PH501 ห้องพักวุ่นรัก

        PH501 ตอนพิเศษ 1

        [Writer’s description]

        ววิกาเป็นเด็กเอาแต่ใจ โตขึ้นมาเธอก็ยังติดนิสัยนั้นอยู่ ล่าสุดเธอแผลงฤทธิ์ด้วยการบอกแม่ว่าจะย้ายกลับมาอยู่ไทยหลังจากไปอยู่กับพ่อแม่ได้หกเดือน ไม่ว่ายังไงก็จะมา

        แม่เธอขู่ว่าจะตัดเงินค่าขนม (ที่พึ่งกลับมาได้อีกครั้งหลังจากเรียนจบ) แม่บอกว่าที่ให้เพราะถือเป็นค่าจ้างช่วยงาน ถ้ากลับมาไม่มีงานทำ พ่อกับแม่ก็ไม่ให้เงิน

        ถึงพวกท่านจะพูดแบบนั้นเด็กดื้อแบบเธอก็ยังไม่สน ววิกามีเงินเหลืออยู่จากการขายคอนโดครั้งก่อนนู้นตอนพ่อกับแม่ทิ้งไป และมันเหลือมากพอให้เธอใช้จ่ายในช่วงที่เธอยังไม่อยากทำงาน

        อ่อ... จะว่าไม่ทำงานก็ไม่ถูก เพราะเธอรับจ๊อบเป็นการสอนพิเศษภาษาอังกฤษให้หลานๆ ลูกๆ (ส่วนมากเป็นลูกของญาติเธอ) เหมือนจะได้ไม่เยอะแต่ในเดือนนึงก็ได้พอๆ กับเงินเดือนเด็กจบใหม่อยู่เหมือนกัน

        แถมบางทียังได้ทิปจากลุงป้าน้าอาอีกด้วย

        สรุปง่ายๆ คือถ้าแม่รั้งเธอไว้ด้วยเงินบอกเลยว่านั่นไม่ใช่ปัญหา อีกอย่างพ่อแม่แฟนก็เอ็นดูเธอมาก ทุกวันนี้ววิกาเข้านอกออกในบ้านใหญ่ของธันวาเป็นปกติไปแล้ว

        ราวกับทุกอย่างกำลังเป็นไปได้ด้วยดี แต่ววิการู้สึกว่าตัวเองยังเป็นแฟนที่ไม่ดีเพราะเธอไม่รู้มาก่อนว่าธันวาชอบกิน ‘ลูกชุบ’ ขนมไทยที่เอาถั่วมากวนแล้วปั้นชุบสีชุบวุ้น

        เธอคบธันวามาสี่ปี พึ่งจะมารู้ความจริงข้อนี้ก็ตอนที่แม่เขาบอก

        นั่นทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นแฟนที่ไม่เอาไหนเสียจริง...

        แต่เหตุผลที่เธอหามารองรับความผิดนี้ก็คือ เพราะเธอไม่เคยเห็นธันวากินลูกชุบเลยต่างหาก สืบจากแม่เขาถึงรู้ว่าแฟนเธอจะกินขนมชนิดนี้เฉพาะฝีมือแม่นมของเขาเท่านั้น

        เธออยากให้ธันวาประทับใจ ถึงได้มาอ้อนให้แม่นมเขาสอน ฝึกไว้ทำให้เขากิน

        ครั้งแรกผ่านไปได้ด้วยดีเพราะผู้สอนคอยควบคุมทุกอย่าง แต่ครั้งที่สองที่เธอต้องทำเอง... ผลลัพธ์คือพัง... เธอตำถั่วไม่ละเอียด ทำให้พอกวนเสร็จเอามาปั้นแล้วถั่วไม่ยอมติดกัน สุดท้ายเมื่อวานคนในบ้านธันวาต้องได้กินของหวานเป็นถั่วกวนไปหม้อใหญ่

        วันนี้ววิกามาใหม่เพื่อแก้ตัวพร้อมกับแรงใจเต็มขีด!

        มาพร้อมกับวิธีใหม่ที่เสริชกูเกิ้ลมาแล้ว นั่นคือใช้เครื่องปั่นในการปั่นถั่ว แล้วในที่สุดเธอก็ทำสำเร็จ! ถึงแม้หน้าตาลูกชุบจะดูบิดเบี้ยว และรูปทรงที่เธอทำได้เยอะที่สุดคือทรงกลม ผลส้ม มังคุด เชอรี่ แต่อย่างน้อยรสชาติก็ผ่านแล้วหน่า!

        “อร่อยไหมคะแม่”

        แม่ในที่นี้หมายถึงคุณแม่(ผัว) ส่วนแม่นมขอตัวไปพักผ่อนแล้ว

        “ดีเลยลูก ฝึกอีกหน่อยก็เหมือนต้นฉบับแล้ว”

        ววิกายิ้มแฉ่งรับคำชม แล้วยิ่งยิ้มมากไปกว่าเดิมอีกเมื่อแม่พูดว่า...

        “แบบนี้ลูกชายแม่ปลื้มตายเลย”

        สายตาล้อเลียนของแม่เล่นเอาเธอเขินตัวบิด

        เอาล่ะ!! แม่แฟนคอนเฟิร์ม ต่อไปก็เอาไปให้แฟนชิม!

        ววิกาถือตะกร้าขนมเดินตรงไปยังรถบีเอ็ม(ที่ต้องผ่อนเอง) ของเธอ ในจังหวะที่ววิกากำลังเอาตะกร้าขนมวาง

        สัตว์สี่ขานามว่า ‘กาก้า’ หมาที่แม่เลี้ยงไว้ก็กระโดดเข้าใส่เธออย่างจัง! หมาอยากหยอกคน! ทันใดนั้นเอง สิ่งที่เธอทุ่มเวลากว่าสามชั่วโมงเพื่อทำมันก็หล่นพรึ่บ!

        ลูกชุบสีส้ม ชมพู แดง หล่นเกลื่อนกลาดเต็มพื้น!

        วิวิกายืนช็อกตาค้างในตอนที่กาก้ากระโจนใส่เธออีกรอบ เจ้าหมาโกลเด้นตัวโตยังไม่เลิกล้มความคิดว่าเธออยากเล่นกับมัน

        แผ่นลิ้นเปื้อนน้ำลายไหลเยิ้มเลียใบหน้าสวยของหญิงสาว จากนั้นเจ้าโกลเด้นสุดที่รักของแม่ก็ตามไปเลียลูกชุบที่หล่นอยู่อย่างเอร็ดอร่อย

        “กาก้า!!!” ววิกาตะโกนลั่นพลางทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นหญ้าอย่างหมดแรง

        หมดกันขนมของแฟน! ลูกชุบสื่อรักของเธอกลับกลายเป็นอาหารหมา!!

        ..........................................................

        ฟิลลิ่งลูกสะใภ้แต่งเข้าบ้านผัวนะคะ 555555555