--มุมมองเอเวลิเด้ --
「เค้าขอโทษนะคะคุณผู้จัดการ!! ลองดื่มน้ำพุนี่ดูก่อนนะคะ!!」
หลังจากที่คุณผู้จัดการฟื้นคืนสติกลับมาเค้าก็ค่อยๆประคองคุณผู้จัดการขึ้นมาดื่มน้ำพุจากแก้วใสสุดหรูหรา ที่เค้าได้นำไปรองน้ำมาจากน้ำพุดนตรีหวานเย็นในตำนานด้วยตัวเอง
ด้วยความสามารถในการช่วยฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้าสุดแสนมหัศจรรย์ของน้ำพุดนตรีหวานเย็นในตำนานนั้นเพียงครู่เดียวสีหน้าของคุณผู้จัดการดูสดใสขึ้นซึ่งนั่นก็ทำให้เค้ารู้สึกโล่งใจเป็อย่างมากเลยล่ะค่ะ!!!
「ฮิ ฮิ ฮิเมะซามะ!! ขะ ขอโทษนะคะ!! ดิชั้นขอโทษที่ทำเื่เสียมารยาทต่อหน้าฮิเมะซามะไปนะคะ!!!」
แต่หลังจากที่ฟื้นคืนสติกลับมาได้ไม่นานคุณผู้จัดการที่สังเกตเห็นว่าตัวเธอเองนั้นกำลังถูกเค้าช่วยประคองอยู่ก็รีบะโลงไปจากโซฟาและคุกเข่าพร้อมกับก้มหัวลงไปกับพื้นในทันทีเลยล่ะค่ะ!!!
อุว๊า!!!ดูเหมือนว่าคุณผู้จัดการจะรู้สึกว่ามันเป็เื่ที่เสียมารยาทมากกับการที่ท็อปไอดอลและเ้าของร้านซึ่งเป็เหมือนกับหัวหน้าของเธอต้องมาคอยช่วยดูแลเธอแบบนี้คุณผู้จัดการนี่คงจะเป็พวกที่จริงจังกับเื่ความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้าและลูกน้องมากแน่ๆเลยนะคะ!!!
「ไม่ต้องเกรงใจเค้าขนาดนั้นหรอกนะคะคุณผู้จัดการ!! เพราะั้แ่วันนี้ไปพวกเราก็เป็เหมือนพวกพ้องร่วมอุดมการณ์กันแล้ว!! และสำหรับเค้าแล้วคุณผู้จัดการก็เปรียบเสมือนกับคนในครอบครัวด้วยนะคะ!!เพราะงั้นไม่ว่าจะมีเื่ยากลำบากอะไรเกิดขึ้น พวกเราก็มาร่วมมือและฝ่าฟันไปด้วยกันเถอะนะคะ!!!」
เค้าลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นและค่อยๆกุมมือคุณผู้จัดการขึ้นด้วยมือทั้งสองข้างก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสุดแสนจริงใจของไอดอล
เนื่องจากเค้าได้เรียนรู้จากความผิดพลาดของการปลดปล่อยพลังออร่าแห่งไอดอลที่มากเกินไปแล้วดังนั้นในครั้งนี้เค้าจึงระมัดระมัดทั้งการเลือกใช้คำพูดและระดับของรอยยิ้มเป็อย่างมากเพียงเท่านี้คุณผู้จัดการก็คงจะไม่มีทางหมดสติไปอีกรอบอย่างแน่นอนเลยค่ะ!!!
「ขะ ขอบคุณมากนะคะฮิเมะซามะ!! ดิชั้นจะตั้งใจทำงานค่ะ!!ถึงแม้จะต้องเหน็ดเหนื่อยหรือทุกยากสักแค่ไหน!! ดิชั้นก็จะขอทำงานรับใช้อยู่เคียงข้างฮิเมะซามะตลอดไปนะคะ!!」
คุณผู้จัดการพูดออกมาด้วยใบหน้าและรอยยิ้มที่แสดงออกถึงความซาบซึ้งไปถึงขั้วหัวใจดวงตาที่อยู่ภายใต้แว่นตาของเธอเองก็เริ่มปริ่มไปด้วยน้ำตาแห่งความดีใจของแฟนคลับ
อุว๊า!!!ดูเหมือนว่าคุณผู้จัดการจะตัดสินใจมาเป็แฟนคลับของเค้าอย่างเต็มตัวแล้วล่ะค่ะ!!!และการที่มีแฟนคลับเพิ่มขึ้นเนี่ย มันก็ช่างเป็ความรู้สึกที่สุดยอดของสุดยอดจริงๆเลยนะคะ!!!ในตอนนี้เค้ารู้สึกดีใจจนร้อนลุ่มไปทั้งร่างกายและหัวใจเลยล่ะค่ะ!!!
「ขอบคุณมากนะคะคุณผู้จัดการ!!! หลังจากนี้พวกเราก็มาพยายามด้วยกันนะคะ!!」
「คะ ค่ะ!! พวกเรามาพยายามด้วยกันเถอะนะคะ ฮิเมะซามะ!!!」
หลังจากที่ได้จับมือและแลกเปลี่ยนรอยยิ้มระหว่างท็อปไอดอลและแฟนคลับกันจนพอใจแล้วเค้าและคุณผู้จัดการก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดของร้านไอดอลนวดคาเฟ่แห่งนี้ซึ่งประเด็นสำคัญนั้นก็คือเื่ของเงินทุนกับเื่ของจำนวนพนักงานในร้าน ซึ่งทั้งสองเื่นั้นถือได้ว่าเป็เื่สำคัญอย่างด่วนมากเป็อันดับหนึ่งสำหรับร้านของพวกเราในตอนนี้เลยล่ะค่ะ!!
「เงินทุนเริ่มต้นหนึ่งแสนรีฟงั้นหรือคะ?」
「ใช่แล้วล่ะค่ะ!!! เงินทุนน้อยมากเลยใช่มั๊ยล่ะคะ!!!ทั้งๆที่เค้าขอยืมเงินไปแค่สิบล้านรีฟเองแท้ๆ แต่ท่านแม่กลับให้เค้ายืมเงินมาแค่หนึ่งแสนรีฟเท่านั้นเองท่านแม่น่ะขี้งกสุดๆเลยล่ะค่ะ!!」
เค้าพูดพร้อมกับหยิบธนบัตรหนึ่งแสนรีฟออกมาจากกระเป๋าใบเล็กที่เอวและยื่นไปให้คุณผู้จัดการตรวจสอบดูซึ่งคุณผู้จัดการที่ได้เห็นก็แสดงอาการใตาโต และรับธนบัตรไปด้วยสองมือที่สั่นระริก
「วะ วะ ว้าววว!!! นี่เป็ธนบัตรหนึ่งแสนรีฟของจริงด้วยนะคะ!!!รูปภาพขององค์ราชินีที่ถูกตีพิมพ์ลงไปบนธนบัตรเปล่งประกายสีเงินระยิบระยับสวยงามมากเลยล่ะค่ะ!!!ดิชั้นไม่เคยคิดเลยนะคะว่าจะมีโอกาสได้จับของจริงแบบนี้!!」
คุณผู้จัดการพลิกดูธนบัตรไปมาหลายครั้งจากนั้นก็พูดชื่นชมความงดงามของธนบัตรหนึ่งแสนรีฟออกมาด้วยแววตาเปล่งประกายซึ่งเค้าเองก็รู้สึกเห็นด้วยกับคุณผู้จัดการเช่นเดียวกัน
นั่นก็เพราะว่าเ้าธนบัตรหนึ่งแสนรีฟนั้นออกแบบได้สวยงามมากๆรูปภาพของท่านแม่ได้ถูกตีพิมพ์ลงไปทั้งสองด้านของธนบัตรด้วยหมึกสีเงินนั้นสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนและสวยงามแต่ถึงมันจะสวยงามสักแค่ไหนก็ตาม เค้าก็ไม่คิดว่าการที่คุณผู้จัดการนำธนบัตรไปถูกับใบหน้าแบบนั้นจะเป็เื่ที่ดีเลยนะคะ!!!
「ถึงแม้มันจะไม่ใช่เงินจำนวนที่มากนักหากเทียบกับขนาดของร้านแห่งนี้แต่ดิชั้นก็คิดว่าพวกเราน่าจะพอบริหารจัดการได้ในระยะหนึ่งนะคะเพราะอย่างน้อยเงินจำนวนนี้ก็เพียงพอสำหรับการสั่งซื้อวัตถุดิบทำอาหารจำนวนมากแต่สำหรับการจ้างพนักงานเนี่ย.....」
หลังจากที่เค้าริบเอาธนบัตรคืนมาและเก็บมันลงไปในกระเป๋าที่เอวคุณผู้จัดการที่จ้องมองตามธนบัตรตาแทบไม่กระพริบก็เริ่มจะได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง
「แค่คุณผู้จัดการกับคุณหัวหน้าเชฟคงไม่พอจริงๆด้วยสินะคะ....」
「ไม่มีทางพอหรอกค่ะฮิเมะซามะ!!! แค่โซนคาเฟ่รวมกับพื้นที่บริเวณระเบียงด้านนอกด้วยก็มีเกือบ 200โต๊ะแล้วนะคะ!!! และถึงแม้ฮิเมะซามะกับพวกคุณเมดทั้งสามคนจะมาคอยช่วยยังไงมันก็ไม่มีทางที่จะดูแลลูกค้าทั้งหมดได้ทั่วถึงหรอกนะคะ!!!
แล้วมันก็ไม่ใช่แค่นั้นด้วยนะคะ!!!ที่โซนขายสินค้าบริเวณด้านหลังกำแพงกระจกนั่นเองก็ต้องจำเป็ต้องมีพนักงานจำนวนมากมาคอยเฝ้าดูแลด้วยนะคะ!!!ที่โซนทดลองสินค้าบริเวณด้านหลังนั่นเองก็้าคนมาคอยช่วยให้คำแนะนำกับลูกค้าด้วยนะคะ!!แล้วยังโซนพิเศษที่ฮิเมะซามะอยากจะเปิดเพิ่มขึ้นมาที่ชั้นใต้ดินนั่นอีกล่ะคะ!!!」
คุณผู้จัดการพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดุดันแววตาของเธอเปลี่ยนไปเป็เหมือนกับสัตว์นักล่า คำพูดของเธอนั้นดูมีพลังและน่าเกรงขามเป็อย่างมากและถึงแม้เค้าจะไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่คุณผู้จัดการพูดเท่าไหร่นัก แต่เค้าก็สามารถรู้สึกได้เลยว่าคุณผู้จัดการนั้นเป็แฟนคลับที่เค้าสามารถไว้วางใจและสามารถที่จะมอบหมายงานสำคัญๆให้ได้
「ถ้างั้นล่ะก็!!! เค้าขอมอบหมายให้คุณผู้จัดการก็ช่วยจัดการเื่ของพนักงานที่กำลังขาดให้ทีนะคะ!!!」
เค้ายึดหน้าอกเล็กๆขึ้นและพูดออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น!!!ใช่แล้วล่ะค่ะ!!! เพราะตัวนั้นเค้าไม่ถนัดเื่การบริหารจัดการร้านค้าดังนั้นสิ่งที่ควรทำก็คือการมอบหมายหน้าที่นี้ให้กับผู้ที่เหมาะสม และคนผู้นั้นก็คือคุณผู้จัดการที่นั่งอยู่ตรงหน้าของเค้าคนนี้ยังไงล่ะคะ!!!
「ฮิเมะซาม๊า.....」
อุว๊า!!!คุณผู้จัดการรู้สึกซาบซึ้งกับการได้รับมอบหมายหน้าที่ในการจัดหาพนักงานใหม่จนดวงตาที่อยู่ภายใต้แว่นตาของเธอปริ่มไปด้วยน้ำตาเลยล่ะค่ะ!!!สุดยอดไปเลยนะคะเนี่ย!!! หลังจากนี้ก็ขอฝากด้วยนะคะคุณผู้จัดการ!!!
「เอ่อ ถ้าเป็เื่ของพนักงานล่ะก็ ให้ดิชั้นลองไปติดต่อกับทางโรงเรียนสามัญชนดูดีมั๊ยคะ...」
และในระหว่างที่คุณผู้จัดการกำลังซาบซึ้งกับการที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ใหม่อยู่นั้นกราจังที่พาคุณหัวหน้าเชฟไปสำรวจห้องครัวและห้องเก็บเสบียงอาหารก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันโดยที่เค้าแทบจะจับััของเธอไม่ได้เลย
อุว๊า!!!ความสามารถในการพรางตัวของกราจังในตอนนี้ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นมากเลยล่ะค่ะ!!!สมแล้วจริงๆนะคะที่เป็อดีตโจรขโมยเศษขนมปัง!!! แต่เื่นั้นน่ะเอาไว้ก่อนค่ะ!! นั่นก็เพราะกราจังได้เสนอในสิ่งที่ทำให้เค้ารู้สนใจมากเลยล่ะค่ะ!!!
「โรงเรียนสามัญชนเหรอคะ!!! ฟังดูน่าสนุกมากเลยนะคะ!!! ถ้างั้นพวกเราก็ไปบุกโรงเรียนสามัญชน.....」
「「「「ฮิเมะซามะห้ามไปที่นั่นเด็จขาดเลยนะคะ!!!」」」」
แต่แล้วความหวังของเค้าก็ถูกทำลายลงไปในชั่วพริบตาซึ่งก็ไม่ใช่เพียงแค่คุณผู้จัดการและกราจังเท่านั้น แต่เกรจังกับคุณหัวหน้าเมดที่ไม่รู้ว่าหายไปไหนก็โผล่ออกมาและส่งเสียงคัดค้านออกมาพร้อมๆกันเลยล่ะค่ะ!!!
แต่กับการคัดค้านของทุกคนนั้นเค้าก็เข้าใจมันได้ดีเลยล่ะค่ะ!!! นั่นก็เพราะถ้าเ้าหญิงไอดอลสุดแสนน่ารักที่ไม่ว่าใครได้พบเห็นก็ต้องพากันมาชื่นชอบอย่างเค้าเข้าไปเยี่ยมโรงเรียนสามัญชนด้วยตัวเองแล้วล่ะก็
พวกเด็กๆในโรงเรียนที่มีจิตใจเข้มแข็งไม่มากพอนั้นอาจจะตื่นเต้นดีใจจนทนไม่ไหวแล้วเป็หมดสติไปเหมือนกับพวกคุณผู้จัดการก่อนหน้านี้หรือถ้าหากรุนแรงก็อาจจะถึงขั้นหัวใจวายก็ได้สินะคะ!!!
เข้าใจแล้วล่ะค่ะ!! ก็เค้าน่ะเป็ไอดอลที่เรียนรู้กับความผิดพลาดที่พึ่งจะเกิดขึ้นไปนะคะ!!! เพราะงั้นในเมื่อแบบนี้ก็คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมอบหมายให้คุณหัวหน้าเมดและกราจังช่วยเป็ตัวแทนของเค้าในการไปคัดเลือกพวกเด็กๆที่มีคุณสมบัติและจิตใจที่เข้มแข็งมากพอ
โย๊ชช!!!ถ้างั้นเค้าก็ขอฝากเื่การคัดเลือกพวกเด็กๆมาเป็พนักงานด้วยนะคะ คุณหัวหน้าเมด!!กราจัง!!