" ว่าไง ถามแล้วไม่ตอบ แล้วทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอขนาดไหน ตอนปิดเทอมไม่เห็นส่งข่าวอะไรให้กันบ้างเลย"
นิสาเดินเข้ามาจับมือชลดาแกว่งไปมาด้วยท่าทางออดอ้อนพร้อมกับรอยยิ้มสดใส
รูปร่างหน้าตาของนิสาจะดูสวยหวาน ต่างจากชลดาที่จะให้ความรู้สึกน่ารักผสมเซ็กซี่เล็กๆที่ดูมีเสน่ห์ ทั้งสองถือว่าเป็สาวสวยประจำคณะ และนิสาเองก็เป็ถึงดาวประจำคณะนิเทศ
แต่ปัญหาคือดูเหมือนว่าหลายคนจะชื่นชอบชลดามากกว่า แต่ในตอนนั้นชลดาไม่ได้ตกลงกับคำขอของรุ่นพี่ที่ให้ไปประกวดดาว เนื่องจากเจษฎาแสดงความหึงหวงออกมาอย่างชัดเจน และห้ามไม่ให้เธอไปสมัครเด็ดขาด
ในตอนนั้นชลดารู้สึกยินดีกับความรักและความหึงหวงนั้นมาก เธอตอบตกลงที่จะไม่ไปประกวดเพื่อเอาใจเจษฎาอย่างเต็มที่
แต่เมื่อผลการประกวดดาวมหาวิทยาลัยออกมา สุดท้ายนิสาก็ไม่สามารถชนะการประกวดในครั้งนั้นได้ และหลายคนก็พากันพูดอยู่บ่อยๆว่าถ้าชลดาประกวดคณะของพวกตนจะต้องชนะอย่างแน่นอน
ความจริงตอนที่ประกวดดาวมหาวิทยาลัยมันก็เกิดขึ้นั้แ่ชั้นปีหนึ่งที่เธอกับนิสายังไม่ได้รู้จักกัน แต่หลังจากที่ประกวดผ่านไปและขึ้นปีที่ 2 นิสาก็ได้เข้ามาทำความรู้จักกับเธอก่อนที่ทั้งสองจะกลายเป็เพื่อนสนิทกัน
ชลดาค่อนข้างมีปัญหากับทางบ้าน ถึงแม้ว่าที่มหาวิทยาลัยเธอจะเข้ากับคนอื่นได้ดี แต่เธอก็ยังมีระยะห่างของตัวเองพอสมควร
ส่วนนิสาที่เข้ามาตีสนิทกับเธออย่างจริงจังก็ทำให้เธอยอมที่จะคบด้วยในที่สุด แต่ถึงแม้จะบอกว่าสนิทกันมากแค่ไหนก็ตามแต่ยังไงซะก็ยังมีระยะห่างที่เหมาะสม แต่ถึงอย่างนั้นใน่วัยเรียนนิสาก็เป็คนที่ไปไหนมาไหนกับเธออยู่ตลอด
เมื่อได้กลับมาเจอกันอีกครั้งจึงทำให้ชลดา้าที่จะรู้ความจริงว่าทำไมในตอนนั้นนิสาถึงได้ทำกับเธอแบบนี้
ชลดายกยิ้มก่อนที่จะค่อยๆปลดมือตัวเองออกอย่างไม่ให้ผิดสังเกต
" พอดีกำลังวุ่นวายนิดหน่อยน่ะ มีปัญหากับที่บ้านก็เลยไม่ได้ติดต่อเลย ส่วนเื่เจษฎาคงต้องบอกว่าตอนนี้ฉันกับเจษเราเลิกกันแล้ว"
รอยยิ้มของนิสาชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่จะแสดงอาการใออกมาด้วยความเป็ห่วง
" จริงหรอเนี่ย!! มันเกิดอะไรขึ้น เธอรักเจษมากเลยไม่ใช่หรอ ทำไมปิดเทอมแค่แป๊บเดียวก็เลิกกันแล้ว"
นิสาไม่รู้เื่ที่ชลดาแต่งงานแล้ว เธอจึงคิดว่าชลดากำลังคบหาดูใจกับเจษฎา ความจริงเธอรู้นิสัยของเจษฎาเป็อย่างดี ในตอนแรกเธอก็คิดที่จะแย่งเจษฎามาเป็ของตัวเองเพื่อที่จะให้ชลดารู้สึกเสียใจและเ็ป
แต่เมื่อเธอได้รู้นิสัยที่แท้จริงของเจษฎารวมถึงเื่ที่เขาทำ เธอก็ตีตัวออกมาพร้อมกับคอยเสี้ยมให้ชลดารักเจษฎาอย่างหัวปักหัวปำ
เธออยากจะให้ชลดาย่อยยับและตกต่ำยิ่งกว่าเธอ เธอรู้สึกเจ็บและเกลียดทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงหรือเปรียบเทียบระหว่างเธอกับชลดา
แล้วทำไมอยู่ดีๆ 2 คนนี้ต้องเลิกกันด้วย แล้วเจษฎาเคยมีอะไรกับชลดาและถ่ายคลิปไปขายหรือยัง
เพราะถ้ามีคลิปนั้นแล้วเธอจะได้ใช้มันมาทำลายชีวิตของชลดาได้อย่างง่ายดาย
ความจริงนิสาเคยมีอะไรกับเจษฎาไปแล้ว และเธอก็ได้รู้ความจริงตอนที่เขาถ่ายคลิป เธอจึงเจรจาพร้อมกับจ่ายเงินเป็จำนวนมากเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายลบคลิปของเธอออกไปให้หมด
ถ้าไม่ใช่เพราะชลดาเธอก็คงไม่ถูกเปรียบเทียบ และถ้าไม่ใช่เพราะชลดา เธอก็คงไม่ตกเป็เหยื่อของไอ้เจษฎา ทั้งหมดเป็เพราะยัยนั่นคนเดียว!!
แม้ในใจจะแค้นขนาดไหน แต่ภายนอกก็ยังคงยิ้มแย้มอย่างอ่อนหวานเหมือนเช่นเคย
" ไม่มีอะไรมากหรอก ชีวิตคู่มันก็ต้องมีปากเสียงกันบ้าง สุดท้ายเมื่อไปกันไม่ได้ก็ต้องเลิกมันก็เป็เื่ปกติไม่ใช่หรอ ตายจริง! จะถึงคาบแรกแล้วพวกเราไปกันเถอะ "
นิสาได้แต่พยักหน้ารับ เธอมองชลดาที่เดินนำหน้าด้วยสายตาแข็งกร้าว เพราะไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็เกลียดผู้หญิงคนนี้อยู่ดี ถ้าไม่มีมัน คนที่โดดเด่นที่สุดก็คือเธอ
ชลดาเองก็รับรู้ได้ถึงสายตาทิ่มแทงจากด้านหลัง เธอทำเพียงแค่ยกยิ้มก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้อง
เพื่อนๆที่เคยรู้จักกันั้แ่ปี 1ปี 2 ตอนนี้ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานหลังจากที่กลับมาเจอกันอีกครั้ง
ชลดาเมื่อเข้ามาก็โบกมือทักทายพร้อมกับยิ้มกว้างให้กับทุกคนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน แต่ด้วยความที่ชลดามีหน้าตาที่น่ารักและมีเสน่ห์มาั้แ่แรกจึงทำให้หลายๆคนอยากที่จะเข้าหาและพูดคุยด้วย
ดังนั้นการที่เธอแสดงออกอย่างสนิทสนมแบบนี้จึงทำให้ทุกคนยิ้มกว้างและทักทายกลับอย่างครึกครื้น
นิสาที่เดินตามเข้ามาและเห็นภาพบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุขและเสียงพูดคุยอย่างสนุกสนานก็ถึงกับชะงักค้างไปชั่วขณะ เธอมองชลดาที่อยู่ในวงล้อมของเพื่อนทั้งชายและหญิงอย่างอบอุ่นด้วยสายตาที่วาวโรจน์
ทำไมกัน! แค่ปิดเทอมไปไม่นานทำไมมันถึงได้มีท่าทีที่เปลี่ยนไปแบบนี้ และพอมันทำแบบนี้ก็ยิ่งไม่มีใครสนใจเธออีกน่ะสิ
นิสาพยายามระงับอารมณ์ก่อนที่จะยิ้มอย่างอ่อนหวานเข้าไปกล่าวทักทายทุกคน และทุกคนเองก็ทักทายกับอย่างเป็มิตรเช่นกัน
แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นดีใจเหมือนที่พวกเขาได้คุยกับชลดา ทำให้รอยยิ้มของนิสาเจื่อนลง
เป็แบบนี้อีกแล้ว ทำไมทุกคนถึงมัวแต่สนใจยัยนั่นด้วย มันดีกว่าเธอตรงไหน
นิสาจิกเล็บนั่นก่อนที่จะเดินไปนั่งประจำที่ของตัวเอง แต่เมื่ออาจารย์เข้ามาชลดาก็กลับมานั่งที่ข้างๆโต๊ะของเธอ
" ไม่คิดว่าทุกคนจะน่ารักขนาดนี้ 2 ปีที่ผ่านมาฉันนี่มันไม่ได้เื่จริงๆเลย เพราะมีปัญหาครอบครัวก็ไม่ค่อยอยากจะสนิทกับคนอื่นนอกจากเธอและเจษ ฉันคงจะรบกวนเธอมาตลอดเลยสินะ "
ชลดาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มและคนข้างๆที่อยู่รายล้อมก็ได้ยินคำพูดนั้นก่อนที่จะยิ้มตอบกลับมาด้วยความรู้สึกยินดี
นิสามองมาอย่างไม่อยากจะเชื่อก่อนที่จะรีบพูดตอบ
" รบกวนอะไรกัน เราเป็เพื่อนสนิทกันช่วยเหลือกันมันก็ถูกแล้วไม่ใช่หรอ ฉันดีใจซะอีกที่ได้เป็เพื่อนสนิทกับเธอ"
" อื้มมม ขอบใจนะ "
ชลดาพยักหน้าให้พร้อมกับรอยยิ้มไร้เดียงสา ก่อนที่จะหันไปสนใจอาจารย์ที่กำลังจะแนะนำตัวและวิชาที่ตัวเองสอน
นิสาสังเกตชลดาเกือบจะตลอดเวลา เธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายก็ยังเป็คนเดิมแต่ทำไมบางครั้งก็รู้สึกว่าชลดาแตกต่างไปจากเดิม แต่จะอธิบายว่าแตกต่างยังไงเธอก็อธิบายไม่ถูก
ความรู้สึกมันบอกแค่ว่าเธอกำลังรู้สึกไม่สบายใจเป็อย่างมาก รู้สึกเหมือนถูกคุกคาม เหมือนกำลังโดนอะไรบางอย่างที่แสนจะอันตรายไล่ต้อน
นั่นสินะ ดูเหมือนว่าชลดาจะเริ่มเปิดใจให้กับทุกคนและเริ่มที่จะเป็ที่สนใจของทุกคน มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะไร้ตัวตน ่
เธอจะต้องรีบกำจัดชลดาให้เร็วที่สุดก่อนที่ตัวตนของเธอจะเลือนหายไปมากกว่านี้
เธอไม่อยากตกอยู่ภายใต้เงาของใครอีกแล้ว
" อย่างที่นักศึกษาทราบกันดีอยู่แล้วนะคะว่าหลังจากที่เราได้เรียนรู้หน้าที่และงานต่างๆในวงการบันเทิงมาแล้วในปีหนึ่ง และในปีที่สอง เราก็ได้เจาะลึกในเนื้อหาของสาขาเรารวมถึงได้ลองบริหารงานแต่ละฝ่ายไปแล้ว
มาในปีนี้ทุกคนจะต้องเริ่มเรียนรู้วิธีสร้างผลงานที่เป็ของตัวเอง และปีสุดท้ายผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดจะต้องเผยแพร่ออกสู่สาธารณชน"
อาจารย์ผู้สอนบรรยายไปเรื่อยๆ ชลดาเองก็ตั้งใจฟังอย่างเต็มที่พร้อมกับจดเนื้อหาที่น่าสนใจลงไปไม่หยุด เธอไม่ได้สนใจนิสาเลยสักนิดว่าจะจ้องเธอขนาดไหน
ตอนนี้เธอรู้สึกดีใจเป็อย่างมากที่ได้กลับมาเรียนอีกครั้ง แม้ว่าจะต้องฟื้นฟูความรู้ของปี 1 และปี 2 ที่เธอห่างหายไปนานนับ่ชีวิตหนึ่งโดยการไปตกระกำลำบากจนกระทั่งตายอย่างอนาถเพราะผู้ชายสาระเลว
แถมในชีวิตก่อนชื่อเสียงของเธอในมหาลัยก็เป็ที่พูดถึงว่าหนีสามีตามชายชู้ และอีกสารพัดเื่ตามที่นิสาเอาไปปล่อย
ครั้งนี้อนาคตของเธอจะต้องสดใสและเต็มไปด้วยความสุข ส่วนพวกเหลือบไรและมารชีวิตเธอจะกำจัดมันให้สิ้นซาก
ท่าทางของชลดาในตอนนี้ทำให้ตกเป็เป้าสนใจของทั้งห้อง ปกติเธอก็เป็ที่สนใจของทุกคนอยู่แล้ว แต่เมื่ออยู่ดีๆหลังจากเปิดเทอมมาเธอก็เปลี่ยนพฤติกรรมเป็ร่าเริงสดใสพร้อมกับเข้าหาทุกคนด้วยความจริงใจ สิ่งนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกชื่นชอบเป็อย่างมาก
ทุกกริยาท่าทางที่แสดงออกไม่ว่ากับชายและหญิงชลดาล้วนให้ความรู้สึกว่าเป็เพื่อนกัน ทุกคนจึงไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจ ต่างจากนิสาทั้งที่ดูอ่อนหวาน แต่เวลาพูดกับเหล่าชายหนุ่มจะมีจริตบางอย่างที่หญิงสาวด้วยกันดูออก และบางครั้งก็แสดงท่าทางอ่อนโยนจนน่าหมั่นไส้
แม้ว่าจะมีชายหนุ่มหลายคนมองด้วยสายตาพราวระยับ แต่ก็เป็ความรู้สึกราวกับ้าที่จะเนื่องจากหญิงสาวเหมือนจะส่งสัญญาณอะไรบางอย่างให้ตลอดเวลา
แต่กับชลดาเธอมีแต่ความสดใสและร่าเริง เหมือนเด็กสาวตัวน้อยๆที่ทุกคนรู้สึกเอ็นดู
การมาเรียนในแต่ละวันทำให้ชลดาได้เรียนรู้และฝึกซ้อมอะไรใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา และใน่เวลาว่างเธอก็จะแว๊บหายไปที่บริษัทของตัวเองที่ตอนนี้เมธาวีเป็ผู้ดูแล
ถึงแม้ว่าโครงสร้างของบริษัทและโรงงานของเธอจะมีขนาดใหญ่ แต่ภายในยังมีพนักงานไม่กี่ชีวิตกำลังทำงานใน่เริ่มต้นอย่างขยันขันแข็ง
เธอรู้สึกดีใจมากที่ได้เมธาวีมาช่วยงาน ด้วยการออกแบบของทั้งสองรวมถึงไอเดียที่แปลกใหม่ทำให้ชิ้นงานที่ออกมางดงามเป็อย่างมาก
ตอนนี้เหลือก็แค่ให้คนงานตัดเย็บที่จ้างมาลงมือตัดเย็บชุดตัวอย่างขึ้นมาอย่างละชุดเพื่อที่จะได้หาข้อบกพร่องและเสริมข้อดีเข้าไปให้มากขึ้น
ด้านหน้าบริษัทที่เป็ส่วนสำหรับทำเป็ร้านเสื้อผ้า ตอนนี้ยังคงถูกปกปิดเอาไว้และไม่มีใครรู้ ทุกคนที่เดินผ่านไปมาจึงได้แต่จ้องมองว่ามีการก่อสร้างอะไรกันแน่
ส่วนด้านหลังก็เป็โรงงานที่มีจักรถึงยี่สิบตัวและมีพื้นที่ที่กว้างขวางเป็อย่างมาก คนงานตัดเย็บที่น้อยนิดในตอนนี้จึงจับกลุ่มกันทำงานอยู่ตรงโซนที่ใกล้ที่สุดเพื่อที่จะได้เดินไปหาเ้านายได้ง่าย
" เป็ยังไงบ้างคะพี่เมย์ ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ติดเรียนจนไม่ค่อยได้เข้ามาช่วยอะไรเลย"
เมธาวีที่เห็นเ้านายตัวน้อยเดินเข้ามาเธอก็รีบลุกขึ้นจากงานที่กำลังทำและเดินเข้ามาหาชลดาด้วยความนอบน้อม
" อะไรกันคะคุณดา คุณดาเป็เ้าของที่นี่และเป็คนที่ให้โอกาสฉันและคนงานคนอื่นๆได้ทำงาน รวมถึงยังให้ค่าแรงและสวัสดิการที่ดีอีก มีแต่พวกเราที่จะต้องพยายามทำอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้คุณดาผิดหวังมากกว่า"
ชลดาพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มกว้าง เธอเลือกคนไม่ผิดจริงๆ รวมถึงคนงานคนอื่นๆที่เธอได้ทดสอบทั้งฝีมือและนิสัยควบคู่ไปด้วยกัน
เธอคิดไปถึง่ที่เธอและเมธาวีนั่งสัมภาษณ์คนงาน เอากับทางคำถามไปทีละคนด้วยความใส่ใจ
คนที่จะทำงานด้วยกันได้อย่างน้อยๆถ้าหากนิสัยไปด้วยกันได้บรรยากาศในการทำงานก็จะดีไปด้วย และเมื่อบรรยากาศดีการทำงานก็จะราบรื่นและเต็มไปด้วยความสุข
ชลดาและเมธาวีนั่งมองชุดตัวอย่างที่ถูกตัดออกมาอย่างพิจารณา ตอนนี้เป็เวลา 19:00 น. คนงานคนอื่นก็ได้กลับกันหมดแล้ว เหลือแค่เธอกับเมธาวีที่ยังคงไฟแรง เมื่อเห็นว่าชุดตัวอย่างชุดแรกเสร็จ ทั้ง 2 ก็กระตือรือร้นที่จะตรวจสอบทันที
สำหรับเมธาวีตอนนี้เธอได้จ้างพยาบาลส่วนตัวคอยดูแลผู้เป็แม่อย่างใกล้ชิด ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาในเื่นี้มากนัก
ส่วนชลดานั้นจะกลับดึกบ้างคงไม่เป็ไรหรอกมั้ง...
แต่ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ก่อนที่บุคคลที่ทำให้หญิงสาวสองคนที่หันกลับไปมองถึงกับนั่งตัวแข็งจะเดินเข้ามา
" ฉันหิวแล้ว"
!!!
634
