บทที่ 8 หลิวเหม่ยเอ๋อร์ผู้ทรงเสน่ห์
ขันทีผู้หนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก ตรงเข้ามาหาจ้าวอู่เจียงกับเซวียนหยวนจิ้งในมือถือถาดเข้ามาด้วย
เมื่อเดินมาถึง จ้าวอู่เจียงก็มองเห็นอย่างชัดเจนว่าสิ่งที่อยู่บนถาดคือสิ่งใด
มันเป็แผ่นไม้ขนาดเท่าฝ่ามือสิบแผ่น แต่ละแผ่นมีการแกะสลักลวดลายพญาหงส์ฟ้าร่ายรำมีผ้าพันหลากสีสันแตกต่างกันไป และยังมีตัวอักษรระบุชื่อประจำแผ่นเอาไว้อีกด้วย
"เซียวซูเฟย ชิงกุ้ยเหริน จางเจี๋ยอวี๋ หลิวเจาอี๋ …"
จ้าวอู่เจียงอ่านชื่อที่อยู่บนแผ่นไม้ทีละแผ่น ทั้งหมดนี้ต่างก็เป็ชื่อของนางสนมที่อยู่ในวังหลวง
"ออกไปได้"
เซวียนหยวนจิ้งกล่าวด้วยเสียงทรงอำนาจ ขันทีเฒ่าวางถาดลงบนโต๊ะ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไป และปิดประตูตามหลังด้วยความเคารพ
"นี่คือรายชื่อสนมทั้งหมดของข้า คืนนี้เ้าอยากรับใช้ผู้ใด จงเลือกมาหนึ่งคน"
เซวียนหยวนจิ้งเลื่อนถาดออกมาข้างหน้า แผ่นไม้ที่อยู่บนถาดเลื่อนไหลไปตามแรงเลื่อน
เลือกแค่คนเดียวเองหรือ? เขาอยากเลือกทั้งหมดเลย! จ้าวอู่เจียงหยิบแผ่นไม้ขึ้นมาดู มันเป็แผ่นไม้ของพระสนมที่มีชื่อว่าชิงกุ้ยเหริน เขาโยนมันเล่นอยู่ในมือแล้วถาม
"ฝ่าาต้องบอกกระหม่อมก่อนสิพ่ะย่ะค่ะว่าแต่ละคนมีหน้าตาเป็อย่างไรบ้าง ไม่เช่นนั้นกระหม่อมจะเลือกได้อย่างไร?"
เซวียนหยวนจิ้งหยุดชะงักไปเล็กน้อย พยายามนึกถึงภาพความทรงจำเกี่ยวกับพวกนาง พลางเม้มริมฝีปากแน่น
"นี่คือแผ่นประจำตัวของเซียวซูเฟย"
เซวียนหยวนจิ้งหยิบแผ่นไม้ที่พันผ้าสีแดงขึ้นมาและกล่าวอย่างเชื่องช้า
"นางมีชื่อเดิมว่าเซียวว่านจวิน เป็บุตรสาวของแม่ทัพใหญ่เซียวหยวนซาน พี่ชายของนางคือเซียวเฟิงปัจจุบันเป็รองหัวหน้ากองกำลังรักษาพระองค์ เขาเป็คนที่แข็งแกร่งและมีเกียรติอย่างยิ่ง"
"แล้วนางมีรูปร่างหน้าตาเป็อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?" จ้าวอู่เจียงนั่งอยู่บนเก้าอี้ โน้มตัวมาด้านหน้าและถูมือด้วยความตื่นเต้น
"หืม? เ้าจะสนใจเื่รูปร่างหน้าตาไปทำไม? สิ่งที่เ้าควรสนใจคือประวัติครอบครัวของพวกนางต่างหาก!" ฮ่องเต้ทำหน้าฉงน
แน่นอนว่า ขันทีหนุ่มย่อมอยากหลับนอนกับสตรีผู้มีความงดงามมากที่สุด จ้าวอู่เจียงผายมือออกกว้าง "รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ถ้าเกิดมีมือสังหารปลอมตัวมา แล้วถ้ากระหม่อมไม่รู้ว่านางรูปร่างหน้าตาเป็เช่นไร จะเกิดอะไรขึ้นพ่ะย่ะค่ะ?"
"มีเหตุผล นับว่าเ้าเป็คนที่มีความคิดรอบคอบเป็อย่างยิ่ง" ฮ่องเต้พยักหน้าด้วยความเคร่งขรึม ก่อนจะขมวดคิ้วใช้ความคิด
"เซียวว่านจวิน เป็สตรีร่างสูง สองเต้าใหญ่ เรียกได้ว่าน่าจะเป็จุดที่ใหญ่ที่สุดบนร่างกายของนางแล้ว"
อ้อ หน่มน้มใหญ่นี่เอง จ้าวอู่เจียงพยักหน้าและเร่งเร้า "คนต่อไป!"
"ชิงกุ้ยเหริน นางเป็หลานสาวคนเล็กของจิ้งจอกเฒ่าราชเลขาหลิวเจ๋อนามหลิวชิงชิง ปัจจุบันอายุเพียง 14 ปี" เซวียนหยวนจิ้งมีดวงตาเป็ประกายระยิบระยับ
"นางเป็สตรีที่มีรูปร่างงดงาม แต่มักจะมีความเขินอายเสมอเมื่อพบหน้าผู้อื่น"
ในระหว่างรับฟังการอธิบายจากฮ่องเต้ จ้าวอู่เจียงก็จ้องมองไปที่หน้าอกแบนราบของสตรีตรงหน้าและถามด้วยความสงสัย
"นางคงไม่ได้แบนราบเหมือนฝ่าาใช่หรือไม่?"
"มีอันใดแบนราบ?" เซวียนหยวนจิ้งก้มมองตามสายตาของจ้าวอู่เจียงและพบว่าเขากำลังจ้องมองหน้าอกของตน หญิงสาวตวาดลั่น
"เื่นี้ไม่เกี่ยวกับข้าสักหน่อย ไร้ยางอายนัก!"
"ทูลฝ่าา กระหม่อมจ้าวอู่เจียงเป็คนไร้ยางอายพ่ะย่ะค่ะ" จ้าวอู่เจียงตอบอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวใด ๆ ทั้งสิ้น
"หลิวเจาอี๋!" เซวียนหยวนจิ้งพูดพร้อมกับกัดฟันกรอด ความขุ่นเคืองยังคงปรากฏบนใบหน้างดงาม ซึ่งทำให้นางดูมีสง่าราศีมากขึ้น
"คนนี้ก็เป็หลานสาวของราชเลขาหลิวเจ๋อเช่นกัน นางอายุ 18 ปี!"
"เช่นนั้นนางก็มีอายุเท่ากับพระองค์เลยสินะพ่ะย่ะค่ะ?" จ้าวอู่เจียงดวงตาเป็ประกายระยิบระยับ
เซวียนหยวนจิ้งเค้นเสียงลอดไรฟัน "จ้าวอู่เจียง!"
"กระหม่อมกำลังพูดถึงอายุ" จ้าวอู่เจียงกะพริบตาปริบ ๆ...
"เฮอะ!" ฮ่องเต้หญิงไม่มีทางเลือกนอกจากทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ นับว่านางพ่ายแพ้ให้แก่ความไร้ยางอายของจ้าวอู่เจียงอย่างหมดรูป
"ต่อเลยพ่ะย่ะค่ะ ต่อเลย" จ้าวอู่เจียงถูมือเข้าด้วยกัน รอคอยรายละเอียดต่อไป
เซวียนหยวนจิ้งกลอกตามองบน
"หลิวเหม่ยเอ๋อร์คืออีกชื่อหนึ่งของหลิวเจาอี๋ นางเป็สตรีร่างสูง สิ่งที่น่าประทับใจมากที่สุดคือ ่ขาอันเรียวยาวงดงาม สตรีผู้นี้มีเสน่ห์มาก แต่ไม่ค่อยเปิดเผยสักเท่าไหร่ เป็สตรีรักสันโดษ ชอบอยู่คนเดียวไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด"
คนนี้ขาสวยสินะ… จ้าวอู่เจียงพยักหน้าและจดจำข้อมูลเอาไว้ในใจ
"จางเจี๋ยอวี๋ มีอีกชื่อหนึ่งว่าจางเมิ่งหลี เป็บุตรสาวสุดที่รักของจางทุย เสนาบดีกรมคลัง นางก็มีเสน่ห์ไม่ด้อยไปกว่าหลิวเหม่ยเอ๋อร์ แต่นับจากวันแรกที่เข้าวัง นางก็ไม่ได้แสดงท่าทีกระตือรือร้นที่จะรับใช้ข้าเหมือนกับสตรีคนอื่น ตลอดระยะเวลาสองปีที่ผ่านมา นางประพฤติตนไม่ต่างไปจากสตรีผู้สูงศักดิ์ เลือกพูดคุยกับผู้คนที่มีรสนิยมระดับเดียวกันเท่านั้น ในส่วนของรูปร่าง นางมักจะสวมใส่ชุดรัดกุม ทำให้ยากต่อการวิเคราะห์ว่ามีรูปร่างเช่นไรกันแน่”
เป็โฉมงามผู้เ็าสินะ
ภายใต้ชุดรัดกุมนั้นคงจะซ่อนเรือนร่างอันเย้ายวนเอาไว้ใช่หรือไม่?
ขันทีหนุ่มจ้องมองแผ่นไม้อย่างใช้ความคิด
เซวียนหยวนจิ้งยังคงบอกข้อมูลของสนมคนอื่น ๆ ต่อไป
ในขณะนี้ จ้าวอู่เจียงจึงทราบแล้วว่าพระสนมแต่ละคนมีความเร่าร้อน ความเ็า ความเยาว์วัย ความน่ารัก หรือความยั่วยวนแตกต่างกันอย่างไรบ้าง และพยายามจะจินตนาการภาพตัวจริงของพวกนางขึ้นมาในใจ
"ทีนี้ถึงตาของเ้าแล้ว” หลังจากเซวียนหยวนจิ้งอธิบายจบ หญิงสาวก็ผายมือมาที่จ้าวอู่เจียง
จ้าวอู่เจียงพยักหน้า ใช้มือขวาลูบคลำลงบนถาด และเมื่อยกมือขึ้น แผ่นไม้ที่ผูกผ้าสีชมพูก็ติดมือขึ้นมาด้วย ซึ่งชื่อที่อยู่บนแผ่นไม้นั้นก็คือ…หลิวเหม่ยเอ๋อร์
ขั้นตอนการเลือกนางสนมในคืนนี้จึงจบลงในที่สุด
เมื่อได้รับการแจ้งข่าวว่าคืนนี้หลิวเจาอี๋จะถูกฮ่องเต้เรียกตัวไปรับใช้ ในตำหนักของสนมทั้งหลายก็เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความอิจฉาริษยา
ฮองเฮาตู๋กู่ิเยว่ก็ได้รับทราบข่าวเช่นกัน เดิมทีนางอยากจะพูดคุยกับเซวียนหยวนจิ้ง แต่เมื่อเป็เช่นนี้ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากล่าถอยกลับก่อน
"ฮองเฮา ให้หาทางขัดขวางไหมเพคะ?”
ตู๋กู่ิเยว่ถอนหายใจกับคำถามของนางกำนัลส่วนตัวเล็กน้อย "ฝ่าาเป็ผู้ถือครองบัลลังก์ ย่อมจำเป็ต้องหาวิธีสร้างสมดุลในการคุมอำนาจเป็ธรรมดา สตรีเหล่านี้ล้วนมาจากครอบครัวใหญ่โต ญาติพี่น้องของพวกนางคงไปกดดันพระองค์ไม่ใช่น้อย”
เมื่อนึกถึงบุคคลที่เคยร่วมเตียงกันเมื่อคืนก่อน กำลังจะต้องร่วมเตียงกับผู้อื่นในคืนนี้ ตู๋กู่ิเยว่ก็รู้สึกเศร้าเสียใจเป็อย่างยิ่ง
"ครั้งหน้า ข้าจะทำให้ฝ่าาคิดถึงข้ามากกว่านี้ให้ได้”
…
ห้องบรรทมของฮ่องเต้
หลิวเหม่ยเอ๋อร์เดินนวยนาดเข้ามา ทุกครั้งยามสองเท้าก้าวเดิน เอวของนางก็จะบิดไปมาเหมือนงูเลื้อย นับเป็เสน่ห์ที่ไม่ต้องเพิ่มการปรุงแต่งใด ๆ
หญิงสาวสวมใส่ชุดกระโปรงสีแดง เมื่ออาภรณ์ถูกเปลื้องออก ก็เผยให้เห็นถึงความเย้ายวนที่ซ่อนอยู่ภายใน และหลิวเหม่ยเอ๋อร์ก็ถูกปิดตาด้วยผ้าสีดำเช่นกัน
“นอนลงซะ ข้ากำลังจะขึ้นไปแล้ว”
หลิวเหม่ยเอ๋อร์กัดริมฝีปากแ่เบา ตัวสั่นเทาเล็กน้อย "ช่วยเบามือให้หม่อมฉันด้วยนะเพคะ ฝ่าา”
“ข้าไม่ชอบคนพูดมาก ข้าแค่อยากสนุกกับเ้าเท่านั้น”
หลิวเหม่ยเอ๋อร์ปิดปากลงในทันใด
เรือนร่างของนางคล้ายกับจะเปล่งประกายสีชมพูระยิบระยับ
แน่นอนว่าภาพทั้งหมดนี้เป็สิ่งที่มองไม่เห็นในความมืดมิดยามราตรี หลิวเหม่ยเอ๋อร์ถูกปิดตาก็มองไม่เห็นสิ่งใดเช่นกัน แต่นางรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของบุรุษที่เข้ามาใกล้
หญิงสาวกัดริมฝีปาก เป็สัญญาณของความเอียงอาย ถ้อยคำที่อยากจะเอื้อนเอ่ย เปลี่ยนเป็การใช้ขาตวัดรัดเอวจ้าวอู่เจียงเอาไว้แน่น
หลังจากนั้น พญาัก็ทำการบุกทะลวงถ้ำบาดาลของนางพญางูขาว ก่อนจะพ่นน้ำออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดเป็อย่างยิ่ง
รุ่งเช้าวันต่อมา
ตำหนักของหลิวเจาอี๋
หลิวเจาอี๋นั่งจิบน้ำชายามเช้า ในดวงตายังคงเปล่งประกายของความสุขสม ดูเหมือนนางยังคงได้ยินเสียงครางของตนเองเมื่อคืนนี้กังวาลอยู่เต็มสองหู
ขันทีเฒ่าผู้หนึ่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้านาง เขาเป็ขันทีคนเดียวกับที่ถือถาดใส่แผ่นไม้เข้าไปให้เซวียนหยวนจิ้งกับขันทีน้อยเมื่อวานนี้นั่นเอง
"ขันทีเฉิน เมื่อคืนนี้ข้าเป็ผู้ที่ถูกเลือก ต้องขอบคุณท่านมาก”
หลิวเหม่ยเอ๋อร์พูดด้วยเสียงนุ่มนวลมีเสน่ห์ นางสั่งให้หญิงรับใช้นำทองคำออกมาถุงหนึ่งและยื่นส่งให้ขันทีชรา
นี่คือกฎของวังหลวง หากผู้อื่นช่วยเหลือท่าน ท่านก็ต้องตอบแทน
แต่ขันทีเฉินกลับโบกไม้โบกมือปฏิเสธ
"พระสนม กระหม่อมเพียงทำหน้าที่ยกถาดเข้าไปเท่านั้น แต่ผู้ที่คอยแนะนำองค์ฮ่องเต้คือขันทีจ้าวต่างหาก ในตอนนั้น กระหม่อมได้ยินมากับหูว่าขันทีจ้าวแนะนำให้ฮ่องเต้ทรงเลือกพระสนมพ่ะย่ะค่ะ”
"ขันทีจ้าวเป็คนของฮองเฮาไม่ใช่หรือ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็เขา”
"ขันทีจ้าวมีฝีมือทางการแพทย์ดีเยี่ยม กระหม่อมได้ยินมาว่าเขามีฝีมือดีกว่าหมอหลวงเสียอีก ดังนั้น การที่ฮ่องเต้เลือกเก็บขันทีผู้นี้ไว้ข้างกาย ก็เป็ไปได้ว่าจะเก็บเอาไว้เพื่อทำการฝังเข็ม เพราะฉะนั้น สองคืนที่ผ่านมา พญาัของฮ่องเต้จึงถูกปลุกให้มีชีวิตพ่ะย่ะค่ะ”
ขันทีเฉินไม่กล้าพูดมากไปกว่านั้นอีก
“เข้าใจแล้ว”
หลิวเหม่ยเอ๋อร์ไม่ได้ดึงถุงทองคำกลับมา นางยิ้มและลุกขึ้นยืนเชื่องช้า เมื่อเช้านี้ตอนที่จะกลับ หลิวเหม่ยเอ๋อร์ก็ได้บังเอิญพบกับขันทีจ้าวในห้องบรรทมของฮ่องเต้เข้าพอดี
ขันทีน้อยผู้นี้เป็คนของฮองเฮา มีเหตุผลอะไรจึงช่วยเหลือนาง
หรือว่าขันทีผู้นี้กำลังมองหานายคนใหม่?
หลิวเหม่ยเอ๋อร์ยิ้มออกมาเล็กน้อย “เ้ารับทองคำถุงนี้เอาไว้เถอะ ที่ผ่านมาเ้าก็ทำงานหนักมามากแล้ว ช่วยเตรียมของขวัญให้ข้าด้วยก็แล้วกัน ข้าว่าจะไปพบขันทีจ้าวสักหน่อย”
หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สำหรับผู้ที่สามารถให้คำแนะนำฮ่องเต้ได้เช่นนี้ ย่อมมีสถานะไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน หลิวเหม่ยเอ๋อร์จึงเริ่มต้นคิดหาวิธีเอาชนะใจขันทีจ้าวผู้นี้ให้ได้
…
ห้องฝึกตน
จ้าวอู่เจียงนั่งอยู่บนเก้าอี้กำลังรับประทานอาหารเช้าที่ถูกจัดส่งมาโดยครัวหลวง ในขณะที่เซวียนหยวนจิ้งออกไปว่าราชการั้แ่เช้าตรู่
“พระสนมหลิวเจาอี๋มาขอพบขอรับ”
ขันทีผู้หนึ่งเดินเข้ามาแจ้ง
จ้าวอู่เจียงลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและแสร้งทำความสะอาด
หลังจากนั้น หลิวเจาอี๋หรือก็คือหลิวเหม่ยเอ๋อร์ ซึ่งเมื่อคืนนี้ได้มี่เวลาที่ดีร่วมกันเยื้องย่างเข้ามา พร้อมด้วยผู้ติดตามอีกสองคน ข้ารับใช้เ่าั้ถือถาดใส่ทองคำ แผ่นเงินและเครื่องประดับแวววาวเข้ามาด้วย
“คารวะพระสนม”
จ้าวอู่เจียงประสานมือโค้งตัวลงเล็กน้อย หลิวเหม่ยเอ๋อร์เป็คนที่มีเสน่ห์อย่างยิ่งยวด โดยเฉพาะหลังจากได้ใช้เวลาใกล้ชิดกับนางเมื่อคืนนี้ ขันทีหนุ่มคิดไม่ถึงเลยว่าเพิ่งจะแยกจากกันไม่ทันไร นางก็กลับมาพบตนอีกครั้งแล้ว
หลิวเหม่ยเอ๋อร์ก็ประสานมือทำความเคารพเช่นกัน “ขันทีจ้าว เื่เมื่อคืนนี้ต้องขอบคุณท่านแล้ว”
นางกำนัลและขันทีที่ติดตามมาด้วยแทบไม่อยากเชื่อสายตา นายหญิงของตน ผู้มีสถานะเป็ถึงสนมขั้นสองกลับกำลังแสดงความเคารพต่อขันทีผู้หนึ่ง
จ้าวอู่เจียงก็ตกตะลึงเช่นกัน
???
ไม่ต้องขอบคุณกันก็ได้กระมัง?
หรือนางจะค้นพบความจริงแล้ว?
หลิวเหม่ยเอ๋อร์อาศัยจังหวะนี้นั่งลงข้างกายจ้าวอู่เจียง หญิงสาวยกมืองดงามส่งสัญญาณให้ข้ารับใช้วางถาดใส่ของมีค่าลง และขับไล่ทุกคนออกไป
เมื่อเหลือกันอยู่ในห้องตามลำพัง หลิวเหม่ยเอ๋อร์ก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ขันทีจ้าว ข้าได้ยินว่าท่านเป็คนดูแลฮ่องเต้ ทำให้พระองค์ท่านกลับมามีความแข็งแกร่งอีกครั้ง”
จ้าวอู่เจียงพยักหน้า ไม่รู้เลยว่าหลิวเหม่ยเอ๋อร์กำลังหมายถึงอะไรกันแน่
หลิวเหม่ยเอ๋อร์ยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนใจ หญิงสาวชำเลืองมองขันทีหนุ่มจากนั้นจึงปล่อยป้ายไม้แผ่นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อของตน มันคือแผ่นป้ายสลักตัวอักษรคำว่า ‘หลิว’ เอาไว้ชัดเจน
“การอยู่ในวังหลวงอาจจะทำให้ขันทีจ้าวพบกับความยากลำบากไม่ใช่น้อย นี่คือป้ายประจำตระกูลของคนตระกูลหลิว เมื่อได้ป้ายนี้ ท่านก็จะสามารถขอให้ตระกูลหลิวทำสิ่งใดก็ได้ ขอเพียงสิ่งนั้นไม่ละเมิดต่อกฎหมายบ้านเมืองก็พอ…”
จ้าวอู่เจียงดวงตาเป็ประกายระยิบระยับ เขาไม่ได้ยื่นมือรับแผ่นป้ายทันที แต่กลับยิ้มพลางพูดว่า
“ทูลพระสนม หากท่านมีอะไรจะกล่าวก็กล่าวออกมาเถิด ตราบใดที่ไม่ใช่เื่ละเมิดต่อกฎหมายบ้านเมือง กระหม่อมก็ยินดีรับใช้พระสนมพ่ะย่ะค่ะ”
“ขันทีจ้าวนับเป็คนที่น่าสนใจจริง ๆ” หลิวเหม่ยเอ๋อร์ยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก ก่อนจะจ้องจ้าวอู่เจียงด้วยสายตาว่างเปล่า และกล่าวด้วยความขุ่นเคืองใจ “ข้าอยากจะให้ขันทีจ้าวช่วยสอนข้าหน่อย ข้าต้องทำอย่างไรบ้างจึงจะสามารถปลุกัของฝ่าาให้ตื่นตัวได้อย่างรวดเร็วเช่นเมื่อคืนนี้”
5K
