Reborn to Rule : ตำนานเอเย่นต์แห่งโลกฟุตบอล

ภายในห้องทำงานที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจ บรรยากาศกลับหนักอึ้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อเล็กซ์นั่งจ้องโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งวางสายจากสเปน เสียงของ ฆาบีเอร์ ซูบิราตส์ ผู้อำนวยการของบาเลนเซียยังคงก้องอยู่ในหู

"ขอโทษทีนะอเล็กซ์ มีการเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจภายในกะทันหัน เราจำเป็นต้องยกเลิกดีลของแยน เวนเนกอร์... หวังว่าคุณจะเข้าใจ"

อเล็กซ์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสบถออกมาเสียงดังลั่นห้อง "เหี้ยเอ้ย!"

เสียงสบถนั้นทำให้ นิโคล ที่กำลังจะเดินเอาเอกสารเข้ามาถึงกับชะงัก เธอแง้มประตูเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง "บอสคะ... มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"

อเล็กซ์สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ "เปล่า... ผมแค่ซ้อมพูดภาษาต่างประเทศน่ะ ไม่มีอะไร"

"ค่ะ... ถ้ามีอะไรเรียกนะคะ" นิโคลตอบรับและรีบปิดประตูถอยออกไป เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ "สงสัยบอสคงอารมณ์เสียไปอีกหลายวันแน่ๆ หน้าบูดขนาดนั้น"

เมื่ออยู่ลำพัง อเล็กซ์ทิ้งตัวลงกับพนักเก้าอี้พลางนวดขมับ เขาดูถูกอิทธิพลของเลโอ ฟาน วิค มากเกินไป เขาหลงระเริงว่าการมี 'ความรู้จากอนาคต' คือไพ่ตายที่ชนะทุกอย่าง แต่ความเป็นจริงตบหน้าเขาอย่างจัง อำนาจ อิทธิพล เงินตรา และคอนเนคชั่นที่เลโอสร้างมาหลายสิบปี ไม่ได้พังทลายลงเพียงเพราะเด็กหนุ่มคนหนึ่งรู้ว่าใครจะเก่งในอนาคต เลโอพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาสามารถสั่งปิดประตูทุกบานในยุโรปที่อเล็กซ์พยายามจะเปิด

ขณะที่เขากำลังจมอยู่กับความล้มเหลว เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์ทางไกลจากอิตาลี

"สวัสดีครับลุงจูเซปเป้" อเล็กซ์กรอกเสียงลงไป พยายามทำน้ำเสียงให้ดูสดใส

"สบายดีไหมเจ้าหนู? ได้ข่าวว่าช่วงนี้งานเข้าสินะ" เสียงแหบพร่าแต่เปี่ยมไปด้วยความเมตตาของลุงดังมาตามสาย

"ลุงรู้ได้ยังไงครับ?"

"โธ่... วงการนี้มันแคบ ข่าวเรื่องที่มีคนจากฮอลแลนด์สั่งแบนนายน่ะ มันลือไปถึงหูฉันแล้ว พวกทีมเล็กๆ ที่หิวเงินคงจะรับเศษเงินจากตาแก่นั่นแล้วทำตามสั่งกันหมดล่ะสิ"

"รู้กันทั่วเลยสินะครับ..." อเล็กซ์ถอนหายใจ "แม้แต่ทีมใหญ่อย่างบาเลนเซียก็ยังถอยเลย"

"อย่างนั้นหรอ? แสดงว่าฝั่งนั้นคงอยากทำลายนายให้สิ้นซากจริงๆ" ลุงจูเซปเป้นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "ฟังนะอเล็กซ์... ถ้านายยืนอยู่ในที่เดิมแล้วเขาปิดประตูใส่ นายก็แค่เดินออกมาซะ ออกมาจากที่คุ้นเคย ไปผจญภัยในที่ที่ไกลกว่าเดิม"

อเล็กซ์ขมวดคิ้ว "ที่ที่ไกลกว่าเดิม?"

"โลกนี้มันกว้างใหญ่กว่าเนเธอร์แลนด์หรือสเปนนัก คนๆ เดียวไม่มีทางขวางทางนายได้ทุกที่หรอก อยู่ที่ว่านายกล้าจะทิ้งความสะดวกสบายเดิมๆ แล้วก้าวออกไปหรือเปล่า ถ้าวันไหนอยากส่งเด็กในสังกัดมาที่นี่อีก ก็บอกฉันนะ ฉันจะลองคุยให้"

"ขอบคุณมากครับลุง... ขอบคุณจริงๆ ที่ชี้ทางให้ผม"

เมื่อวางสาย อเล็กซ์เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปนอกออฟฟิศที่อัมสเตอร์ดัม เขาเคยคิดว่าจะตั้งหลักให้มั่นคงที่นี่ก่อน แล้วค่อยขยับขยายไปทั่วโลก แต่ในเมื่อที่นี่มันตั้งหลักไม่ได้เพราะโดนเจ้าถิ่นคุมกำเนิด...

"ก็ช่างแม่งสิ... ในเมื่ออยู่ที่นี่ไม่ได้ ฉันก็จะท่องโลกมันไปเลยตั้งแต่วันนี้!"

สายตาของอเล็กซ์เปลี่ยนจากความสิ้นหวังเป็นความมุ่งมั่น เขานึกถึง คาร์ล ที่ส่งไปบราซิล และนึกถึงลีคอื่นๆ ที่เลโอยังเอื้อมมือไปไม่ถึง แผนการ 'Global Agent' ที่เคยคิดไว้ในอีก 5 ปีข้างหน้า ถูกเลื่อนมาเป็นวันนี้ทันที...

-----