บทที่ 32 ในมือ
"ท่านพี่ข้ารู้สึกตื่นเต้นจัง"
เฉิงซินเปิดปาก และมือของนางจับแขนเสื้อพี่ชายแน่น แม้ว่าเมื่อก่อนนางจะเคยลงแข่งขันลักษณะนี้มาบ้างแล้ว แต่นางห่างเหินไปนาน ทำให้จิตใจนางเริ่มสั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อย
"สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และทำใจให้ผ่อนคลาย เ้าเอาชนะทุกคนได้แน่ ไม่ต้องกังวลใจอะไรทั้งนั้น คิดซะว่าการแข่งนี้คือการฝึกซ้อมของเ้า"
เฉิงมู่แนะนำน้องสาวอย่างใจเย็น
เฉิงซินได้ยิน นางรู้สึกผ่อนคลายลง
"ใช่แล้ว นางเพียงต้องคิดซะว่า ทั้งหมดคือการฝึกซ้อมของนางเท่านั้น"
เฉิงมู่เห็นท่าทางน้องสาวเบาลง มันยิ้มเล็กน้อยและหันไปมองรอบๆ
เหล่ารุ่นเยาว์มีเพียงประมาณยี่สิบ สามสิบคนที่ลงแข่งขันครั้งนี้ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ในสายตาของเฉิงมู่เลย
เฉพาะเหล่ารุ่นเยาว์ที่เกาะกลุ่มกันสี่คนสองกลุ่มที่สะดุดตาของเฉิงมู่
หนึ่งคือกลุ่มรุ่นเยาว์ที่เป็ลูกหลานของเหล่าสี่าุโอันดับบน (าุโหนึ่ง สอง สาม สี่)
อีกหนึ่งคือกลุ่มรุ่นเยาว์ที่เป็ลูกหลานของเหล่าสี่าุโอันดับล่าง (าุโหก เจ็ด แปด เก้า)
เฉิงมู่มองว่ากลุ่มรุ่นเยาว์กลุ่มแรกแข็งแกร่งยิ่งกว่าอีกกลุ่มนึง แม้ทั้งสองกลุ่มเป็ลูกหลานของเหล่าาุโระดับสูงเหมือนกัน แต่ทรัพยากรในการเลี้ยงดูแตกต่างกันสิ้นเชิงจนส่งผลกระทบหลายอย่าง
...
ที่นั่ง้าสุดของทิศเหนือ
"มันทำได้ยังไงกัน!?"
ผู้นำสาขาที่กำลังกวาดตามองรุ่นเยาว์ที่เข้าแข่งอย่างรวดเร็ว ท้ายที่สุดสายตาต้องหยุดลงที่คู่พี่น้องชายหญิง
ผู้นำสาขามีสีหน้าแปลกๆ มันสงสัยและไม่เข้าใจว่าไอ้ขยะที่เปิดชีพจรปราณไม่ได้ก่อนหน้านี้ จู่ๆมันเติบโตจนก้าวะโมายืนบนเวทีได้ไง
"ท่านพ่อ ท่านไม่ทราบ?"
บุตรชายข้างกายที่ได้ใช้อภิสิทธิ์พิเศษของลูกผู้นำสาขา ทำให้ไม่ต้องไปยืนเบียดเสียดกับรุ่นเยาว์คนอื่นที่ด้านล่างลานแข่งขันก็สงสัยแบบเดียวกัน
ผู้นำสาขาส่ายหน้าอย่างอับจน
"บางทีมันอาจโชคดีเจอสมุนไพรระดับสูงที่มีสรรพคุณสุดยอดก็ได้"
ผู้นำสาขากล่าวถึงความเป็ไปไม่ได้ที่สามารถคิดออกมาได้ตอนนี้
สมุนไพรระดับสูงล้วนไม่ได้จำกัดภายในตระกูลสาขา แต่ภายนอกบนโลกกว้างมีสมุนไพรขึ้นอยู่มากมาย
แต่การจะหาเจอสมุนไพรระดับสูงเป็เื่ไม่ง่ายนัก ยิ่งการพบเจอสมุนไพรระดับสูงจำนวนมากเป็เื่ยากเย็นแสนเข็ญราวกับความฝัน
การที่เฉิงมู่มีระดับปราณก้าวะโจากระดับปราณกำเนิดกลายเป็ระดับปราณสมบูรณ์ มันสามารถบอกได้ว่าพี่น้องคู่นี้ต้องสิ้นเปลืองสมุนไพรเป็จำนวนมากแน่
ผู้นำสาขาเดาว่าพวกมันอาจโชคดีเจอแหล่งสมุนไพรในป่าเขาที่ย้ายไปอาศัย แต่มันจะเป็มุนไพรระดับสูงทั้งหมดเชียวรึ!?
สมุนไพรชนิดเดียวกัน สามารถจำแนกกลายเป็ระดับสูง กลาง ต่ำได้ โดยดูจากลักษณะจากภายนอก เพื่อใช้ในการบ่งบอกอายุของสมุนไพร ยิ่งสมุนไพรอายุมากสรรพคุณก็จะเพิ่มตาม
ทำให้การเจอแหล่งสมุนไพรชนิดเดียวกันเป็ไปได้ แต่หากให้ทั้งหมดคือสมุนไพรระดับสูงย่อมไม่มีทางเป็ไปได้ โอกาสเกิดเื่นั้นน้อยมาก
"ต่อให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นจนผิดหูผิดตา ขอแค่ทำลายมันทิ้งก็พอ"
ผู้นำสาขากล่าวอย่างเยือกเย็น แม้ว่ามันมั่นใจในความแข็งแกร่งของบุตรชาย แต่มันไม่้าให้มีหอกหนามข้างแคร่มาทิ่มแทงในภายหลังได้
"ได้ท่านพ่อ ข้าจัดการมันเอง"
บุตรชายตอบรับอย่างรวดเร็ว
"ใครใช้ให้เ้าเป็คนลงมือเอง"
ผู้นำสาขาพูดขัดทันที มันมองบุตรชายคราหนึ่งและรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
บุตรชายมองบิดาอย่างโง่งง มันสงสัยและไม่เข้าใจ ตนเองไปทำอะไรผิดถึงให้บิดาไม่พอใจตอนไหนกัน
มันเพียงเสนอตัวเองเท่านั้น!
"หึ ดูเหมือนข้าต้องสั่งสอนเ้าเล็กน้อย เ้าจะลงมือให้ตัวเองต้องแปดเปื้อนทำไม เมื่อเ้ามีคนในมืออยู่แล้ว"
ผู้นำสาขาบอกใบ้เล็กน้อย
"คนของตัวเอง..." บุตรผู้นำสาขาครุ่นคิดและเอียงคอเล็กน้อย
สี่ห้าลมหายใจผ่านไป
ในที่สุดบุตรผู้นำนึกออกเรียบร้อย
"ใช่แล้ว เ้าพวกลูกหลานเหล่าาุโระดับสูง"
ผู้นำสาขายิ้มอย่างชั่วร้าย แม้ว่าลูกชายมันต้องใช้เวลาคิดบ้าง แต่มันยังพอใจที่ลูกชายคิดออกมาจนได้
เหล่าแปดาุโระดับสูงล้วนอยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้นำสาขาเฉิงทั้งสิ้น
ทันใดนั้นผู้นำสาขาฉุกคิดเพิ่มขึ้นมาได้อีกอย่าง ไหนๆ มันตั้งใจเล่นงานลูกของเฉิงม่อ มันจัดการเพิ่มเหยื่อเป็บทลงโทษในการสั่งสอนาุโที่ไม่ค่อยเชื่อฟังมันเสียเลยทีเดียว
แม้ว่าแปดาุโจะอยู่ใต้อำนาจผู้นำสาขาอย่างมัน แต่หากมองลึกๆ จะเห็นว่า มีเพียงสี่าุโอันดับบนที่เชื่อฟังและปฏิบัติตามเคร่งครัด ส่วนสี่าุโอันดับล่างจะไม่ค่อยเชื่อฟังมัน
สี่าุโอันดับล่างต่างเคยเป็สหายสนิทกับเฉิงม่อ แม้ว่าเฉิงม่อจะออกจากตระกูลสาขาไปนาน แต่พวกเขายังคงเรียกร้องมันให้นำเฉิงม่อกลับมาอาศัยในตระกูลสาขาอีกครั้ง
ผู้นำสาขาหงุดหงิดและรำคาญมาก!
ผู้นำสาขารู้สึกเหมือนกับว่าเฉิงม่อยังคงอาศัยวงเวียนในตระกูลไม่ได้จากไปไหนทั้งนั้น แม้ว่ามันจะสั่งให้สี่าุโอันดับล่างเลิกพูดเื่เฉิงม่อ แต่มันรู้ดีว่ามีการแอบติดต่อกันอย่างลับตลอด
ทำให้ผู้นำสาขาไม่พอใจมาก แต่มันไม่สามารถทำอะไรกับเื่นี้ได้มาก ซึ่งสี่าุโเป็คนเก่าแก่ที่อยู่มานาน การจะขับไล่ออกไปไม่ใช่เื่ง่ายเลย
ในเวลานี้ โอกาสมาถึงมันแล้ว
มัน้าปลูกฝังความกลัวในใจให้เหล่าาุโและบุตรหลานทั้งหลาย