นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ณ ประเทศจีน กรุงปักกิ่ง บริษัทชิงต้า คอมปานี “อัปเดตแพทช์เสร็จสิ้นแล้วครับหัวหน้า พรุ่งนี้เช้าเราไม่น่าจะต้องเป็นกังวลเรื่องเซิร์ฟเวอร์ล้นจากการล็อกอินของคนจำนวนมาก แต่เรายังต้องหาบัคที่อาจจะเกิดขึ้นก่อนการล็อกอินครับ” พนักงานคนหนึ่งกล่าวออกมา “อย่างนั้นเหรอ รีบจัดการหาบัคนั่นก็แล้วกัน” หัวหน้าพูดออกมาในขณะที่มือเกาคางเล็กน้อย และดูเหมือนกับว่าเขาจะหลงลืมอะไรไปบางอย่าง แต่เขาก็เลือกที่จะช่างมันแล้วก็เดินออกห้องไป ส่วนทางด้านเคออสหลังจากปรับสติได้แล้ว เขาก็มองไปรอบๆด้วยอาการที่เหนื่อยล้า แต่มองไปทางไหนก็มีแต่ป่า และก็ป่าทั้งนั้น “แล้วไหนล่ะเมืองที่ว่า” ชายหนุ่มเข้าเกมมาครั้งแรกก็เกิดขึ้นมาในป่าทึบ แทนที่จะเป็นในเมืองตามที่แอนนา ระบบผู้แนะนำเกมได้แจ้งเอาไว้ก่อนหน้านี้ เคออสตะโกนโวยวายออกมาเสียงดังลั่นป่า จนทำให้สัตว์เล็กสัตว์น้อยแถวนั้นแตกตื่น แต่เสียงนั้นก็ได้ไปเรียกร้องความสนใจสัตว์ร้ายด้วยเช่นกัน ยังไม่ทันที่เคออสจะได้สำรวจรอบตัวดี ด้านหลังของเขาก็ปรากฏเสือดำตัวใหญ่ ค่อยๆย่องเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ไม่รู้ว่าด้วยดวงซวยหรือดวงเฮงกันแน่ ชายหนุ่มหันหลังไปสบตากับเจ้าเสือดำตัวใหญ่นั่นพอดี จังหวะนั้นเสือดำก็ตกใจชะงักไปด้วย เพราะไม่คิดว่าเหยื่อจะรู้ตัวเร็วขนาดนี้ แล้วก็มีเสียงของระบบดังขึ้นมาในหัวของเคออส “Dark Black Panther เลเวล 55 เข้าจู่โจม” ยังไม่ทันที่เสียงแจ้งจากระบบจะกล่าวจบ ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเหยื่ออย่างเคออส เขาวิ่งหน้าตั้งอย่างไม่คิดชีวิต ฝ่าดงหญ้า ป่าหนาม ชนก้อนหินต้นไม้จนเลือดออกจากบาดแผลทั่วตัว เขาก็ไม่สนใจ ไม่หันกลับมามองเจ้าเสือดำเสียด้วยซ้ำไป แต่เคออสก็อดไม่ได้ที่จะต้องตะโกนบ่นไปตลอดทาง “ไอ้เสือดำบ้านี่ ถ้าฉันมีปืนไรเฟิลนะ พ่อจะยิงไม่เลี้ยงเลย แล้วเอาเนื้อแกมาย่างกินซ้าาาาาาาา” เคออสวิ่งมาถึงหนองน้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาคิดว่าไกลมากแล้ว และไม่เห็นเจ้าเสือดำตามมาจึงหยุดพักที่นี่ ชายหนุ่มหอบเหนื่อยแต่ก็บ่นไปด้วย เกี่ยวกับความสมจริงของเกมที่ทำให้เขาเหนื่อยแทบขาดใจ ความโชคร้ายของเคออสยังไม่จบแค่นั้น ขณะที่เขากำลังบ่นอยู่ ผิวน้ำจากหนองน้ำด้านข้างก็แตกกระเซ็น ปรากฏจระเข้ยักษ์สีดำตัวใหญ่อ้าปากกว้างพุ่งมาทางชายหนุ่ม “Dark Crocodile เลเล 60 เข้าจู่โจม” เคออสที่ไม่ทันตั้งตัว หงายหลังล้มลงจมกองโคลน เขาหลับตาแน่น นึกในใจว่าคงไม่รอดแล้ว ทั้งที่เพิ่งเข้าเกมมาได้ไม่นานแท้ๆ แต่ปรากฏว่าเมื่อลืมตาขึ้นก็เห็นจระเข้ยักษ์งับร่างกลางลำตัวของเสือดำอยู่ เคออสรู้ทันทีว่าเมื่อตะกี้เสือดำตามเขามาตลอดทาง โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลย โชคดีที่จระเข้โดดขึ้นมางับมันไว้พอดี แล้วเขาก็นึกขึ้นมาได้ว่า “นี่สินะ ที่โบราณว่าไว้ หนีเสือปะจระเข้” จระเข้พยายามงับเสือดำไว้แน่นที่สุด ส่วนเสือดำที่ยังไม่สิ้นฤทธิ์ก็พยายามทั้งดิ้นทั้งข่วนทั้งกัดจระเข้ ทั้งสองสัตว์ร้ายสู้กันไม่ได้สนใจชายหนุ่มสักนิด เคออสจึงใช้โอกาสนี้วิ่งหนีอีกครั้ง เคออสวิ่งมาได้สักพักก็เจอกับทุ่งหญ้าโล่งกว้าง แสงแดดยามเย็นส่องแสงให้ทุ่งหญ้าแห่งนี้งดงามดุจแดนในฝัน ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ในที่สุดจะได้ออกไปจากป่าแสนอันตรายนี้สักที แล้วเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น“Player เคออส ได้รับ passive skill 'Endurance' (อดทน) เลเวล 2” “Player เคออส ได้รับ passive skill 'Run' (วิ่งเร็ว) เลเวล 2”หลังจากระบบแจ้งเตือน ทำให้เคออสเข้าใจหลักการของเกมบางอย่าง ‘นี่เราแค่วิ่งต่อกันนานๆก็ได้สกิลมาแล้ว แปลว่าถ้าเราทำอะไรซ้ำๆคงจะได้สกิลอื่นมาด้วยแน่ๆ’ เขาคิดได้ในใจ ขณะเดินไปกลางทุ่งหญ้า เคออสพยายามเรียกหน้าต่างข้อมูลผู้เล่น หรือ ‘Status Window’ ขึ้นมาเพื่อดูข้อมูลเกี่ยวกับตัวเองหลายครั้งก็ยังทำไม่สำเร็จ เขาเพิ่งจะสำนึกได้ว่าควรศึกษาข้อมูลเกมก่อนจะเข้ามาเล่น เพราะไม่คิดว่าเกมมันจะมีรายละเอียดซับซ้อนขนาดนี้ และแล้วความซวยของเคออสยังคงไม่จบสิ้น เมื่อเขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากด้านหลัง “หืม!!! เสียงแบบนี้ พื้นสั่นๆแบบนี้ ความซวยมันตามฉันมาอีกแล้วสินะ” ชายหนุ่มรีบหันไปทางต้นเสียง เห็นฝูงกระทิงป่าสีดำจำนวนมากวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่ระยะทางกว่าจะมาถึงยังอีกไกล ทำให้เคออสมีสติตั้งตัวได้ก่อน เขาจ้องไปที่ฝูงกระทิงเหล่านั้น แล้วสังเกตว่าข้อความแจ้งเตือนโจมตีไม่ขึ้น “แปลกแฮะ! ข้อความแจ้งเตือนไม่ขึ้นมา” แล้วเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างด้านหลังฝูงกระทิง ฝูงสิงโตสีดำ ที่มีจ่าฝูงตัวผู้ขนาดมหึมาขนาดตัวพอๆกับช้างตัวเต็มวัย นำฝูงสิงโตดำวิ่งไล่ล่าฝูงกระทิงอยู่ แต่คราวนี้ข้อความได้ดังขึ้นในหัวของเคออส “Dark Lion King มอนสเตอร์แรงค์ King เลเวล 70 ปรากฏตัว” เพียงได้ยินเท่านั้น เคออสไม่จำเป็นต้องวิเคราะห์สิ่งใดอีก เขาวิ่งโกยหน้าตั้งกลับเข้าป่าที่เขาเพิ่งออกมาเมื่อสักครู่ทันที แล้วก็ตะโกนออกมาสุดเสียง“อะไรมันจะซวยซ้ำซ้อนแบบนี้ว่ะ” ระหว่างที่เคออสวิ่งเข้ามาในป่า เขาก็ตระหนักได้ว่าควรจะทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นเขาอาจจะตายก่อนเวลาอันควร แล้วสมองของชายหนุ่มก็ปิ๊งไอเดียบรรเจิดขึ้นมาทันที เมื่อเขาเห็นรังผึ้งขนาดใหญ่(มาก) 4-5 รัง อยู่บนต้นไม้รูปร่างประหลาดที่มีลำต้น และกิ่งขนาดใหญ่ แต่ไม่สูงมากนัก “ทีนี้ล่ะไอ้พวกเสือสิงห์กระทิงแรด แกเสร็จฉันแน่” เคออสพูดออกมาพร้อมกับหยิบก้อนหินขนาดพอดีมือจากบนพื้นขึ้นมาเล็งไปที่รังผึ้งยักษ์ แล้วรอเวลาไม่นานกองทัพสรรพสัตว์ที่วิ่งไล่กันมาจนเกือบถึงตัวเขา ชายหนุ่มขว้างก้อนหินสุดแรง และแม่นยำไปกระทบรังผึ้งอย่างจัง ถึงขนาดที่ว่าขอบรังบิ่นไปเลยทีเดียว แล้วเสียงแจ้งเตือนที่เคออสรอคอยก็ดังขึ้น “Dark Pincer Hornet เลเวล35 เข้าจู่โจม” แม้ว่าเคออสจะรู้ว่าเสี่ยงที่จะโดนเจ้าแตนยักษ์โจมตีไปด้วย แต่ฝูงกระทิง และสิงโตที่ตามมาก็วิ่งเข้ามากลางดงแตนพอดีอย่างที่เขาตั้งใจไว้ และแน่นอนว่าด้วยสัญชาติญาณอันรวดเร็วกว่าความคิดของชายหนุ่ม เขาก็วิ่งเผ่นไปไกลแล้ว โดยไม่ดูผลลัพธ์จากการปะทะครั้งนี้ด้วยซ้ำไป เคออสรู้อยู่แก่ใจว่าฝูงแตนไม่อาจสังหารฝูงกระทิง และสิงโตได้แน่ เขาเพียงใช้มันเพื่อถ่วงเวลาเท่านั้น “ฮ่าๆๆๆ รอดแล้วโว้ย” เขาวิ่งไป ตะโกนไปอย่างสะใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3

นิยายแนะนำ

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้