ผ่านไป 3 วันหลังจากที่ร่างบางฟื้น เสวี่ยหลินก็เรียนรู้ที่จะอยู่กับร่างสูง และพาสามีไปเรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่ในป่าอย่างเช่นวันนี้ เนื่องจากเขาอยากกินปลาเพราะสองสามวันนี้เขากินแต่ผลไม้ป่า ถึงมันจะดีต่อเขาแล้วต่อร่างสูงแต่เสวี่ยหลินเบื่อผลไม้พวกนั้นมาก
"อาหยาง เ้าอยากกินปลาไหม" หยางจิ่นตาเป็ประกาย พยักหน้ารัวๆทันที
"อยาก" ร่างบางยิ้มกริ่มทันทีเมื่อมีคนที่จะร่วมกินปลากับเขา แต่ตอนนี้เขาต้องหาอุปกรณ์จับปลาให้ได้ก่อน
{ไม่เห็นต้องใช้อุปกรณ์อะไรเลยครับพลังเวทย์คุณก็มี} เ้าก้อนกลมพูดแทรกขึ้นมาทำให้ร่างบางหันขวับไปยังเ้าก้อนกลมที่เปล่งแสงอยู่ข้างๆ
แต่มันก็ถูกของระบบในเมื่อเขามีพลังเขาก็ต้องใช้พลังที่มีอยู่ในตัวให้เป็ประโยชน์ ต้องเรียนรู้การใช้พลังสินะ เห้อ....แล้วจะทำยังไงล่ะเขาก็ไม่ได้เป็พวกชอบอ่านนิยายอะไรขนาดนั้น ยิ่งนิยายแฟนตาซีกำลังภายในยิ่งไม่แตะ
{ระบบช่วยคุณได้นะ โฮสต์ คุณก็แค่ทำตามคำแนะนำของระบบรับรองคุณจับปลาได้เเน่}
'ได้ฉันจะทำตามคำแนะนำของนาย' ว่าแล้วเสวี่ยหลินก็พาร่างสูงมาที่ริมลำธาร น้ำในลำธารใสแจ๋วจนเห็นปลาชัดเจน เดินไปอีกนิดหน่อยก็จะเห็นน้ำตก ที่ตกกระทบหินลงมาอย่างสวยงาม
"ภรรยา เราจะหาปลาจากในนี้หรือ" ร่างสูงหันถามร่างบางด้วยความสงสัย
"ใช่ ปลาเป็สัตว์น้ำก็ต้องอยู่ในน้ำ เห็นไหมปลาแหวกว่ายอยู่ในลำธารเยอะแยะเลย"
{โฮสต์คุณลองตั้งสมาธิดีๆแล้วจินตนาการถึงเบ็ดตกปลา ใช้พลังค่อนข้างเยอะเลยนะอดทนหน่อยก็แล้วกันนะโฮสต์} ระบบเตือนไม่ให้เ้านายใช้พลังเกินตัวเดี๋ยวจะแย่ไปเปล่าๆ ร่างบางทำตามที่ระบบบอกทันที เขาตั้งสมาธิแล้วจินตนาการถึงเบ็ดตกปลา หยางจิ่นที่ยืนอยู่ข้างๆก็ไม่กล้าส่งเสียงเพราะเขารู้สึกถึงพลังแปลกๆแผ่ออกมา
ผ่านไปสองชั่วยามในที่สุดร่างบางก็สร้างเบ็ดตกปลาสำเร็จ เบ็ดตกปลาที่สร้างจากพลังเวทย์มีลักษณะเหมือนเบ็ดตกปลาทั่วไปแต่ค่อนข้างโปร่งแสงและมีพลังในตัว จากนั้นร่างบางก็ใช้เบ็ดตกปลาเวทย์ตกปลาในลำธารทันที หลังจากตกปลาเสร็จเสวี่ยหลินก็แทบทรุดลงกับพื้นหากไม่ได้ร่างสูงคอยพยุงไว้
"ภรรยา เป็ยังไงบ้าง" ร่างสูงมองหน้าร่างบางที่ซีดเป็ไก่ต้มอย่างเป็ห่วง
"ขอพักก่อนนะ" ว่าแล้วร่างบางก็ทำสมาธิฟื้นฟูพลังของตนเอง ระบบเคยบอกว่าธรรมชาติคือพลังของเขา เขาสามารถฟื้นฟูพลังได้อย่างรวดเร็วหากอยู่ใกล้ธรรมชาติเหล่านี้ เมื่อเขาฟื้นฟูพลังเสร็จแล้วก็ทำการร้อยปลาเข้าด้วยกันจากนั้นทั้งสองคนก็กลับมากับที่กระท่อม
"เ้านั่งรออยู่ตรงนี้ก่อน เดี๋ยวข้าจะไปทำอาหารมาให้"
"ให้ช่วยไหม" สิ้นเสียงของร่างสูง ร่างบางก็รีบห้ามเอาไว้ทันทีเพราะสองสามวันนี้เขารู้ซึ้งแล้วว่า ครัวกับหยางจิ่นให้สองสิ่งนี้อยู่รวมกันไม่ได้เด็ดขาด เขาไม่อยากซ่อมครัวเพิ่มหรอกนะ
เสวี่ยหลินมาที่ครัวในกระท่อม ภายในครัวก็ไม่ได้มีเครื่องครัวทันสมัยอะไร เป็เครื่องครัวสมัยโบราณที่มีเตาถ่าน แล้วก็มีหม้อกระทะจานชาม แล้วก็ถังข้าวสารที่ระบบเตรียมไว้ให้
"ทำอะไรเป็อาหารเย็นดี" ก่อนคิดอะไรเขาก็เดินไปหุงข้าวทันที ร่างบางเอาหม้อมาสองใบแล้วตักข้าวสารลงไปในหม้อ ปริมาณมากพอสมควรเพราะสามีของเขากินจุ จากนั้นก็ตักน้ำใส่หม้อเขาซาวข้าวประมาณ 2 น้ำ จากนั้นก็ตักน้ำลงไปอีกแล้วก็เอาไปตั้งไฟ
"ยากแท้ ถ้าไม่เคยเรียนลูกเสือมาก่อนหุงข้าวแบบนี้มีแต่ตายกับตาย ดีนะที่เคยเรียนลูกเสือกับช่วยยายหุงข้าวมาแล้วตอนเด็กๆ" ร่างบางคนไปบ่นไป เพื่อไม่ให้ข้าวติดหม้อ เขาทำแบบนี้ไปเรื่อยๆเมื่อยแขนก็พัก แล้วใช้อีกมือคนข้าวต่อไป เมื่อพ้นไปได้สักพักเขาเอาไม้พายตักข้าวขึ้นมาชิมว่าข้าวได้ที่หรือยัง ไม่ได้ที่แล้วเขาก็เอาไม้พายขัดหม้อข้าวแล้วก็เอาไปสะเด็ดน้ำ จากนั้นเขาก็กลับมาคีบถ่านออกจากเตาพักไว้อีกเตาหนึ่งแล้วเขาก็ลงมือทำอาหารทันที
วันนี้ได้ปลามา 5 ตัว งั้นทำปลาย่างเกลือ2 ตัว เอาไปแกงอีก 2 ตัวจะได้ซดน้ำร้อนๆ อีกหนึ่งตัวที่เหลือเขาจะใช้พลังแช่แข็งมันไว้ให้มันสดอยู่ตลอดเวลา
{คุณก็ทำอาหารเก่งเหมือนกันนะ} เ้าก้อนกลมลอยไปอยู่ข้างๆและหาเื่พูดคุยกับเ้านาย
'อืม...ฉันช่วยยายทำกับข้าวบ่อยนะ' ชาติก่อนเขาเป็เด็กต่างจังหวัดความเจริญยังเข้าไม่ถึงหมู่บ้านของเขามากนัก เขาจึงได้ทักษะการหุงข้าว ก่อไฟมาจากยายเขานี่แหละ นี่ว่าพอหมดโรคระบาดแล้วจะกลับไปหายายที่ต่างจังหวัดซะหน่อยแต่ก็ดัน...มาถูกยิงตายอีก แล้วก็ถูกส่งมายังโลกนี้มาอยู่ในร่างฝาแฝดของเขาแถมยังถูกผูกติดกับระบบที่นิสัยกวนโคตรๆ สามวันมานี้ทำให้เขารู้เลยว่าระบบมันนิสัยกวนเบื้องล่างเขาสุดๆ เหมือนใครวะ? ..
{เหมือนเ้านายครับ} เ้าก้อนกลมที่ได้ยินความคิดของเ้านายก็อดพูดแทรกขึ้นมาไม่ได้ แต่ระบบพูดความจริงที่ว่าระบบถูกระบบแม่สร้างมาให้มีนิสัยเหมือนเ้านายมากที่สุด
'ฉันไม่ได้นิสัยเสียขนาดนี้' เสวี่ยหลินพูดแล้วเอาปลาที่ย่างเสร็จวางลงบนจาน แล้วก็กลับมาดูแกงปลา ข้าวใส่เกลือ น้ำปลาร้าลงไปแล้วใส่ผักขะแยงตบท้ายจากนั้นก็ต้องให้น้ำเดือดอีกรอบแล้วยกลงจากเตา
{คุณแน่ใจแล้วหรือครับที่พูดออกมา คุณเมื่อก่อนนี้แสบใช่เล่นเลยนะระบบดูประวัติคนเมื่อก่อนมาแล้ว} ระบบไม่อยากจะพูดเลยว่าเ้านายของระบบนั้นประวัติโชกโชนมากแค่ไหน ถ้าไม่ได้เพื่อนสนิทอย่างคุณแบงก์คอยปรับเปลี่ยนนิสัยคงไม่เป็ผู้เป็คนมาถึงขนาดนี้หรอก
ร่างบางชะงักกึกเมื่อรู้ว่าระบบมีประวัติชีวิตเขาทั้งหมด แต่มันก็ไม่ใช่ประวัติดีนัก เพราะเขาตอนวัยรุ่นก็ค่อนข้างที่จะเกเรมากเหมือนกัน เรียกได้ว่าอ้อนตีนเขาไปทั่ว หวิดเข้าห้องไอซียูหลายรอบอยู่เหมือนกัน
"ภรรยา"
"อ้าว....มีอะไรหรือเปล่า" ร่างบางหันไปมองคนที่ยืนเกาะอยู่หลังประตูด้วยความเอ็นดู ความไร้เดียงสาขัดกับรูปร่างใหญ่โตและหน้าคมดุของสามี
"ข้าหิวแล้ว ภรรยาทำอาหารส่งกลิ่นหอมไปถึงหน้าบ้านข้าก็เลยลงมาดู" ร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก ความรู้สึกหิวโจมตีกระเพาะอย่างหนัก
"เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว รอข้าวสุกเดี๋ยวก็ได้กินแล้ว" ร่างสูงพยักหน้า ตั้งหน้าตั้งตารอข้าวสุก ร่างบางก็มองด้วยความเอ็นดู พลางคิดว่า ดูไปดูมาหน้าตาของหยางจิ่นก็ดูคล้ายนักรบมากอยู่เหมือนกัน
เห้อ......ป่านนี้นักรบจะเป็ยังไงบ้างนะ จะคิดถึงเขาหรือเปล่าก็ไม่รู้
844
