เช้าวันต่อมา ข่าวเื่เถ้าแก่เสี่ยวเป่าไปป่วนหอประมูลและได้วัตถุดิบระดับตำนานมาทำของหวานชิ้นใหม่ ได้แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง หน้าร้านน้ำแข็งไสเป่าเป่าในวันนี้จึงมีคนมาต่อแถวเร็วกว่าปกติถึงสองชั่วโมง คิวยาวเหยียดเลี้ยวลดคดเคี้ยวผ่านไปสามตรอกซอกซอย
"จัดแถวดีๆ โว้ย! ใครแซงคิวข้าจะจับต้มยำทำแกงให้หมด!" ถังป้ายืนเบ่งกล้ามะโลั่น คอยคุมฝูงชน
คุณชายมู่หรง และคุณชายหลิวอวี่ (ที่เพิ่งได้สิทธิ์วีไอพี) นั่งเด่นเป็สง่าอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่เย็นหน้าร้าน ทั้งสองคนจ้องมองเสี่ยวเป่าตาไม่กะพริบ ราวกับเสือที่กำลังจ้องเหยื่อ
"วันนี้ข้าขอเสนอเมนูอัปเกรดล่าสุดครับทุกท่าน!" เสี่ยวเป่าป่าวประกาศพลางยกโหลแก้วใสใส่นมข้นหวานมหาเวทสีทองนวลขึ้นมาโชว์ "น้ำแข็งไสเกล็ดหิมะถั่วแดง... ราดด้วยนมข้นหวานมหาเวทระดับจักรพรรดิ! ราคาเดิม หนึ่งตำลึงเงินเท่านั้น!"
"โอ้โฮฮฮฮฮ!" เสียงฝูงชนโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น
เสี่ยวเป่าเริ่มลงมือทำอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เครื่องไสัหยกทำงานอย่างเต็มกำลัง ซ่าส์... ซ่าส์... ซ่าส์... เกล็ดน้ำแข็งพูนถ้วย ตักถั่วแดงหลวงสูตรอาม่าโปะลงไป และวินาทีสำคัญก็มาถึง เสี่ยวเป่ายกกระบวยตักนมข้นหวานมหาเวทสีทอง ค่อยๆ ราดลงบนเกล็ดหิมะขาวโพลนเป็เส้นสายงดงาม กลิ่นหอมมันของนม์ะเิกระจายออกไปทันที จนคนที่อยู่ท้ายแถวถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางกลืนน้ำลายดัง เอื้อก!
คุณชายมู่หรงได้ประเดิมถ้วยแรกในฐานะผู้ค้ำประกัน เขาใช้ช้อนไม้ตักเกล็ดน้ำแข็งที่ชุ่มไปด้วยนมข้นสีทองและถั่วแดงเข้าปากทันที
วิ้งงงงง!
จู่ๆ มีแสงสีทองะเิออกมาจากร่างของคุณชายมู่หรง พลังปราณธาตุไฟในร่างของเขาที่เคยเป็สีแดงเพลิง ดันเปลี่ยนสภาพกลายเป็สีทองบริสุทธิ์ เส้นชีพจรทั่วร่างขยายใหญ่ขึ้นทันตาเห็น พลังฝีมือของเขาทะลวงผ่านคอขวดจากระดับหลอมรวมพลังขั้นต้น พุ่งพรวดขึ้นสู่ระดับหลอมรวมพลังขั้นสูงสุดในพริบตาเดียว!
"ข้า... ข้าทะลวงระดับพลังแล้ว!" มู่หรงเทียนอุทานอย่างบ้าคลั่ง พลางมองมือตัวเองที่เต็มไปด้วยพลังปราณอันหนาแน่น "แค่กินน้ำแข็งไสราดนมข้นถ้วยเดียว ข้ากลับประหยัดเวลาปิดด่านฝึกตนไปถึงห้าปี! เถ้าแก่เป่า ท่านคือมหาเซียนกลับชาติมาเกิดชัดๆ!"
บรรดาผู้ฝึกตนที่ยืนต่อแถวอยู่เห็นภาพการทะลวงระดับพลังสดๆ ร้อนๆ ต่างพากันตื่นตะลึงจนสติหลุด คราวนี้จากที่แค่อยากกินของหวานดับร้อน พวกเขาเปลี่ยนเป้าหมายเป็ "การกินเพื่อตรัสรู้" ทันที! าแย่งชิงคิวจึงเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น