[จบ] ภรรยาคนโปรดในดวงใจของประธานฉี

บทที่ 46 ไม่มีทางเลือกที่สอง

ตระกูลฉี

ผู้เฒ่าฉีนั่งอยู่บนโซฟา ฉีหมิงหย่วนเองก็อยู่ด้านข้างแต่ไม่กล้าพูดอะไร ทำเพียงแค่ขมวดคิ้วมองลูกชายที่ยืนอยู่อีกด้าน

“แกคิดให้ดีแล้วหรือ! ตกลงจะหย่าจริง ๆ หรือ!”

เสียงของผู้เฒ่าเย็นชา ใบหน้าเคร่งขรึมพยายามกดความโกรธเอาไว้ สาวน้อยเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมที่สุดสำหรับฉีส่าวฉิง พวกเขาต้องอยู่ด้วยกันเท่านั้น ถึงจะมีความสุขไปได้ตลอดชีวิต

แต่ตอนนี้เขากลับจะหย่ากับเธอเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง! เขามีหลานชายที่อกตัญญูแบบนี้ได้อย่างไร!

“ผมได้ให้ทนายความร่างสัญญาหย่าไว้แล้ว หุ้นและอสังหาริมทรัพย์ในนามของผมจะยกให้เธอทั้งหมด”

ฉีส่าวฉิงยืนอยู่ด้านข้าง สูทสีดำที่สวมใส่ยิ่งทำให้เขาดูสง่างามมากขึ้น ใบหน้ายังคงเหมือนเดิม แต่แววตาที่เคยมีความเจ้าเล่ห์กลับกลายเป็นความเย่อหยิ่งและเย็นชา มีกลิ่นอายที่ซับซ้อนบอกไม่ถูก

เมื่อหย่าแล้ว เธอก็จะสามารถไปสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นได้อย่างชอบธรรม

“จะให้เธอหมดได้อย่างไร!”

ไม่ทันที่ผู้เฒ่าและฉีหมิงหย่วนที่ดูตกใจจะพูด เสียงแหลมของฮั่วหมิงเซียงก็ดังขึ้นมา เมื่อเห็นเซี่ยงหว่านและโต้วโต้วที่ตามมาด้านหลังของเธอ ฉีส่าวฉิงก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

พวกเขามาได้อย่างไร!

“ฉีส่าวฉิง เธอหย่ากับลู่จั่นเหยียนแล้ว ทำไมต้องยกทรัพย์สินทั้งหมดให้เธอด้วย! อย่าลืมสิว่าตอนนี้เธอก็มีลูกชายแล้ว ถึงเธอจะไม่เห็นแก่ตัวเอง ก็ควรเห็นแก่ลูกและเซี่ยงหว่านสิ”

เธอผลักเซี่ยงหว่านและโต้วโต้วออกมาข้างหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้มแย้ม “ผู้เฒ่า นี่คือลูกหลานของตระกูลฉีของเรา เป็นเหลนชายคนโตของพ่อ โต้วโต้วเรียกท่านว่าปู่ทวดสิ”

โต้วโต้วยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สมองเล็ก ๆ ของเขาใช้เวลาตอบสนองพักใหญ่กว่าจะพูดอย่างขลาดกลัวไปทางผู้เฒ่าฉี “สวัสดีครับปู่ทวด ผมชื่อฉีจวินถิง”

แม่บอกกับเขาอย่างกะทันหันว่า ต่อไปนี้เขาจะมีชื่อใหม่ และต้องบอกทุกคนเสียงดัง ๆ ว่าเขาชื่อฉีจวินถิง แต่เขายังคิดว่าชื่อ ‘โต้วโต้ว’ ฟังดูน่ารักกว่าอยู่ดี

ใบหน้าของผู้เฒ่าไม่มีความยินดีเลยแม้แต่นิดเดียว คิ้วขมวดเป็นปมด้วยความไม่พอใจ “ฉันบอกแล้วไงว่า เชื้อสายรุ่นเหลนของตระกูลฉีจะต้องมาจากท้องของสาวน้อยเท่านั้น ส่วนอย่างอื่น ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไม่ยอมรับ!”

“พ่อคะ พูดแบบนี้เด็กจะรู้สึกอย่างไร เขาเป็นสายเลือดของตระกูลฉีนะคะ พ่อจะไม่ยอมรับฉันกับหมิงหย่วนก็ได้ จวินถิง มานี่ คนนี้คือผู้เฒ่าของเธอนะ”

ฮั่วหมิงเซียงโน้มตัวลงจูงมือโต้วโต้วและชี้ไปที่ฉีหมิงหย่วนที่กำลังอึดอัดใจ

“สวัสดีผู้เฒ่า ผมชื่อฉีจวินถิงครับ”

ฉีหมิงหย่วนมองเด็กชายแวบหนึ่ง แล้วมองไปที่ผู้เฒ่าที่กำลังโกรธเกรี้ยว สุดท้ายสายตาที่เต็มไปด้วยความลำบากใจก็ตกลงบนใบหน้าของฮั่วหมิงเซียง แต่กลับได้รับสายตาตักเตือนกลับมา เขาจึงต้องโบกมือเรียก “จวินถิงเด็กดี มาหาปู่นี่”

“ครับ”

เมื่อมีทั้งพ่อและปู่ ใบหน้าของโต้วโต้วจึงเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข เขาก้าวเท้าเล็ก ๆ เดินไปหาฉีหมิงหย่วน ท่าทางที่น่ารักและรู้ความทำให้ผู้คนรู้สึกชอบใจขึ้นมาทันที

“พ่อคะ ดูสิ จวินถิงหน้าตาเหมือนส่าวฉิงตอนเด็ก ๆ มากเลย ฉันจำได้ว่าสมัยส่าวฉิงเป็นเด็กก็มีรูปที่เหมือนกับท่าทางนี้ เหมือนกันมากเลยล่ะค่ะ”

ฮั่วหมิงเซียงพูดน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย แล้วส่งสายตาให้ฉีหมิงหย่วนอีกครั้ง เขาจึงต้องหัวเราะแล้วหันไปมองผู้เฒ่า “พ่อครับ เหมือนกันมากเลยครับ โดยเฉพาะชุดที่จวินถิงใส่ เหมือนย้อนเวลากลับไปตอนที่ส่าวฉิงเป็นเด็กอีกครั้งเลย”

เซี่ยงหว่านก้มหน้าลง แม้จะไม่ได้พูดอะไรแต่มุมปากก็ยกยิ้มเล็กน้อย ชุดนี้เธอตระเตรียมตัดเย็บตามชุดในรูปสมัยเด็กของฉีส่าวฉิงมาโดยเฉพาะ จะไม่เหมือนได้อย่างไร

“จะเหมือนหรือไม่เหมือนก็ช่าง เขาไม่มีทางเป็นเชื้อสายรุ่นเหลนของตระกูลฉีได้หรอก ฉีส่าวฉิง ฉันขอสั่งให้นายรีบตัดขาดกับผู้หญิงและเด็กคนนี้เดี๋ยวนี้!”

ผู้เฒ่าโกรธจนลุกขึ้นยืนจากโซฟา ท่าทางโกรธเกรี้ยวทำให้โต้วโต้วตกใจจนวิ่งกลับไปซบอกเซี่ยงหว่าน ไหล่สั่นเทิ้มและร้องไห้โฮ

“แม่ครับ ผมกลัว”

เซี่ยงหว่านย่อตัวลงเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของโต้วโต้วด้วยความสงสาร กลั้นความน้อยใจมองไปที่ฉีส่าวฉิง “ส่าวฉิง คุณป้า ขอโทษนะคะ ฉันขอพาจวินถิงกลับไปก่อนดีกว่า”

“กลับไปไม่ได้!” ฮั่วหมิงเซียงเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่ฉีส่าวฉิงเปิดปาก

“คุณไม่จำเป็นต้องออกไป รอฉันสักครู่ ฉันจะจัดการให้เสร็จโดยเร็ว”

พูดจบก็หันร่างไปทางประตู มองไปที่ลู่จั่นเหยียนที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยสายตาเย็นชา

เธอมาถึงได้สักพักแล้ว และได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ในบ้านตระกูลฉี นอกจากผู้เฒ่าแล้ว คนที่เหลือต่างก็ยอมรับเซี่ยงหว่านและเด็กคนนั้นแล้ว แม้กระทั่งไม่ต้องรอให้พวกเขาจัดการเรื่องหย่าเสร็จด้วยซ้ำ

“สาวน้อย”

เมื่อได้ยินเสียงของผู้เฒ่าเธอก็ได้สติและยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาด้วยรองเท้าส้นสูง “คุณปู่ หนูมาเซ็นใบหย่าค่ะ”

ต้องหย่าเท่านั้น! ไม่มีทางเลือกอื่น!

“สาวน้อย”

“คุณฉี นี่คือสัญญาหย่าที่ฉันให้ทนายเตรียมมา คุณลองดูสิคะ”

เธอยื่นซองเอกสารในมือให้ แต่ฉีส่าวฉิงกลับไม่รับ ร่างสูงเพรียวยืนนิ่งเฉยเย็นชาราวกับคนแปลกหน้าขณะมองลงมาที่เธอ สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอ

“เซ็นสัญญาหย่าที่ฉันเตรียมไว้ดีกว่า ฉันปล่อยให้คุณนอนกับฉันนานกว่าสามปีโดยเปล่าประโยชน์ไม่ได้”

“...”

หัวใจถูกแทงอย่างไม่ทันตั้งตัว ลู่จั่นเหยียนใบหน้าซีดเผือด ความเจ็บแน่นในอกทำให้ท้องปั่นป่วน อดกลั้นอาการคลื่นไส้อยากอาเจียนไม่ไหว

“ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

เพราะกลัวว่าปฏิกิริยาของตัวเองจะก่อให้เกิดความยุ่งยากที่ไม่จำเป็น เธอจึงรีบขึ้นไปชั้นสองด้วยใบหน้าซีดเผือด

“ส่าวฉิง ฉันขอพาโต้วโต้วหลบไปก่อนได้ไหม ฉันไม่อยากให้เขาเข้าไปพัวพันกับเรื่องของผู้ใหญ่มากนัก”

เซี่ยงหว่านเอ่ยปากด้วยความลำบากใจ กอดโต้วโต้วที่ยังคงร้องไห้อยู่ในอ้อมกอด แต่กลับเหลือบมองไปทางห้องนอนชั้นสอง

ฉีส่าวฉิงเม้มปากและเงยหน้ามองขึ้นไปชั้นบน “คุณพาโต้วโต้วไปรอฉันที่ห้องนอนก่อน”

“ได้ค่ะ งั้นฉันกับโต้วโต้วขึ้นไปก่อนนะ”

เซี่ยงหว่านพยักหน้าแล้วพาโต้วโต้วขึ้นไปชั้นสอง

ผู้เฒ่าฉีโมโหจนไม้เท้าในมือร่วงลงพื้น “ฉีส่าวฉิง นายอยากให้ฉันโมโหตายใช่ไหม? ถึงนายจะหย่าก็ไม่จำเป็นต้องทำให้สาวน้อยอับอายขนาดนี้นี่!”

ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นขึ้นไปข้างบนแล้วยังพูดจาเลวร้ายแบบเมื่อครู่ เขาอยากเอาไม้เท้าฟาดให้ตายไปเลยเสียจริง

“ปู่ ผมยอมแลกทุกอย่างที่มีเพื่อแลกเสรีภาพสักครั้ง ไม่ได้เหรอ?”

ฉีส่าวฉิงถามกลับเสียงเย็น พยายามข่มความรำคาญในใจ ผู้หญิงคนนั้นสามารถปรากฏตัวต่อหน้าเขาได้อย่างใจเย็นเพื่อมาคุยเรื่องหย่า ยิ้มและเรียกเขาว่าคุณฉี ช่างดีจริง ๆ!

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

ผู้เฒ่าโมโหจนยกเท้าเตะ แต่ยังไงเขาก็แก่แล้ว แรงเตะนั้นสำหรับฉีส่าวฉิงแล้ว แทบไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย

ลู่จั่นเหยียนอาเจียนแห้งอยู่นานแต่ก็อาเจียนอะไรไม่ออก เธอแค่ถูกคำพูดนั้นทำร้ายจนรู้สึกคลื่นไส้ เมื่อครู่มีช่วงเวลาหนึ่งที่เธออยากจะบอกฉีส่าวฉิงว่าเขาไม่ได้นอนฟรี ๆ มาสามปี แต่เขายังทิ้งลูกไว้ในท้องของเธอด้วย!

แต่เธอทำแบบนั้นไม่ได้ เธอต้องตัดให้ขาดสะบั้น ไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีกต่อไป

ลู่จั่นเหยียนปิดก๊อกน้ำและเปิดประตูออกจากห้องน้ำ แต่ไม่คิดว่าจะเผชิญหน้ากับเซี่ยงหว่าน

“คุณนายฉี พวกเราเจอกันอีกแล้ว ครั้งหน้าที่เจอกัน ฉันคิดว่าฉันคงจะได้เรียกคุณว่าคุณหนูลู่แล้วละ”

เซี่ยงหว่านยิ้มและเงยหน้าขึ้น ความอ่อนโยนในดวงตาปรากฏแววเยาะเย้ย ‘คุณนายฉี’ สามคำนี้ในที่สุดแล้วมันจะกลายเป็นของเธอ เซี่ยงหว่าน!