั้นอีก เขาคว้าข้อมือของร่างเล็กเอาไว้ดึงเธอลงมานั่งในอ้อมกอดทันที
"พี่ขอโทษๆ อย่าวิ่งหนีพี่แบบนี้อีกเลยนะ! รู้มั้ยหลายวันมานี้พี่ทรมานแค่ไหนที่น้องเอาแต่หนีหน้าพี่!" เขากอดสาวน้อยไว้ในอ้อมแขนแน่น กลัวว่าเธอจะหนีไปอีก ถ้าคราวนี้ยอมปล่อยไป ความสัมพันธ์ดีๆ ของเขาและน้องสาวคงได้จบเห่แน่
"เอ๊ะ…ขะ-ขอโทษ—อย่างนั้นหรอคะ? " น้องสาวหันใบหน้าเล็กขึ้นถามพี่ชาย
"ใช่เื่ที่พี่ให้น้องช่วยวันนั้นเราคงจะเกลียดพี่มากเลยใช่มั้ย…แล้วก็ตอนนี้อีก ถึงได้เอาแต่วิ่งหนีพี่อย่างนี้…" เขากระชับอ้อมกอดเข้า ซุกใบหน้าลงที่ไหล่เล็ก "แต่ขอร้องล่ะอย่าหลบหน้าพี่อีกเลยนะ…ถ้าน้องยังทำแบบนั้นอีก พี่คงทนไม่ไหวอีกแล้ว" น้ำเสียงของชายหนุ่มมันฟังดูเศร้าขึ้นมาอย่างชัดเจน บ่งบอกว่าระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมาเขาทรมานมากจริงๆ
พายอาร์ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งร้อนใจ เธอคลายอ้อมกอดออกมาหันหน้าเข้าหาพี่ชายมือนิ่มโอบใบหน้าคมของชายหนุ่มเอาไว้ เธออยากจะปลอบโยนพี่ชายบ้างถึงได้กดจูบลงไปที่ริมฝีปากของเขาอย่างนุ่มนวล "คนที่ต้องขอโทษคือน้องต่างหากละคะ…ก็วันนั้น น้อง—" สาวน้อยก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกอับอาย หยดน้ำใสๆ ก็ไหลออกจากดวงตา "ฮึก~ น้องฉี่ใส่พี่ต้าร์ อึก~ น้องทำเื่น่าอายแบบนั้นกับพี่ต้าร์ไป—คนที่สมควรจะโกรธคือพี่ต้าร์นะคะ…"
พอต้าร์ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับอึ้งไปเลย
(ห๊า! นี่ที่น้องหลบหน้าเราตลอดหลายวันที่ผ่านมา เพราะคิดว่าตัวเองฉี่ใส่เราเนี่ยน่ะ!)
เขาเอื้อมมือขึ้นไปเช็ดหยดน้ำตาให้น้องสาวอย่างแ่เบา ยกยิ้มขึ้นมาอย่างรู้สึกเอ็นดูในความใสซื่อของสาวน้อยตรงหน้า
"นั่นไม่ใช่ฉี่หรอกนะคะคนดี" เขาค่อยๆ อธิบายอย่างใจดี
พอได้ยินอย่างนั้นพายอาร์ก็เงยหน้ามองพี่ชายด้วยความสับสนมึนงง เธอเอียงคอถาม "ไม่ใช่ฉี่อย่างนั้นหรอคะ? ---อืม มันจะเป็แบบนั้นได้ยังไงละคะ"
"ความจริงแล้วมันคือน้ำที่จะหลั่งออกมาเวลาน้องมีความสุขมากๆ —" ต้าร์ทำหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูด "เดี๋ยวพี่จะพิสูจน์ให้ดูเอง" พูดจบก็ลุกขึ้นไปปิดประตูห้องน้ำเอาไว้ แล้วเดินกลับมาพยุงตัวน้องสาวให้ลุกขึ้นยืน
"พิสูจน์อย่างนั้นหรอคะ" พายอาร์ถามพี่ชายตาใส
ต้าร์นั่งคุกเข่าลงด้วยหัวใจที่เต้นระรัว
(ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อให้น้องได้รู้ว่ามันไม่ใช่ฉี่แค่นั้น เราไม่ได้คิดอะไรไม่ดีสักหน่อย) คิดอย่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นตอบน้องสาวด้วยรอยยิ้ม
"ใช่ พี่จะทำให้น้ำแห่งความสุขของน้องมันไหลออกมาอีกครั้งเอง ถึงตอนนั้นเราจะมาดูกันถึงความแตกต่างระหว่างน้ำแห่งความสุขกับน้ำฉี่"
**********************