"โอย...." เสียงเล็กๆ ดังขึ้นเบาๆ
ผู้เป็พ่อหลุดจากภวังค์ มองเห็นลูกชายที่กำลังนอนเอามือกุมท้อง เข่าคุดคู้จนแทบจะชนแนบอก ปลายเท้าจิกอย่างรุนแรง เมื่อมองขึ้นมาก็เห็นใบหน้าแดงก่ำบิดเบี้ยวด้วยความเ็ป เขาค่อยๆ เอาวัตถุสีทองวางลงบนตัวของเด็กชายตัวน้อย
แสงเรืองสีทองส่องประกายวาบ วัตถุชิ้นเล็กค่อยๆ ลอยขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมเปล่งประกายแสงสีทองอาบลูบไล้ทั่วร่างกายของเด็ก วัตถุสีเงินชิ้นเล็กที่ห้อยคออยู่ พลันหลุดลอยขึ้นมาพร้อมกับเปล่งประกายแสงสีเงินจางเข้าครอบคลุมร่างกายเด็กอีกแรงหนึ่งเช่นกัน
ผู้เป็พ่อนั่งดูลูกด้วยความวิตกกังวลอย่างใกล้ชิด แม้ใจอยากจะเอื้อมมือไปกุมมือลูกไว้หวังว่าจะช่วยบรรเทาความเ็ปให้กับลูกได้บ้าง แต่ร่างกายก็ยังคงนิ่งไม่เคลื่อนไหวเพราะเกรงว่าจะไปรบกวนสิ่งที่กำลังช่วยลูกของตนอยู่
วัตถุสีเงิน และสีทองค่อยๆ ลอยเข้ามาใกล้กันอย่างช้าๆ ก่อนเปล่งแสงจ้า แล้วควบรวมเข้ากลายเป็วัตถุชิ้นเดียวกันจากนั้นลอยไปยังสายสร้อยที่คล้องคอเด็กชาย แสงสีเงินและทองที่เปล่งประกายอยู่รอบๆ ค่อยๆ ควบรวมเล็กลง บีบอัดแสงสีแดงที่อยู่ในตัวเด็กน้อย ซึ่งค่อยๆ อ่อนแรงลงและหลุบแสงเข้าไปยังกึ่งกลางลำตัวของเด็กน้อยอย่างช้าๆ ใบหน้าของเด็กผ่อนคลาย มือเท้าที่หงิกเกร็งค่อยๆผ่อนออก สีหน้าแดงก่ำเริ่มจางลงกลายเป็สีชมพูอ่อนๆ ลึกเข้าภายในช่องท้องของเด็กชาย มีรากเล็กๆ 2 รากยึดติดแน่นกับเส้นเืที่เข้าสู่หัวใจ วัตถุสีแดงราวกับทับทิมก้อนเล็กๆ ที่เจียรนัยไว้อย่างสวยงาม ปรากฎขึ้น มีแสงสีเงินและสีทองห่อหุ้มไว้อีกชั้น
"พ่อ... พ่อ... หนูเจ็บ" เด็กน้อยเริ่มได้สติ เห็นพ่อนั่งดูอยู่ จึงพึมพัมบอกพ่อเบาๆ
"ไม่เป็ไร...ไม่เป็แล้วลูก...เดี๋ยวหายแล้วนะ" ผู้เป็พ่อยิ้มอ่อนกล่าวด้วยเสียงอันอบอุ่น
เด็กน้อยพยักหน้าเบาๆ ก่อนหลับตาลง พ่อจึงอุ้มเด็กชายตัวน้อยไปยังเตียงนอนของตนเอง
ทันทีที่วางเด็กชายตัวน้อยลง ความเ็ปรวดร้าวทั้งหมด จู่โจมเข้ามาอย่างกระทันหัน ผู้เป็พ่อทรุดตัวลงบนพื้นอย่างรุนแรงและแน่นิ่งไป
ผู้เป็แม่สะดุ้งตื่น เนื่องจากได้ยินเสียงดัง โครม!!! เหมือนมีอะไรหล่นกระแทกพื้น
"คุณ...คุณ เกิดอะไรขึ้นคะ ... ว้าย ทำไมเป็อย่างนี้" แม่ะโเสียงดังอย่างใเนื่องจากเห็นร่างอันโชกไปด้วยเืของสามี นอนอยู่บนพื้น เธอจึงโทรเรียกรถพยาบาลด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
+++ +++ +++
"สามีคุณปลอดภัยแล้วครับ" เสียงหนึ่งดังขึ้น
หญิงสาวกระชับลูกชายตัวน้อยไว้ในอ้อมอก ก่อนกล่าวว่า "ขอบคุณค่ะคุณหมอ" พร้อมกับเดินเข้าไปยังห้องพักฟื้นคนเจ็บ เธอเห็นผ้าพันแผลที่พันไว้หลายจุดตามร่างกายของสามี พลันคิดในใจ ..นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่... มองหน้าสามี สลับกับการมองหน้าลูกน้อย เด็กน้อยยังคงหลับ หายใจสม่ำเสมอ
"ลูก..ลูก..เป็ไงบ้าง" เสียงของสามีดังขึ้นทำลายความเงียบงัน
"ลูกไม่เป็ไรค่ะ ตอนนี้แกหลับอยู่" ภรรยาตอบก่อนถามต่อว่า "เกิดอะไรขึ้นคะ"
สามีเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ให้ฟังจนจบ และกล่าวว่า "พรุ่งนี้พาลูกไปหาหลวงปู่อินทร์ ที่วัดด้วยนะ" เขากล่าวด้วยเสียงแ่เบา พลางมองยังตะกรุดห้อยของของเ้าตัวน้อย ตะกรุด จากเดิมที่เคยเป็สีเงินทั้งแท่ง บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็สีเงินและมีเส้นสีทองล้อมรอบ
+++ +++ +++
+++ +++ +++
...เด็กคนนี้มีบุญนะ จะได้สิ่งที่สูงส่งยิ่ง แต่วันนึงเมื่อเค้าเจอหนทางที่ยากลำบาก ตัวเขาเองเท่านั้นจะเป็ผู้กำหนดชะตาชีวิตของเขา....
ผ่านไป 15 ปีแล้ว แต่ผู้เป็แม่จำคำของหลวงปู่อย่างแม่นยำ เด็กน้อยโตขึ้นจนเข้าสู่วัยรุ่น พ่อกับแม่ยังคงพาเด็กน้อยไปหาหลวงปู่มิได้ขาด เด็กน้อยได้ร่ำเรียนศาตร์โบราณไม่ว่าจะเป็ ศิลปะ วิชาการ การต่อสู้ ทุกแขนงที่หลวงปู่ถ่ายทอด เด็กน้อย เรียนรู้และเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว
"จิตต้องนิ่ง จิตเป็นาย กายเป็บ่าว"
"เมื่อจิตนิ่ง หนทางก็ปรากฏ"
"สติ เป็สิ่งเดียว ที่ใช้ยึดมั่น"
"สมาธิ เป็สิ่งเดียว ที่อย่าหลงลืม"
หลากหลายคำสอนของหลวงปู่ พรั่งพรูเข้ามาในหัวของเด็กหนุ่ม บัดนี้ จากเด็กน้อย เขากลายเป็หนุ่มหล่อ มากความสามารถ คว้ารางวัลต่างๆ มามากมายไม่ว่าจะเป็ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ โอลิมปิก เหรียญทอง / อันดับ 1 ในการออกแบบ AI / Robot เยาวชน นาๆ ชาติ / รางวัลชนะเลิศ ศิลปะ นานาชาติ รวมไปถึงเป็นักกีฬาวิ่งมาราธอนทีมชาติ หลายครั้งที่เขาสังเกตเห็น เงาจางสีแดง คอยดูเขาอยู่ห่างๆ เสมอ
มีครั้งหนึ่งเขารอดจากอุบัติเหตุราวกับปาฏิหาริย์ เหตุการณ์ในวันนั้น ขณะที่เขากำลังเดินอยู่ริมถนนอย่างสบายใจ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น มีรถมักง่ายคันหนึ่งเลี้ยวข้ามเลนเพื่อกลับรถแบบกระทันหัน ทำให้รถอีกคันที่มาด้วยความเร็วสูง ตัดสินใจหักหลบเสียหลัก เสียงเหยียบเบรคและล้อที่บดกับถนนดังสนั่น แต่ไม่สามารถหยุดยั้งความเร็วของรถได้ ภาพที่เห็น รถกำลังพุ่งเข้ามาบทฟุตบาทตรงจุดเขายืนอยู่ ใน่วินาทีนั้นเอง ขณะที่เขากำลังดูทิศทางเพื่อพุ่งตัวหลบตามสัญชาตญาณที่ฝึกมาดี เขาสังเกตเห็น หมอกสีแดงกลุ่มหนึ่งเกิดขึ้นใต้ท้องบริเวณหน้ารถ ก่อนะเิตัวออกอย่างรุนแรง จนทำให้หน้ารถทิ่มลงและดีดตัวหมุนพลิกตีลังกาลอยขึ้นข้ามร่างของเขาไปอย่างหวุดหวิด
ทุกครั้งที่จะมีภัยใดๆ มาถึงตัวเขา จะสังเกตเห็นหมอกสีแดง คอยช่วยเหลือเขาอยู่ห่างๆ เสมอ เขารู้สึกดีและอบอุ่นใจ รู้สึกเหมือนมีคนคอยปกป้องอยู่ตลอดเวลา
"ขอบคุณนะ ที่ดูแลกันมาตลอด" ตฤณเอ่ยเบาๆ พร้อมยิ้มไปทางที่เขาเห็นร่องรอยของหมอกสีแดงอยู่ ก่อนที่จะกล่าวต่อว่า
"หากท่าน้าอะไรบอก บอกได้เลยนะ เราจะหามาให้" ทันทีที่ตฤณพูดจบ มีเงาสีแดงจางๆ พยักหน้ายิ้มรับปรากฎขึ้นชั่วเสี้ยววินาทีและจางหายไป
ตลอดเวลาที่ "มัน" ดูแลเด็กคนนี้ ก็ผ่านไป 15 ปีแล้ว จิตใจของมันถูกแปรเปลี่ยนให้อ่อนโยนลงเรื่อยๆ แสงสีแดงจากรัศมีของตัวมันที่เป็ประกายสีแดงมืดทึบ กลับเกิดการเปลี่ยนแปลง เป็ประกายสีแดงที่สว่างเจิดจ้าแทน
การเปลี่ยนแปลงเริ่มต้นโดยที่มันไม่รู้ตัวจากการที่มันได้ติดตามเด็กน้อยไปทุกที่ ทุกเวลา ทุกครั้งเด็กน้อยที่ไปเรียนกับหลวงปู่ มันรู้สึกอึดอัด ทรมาณ แต่มันจำเป็ต้องคอยเฝ้าระวังอันตรายให้กับตฤณ มันจึงอดทน และเมื่อไปบ่อยเข้า เวลานานเข้า ความอึดอัดที่มันเคยได้รับ กลับกลายเป็ความโปร่ง โล่ง สบาย คำสอนของหลวงปู่กระแทกเข้ามาในจิตใจของมัน....
ครบรอบวันเกิด ปีที่ 19 พ่อ แม่ และ ตฤณ ฉลองด้วยกันที่บ้านอย่างเงียบๆ แต่ยังคงอุ่นอวลด้วยความรัก ภายนอกกำแพงบ้าน มีแสงสีขาวเรืองรอง ปรากฎขึ้น ร่างชายหนุ่มมีประกายรัศมีสีเขียวเรืองรอง 2 ร่าง ก้าวออกมาจากวงแสงสีขาว เขายิ้มก่อนมองตรงเข้าไปในบ้าน
"บ้านนี่หรือที่มี สิ่งนั้น อยู่" ชายร่างหนึ่งถาม
"ถูกต้องแล้วท่าน ข้าเฝ้าดูอยู่ที่นี่มาร่วมเดือนแล้ว ข้าััได้ถึงประกายแห่ง สิ่งนั้น ได้อย่างแ่เบา แต่ไม่ผิดแน่นอน" ชายอีกร่างหนึ่งตอบ
"งั้นเราเข้าไปกันเถอะ" สิ้นเสียง ร่างทั้งสอง หายวับเข้าไปในบ้าน
- - - - - - - - - - - - -
1K
