“คุณคิดว่าฉันโง่ ถึงขนาดมองความสัมพันธ์ของ คุณกับน้องสาวไม่ออกเลยเหรอ คุณคิดว่าฉันไม่น่าสมเพชไปหน่อยเหรอ ที่ต้องทนมองเห็นคู่หมั้นตัวเอง ไปไหนมาไหน อย่างออกหน้าออกตากับน้องสาวตัวเองน่ะ
คุณบอกฉันมาเลยดีกว่า ว่าจะเอายังไง อยากจะเลิกกับฉัน ถอนหมั้นกับฉัน แล้วไปหมั้นกับน้องสาวของฉัน ก็ได้นะ."
เมื่อเหวินหลงได้ฟังก็หน้าเจื่อนลงทันที…พอคิดว่าเธอ้าจะถอนหมั้นก็ใจหายแว้บ ขึ้นมาทันที ส่วนแม่น้องสาวตัวดีนั้น แอบก้มหน้าคล้ายกับตัวเองผิด แต่ลอบยิ้มอย่างยินดี ‘อย่าคิดว่าฉันไม่เห็นนะจ๊ะ’
“ไม่!! ผมไม่ถอนหมั้นกับคุณเด็ดขาด การหมั้นของเรา ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเป็คนกำหนดไว้ จะมาถอนหมั้นตามใจตัวเองแบบนี้ ไม่ได้หรอกนะ” … ‘แล้วที่สำคัญผมยังเสียดายคุณอยู่ ลึกๆในใจยังรักคุณอยู่นะ’….เหวินหลงคิดในใจ ในขณะที่เหวินหลงพูดคำนี้ออกมา ทำให้ หลินฮวา ต้องเงยหน้ามามองเหวินหลงพร้อมทั้งน้ำตา
“พี่หลง ที่ผ่านมาพี่หลงหลอกฮวาฮวา มาั้แ่แรกใช่ไหมคะ พี่หลงไม่เคยจริงใจกับฮวาเลยใช่ไหมคะ ฮึก ฮึก”
“มะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะฮวา อย่าเพิ่งเข้าใจพี่ผิด” หลินฮวาน้ำตาร่วงกราว พลางสะบัดมือแล้ววิ่งออกจากงานไป
เหวินหลง มีท่าทางลังเล คล้ายจะตามแต่ไม่ตาม …ทันใดนั้น ซ่าาาา
แก้วไวน์ในมือของซูลี่ สาดไปยังหน้าของเหวินหลงทันที
“พอสะที! วันนี้ฉันจะถอนหมั้นกับคุณ ฉันจะไม่ยอมเป็เครื่องมือทางธุรกิจให้กับครอบครัวคุณอีกต่อไป อยากจะตามไปปลอบแม่นางเอกของคุณก็รีบไปสะ ฉันไม่อยากเจอหน้าคุณอีก” พูดจบซูลี่ก็เดินออกไปจากตรงนั้นทันที
ซูลี่ .. เดินถือแก้วไวน์ แก้วใหม่ที่มีน้ำสีแดงเข้มอยู่ด้านใน เดินออกมานั่งตรงสวน ของโรงแรม ‘สูดดดด ฮ้าา บรรยากาศดีกว่าข้างในงานเยอะ’ คิดแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ความหวานละมุน ของไวน์ทำให้อารมณ์ เธอดีขึ้นมาบ้าง ซูลี่กำลังขบคิดว่า เป็ตัวเธอที่เปลี่ยนแปลงเนื้อหาในนิยายแล้วหนึ่งส่วน นั่นคือ ขอถอนหมั้นกับพระเอก ซึ่งความจริงแล้วอีก 1 ปีข้างหน้า นางร้ายจะต้องโดนถอนหมั้น และหลังจากนั้น วีรกรรมร้ายๆของเธอจะทำให้ต้องโดนถอดชื่อออกจาก บอร์ดผู้บริหาร เธอจะไม่เหลืออะไรเลย แม้กระทั่งพ่อ และพี่ชายของเธอ.. ‘ ไม่! ฉันจะต้องไม่เหมือนเดิม หลังจากนี้มันต้องดีขึ้นแน่นอน ^^ ’
… ซูลี่กำลังคิดอะไรเพลินๆถึงเนื้อหาในนิยาย อยู่ๆเธอก็ได้ยินเสียงร้อง เบาๆดังออกมาจากอีกฝั่งของสวน ที่ตรงนั้น มีศาลาดอกไม้นี่นา ใครกันนะ…
เมื่อเดินตามเสียงนั้นไป จนเจอศาลาดอกไม้สีขาวทั้งหลัง มีเถาวัลย์ดอกไม้ นานาชนิดเลื้อยขึ้นปกคลุม แสงไฟสลัวๆส่องเข้ามาทำไห้เห็นบุคคลด้านในอย่างชัดเจน ‘ OMG นั่นมันยังนางเอกกับพระรองนิ ทำไมมาพรอดรักกันในที่ๆไม่ค่อยลับตาคนแบบนี้ ทำไมไม่ไปเปิดห้องในโรงแรม ละยะ อุจาดลูกกะตา’ ซูลี่เหมือนคิดอะไรขึ้นได้ จึงหยิบมือถือ ในกระเป๋าถือใบเล็กออกมากดอัดคลิปทันที ….. นี่ละนะ วิถีนางร้าย หุหุหหุ
ซูลี่อัดคลิปได้พอประมาณ จึงเก็บมือถือและรีบเดินออกไป เพราะทนดูหนังสดต่อไปไม่ไหวแล้ว ระหว่างที่เดินออกมานั้นเอง…
“ อะแฮ่ม… แอบดูคนอื่นมีความสุขกันแบบนี้ไม่ดีเลยนะ” ซูลี่ถึงกับสะดุ้งโหยง ค่อยๆหันหน้าไปมองยังต้นเสียง หืมมม หล่อมากแม่ หล่อวัวตายควายล้มเลยจ้า หล่อกว่าเหวินหลง เลยก็ว่าได้ เส้นผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาคมเข้ม ออกเ้าเล่ห์นิดๆ จมูกโด่งรับกับใบหน้าของเขา แต่งตัวสบายๆใส่เชิ้ตด้านในสีขาว ไม่ติดกระดุม้า เผยให้เห็นแผงอกขาวๆนั่นจนอยากจะเอามือไปัั ลูบไล้สักครั้งหนึ่ง บุรุษผู้นี้เป็ใคร ในนิยายไม่มีระบุตัวตนไว้ ..อ่าา ไม่รู้ว่าตอนนี้น้ำลายไหลออกมาตอนไหน ต้องรีบซู้ดดดกลับแทบจะไม่ทัน…
“คุณเป็ใคร แล้วที่ว่าแอบดู แอบดูใคร ไม่เห็นมีใครนิคะ” แกล้งทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อนละกันนะ
“ผมเห็นคุณยืนถ่ายคลิปตั้งนาน สองนาน ยังไม่แอบดูอีกเหรอครับ” พูดพลางยกยิ้มขำๆ
แอร๊ยย.. อย่ามายิ้มแบบนี้นะ รอยยิ้มของเขาทำให้ใจของเธอกระตุก อยู่ด้านใน ‘ใจเย็นไว้ซูลี่’
“ แล้วไงคะ มันเกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ ฉันว่าคุณอย่ายุ่งกับฉันจะดีกว่านะคะ ”
“ ก็ได้ครับ ผมจะไม่ยุ่งเื่นี้ แต่ว่า…คุณต้องเลี้ยงข้างปิดปากผมสักมือ จะได้ไหมครับ”
ซูลี่ หรี่ตามอง เอาวะ..แค่เลี้ยงข้างสักมื้อ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เมื่อคิดได้ ซูลี่ จึงตอบตกลงกับเขา ด้วยการเอาเบอร์ตัวเองให้เขาไว้ ติดต่อกลับมา….
“งั้นคุณเอาเบอร์ฉันไปละกันค่ะ คุณว่างวันไหนโทรหาฉันได้เลย”
“ โอเค..ครับ” ซูลี่ที่กำลังจะเดินกลับเข้างานเลี้ยง รองเท้าส้นสูงเ้ากรรมดันติดร่องหิน ของทางเดินสะงั้น จึงทำให้ซูลี่สะดุด และจะล้มลง แต่มีมือ ยื่นเข้ามารับเธอ กอดเอวเธอดึงมาชิดกับแผงอกแน่นๆนั้น ซูลี่เผลอเงยหน้าขึ้นมองคนที่่เธอ ดวงตาหวานหยาดเยิ้ม ด้วยฤทธิ์ไวน์ บวกกับแสงไฟสลัวๆ ทำให้ใบหน้าสวยหวานละมุน ขึ้นสีแดงระเรื่อๆ จนชายหนุ่มอดที่จะมองจ้องไปในดวงตาของเธอไม่ได้ หัวใจของเขาเต้นไม่เป็จังหวะ มันสั่นระรัวไปกับความหวานของหญิงสาว มองเลื่อนไปทางริมฝีปากกระจับแต่ฉ่ำวาว ของเธอ คิดอยากจะลิ้มลองดูสักครั้งว่าจะหวานขนาดไหน แต่ยังไม่ทันจะก้มลงไป กลับมีเสียงโทรศัพท์ ดังขัดจังหวะ ขึ้นมาสะก่อน จึงทำให้ ต้องรีบปล่อยตัวเธอออกอย่างน่าเสียดาย …