ก่อนจากไปฉินเยียนหรานยังได้ทิ้งของขวัญไว้ให้เซียวเยี่ยชิ้นหนึ่ง...มันคืออุปกรณ์สื่อสารเครื่องใหม่เอี่ยม เธอบอกว่าเพื่อความสะดวกในการติดต่อกัน
สิ่งนี้ถือเป็ของจำเป็สำหรับผู้ตื่นรู้และอุปกรณ์สื่อสารที่ฉินเยียนหรานมอบให้ยังเป็ยี่ห้อที่มีราคาสูงลิบหากต้องไปหาซื้อเองคงต้องเสียเงินก้อนโต เซียวเยี่ยจึงน้อมรับไว้อย่างไม่เกรงใจ
ว่าที่ประธานสมาคมของเขาคนนี้ไม่มีความขี้เหนียวเลยแม้แต่น้อยแม้ว่าตอนนี้ฉินซื่อกรุ๊ปจะกำลังประสบปัญหาบางอย่างแต่พวกเขาก็ยังคงเป็ขั้วอำนาจั์ใหญ่แห่งเมืองซ่างจิงอยู่ดี
เซียวเยี่ยเพิ่งจะเปิดประตูกลับเข้ามาในห้องเช่าที่มีขนาดไม่ถึงยี่สิบตารางเมตรของตนเองทันใดนั้นความรู้สึกเร่งเร้าสายหนึ่งก็พลันผุดขึ้นมาในหัว!
“แย่แล้ว! เ้าัน้อยจะออกมาแล้ว!”
เซียวเยี่ยรีบลุกขึ้นยืนในขณะที่ตรงหน้าปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาว่า
[ยืนยันการปลดปล่อยันิลกาฬ (วัยเยาว์) หรือไม่?]
ทว่ายังไม่ทันที่เซียวเยี่ยจะกดตกลงเพื่อปล่อยเ้าตัวเล็กออกมาจากมิติอัญเชิญค่ายกลอัญเชิญที่ทอประกายแสงลุ่มลึกก็พลันปรากฏขึ้นกลางห้องเช่าอันคับแคบของเขาทันที!
เ้าลูกัตัวนี้ถึงกับออกมาเองได้เลยงั้นหรือ?!
ภาพที่เห็นคือลูกันิลกาฬที่มีเกล็ดสีดำแกมแดงปกคลุมทั่วร่างปรากฏกายขึ้นกลางห้องเช่าของเซียวเยี่ย รูม่านตาแนวตั้งคู่หนึ่งกวาดมองไปรอบๆสิ่งของในห้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น...
ตอนนี้ขนาดตัวของมันอยู่ที่ประมาณหนึ่งเมตรเท่านั้นแต่สำหรับห้องเช่าที่คับแคบแห่งนี้ กลับเริ่มทำให้รู้สึกอึดอัดขึ้นมาเสียแล้ว
ดูท่าอีกไม่นานเขาคงต้องหาเงินมาเพื่อย้ายไปอยู่บ้านที่หลังใหญ่กว่านี้เสียแล้วกระมัง?
เซียวเยี่ยกุมขมับครุ่นคิดการเลี้ยงัเนี่ย ดูยังไงก็เป็งานที่ผลาญเงินอย่างมหาศาลชัดๆ!
อย่างไรก็ตามเ้าลูกัน้อยตัวนี้ดูเหมือนจะไม่รังเกียจที่บ้านของเซียวเยี่ยหลังเล็กเลยสักนิดมันกลับเดินดมไปตามมุมต่างๆ ของห้องเช่าด้วยความสนใจ จากนั้นก็ขยับปีกพึ่บพับะโขึ้นไปขดตัวนอนอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้าน ดูท่าทางสุขสบายอย่างยิ่ง
“เ้าัเด็กดี!”
เซียวเยี่ยรู้สึกตื้นตันใจยิ่งนักช่างเป็ัที่ไม่รังเกียจความยากจนเสียจริงๆ!
ทว่ายังไม่ทันที่เซียวเยี่ยจะได้ผ่อนคลายความตึงเครียดลงเขาก็เห็นเ้าลูกัจ้องมองเขาเขม็งพร้อมกับส่งเสียงร้องอ้อแอ้อย่างไร้เดียงสาออกมา... เ้าัน้อยหิวแล้ว
เซียวเยี่ยรีบเปิดตู้เย็นรื้อค้นหาของทันทีโชคยังดีที่มีเนื้อแช่แข็งเหลืออยู่สองสามชิ้น เขาจึงเริ่มตั้งเตา จุดไฟและลงมือทอดเนื้อ...
เซียวเยี่ยง่วนทำอาหารอยู่ในห้องครัวเล็กๆอย่างคล่องแคล่วโดยมีเ้าลูกันั่งอยู่บนตู้เย็นคอยเฝ้าดูด้วยความสงสัยอยู่ข้างๆ
ยังไม่ทันที่เซียวเยี่ยจะตักเนื้อใส่จานเนื้อที่เพิ่งสุกจากกระทะก็ถูกเ้าัน้อยโฉบไปกินได้อย่างแม่นยำและเขมือบลงคอไปในคำเดียว
“เฮ้ยๆ! ระวังร้อนนะ!”
เซียวเยี่ยอุทานออกมาตามสัญชาตญาณด้วยความใแต่แล้วเขาก็เห็นเ้าัน้อยกลืนเนื้อลงไปพร้อมกับเรอออกมาเป็ควันจางๆ
เซียวเยี่ยพลันได้สติขึ้นมาความกังวลของเขามันช่างไร้สาระและโง่เขลาเสียจริง ัที่พ่นไฟได้เนี่ยนะ...จะกลัวของร้อนได้อย่างไร?
แต่เ้าัน้อยตัวนี้กินจุจนน่าใจริงๆเนื้อที่เซียวเยี่ยเก็บไว้กะว่าจะกินให้ได้สักครึ่งเดือนกลับถูกมันกวาดเรียบภายในมื้อเดียว
เมื่อมองไปยังตู้เย็นที่ว่างเปล่าเซียวเยี่ยก็อดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมาว่าอย่างน้อยที่สุดเขาคงต้องเปลี่ยนตู้เย็นให้ใหญ่ขึ้นก่อน
“การเลี้ยงันี่มันงานผลาญเงินชัดๆ...”
หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้วเ้าลูกัน้อยก็ว่าง่ายขึ้นมาก มันขดตัวอยู่บนโซฟาและผล็อยหลับไปในเวลาไม่นาน
ในจังหวะนี้เองเซียวเยี่ยจึงถือโอกาสตรวจสอบค่าสถานะของมัน
[ันิลกาฬ]
[ระดับ: 5]
[สถานะ: วัยเยาว์ (ทำพันธสัญญาแล้ว)]
[เผ่าพันธุ์: เผ่าันิลกาฬ]
[พลังชีวิต: 30,000]
[พลังโจมตี: 1,390; พลังป้องกัน: 2,500]
[ทักษะพร์ : ลมหายใจั, เกราะเกล็ดนิลกาฬ]
[ลมหายใจั (ระดับ S): ทักษะการพ่นลมหายใจโจมตีอันเป็เอกลักษณ์ของเผ่าัสร้างความเสียหายจากความร้อนแผดเผาเป็วงกว้าง!อีกทั้งยังเพิกเฉยต่อความต้านทานการเผาไหม้ทุกชนิด!]
[เกราะเกล็ดนิลกาฬ (ระดับ SS): เกล็ดที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของเผ่าันิลกาฬป้องกันการโจมตีธาตุเกือบทุกชนิด ทั้งไฟ สายฟ้า และน้ำแข็งรวมไปถึงเพิกเฉยต่อสภาวะผิดปกติเกือบทั้งหมด]
“โอ้แม่เ้า!”
เซียวเยี่ยถึงกับเบิกตากว้างอย่างอดไม่ได้เ้าลูกันี่เพิ่งจะระดับ 5 แต่กลับมีพลังชีวิตสูงถึง30,000 แต้มเชียวหรือ!?
ทักษะพร์ทั้งสองอย่างหนึ่งคือลมหายใจั ซึ่งเป็ระดับ S อยู่แล้ว
แต่อีกหนึ่งอย่างคือเกราะเกล็ดนิลกาฬที่สูงถึงระดับ SS!
แทบจะเป็ะจากการโจมตีธาตุและสภาวะผิดปกติทุกประเภท!
ค่าพลังโจมตีและป้องกันของมันนั้นสามารถบดขยี้เซียวเยี่ยในตอนนี้ได้อย่างสิ้นเชิง...
ไม่น่าล่ะเผ่าัถึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็ตัวตนที่ฝืนลิขิต์เพียงแค่่วัยเยาว์ก็แข็งแกร่งทัดเทียมกับบอสขั้นทองคำแล้ว หากพวกมันเติบโตขึ้นแต่ละตัวย่อมเป็เหมือนมหาภัยพิบัติที่มีชีวิต!
ต่อให้จะเป็เพียงลูกันิลกาฬ่วัยเยาว์แต่ลำพังแค่พลังป้องกันและพลังชีวิตที่เหนือชั้นขนาดนี้ก็เพียงพอจะขยี้ผู้ตื่นรู้อาชีพใหม่ทุกคนในรุ่นนี้จนราบคาบได้แล้ว!
ยังไม่ต้องพูดถึงทักษะโจมตีวงกว้างอย่างลมหายใจันั่นอีก!
เมื่อมีเ้าตัวเล็กนี่อยู่เขาก็มียอดนักแทงก์ผู้เป็ะไร้พ่ายอยู่ข้างกายแล้วไม่ใช่หรือ?!
เซียวเยี่ยรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันทีอย่างไรเสียเขาก็ได้ทำพันธสัญญากับเ้าัน้อยนี่แล้ว ก็นับว่าเป็เ้านายของมัน
“เ้าัน้อย นั่งลง!”
เซียวเยี่ยลองสั่งผ่านกระแสจิตทว่าเ้าลูกัที่กำลังหลับปุ๋ยกลับทำเพียงปรือตาขึ้นมาข้างหนึ่งมองค้อนใส่เซียวเยี่ยทีหนึ่งจากนั้นก็หลับตาลงทำเหมือนไม่ได้ยินและนอนต่ออย่างสบายใจหางของมันยังแกว่งไปมาอย่างสำราญอีกด้วย...
“อ้าว?”
เซียวเยี่ยถึงกับหน้าแตกเขาแน่ใจมากว่าเมื่อครู่นี้เ้าัน้อยต้องได้รับกระแสจิตของเขาแล้วแน่นอนแต่มันแค่ี้เีจะตอบสนองเท่านั้นเอง!
“หรือว่าวิธีของเราจะผิด?”
เซียวเยี่ยเริ่มสงสัยในตัวเองแม้ใน่มัธยมปลายเขาจะอ่านตำราของผู้ตื่นรู้มาเกือบครบทุกเล่มแต่สำหรับวิชาการควบคุมสัตว์อสูร เขาศึกษาไปเพียงแค่ผิวเผินไม่ได้ลงลึกรายละเอียดมากนัก
ยิ่งไปกว่านั้นเ้าตัวเล็กนี่ก็ไม่ใช่สัตว์อสูรทั่วไป แต่มันคือันิลกาฬขนานแท้เผ่าัผู้ทระนงและฝึกให้เชื่องได้ยากที่สุด!
เซียวเยี่ยลุกขึ้นนั่งแล้วเปิดอุปกรณ์สื่อสารบนโต๊ะเชื่อมต่อเข้ากับฐานข้อมูลของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเพื่อค้นหาวิชาควบคุมสัตว์อสูรพื้นฐาน
..........
ในขณะเดียวกันภายในห้องควบคุมส่วนกลางของเมืองซ่างจิงนิ้วมือเรียวยาวของเนี่ยเสี่ยวอวี่ก็กำลังรัวลงบนแผงควบคุมเช่นกันทว่าระดับสิทธิ์ทางการทหารที่เธอถือครองอยู่นั้นเป็ระดับสูงสุดของเมืองซ่างจิงฐานข้อมูลทั้งหมดของเมืองจึงเปิดกว้างให้แก่เธอ
ไม่นานนักข้อมูลชุดแล้วชุดเล่าก็ปรากฏขึ้นต่อสายตาของเธอ “โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งรุ่นที่ 71... เซียวเยี่ย”
“ตลอดสามปีในระดับมัธยมปลาย ได้คะแนนเต็มทุกวิชา...ถูกขนานนามว่าเป็หนึ่งในสี่เมล็ดพันธุ์อัจฉริยะของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง”
“ปีที่แล้ว ผลการทดสอบการต่อสู้จำลองเสมือนจริง ได้ระดับ S+ ทำลายสถิติของเมืองซ่างจิง...”
เนี่ยเสี่ยวอวี่พลันหรี่ตาลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเห็นข่าวหลุดล่าสุดเกี่ยวกับเซียวเยี่ย...
[เซียวเยี่ย เมล็ดพันธุ์อัจฉริยะ แต่กลับแยกแยะอาชีพไม่ออก?]
[เซียวเยี่ยผู้เอาตาปลามาปะปนกับไข่มุกถูกสี่สมาคมใหญ่ร่วมมือกันคว่ำบาตร!]
[เหลือเชื่อ! มีคนปฏิเสธอาชีพมหันตภัยกองทัพอันเดดระดับ SSS แล้วไปเลือกอาชีพขยะ...]
“น่าสนใจดีนี่...”
เนี่ยเสี่ยวอวี่ชูแขนขึ้นบิดี้เีพลางพึมพำออกมาเบาๆ “ผู้ปลุกอาชีพไร้ระดับคนหนึ่งทำไมถึงสามารถทำพันธสัญญากับเผ่าัได้นะ?”
และบนหน้าจอของเธอแถวข้อมูลที่ระบุที่อยู่อย่างละเอียดถี่ถ้วนก็ได้แสดงขึ้นมา“ห้องหมายเลข 1 ชั้นที่ 3 อาคารพักพนักงาน ย่านโรงงาน ถนนซิ่งว่าง...”
675
