ตอนนี้ สรยุทธ ได้ตื่นนอนแล้วหลังจากไม่ได้นอนมาหลายวัน และในขณะที่เขากำลังกินข้าว เขาก็ได้เปิดดูรายการ เดอะ สเปเชียล เวิลด์ ทอล์ค ย้อนหลัง เพื่ออัพเดท ข้อมูลเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในเกม และก็ได้รู้แล้วว่า ยาแบบพิเศษที่เขาวางขายนั้น ไม่ใช่ราคา 10 เหรียญทอง แต่เป็ 100 เหรียญทองและขายออกหมดในระยะเวลาไม่นาน เขาจึงรีบโซ้ยข้าวด้วยความเร็วสูงและรีบล็อกอิน เข้าเกมทันที
“หนึ่งพัน เหรียญทองจริงๆ ด้วย ฮะๆๆๆๆ ”
ตอนนี้ สรยุทธ ใจนึงก็ดีใจอีกใจนึงก็เสียใจที่ตัวเขาตีค่า ความสามารถของยาตัวเองต่ำเกินไป แต่ในความเป็จริงก็เข้าใจได้ เพราะ สรยุทธเองเพิ่งเล่นเกมนี้ได้ไม่นาน จึงไม่รู้ว่าในระดับสูงๆนั้น ยาแบบพิเศษของเขานั้นสามารถสร้างความแตกต่างระหว่างคนที่มียาและไม่มียาได้มากเพียงใด
“ช่างมัน ยังไงเราก็สามารถ ปรุงยาใหม่ได้เรื่อยๆอยู่แล้ว คงต้องไปล่ามอนสเตอร์เพื่อหาไอเทมเืมอนสเตอร์ มาเพิ่มแล้ว”
ไอเทมเืของมอนสเตอร์ในเกม เดอะ สเปเชียล เวิลด์ นั้น มีอัตราดรอปค่อนข้างยากอยู่เหมือนกันแต่ก็ไม่ได้ยากจนเกินไป โดย มอนสเตอร์ เลเวล 1-100 จะมีโอกาศดรอป ไอเทมเืของมอนสเตอร์ขั้นต้น มอนสเตอร์ เลเวล 101-200 จะมีโอกาศดรอป ไอเทมเืของมอนสเตอร์ขั้นปานกลาง มอนสเตอร์ เลเวล 201-300 จะมีโอกาศดรอป ไอเทมเืของมอนสเตอร์ขั้นสูง และ มอนสเตอร์ เลเวล 301ขึ้นไป จะมีโอกาศดรอป ไอเทมเืของมอนสเตอร์ขั้นสูงสุด
แต่ไอเทมเลือกของมอนสเตอร์ นั้นเป็วัตถุดิบส่วนผสมที่สำคัญหลายอย่าง ทั้งการปรุงยา การผลิตอุปกรณ์เวทมนตร์ การผลิตอุปกรณ์สวมใส่ต่างๆ รวมถึงเป็ไอเทมเควสบางเควสด้วย จึงไม่ใช่ไอเทมที่จะหาซื้อง่ายๆในระบบตลาดกลาง ผู้เล่นที่ดรอปได้มักจะเก็บเอาไว้เพื่อใช้เองมากกว่า
“ชิ!! สกิลโจมตีอาชีพเรา ทำไมมันถึงมีน้อยแบบนี้นะ”
สรยุทธ อยากจะออกไปเก็บเลเวลและจะไปหาวัตถุดิบด้วย แต่ติดปัญหาที่สกิลโจมตีเขานั้นมีน้อยมากเนื่องอาชีพนักปรุงยานั้นปกติก็ไม่ใช่สายโจมตีอยู่แล้วการเก็บเลเวลหลักๆคือคอยดูดค่าประสบการณ์ในปาร์ตี้เป็หลักมากกว่า แต่ สรยุทธ ตอนนี่ไม่อยากเข้าปาร์ตี้เพราะมันจะทำให้ผู้เล่นคนอื่นในปาร์ตี้นั้นเห็นข้อมูลอาชีพของเขา โดยในตอนนี้เขานั้น อยากเก็บเื่อาชีพของเขาให้เป็ความลับไว้ก่อน เขายังไม่อยากให้ผู้เล่นคนอื่นรู้ในตอนนี้ จึงเริ่มคิดที่จะทำยาพิษ เพื่อให้มีสกิลที่ใช้สำหรับการโจมตีเพิ่มนั้นเอง
“ดูจากสูตรการปรุงยาแล้ว ไม่น่ายาก ต้องเอาเขี้ยวตะขาบั์ูเาไปบดก่อนสินะ”
จากนั้น สรยุทธ ก็เริ่มลงมือปรุงยาพิษตามสูตรทันที โดยเริ่มจากเอาเขี้ยวตะขาบั์ูเาไปบดในครกจนละเอียดจุดไฟที่เตาจากนั้นก็นำพิษเห็ดมรณะทั้งหมด เทใส่หม้อและนำเขี้ยวตะขาบั์ที่ถูกบดจนละเอียดใส่ผสมลงไป นำไปต้มที่เตาและแน่นอนว่าทุกขั้นตอน สรยุทธ เลือกที่จะทำเองเหมือนทุกครั้งก่อนหน้านี้
เวลาผ่านไป 6 ชั่วโมง น้ำพิษในหม้อส่องแสงเป็สีม่วงออกมาแล้ว โดย สรยุทธ ค่อยเทใส่ขวดแก้วสำหรับใส่ยาพิษด้วยความระมัดระวัง
ชิ้ง!!! {ข้อความจากระบบ} ผลของฉายานักปรุงยาผู้มีพรสรรค์ ทำงาน ลดระยะเวลาการต้มยาลง 40%
ชิ้ง!!! {ข้อความจากระบบ} ผลของฉายานักปรุงยาผู้มีพรสรรค์ ทำงาน ท่านจะได้รับจำนวนยาเพิ่มขึ้น 2 เท่า
ชิ้ง!!! {ข้อความจากระบบ} ผลของสกิลความมุ่งมั่นของเทพเ้านักปรุงยา ทำงาน ยาที่ท่านปรุงจะมีสรรพคุณเพิ่มขึ้น
ชิ้ง!!! {ข้อความจากระบบ} ผลของสกิลเทพเ้าแห่งการปรุงยา ทำงาน ยาที่ท่านปรุงจะมีระดับสูงกว่าสูตรที่ท่านใช้
ชิ้ง!!! {ข้อความจากระบบ} ท่านปรุงยาพิษเห็ดมรณะ สำเร็จ ได้รับ ยาพิษเห็ดมรณะ (ขั้นสูง) 20 ชิ้น
“หืม สุดยอดเลย รอบนี้ได้ขั้นสูงเลยแหะ รายละเอียดจะเป็ยังไงบ้างนะ”
{ยาพิษเห็ดมรณะ (ขั้นสูง) } 20 ชิ้น
ระดับไอเทม : A
เมื่อใช้ถูกตัวเป้าหมาย จะสร้างความเสียหาย 150% จากพลังโจมตี เมื่อใช้ลงบนพื้นที่เป้าหมาย ภายเวลา 10 วินาที ในพื้นระยะ 5 ช่องนั้น ไม่ว่าจะเป็มิตรหรือศัตรู จะได้รับความเสียหาย 10% โจมตีและลดความเร็วในการเคลื่อนที่ลง 60%
ผลพิเศษเฉพาะยาขวดนี้ : เมื่อเป้าหมายถูกยาพิษนี้ จะทำให้เกิดอาการตาบอดมองไม่เห็นและทำให้เกิดอาการคลุ้มคลั่ง โดยจะโจมตีทุกคนที่อยู่ใกล้ตัวโดยไม่สนว่าเป็มิตรหรือศัตรู เป็เวลา 6 วินาที
**ยาขวดนี้ถูกสร้างจากนักปรุงยาที่มีพรสรรค์มากด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจของเขาจึงได้สร้างยาพิษที่ร้ายกาจนี้ขึ้นมา
“ใช้ได้เลยแหะ แต่จำนวนนี่สิน้อยไปหน่อยแหะ”
สรยุทธ พอใจกับยาพิษ ที่เขาสร้างออกมาได้พอสมควร
ตัดกลับมา ก่อนหน้านั้นไม่นาน ลูกน้ำ เดินทางมาถึง หมู่บ้านเทียนไฮ่ ก็รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นบรรยากาศภายในหมู่บ้านคึกคัก มีผู้เล่นมาอยู่มาพักมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก
“สีหน้าท่าทาง เอ็นพีซี ดูดีกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ”
ไม่ใช่เื่แปลกที่ผู้เล่น จะกลับมาพักในหมู่บ้านหรือมานั่งขายของบางส่วนก็มาหาคนเข้าปาร์ตี้ เพราะรอบๆหมู่บ้าน เทียนไฮ่ นั้นมีจุดเก็บเลเวลค่อนข้างเยอะ รวมถึงดันเจี้ยนต่างๆด้วยเช่นกัน แต่เนื่องจากเมื่อก่อน เอ็นพีซี ของหมู่บ้านนี้ มีอาการเหมือนคนป่วยตลอดเวลา ทำให้บรรยากาศดูไม่ค่อยน่าอยู่ ผู้เล่นเลยไม่ค่อยมาอยู่ในหมู่บ้านมากนัก แต่ตอนนี้ เอ็นพีซี ในหมู่บ้านดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ทำให้ผู้เล่นกลับมารวมตัวและทำให้หมู่บ้านคึกคักขึ้นอีกครั้ง
“หืมร้านขายยา ทำไมมันดูเปลี่ยนไปจากครั้งก่อนนะ”
ลูกน้ำ เปิดประตูเข้ามาแล้วก็พยายามมองหา เอ็นพีซี ที่เป็คนขายยา ซึ่งเธอจำได้ว่า เป็ชายแก่ๆใส่ชุดหมอ แต่จากที่เธอมองไปรอบๆร้าน เธอเห็นเพียง แค่ เอ็นพีซี หนุ่มวัยกลางคนและเด็กน้อยอีกหนึ่งคน ที่ใส่ชุดชาวบ้านเก่าๆ
“ไม่ทราบว่า เห็นคนขายยาไหม ฉัน้าจะซื้อยานะ”
เมื่อ อาหลง ได้ยินดังนั้น จึงตอบไปว่า
"ป้า ้าจะซื้อ ยาอะไรหรอครับ"
ลูกน้ำ เมื่อได้ยินดังนั้นก็ โมโหทันที
“ฉันเพิ่งอายุ 19 ย่ะ ทำไมถึงมาเรียกฉันป้าได้ยังไง ไอ้เด็กเวรนี่”
อาเฉิน เห็นดังนั้นจึงรีบพูด ขอโทษ ลูกน้ำ
“ขอโทษด้วยครับ คุณลูกค้า พอดีพวกเราเพิ่งมารับจ้างขายยาได้ไม่นานอาจจะใช้คำพูดไม่ค่อยถูก ที่ลูกผมเขาเรียกคุณว่าป้า นั้นเพราะเขานับถือลูกค้าทุกคนเหมือนป้าเขานั้นเอง”
ซึ่งคำพูดของ อาเฉิน นั้น ไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นเลยสักนิด ตอนนี้ ลูกน้ำปรี๊ดแตกเป็อย่างมาก
“นี่เ้าของร้านอยู่ไหน ทำไมจ้างพวกแกสองพ่อลูกปากเสีย มาเป็คนขายยาได้ พูดจาแบบนี้จะขายได้หรอ เดี๋ยวร้านได้เจ๊งหรอก”
“อ่อ ไม่เจ๊งหรอกครับป้า ตอนนี้ ยาที่พี่ชายเ้าของร้านทำขายไว้ มีนักผจญภัยมาซื้อเกือบจะหมดแล้วครับ”
“ไอ่เด็กเวรนี่ คำก็ป้าสองคำก็ป้า ใครเป็ป้าแกกัน ห่ะ”
ในขณะนั้น สรยุทธ กำลังอ่านละเอียดของยาพิษเห็ดมรณะ (ขั้นสูง) อยู่เมื่อได้ยินเสียงดังโวยวายมาจากทางหน้าร้านเขาจึงเดินออกไปเพื่อดูสถานการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น
“อาเฉิน อาหลง เสียงดังมีอะไรกัน”
“พี่ชาย ป้าคนนี้เสียงดังจังครับ ผมกลัว”
สรยุทธ ได้มองไปที่ลูกน้ำ ก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมถึงโมโห
“อาหลง เรียกลูกค้าว่าป้าไม่ได้นะ เขายังไม่แก่ ต้องเรียกพี่สาวถึงจะถูกนะ”
เมื่อ ลูกน้ำ เห็น สรยุทธ เดินออกมา ก็สังเกตุ ชื่อบนหัวเป็ผู้เล่น อโพ007 ก็แปลกใจ ว่าทำไมเ้าของร้านยาถึงกลายเป็ผู้เล่นไปได้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้ทันทีว่าผู้เล่นคนนี้ เป็คนไทย แน่นอน เพราะไอ้คำลงท้ายชื่อ 007 นี่แหละมันได้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษเกมเมอร์ชาวไทยมาหลายรุ่นแล้ว
“นี่เธอ ฉันไม่อยากรู้หรอกนะ ว่าทำไมเธอถึงมาเป็เ้าของร้านขายยาได้ แค่เด็กเวรนี่เรียกฉันว่าป้าฉันก็โกรธพอแล้ว อีกเื่ฉันจ่ายเงินซื้อยาไปแล้ว แต่ลุงคนนี้ให้ยา มาไม่ครบนี่มันหมายความว่ายังไงกัน”
ตอนนี้ ลูกน้ำ กำลังหัวร้อนสุดขีด สรยุทธ ปกติแล้วก็เคยชินกับการที่ลูกค้ามาซื้อยา เมื่อครั้งที่พ่อของเข้ายังเปิดร้านขายยาอยู่ แต่ไม่เคยเจอลูกค้าที่มาโมโหใส่แบบนี้ จึงทำให้เขาก็อาการลนลานอยู่เหมือนกัน
“อาเฉิน ลูกค้า้าซื้ออะไร”
“ท่านผู้มีพระคุณ ลูกค้า้าซื้อยา เพิ่มHP และ MP อย่างละ 15 ขวดครับ แต่ตอนนี้เราเหลือแค่อย่างละ 10 ขวดเท่านั้นเลยให้ลูกค้าไปแค่นั้นครับ ”
“งั้น เดี๋ยวผมให้คุณ อีก 5 ขวดตามที่คุณ้าก็แล้วกันนะ คุณใจเย็นๆก่อน”
“เอามาเลยเร็วๆเข้า นี่ คิดจะโกงกันหรือไง ห่ะ”
ตอนนี้ สรยุทธ รู้สึกกดดันอย่างหนักกับการที่โดนลูกค้าวีนใส่ครั้งแรกในชีวิต ถึงกับคิดในใจว่า
“ผู้หญิงคนนี้ทำไมดุจังฟ่ะ รูปร่างหน้าตาถึงคล้ายคลึงกับ น้องลูกน้ำไอดอล ที่เราชื่นชอบด้วย แถมชื่อในเกมก็เหมือนกัน แต่น้องลูกน้ำที่อ่อนโยน ไม่มีทางที่จะเป็คนโมโหร้ายแบบนี้หรอก เชอะไอ้พวกคนที่ชอบตั้งชื่อในเกมเดียวกับชื่อดาราดังๆนี่น่ารำคาญจริงๆ”
สรยุทธ คิดไปแบบนั้นโดยหารู้ไม่ว่า น้องลูกน้ำไอดอลสาว ที่หนึ่งในใจของเขา ก็คือผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขานี่แหละและกำลังวีนใส่เขาอยู่อีกด้วย
ชิ้ง!!! {ผู้เล่น ลูกน้ำ ้าขอแลกเปลี่ยนกับท่าน} ท่านตกลงหรือไม่
“รีบกดตอบรับแล้วเอายามาสิฉันยิ่งรีบๆอยู่”
ท่านยอมรับการแลกเปลี่ยนแล้ว
ตอนนี้ ในหัวของสรยุทรนั้นเต็มไปด้วยความกดดัน ในหัวของเขาคิดแค่ว่ารีบๆเอายาเพิ่ม HP และ MP ไปให้เธอ อย่างละ 5 ขวด เธอจะได้รีบๆไปสักทีแต่ด้วยช่องเก็บของ สรยุทธตอนนี้ มีไอเทมวัตถุดิบต่างๆค่อนข้างเยอะทำให้เขาใช้เวลาเลื่อนหาไอเทมนานกว่าปกติ
“นี่ได้หรือยัง หาอะไรนานขนาดนั้น หรือคิดจะโกงกันั้แ่แรก”
สรยุทธ ได้ยินจึงรีบเลื่อนหา จนเจอ ยาเพิ่ม HP และ MP อย่างละ 5 ขวดในช่องเก็บของ จึงได้รีบเอาให้เธอไป
การแลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์
“เห้อ โล่งอก เอาบาให้เธอไปแล้ว เธอจะได้ออกไปจากร้านเราสักที”
สรยุทธ คิดในใจ
ลูกน้ำ เมื่อ เธอได้ ยามาครบแล้ว ก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะตอนนี้ เธอ รีบอยากจะไป ตีบอสเควสครั้งสุดม้ายให้มันจบๆเพราะเธอเสียเวลากับเควสนี้มามากแล้ว แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากร้านเธอก็ได้ ตรวจสอบยาที่ซื้อมาทั้งหมดอีกครั้ง และก็ได้เห็นว่า ยาที่ได้มาจาก สรยุทร นั้นมันไม่ใช่ยาเพิ่ม HP และ MP ทั่วๆไป
“หืม…นี่มัน”
เมื่อลูกน้ำ ได้อ่านก็รู้ทันทีว่า มันคือ ยาเพิ่ม HP และ MP แบบพิเศษ ที่เพิ่งเป็ที่พูดถึงเมื่อไม่นานมานี้ เธอได้เดินกลับเข้ามาในร้าน แต่ครั้งนี้ สีหน้าของเธอนั้น กลับกลายเป็คนละคน ใบหน้าที่เคยบูดเบี้ยวจากความโมโห บัดนี้ เต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆและองค์ประกอบทุกอย่างที่อยู่บนใบหน้าของเธอนั้นมันช่างมีเสน่ห์ซะเหลือเกิน เมื่อ สรยุทธ หันมาเจอ อีกครั้ง เขาก็ถึงกับหน้าแดงเลยทีเดียว เพราะ ลูกน้ำ เธอเดินมา เอาแขนคล้องคอเขา พร้อมทั้งเอาริมฝีปากไปใกล้ๆหู พร้อมกับพูดกระซับใส่สรยุทธว่า
“นายต้องมาเข้าทีมปาร์ตี้กับฉัน”
และนี่ก็เป็จุดเริ่มต้น ของความวุ่นวายเมื่อผู้เล่น 2 คนที่ไม่้าเข้าร่วมทีมปาร์ตี้กับคนอื่นต้องมาร่วมทีมกัน โดยไม่ได้คาดคิดว่าในอนาคต ทั้ง 2 จะกลายเป็คู่หู ที่ไม่ว่าจะไปเก็บเลเวลที่ไหน มอนสเตอร์แถวนั้นแทบจะสูญพันธุ์กันเลยทีเดียว