ตูมมมมม!!!
เสียงกระแทกมหาศาลดังสนั่นไปทั่วแนวป้องกันของซิลวาเรีย อสูรทลายป้อมตัวแรกพุ่งชนกำแพงแห่งพฤกษาเต็มแรง แรงสั่นะเืทำให้สะพานเวทมนตร์หลายจุดสั่นไหว เศษไม้ศักดิ์สิทธิ์ปลิวกระจายไปทั่วอากาศ เอลฟ์จำนวนมากถึงกับเสียหลัก แต่กำแพงแห่งพฤกษากลับยังไม่พัง เพราะรากไม้มหึมาหลายสิบเส้นกำลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว
ลูนาเรียะโทันที
“หน่วยธนูเวท ยิง!”
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
ลูกศรพลังงานสีเขียวนับร้อยพุ่งออกจากแนวป้องกันพร้อมกัน กลางท้องฟ้าราวฝนดาวตก
ตูม!
ตูม!
ตูม!
อสูรทลายป้อมหลายตัวร้องคำราม เกราะเหล็กเริ่มแตกกระจาย แต่พวกมันยังคงเดินหน้าต่อ ภาคินยืนมองอยู่บนกำแพงสูง ก่อนหรี่ตาลงช้า ๆ
“พวกมันไม่สนความเสียหายเลย…”
ไซเรน่าพูดทันที
“นั่นแปลว่า…”
“พวกมันพร้อมตายเพื่อถ่วงเวลา”
ใช่แล้ว
นี่ไม่ใช่ศึกเพื่อชัยชนะ แต่เป็ศึกเพื่อ “ยื้อเวลา”
━━━━━━━━━━
ขณะเดียวกัน
ณ อาร์คาเนีย
เสียงระฆังาดังขึ้นทั่วเมืองมนุษย์อีกครั้ง ประชาชนจำนวนมากเริ่มอพยพ อัศวินแห่งแสงวิ่งขึ้นประจำกำแพง ทั่วเมืองเต็มไปด้วยความตึงเครียด ภายในห้องประชุมา ราชันแห่งแสงกำลังยืนมองแผนที่ด้วยสีหน้าหนักใจ แม่ทัพหลายคนรายงานสถานการณ์อย่างรีบร้อน
“กองทัพปีศาจมากกว่าครั้งก่อนสองเท่า!”
“พวกมันนำัเพลิงมาด้วย!”
“แนวชายแดนด้านตะวันตกแตกแล้ว!”
ราชันแห่งแสงกำหมัดแน่น
“ภาคินยังไม่กลับมาอีกหรือ”
อัศวินคนหนึ่งตอบเสียงเครียด
“ยังติดต่อไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”
บรรยากาศทั้งห้องเงียบลงทันที เพราะทุกคนรู้ดี ั้แ่าครั้งก่อน ภาคินคือกำลังหลักที่ทำให้มนุษย์รอดมาได้ แต่ตอนนี้… เขาอยู่ไกลถึงซิลวาเรีย และนั่นเอง คือสิ่งที่ จางฮ่าว ้า
━━━━━━━━━━
ณ ซิลวาเรีย
าเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ อสูรทลายป้อมตัวที่สองพุ่งเข้าชนกำแพงอีกครั้ง
ตูมมม!!!
รากไม้ศักดิ์สิทธิ์เริ่มแตกออกบางส่วน เอลฟ์หลายคนหน้าซีด แม้กำแพงแห่งพฤกษาจะแข็งแกร่ง แต่พลังทำลายของสัตว์ั์พวกนี้มหาศาลเกินไป ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามดังขึ้นจากด้านหลังแนวป่า
โฮกกกก!!!
สัตว์อสูรบินได้จำนวนมากทะยานขึ้นฟ้า ลักษณะคล้ายเหยี่ยวผสมั บนหลังของมันมีนักธนูเผ่าสัตว์นั่งอยู่ ลูนาเรียเบิกตากว้าง
“หน่วยบิน!”
เฟนริสกำลังยืนอยู่บนหน้าผาไกลออกไป ก่อนยกมือขึ้น
“เริ่มโจมตีจากอากาศ”
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
ลูกธนูสีดำพุ่งลงมาราวพายุฝน เอลฟ์หลายคนรีบเปิดโล่เวท แต่บางส่วนยังถูกโจมตีจนาเ็ ไซเรน่าสบถเบา ๆ
“พวกมันเอาจริงกว่าที่คิด”
แต่ในวินาทีนั้นเอง
วูมมมม!!!
พลังเวทขนาดมหึมาปะทุขึ้นกลางสนามรบ สายลมสีเขียวมรกตพัดกวาดทั่วท้องฟ้า ก่อนที่ลูกธนูทั้งหมดจะหยุดนิ่งกลางอากาศ ทุกคนหันไปทันที ภาคินกำลังยืนอยู่บนกำแพง ดวงตาเปล่งแสงสีทอง เขากำลังใช้พลังของฮีโร่เอลฟ์สายเวทพร้อมกันหลายคน จากนั้น… เขากำมือเบา ๆ
เปรี้ยงงง!!!
ลูกธนูสีดำทั้งหมดะเิกลางอากาศพร้อมกัน ทั้งสนามรบเงียบไปชั่วขณะ เฟนริสหรี่ตาทันที
“นั่นสินะ…”
“ฮีโร่มนุษย์”
━━━━━━━━━━
กลางกองทัพเผ่าสัตว์
ไลโอเนลกำลังมองภาคินจากระยะไกล ดวงตาสีทองเริ่มจริงจังขึ้น
“แรงกดดันแบบนั้น…”
“ไม่ธรรมดา”
คาเรนเซียยิ้มบาง
“น่าสนใจดีนี่”
“มนุษย์คนนี้เหมือนสัตว์ประหลาดมากกว่า”
แต่ไลโอเนลกลับพูดขึ้นช้า ๆ
“เขาไม่ได้ใช้แค่พลังมนุษย์”
“ข้าััพลังของเอลฟ์ด้วย”
เฟนริสพยักหน้า
“ข่าวลือเป็จริง”
“เขาใช้พลังหลายสายได้”
ทันใดนั้นเอง ผู้ส่งสารเผ่าสัตว์คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามา
“ท่านราชัน!”
“ข่าวจากเนเธอร์กาห์!”
ไลโอเนลหันไปทันที
“พูดมา”
ผู้ส่งสารกลืนน้ำลาย ก่อนตอบ
“กองทัพปีศาจเริ่มโจมตีอาร์คาเนียแล้ว”
“และแนวป้องกันมนุษย์กำลังเสียเปรียบหนัก”
คาเรนเซียหัวเราะเบา ๆ
“ดูเหมือนแผนจะได้ผลนะ”
แต่ไลโอเนลกลับยังคงจ้องภาคินอยู่ ก่อนพึมพำเบา ๆ
“ถ้าหมอนั่นกลับไปทัน…”
“าอาจเปลี่ยนอีกครั้ง”
━━━━━━━━━━
บนแนวป้องกันเอลฟ์
ภาคินเริ่มคิดอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขารู้แล้วว่า อาร์คาเนียกำลังถูกโจมตี และถ้าปล่อยไว้นาน… มนุษย์อาจพังจริง ๆ แต่ปัญหาคือ ซิลวาเรียเองก็กำลังถูกกดดันหนัก ถ้าเขาจากไปตอนนี้ เอลฟ์อาจเสียหายหนักเช่นกัน ไซเรน่าหันมามอง
“จะเอายังไง”
ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเบา ๆ
“จางฮ่าว้าให้ฉันเลือก”
“จะช่วยมนุษย์…”
“หรือปกป้องเอลฟ์”
ลูนาเรียที่ได้ยินถึงกับกำหมัดแน่น
“แล้วเ้าจะเลือกอะไร”
ภาคินมองสนามรบเบื้องหน้า ก่อนหรี่ตาลงช้า ๆ
“ถ้าปล่อยให้เกมมันเดินตามแผน…”
“ฉันก็แพ้ั้แ่ยังไม่ได้เล่นแล้ว”
ทันใดนั้นเอง พลังมหาศาลก็เริ่มปะทุออกจากร่างเขา
วูมมมมม!!!
สายลมพายุหมุนรอบกำแพงแห่งพฤกษา แรงกดดันมหาศาลทำให้ทหารทั้งสองฝ่ายถึงกับชะงัก แม้แต่ไลโอเนลยังเบิกตากว้างเล็กน้อย
“โอ้…”
“ในที่สุดก็เอาจริงแล้วสินะ”
ภาคินค่อย ๆ ยกมือขึ้น วงเวทหลายสิบชั้นปรากฏบนท้องฟ้าพร้อมกัน
บางวงเป็เวทเอลฟ์
บางวงเป็เวทมนุษย์
บางวงเป็พลังของฮีโร่สายเมจระดับสูง
ลูนาเรียถึงกับพูดไม่ออก
“ใช้เวทหลายสายพร้อมกัน…”
“บ้าไปแล้ว…”
จากนั้น ภาคินจึงหันกลับมา ก่อนพูดกับอาเอลเรียที่เพิ่งเดินมาถึงแนวป้องกัน
“ฝ่าา”
“ผมจะเปิดทางให้”
ราชินีแห่งพฤกษาหรี่ตา
“เ้าจะทำอะไร”
ภาคินยิ้มบาง
รอยยิ้มแบบเดียวกับตอนกำลังจะพลิกเกมใน Realm of Victory
“ผมจะจบศึกนี้…”
“ให้เร็วที่สุด”