สำนักพิมพ์: อาศรมอักษรา69หัวเข่าด้าน
EROTIC NOVEL
ONLY FACTS (ONLY FUCKS)
โดย : เลียลอง
28.
ประโลมใจ ประทับสวาท ประหลาดจิต
โอ๊ตอิ่มหนำกับอาหารมื้อเร่งรีบที่สั่งผ่านเดลิเวอรี่ นอนเอนพิงขอบเตียงเหยียดขาบนพื้นอย่างสบายอารมณ์
เครื่องดื่มชูกำลังอีกขวด เขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา
สมาร์ทโฟนกรีดเสียง หมายเลขโทรศัพท์บนหน้าจอสะกิดความกระตือรือร้นของเขา
“สวัสดีครับ...พี่” เขากดปุ่มรับสายและรีบกรอกเสียงทันที
“.......................................................................”
“
เรียบร้อยดีครับ...พี่ ลูกค้ารายนี้โอเค.เลยครับ ค่าตัวรับมาแล้วสองพัน ผมจะโอนให้พี่ครึ่งนึงก็ได้ครับ...ประมาณพรุ่งนี้ สำหรับรายนี้ รายเดียว” เขาบอกกลั้วเสียงหัวเราะ
“........................”
เขาหัวเราะเบาๆ อีกครั้งแบบเขินอายให้กับการเอ่ยถามของผู้เปรียบเสมือนนายจ้าง “ผมจัดชุดใหญ่ถวายให้เลยพี่...สองรอบ”
“.........................”
“พี่เค้า้าเบิ้ลเอง ผมยังไม่เสร็จ ผมก็เลยจัดไป รอบสองเสร็จพร้อมๆ กัน” เขาหัวเราะอีกครั้ง “ดูๆ แล้วพี่เค้าไม่แก่เลยนะ พูดจาก็ดีมากๆ สวยซะด้วย”
“.........................................”
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ.... ลูกค้าคนนี้ อายุก็แค่ตัวเลขเท่านั้นแหละพี่ ผมนึกว่าตัวเองกำลังทำงานกับสาวๆ ด้วยซ้ำ ลูกค้าระดับไฮโซอย่างนี้...มันมาก”
“..............................”
“คล้ายๆ อย่างนี้? จริงหรือพี่ มีจริงหรือ?” โอ๊ตขยับตัวบอกอาการกระตือรือร้นที่จะทำงาน
“.......................”
“แปลกกว่าก่อน? มันแปลกยังไงครับ? ...” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนจากเดิม อากัปกิริยารื่นเริงชะงักทันที รู้สึกคลางแคลงใจกับเงื่อนไขและรายละเอียดการรับงานนี้
“........................”
เสียงปลายสายบอกกล่าวคร่าวๆ ถึงเนื้องานที่เขาจะต้องเผชิญในคืนนี้
“ไหวครับ....คงจะไหวครับ! ยังไงก็ต้องลองดู ที่ไหนครับ?” เขาปฏิเสธไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องรับ
“.........................................”
“อือ!...ถ้าเงินดี พี่รับงานนี้มา ผมไว้ใจพี่ครับ ยินดีทำตามนั้นครับ” โอ๊ตให้ความมั่นใจกับนายจ้าง
“...........................”
“ครับ” โอ๊ตตอบรับคำบอกกล่าวของเสียงปลายทางเบาๆ เหมือนเหม่อลอย ขมวดคิ้วสงสัย
“...............................................”
“แล้วแต่พี่ครับ”
“...................................................”
แม้จะคลางแคลงใจกับคำเตือนบางอย่างเกี่ยวกับงานคืนนี้ แต่เขาก็ต้องระงับความกังวล เลิกว้าวุ่นที่จะคิดถึงมัน
สถานที่! เวลา! ลูกค้า!....เป็ใคร? และอย่างไร? โอ๊ตรับทราบตามที่ได้ยินและต้องจดจำมันอย่างแม่นยำ นี้เป็จุดสำคัญของการทำงานซึ่งเขาจะพลาดไม่ได้
เขาอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณจนร่างกายสะอาดสะอ้านหมดจดทุกซอก แต่งตัวอย่างพิถีพิถันไม่ต่างจากเมื่อคืน
คืนนี้เขาน่าจะสนุก และตื่นเต้นไปต่างจากที่พี่บุศยาปรนเปรอให้เขาราวกับเป็คู่รักของกันและกัน...
หรือ? ...เขาอาจได้เสพสุขมากกว่านั้น!
หรือว่า.....
เพราะว่า.......
*****-------------------------*****
รุ้งงัวเงียตื่นขึ้นมาในสภาพที่เปลือยเปล่า แขนและขาของปูเป้ซึ่งนอนเบียดอยู่เคียงข้างก่ายทับตัวเธอภายใต้ผ้านวมบางๆ
เธอขยับตัวผละออกช้าๆ นุ่มนวล ไม่อยากปลุกให้สาวทอมผู้เผด็จสวาทแบบเลสเบี้ยนกับเธอเป็ครั้งแรกต้องตื่นจากภวังค์ คว้าผ้าขนหนูห่อหุ้มร่าง เดินไปหยิบสมาร์ทโฟนมาดูเวลา
เวลานี้โอ๊ตอยู่ที่ไหน?
เธอหันกลับมาดูบนเตียง ไม่เห็นอาการเคลื่อนตัวของปูเป้ รุ้งเดินออกมาที่ระเบียง แสงแดดใกล้เย็นกำลังลับเหลี่ยมอาคารสูง เธอกดปุ่มโทร.ติดต่อโอ๊ต
“มึงอยู่ที่ห้องหรือเปล่าวะ?”
“กูนั่งแท็กซี่ กำลังไปทำงาน เพิ่งรับงานจากพี่เค้าเมื่อซักชั่วโมงนี้เอง แล้วมึงล่ะ? เลิกเรียนแล้วไม่ใช่หรือวะ?”
“กูอยู่บ้านเพื่อน ให้มันช่วยติววิชาเรียน อีกซักพักกูก็กลับห้องแล้ว นี่มันก็จวนจะห้าโมง แล้วมึงล่ะ...จะกลับห้องกี่ทุ่ม” รุ้งไม่อยากให้ผู้เป็ผัวกระอักกระอ่วนใจ หากรับรู้ความเป็จริงของเธอกับการเสพเพศรสลีลาใหม่เพื่อแลกกับวิชาความรู้
“ยังไม่รู้เลยว่ะ...” เสียงโอ๊ตแ่เบาลง กลัวโชเฟอร์แท็กซี่ได้ยินและสงสัยการสนทนาของเขา และเขาต้องแสร้งทำเสียงอู้อี้ป้องกันการรับรู้ของผู้อื่น “กูรับงานพิเศษอีกแล้วว่ะ นัดกะทันหันซะด้วย เลยต้องรีบมา แล้วก็ยังไม่รู้ว่าแม่งจะเป็ยังไงบ้าง”
รุ้งถอนหายใจ กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแ่เบาลง “เออ!...เออ! แล้วแต่มึง เท่านี้นะ อ้อ! ถ้ามีอะไรก็ส่งข้อความมาก็แล้วกัน กูไม่อยากให้เพื่อนกูรู้เื่ส่วนตัวของกู”
หะ!...เมื่อคืนแม่งเสือกเงี่ยนกันกลางดึก วันนี้แม่งดันเงี่ยนกันตอนตะวันยังไม่ตกดิน!
มนุษย์หนุ์!...การเงี่ยนไม่มีกำหนดแน่นอนเหมือนวันพระ วันโกนอย่างที่ไอ้โอ๊ตมันบอกเมื่อคืน จริงของมัน...รุ้งคิดในใจ
โอ๊ตกดปุ่มยุติการสนทนา เปลี่ยนเป็ส่งข้อความกลับมาที่รุ้ง
“มึงก็ส่งข้อความบอกกูด้วย กูไม่อยากให้ลูกค้าถูกขัดจังหวะ”
รุ้งกดปุ่มปิดสาย แล้วกดปุ่มรับข้อความที่โอ๊ตส่งมาด้วยความแปลกใจ อ่านข้อความแล้วเธอจึงนึกขึ้นได้ว่าโอ๊ตกำลังนั่งอยู่ในรถแท็กซี่
เธอรู้สึกว้าวุ่นเล็กน้อย ่นี้ชีวิตที่เคยเรียบง่ายของเธอแปลกแปร่งกว่าเดิม เมื่อคืนนี้เธอต้องนอนลำพัง เมื่อครู่นี้ก็กำลังติดพันนัวเนียบรรเลงเพลงสวาทกับสาวทอม และคืนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าต้องนอนอ้างว้างเดียวดายอีกหรือเปล่า?
ความคิดสับสนสะดุดชะงัก เมื่อเดินกลับเข้ามาในห้อง แลเห็นปูเป้ยืนพิงผนังห้องมองมาที่ประตูระเบียง
“กูออกไปรับลมข้างนอก ดูบรรยากาศสวยๆ บ้าง แปลกตาดี ที่ห้องกู...ระเบียงหลังห้องแม่งโดนตึกข้างๆ บังหมด” รุ้งรีบบอกแบบเบี่ยงเบนความสนใจและความสงสัย
“แล้วมึงไม่รีบไปทำงานหรือวะ เกือบห้าโมงแล้ว” ปูเป้เตือนด้วยความหวังดี
รุ้งยิ้มให้คู่ขา “กูเพิ่งโทร.ไปลางานเมื่อกี๊นี้เอง อ้างป่วยแม่งเรื่อยเปื่อย กูไม่ค่อยได้ลางาน เถ้าแก่แม่งก็เลยไม่ว่าอะไร” เธอโป้ปดแก้ตัวเหมือนที่เคยบอกกับคนอื่นจนชินแล้ว
ปูเป้ย่างเท้าเข้ามาเผชิญหน้ากับรุ้ง จับไหล่ของรุ้ง “คืนนี้มึงนอนค้างกับกูได้มั้ยวะ? กู!...กูชอบมึงมาก กูอยากอยู่ใกล้มึง อยากนอนกอดมึงซักคืน” น้ำเสียงแ่โหยออดอ้อน เว้าวอน
รุ้งยิ้มให้และลูบไล้แก้มสาวทอมเหมือนจะปลอบประโลม กล่าวปฏิเสธเบาๆ แบบถนอมน้ำใจ “กูอยากกลับห้อง อยากนอนพักให้เต็มอิ่มบ้างว่ะ เมื่อกี้นี้มันก็น่าจะพอมั้ง”
“รุ้ง!...มึง!...มึงรู้สึกยังไงกับกู” ปูเป้เอนซบหน้าผากกับรุ้ง “มึงชอบกูบ้างมั้ย?”
รุ้งผละออกห่างเพื่อจะจ้องมองตาคู่รักคนใหม่หมาด ยิ้มอีกครั้ง “กูก็เริ่มจะชอบมึงเหมือนกัน ถ้ามึงจริงใจกับกู”
แววตาปูเป้ฉายแววความรู้สึกที่มีต่อสาวซึ่งเธอหลงใหลมานานแล้ว “กูไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้กับใครมาก่อน”
รุ้งใช้หลังมือเกลี่ยลำคอลดเลื้อยผ่านใต้คางเพื่อนสาวทอม
“กูบอกแล้วไง ถ้ามึงจริงใจกับกู กูก็...ก็เหมือนกับที่มึงคิดนั่นแหละว่ะ วันนี้...พอแค่นี้นะ วันหลังถ้าเลิกงานแล้วกูไม่เหนื่อยมาก” รุ้งยิ้มและกระซิบเบาๆ “กูจะมานอนค้างคืนกับมึง”
ปูเป้พยายามจะโน้มใบหน้าลงเพื่อจรดจ่อริมฝีปากมาที่แก้มของรุ้ง แต่รุ้งค่อยๆ ผลักปูเป้ออกห่าง และปัดฝ่ามือซึ่งกำลังเริ่มโลมลูบทรวงอกของเธอ ส่ายศีรษะปฏิเสธตอบสนองความ้าของสาวทอม
เธอกลัวใจตัวเองจะโอนอ่อนกับลีลาสวาทแรกที่เพิ่งลิ้มรสเมื่อครู่!
“กูอยากแต่งตัวกลับห้องพักแล้วล่ะว่ะ นะ!...” รุ้งบอกและย้ำความตั้งใจพร้อมๆ กับเอ่ยทิ้งท้ายเป็เชิงขอความเห็นใจ
ปูเป้ยิ้มรับแบบบ่งบอกความรู้สึกที่โรยราเพราะผิดหวัง แต่ก็ไม่อาจขัดขืนฝืนใจรุ้งได้
วันพรุ่งนี้...พรุ่งนี้ รุ้งย้ำให้เธอได้ยินแล้วด้วยความหมายของคำอื่น...วันหลัง!
หลังจากวันนี้!
ยังไงเสียมันก็เป็ความหวังที่ไม่ลางเลือนหาย ปูเป้มั่นใจว่าสาวคนรักของเธอจะไม่รวนเรเปลี่ยนใจรสสวาทนี้ หากมีคำเชิญชวนในโอกาสที่คู่ควรกับการเสพเพศรสระหว่างกัน
และ...รุ้งน่าจะติดใจรสสวาทที่เพิ่งลิ้มลองเป็ครั้งแรกจากปลายลิ้นของเธอบ้างล่ะน่ะ!
เธอปล่อยให้รุ้งเดินไปคว้าเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำ สายตามองติดตามเื้ัเรือนร่างสะโอดสะองได้สัดส่วนด้วยความคลั่งไคล้และตรึงตราในความทรงจำที่เธอเพิ่งตักตวงและคลึงเค้นเมื่อครู่
รุ้งสวมชุดเรียนกศน.พลางใคร่ครวญถึงการบอกปัดคำวิงวอนของสาวคนสนิท ทั้งๆ ที่ยังไม่แน่ใจนักว่าคืนนี้โอ๊ตจะกลับห้องพักหรือไม่? มันเป็โอกาสปลอดโปร่งที่เธอจะสนองตอบความ้านั้นเพื่อแลกกับความใกล้ชิดสนิทสนม เพื่อผลการสอบที่ราบรื่นจากการติวความรู้แบบเข้มข้นถึงเนื้อถึงตัวของคู่ขาใหม่หมาดสาวทอมคนนี้ แต่!...
ประสบการณ์จากงานไลฟ์และเอนเทอร์เทน เธอบอกตัวเองเสมอว่าการปฏิเสธแบบครึ่งๆ กลางๆ เชิงภาคเสธ หรือการหน่วงเหนี่ยวยืดเวลาจากคำร่ำร้องเพื่อเสพกามารมณ์ มันช่วยเพิ่มความกระหายอยากของอีกฝ่าย และมันเสริมเติมคุณค่าให้กับตัวเองด้วย
เธอหวังว่าปูเป้ก็คงรู้สึกเช่นเดียวกับบรรดาผู้ที่ติดตามชมไลฟ์ออนไลน์ และคะยั้นคะยอให้เธอแสดงบทบาทที่พวกเขา้า
ถ่วงเวลาเงี่ยน ถ่างเวลาหงี่...แม่งมีค่ากับกูทุกที รุ้งคิดอย่างนี้เสมอ!
227
