ณ ชายแดนที่เกิดสองครามตระกูลหูยังคงโจมตีตระกูลฉินอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังไม่อาจทะลวงการป้องกันของตระกูลฉินได้
"ไอ้พวกตระกูลฉินนี้มัมดื้อด้านจริงๆทั้งๆทีไม่ว่าพวกมันจะพยายามแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์แท้ๆ" สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลหูพูดขึ้น
"ฮ่าๆๆใช่ๆข้าเบื่อและรำคาญพวกมันนัก แค่มีไอ้เ้าฉินจุนคนเดียวคิดว่าพวกมันไร้เทียมทานหรืออย่างไร"
"ใช่ๆ คราวนี้แหล่ะพวกมันจะต้องสูญสิ้นทั้งตระกูลฮ่าๆๆ"
ตอนนี้กองกำลังตระกูลหูที่มาโจมตีตระกูลฉินนั้นต่างก็มั่นใจว่าครั้งนี้พวกเขาจะชนะแล้วทำลายตระกูลฉินลงได้ แน่นอนเพราะบรรพบุรุษของพวกเขาฝ่าระดับเป็นักบุญสำเร็จแล้วนั้นเอง
"ข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะข้าไอ้พวกตระกูลฉินพวกนั้นให้หมด ข้าจะย่ำยีผู้หญิงในตระกูลของพวกมันให้หมดเลยทีเดียว" ชายคนนึ่งพูดออกมาอย่างโรคจิตและทำหน้าอย่างหื่นกระหาย
"ฮ่าๆๆ ใจเย็นของอย่างนี้ต้องให้เหล่านายน้อยและพวกผู้ใหญ่เลือกกันก่อน แล้วพวกเราค่อยเลือก พวกผู้หญิงตระกูลฉินมีแต่พวกงดงามกันทั้งนั้นต่อให้จะเป็ของเหลือแต่ก็ถือว่าเป็ของดี ตอนนี้ท่านผู้าุโหูจื่อกำลังประชุมอยู่เมื่อประชุมเสร็จถึงตอนนั้นตระกูลฉินพินาศแน่"
"ถูกของเ้า" ชายคนนั้นตอบออกมาอย่างตื่นเต้น
พวกคนธรรมดาอาจจะคิดว่าผู้บ่มเพาะเปรียบเสมือนเซียนมีความยิ่งใหญ่สูงส่งสง่างาม แต่หารู้ไม่ว่าพวกผู้บ่มเพาะนั้นไม่ได้ต่างอะไรจากคนธรรมดาเลยแม้แต่นิดเดียวพวกเขาก็แค่คนธรรมดาที่มีพลังมากกว่าคนธรรมดาทั่วๆไปเท่านั้นเอง มีความรัก ความโกรธ ความไคล่ และความ้าเหมือนคนธรรมดาๆทั่วไปนั้นแหละ เพราะฉะนั้นความคิดของคนตระกูลหูที่อยากจะข่มขืนหรือย่ำยีผู้หญิงในตระกูลฉินนั้นถือเป็เื่ธรรมดามาก
ภายในที่พักผ่อนของหูจื่อนั้น ตอนนี้หูจื่อกำลังมองไปยังกระจกเพื่อวางแผนประชุมกับคนในตระกูลอยู่ กระจกที่หูจื่อใช้นั้นมันคือสมบัติที่ถูกเรียกว่ากระจกสื่อสารที่เอาไว้ใช้สื่อสารในระยะไกลนั้นเอง
"ตอนนี้สายข่าวในเมืองเป้ยฉิงของเรานั้นติดต่อมาว่าไอ้พวกตระกูลฉินมันได้รวบรวมกองกำลังเพื่อที่จะมาสู้กับพวกเราที่ชายแดนแล้ว" หูไป๋ผู้าุโตระกูลหูพูดขึ้น
"แล้วได้ข่าวของเ้าฉินจุนหรือยัง!!!!" หูจื่อถามขึ้นอย่างร้อนใจเขานั้นหวาดกลัวฉินจุนเป็อย่างมาก อันที่จริงเขานั้นไม่อยากมาที่ชายแดนนี้เลยแต่ผู้าุโคนอื่นลงมติในการเลือกเขามาที่ชายแดนนั้นเอง
"ใจเย็นหูจื่อ ข่าวของไอ้เ้าฉินจุนนั้นไม่มี ข้าว่ามันคงยังฝ่าขอบเขตไม่สำเร็จเป็แน่ เพราะฉะนั้นเ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก" หูหยูพูดขึ้น
"เ้าก็พูดได้นี่!!! เ้าไม่ใช่คนที่ต้องมาอยู่ที่นี้เหมือนกับข้า" หูจื่อะโกลับไป
"เอาหน่าๆ หูจื่อเ้าก็อย่าวิตกเกินเหตุสิพวกเราก็กำลังจะไปชายแดนกันแล้วไงอีกอย่างท่านบรรพบุรุษของพวกเราก็เตรียมตัวพร้อมสำหรับการปรากฏตัวของฉินจุนอยู่แล้ว ไม่มีอะไรหน้าห่วงหรอก แต่ถ้าเ้ากังวลนักเมื่อทำลายตระกูลเฉินแล้วพวกเราจะให้เ้าเลือกสมบัติเป็คนแรกเลยก็ได้" หูเจียวกล่าวขึ้น
"เ้าพูดจริงนะ!!! พวกเ้าสัญญาแล้วนะอย่าคืนคำล่ะ!!" หูจื่อพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นจากก่อนหน้านี้ยังเคลียดจนผมเกือบล่วงอยู่เลย
เมื่อหูเจียวเห็นหูจื่อมีสีหน้าดีขึ้นมาก็รอบพอใจ "ใช่แล้วพวกเราให้เจ้่าเป็คนเลือกก่อนเลย คำไหนคำนั้น"
"ดี!!!!! แบบนี้ค่อยคุ้มค่ากับความเสี่ยงของข้าหน่อย" หูจื่อกล่าวขึ้น
หลังจากนั้นพวกเขาก็ต่างประชุมวางแผนการต่างๆเอาไว้ล่วงหน้าและมีแผนสำรองเอาไว้หลายขั้นเพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาด
.......
ณ ภายในเมืองชายแดนของตนระกูลฉิน
"ตอนนี้ทางตระกูลติดต่อมาแล้วว่ากำลังจะมาถึงเมืองชายแดนในอีกไม่ถึงหนึ่งก้านธูป"สมาชิกตระกูลฉินคนนึ่งพูดขึ้น
"อ้า ถ้าค่ายกลเคลื่อนย้ายของเรามันไม่พังไปก่อนล่ะก็ป่านนี้กำลังเสริมจากตระกูลคงมาถึงแล้ว" ชายที่ดูเป็ผู้นำของที่นี้เอ่ยขึ้น
"แล้วเราจะสู้มันไหวหรือ บรรพบุรุษของพวกมันมาอยู่ขอบเขตนักบุญแล้วนะ" ชายคนนึ่งพูดขึ้น
"ไหวสิ บรรพบุรุษของพวกมันไม่มีทางชนะบรรพบุรุษของเราได้หรอก"
"ใช่!!! อย่างไงบรรพบุรุษของพวกเราก็ต้องชนะ"
"แล้วพวกสำนักพิษมารเหล่า พวกนั้นจะโจมตีเราหรือไม่ พวกนั้นสนับสนุนตระกูลหูมิใช่รึ"
"ถึงพวกมันจะมาก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอก บรรพบุรุษของพวกเรามีมิตรสหายมากมายยังไงพวกมันก็สู้เราไม่ได้"
"จริงของเ้า สหายของท่านบรรพบุรุษก็ต้องได้ยินข่าวนี้เหมือนกันถ้าพวกเขารู้ต้องมาช่วยพวกเราสู้อย่างแน่นอน"
ในระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้นก็ได้มีเรือเมฆาขนาดใหญ่มากมายหลายสิบลำบินมาถึงเมืองชายแดน กองกำลังหลักของตระกูลฉินได้มาถึงเมืองชายแดนแล้ว!!!